Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Η ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ



Μία ακόμη σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά ολοκληρώθηκε. Το καλοκαίρι είναι ενώπιόν μας. Παιδιά, έφηβοι και φοιτητές μένουν περισσότερες ώρες στο σπίτι. Κοιμούνται. Πηγαίνουν στη θάλασσα. Βγαίνουν έξω. Αναζητούν τρόπους να περάσουν τον καιρό τους. Το κινητό και ο υπολογιστής κάνουν...υπερωρίες. Μειοψηφία παίρνει ένα βιβλίο για να διαβάσει. Λίγοι είναι όσοι βλέπουν το καλοκαίρι ως ευκαιρία να βρούνε το αληθινό τους πρόσωπο. Να ψάξουν να δούνε ποιοι είναι. Τι θέλουν. Ποια είναι η θέση τους στον κόσμο και τη ζωή. Ακόμη και στο σπίτι οι περισσότεροι είναι απρόθυμοι να βοηθήσουν. Αφήνονται στο δικό τους κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι το καλοκαίρι υπάρχει περισσότερη γκρίνια. Αργία μήτηρ πάσης κακίας.
Το καλοκαίρι αποτυπώνει περισσότερο από κάθε άλλη εποχή του χρόνου την διαμορφωμένη ταυτότητα και τα θέλω του ανθρώπου. Αποκαλύπτει το νεανικό πρόσωπο. Πόσο είναι ο νέος επηρεασμένος από τις προτάσεις και τον τρόπο της εποχής. Πόσο ακολουθεί και μιμείται. Πόσο μπορεί να δημιουργήσει. Πόσο μπορεί να κρίνει, να ανανεωθεί, να μεταμορφωθεί.
Η συνηθισμένη αντίρρηση μικρότερων και μεγαλύτερων έχει να κάνει με την ανάγκη για ξεκούραση. Είμαστε πολύ κουρασμένοι από τις υποχρεώσεις του υπόλοιπου χρόνου. Για ποιον λόγο να βάζουμε το μυαλό μας σε εγρήγορση το καλοκαίρι; Γιατί να μη χαλαρώνουμε, να μη γνωρίζουμε άλλους ανθρώπους, να μην κάνουμε σχέσεις, να μην περνούμε καλά; Η εποχή μας υιοθετεί πλήρως αυτά τα μοτίβα. Και κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει στην κατεύθυνση ο νέος να κρυφτεί στις επιλογές του κόσμου, να ξεχαστεί και να μην αλλάξει τίποτε εντός του, να μην αναζητήσει δρόμους για να γνωρίσει τον εαυτό του και να διαμορφώσει ίσως μια αλλιώτικη πορεία.
Κανείς δεν αρνείται το δικαίωμα στην ξεκούραση, στη σχόλη. Ο καλοκαιρινός ελεύθερος χρόνος όμως είναι και μία ευκαιρία περισσότερης συζήτησης για τα ουσιώδη. Σύναψης σχέσεων που δε θα είναι πρόσκαιρες ή για να περάσουμε καλά, αλλά με ανθρώπους που δεν είχαμε καταφέρει να προσέξουμε αληθινά στο τρέξιμο του χειμώνα. Ανοίγματος σε γνώση και προβληματισμό που θα ξεπερνούνε τον χαριτωμένο σχολιασμό του Facebook ή την ανία. Και την ίδια στιγμή γνωριμίας με το φυσικό περιβάλλον. Την ομορφιά του κόσμου που ο Θεός έπλασε με μοναδικότητα. Τόλμης να εξετάσουμε τα αλλιώτικα που δεν εμπίπτουν στα must των καλοκαιρινών διακοπών. Διαβάσματος και συζήτησης πάνω σε βιβλία που θα δώσουν άλλες όψεις του κόσμου.
Η Εκκλησία χρειάζεται το καλοκαίρι να αφυπνιστεί περισσότερο. Οι ναοί πρέπει να είναι ανοιχτοί. Το ίδιο και τα ενοριακά κέντρα. Να προσφέρουν στα παιδιά και τους νέους προτάσεις και ευκαιρίες δημιουργικής απασχόλησης και αφορμές γόνιμων διαλόγων και συναντήσεων. Οι κατασκηνώσεις είναι επένδυση για τη σχέση Εκκλησίας και νεολαίας. Ο νέος μπορεί να βρει πτυχές του εαυτού του και να αφυπνισθεί στον τρόπο της πίστης. Στις γιορτές και τα πανηγύρια, ιδίως στην επαρχία. Ιερείς, στελέχη της κατήχησης, άνθρωποι με έμπνευση μπορούν να σχεδιάσουν μικρά προγράμματα εξόδου από το σπίτι που θα ανακουφίσουν και τους γονείς, αλλά και θα δώσουν τη δυνατότητα στους νέους να συναντηθούν με τον Χριστό και την αλήθεια. Η σχόλη του καλοκαιριού να γίνει τελικά ευκαιρία οικοδομής του νεανικού προσώπου!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
στο φύλλο της Τετάρτης 22 Ιουνίου 2016

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Οικουμενικό Πατριαρχείο: Οι Μητροπόλεις των "Νέων Χωρών" υπάγονται πάντοτε κανονικώς και πνευματικώς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο



Βαρθολομαίος: Δεν τίθεται θέμα αυτονομίας των «Νέων Χωρών»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΦΑΝΑΡΙΟΥ (22/06/2016) 

Σήμερον, Τετάρτην, 22αν Ἰουνίου 2016, συζητουμένου ἐνώπιον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τοῦ θέματος τοῦ Αὐτονόμου, ἐπί σχετικῇ δέ προτάσει τροπολογίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος διεβεβαίωσεν ὅτι τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον οὐδεμίαν πρόθεσιν ἔχει νά χορηγήσῃ αὐτονομίαν εἰς τάς Μητροπόλεις τῶν λεγομένων Νέων Χωρῶν καί ὅτι αὗται ὑπάγονται πάντοτε κανονικῶς καί πνευματικῶς ὑπό τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἡ δέ διοίκησις αὐτῶν ἔχει ἐκχωρηθῆ ἐπιτροπικῶς εἰς τήν Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, τήν ὁποίαν ἡ Α. Θ. Παναγιότης καί ηὐχαρίστησε διά τήν τοιαύτην ἐξυπηρέτησιν πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν. 
 Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ο άλλος δεν είναι η ανάγκη αλλά η αγάπη μου...



Εάν δεν είμαι καλά μόνος μου, δεν θα είμαι καλά ούτε με τον άλλο. Στην μοναχικότητα μου, κτίζω τις σχέσεις μου. Στο ποσοστό που είμαι καλά με τον εαυτό μου, είμαι και με τους άλλους. Εάν χρησιμοποιώ τον άλλο για να καλύψει τις ανάγκες μου, τότε δημιουργώ τοξικές σχέσεις εξάρτησης. Είμαι μαζί με τον άλλο γιατί τον αγαπώ, θέλω να του κρατώ το χέρι στην πορεία προς τον θάνατο, να μοιράζομαι και να ζω μαζί του τις στιγμές που μου χαρίζει ο Θεό, και όχι για να γεμίζω τα κενά της ύπαρξης μου. Ο άλλος δεν είναι η "ανάγκη" μου αλλά η αγάπη μου!!!

π.λίβυος

Η Ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο


ΟΜΙΛΙΑ
ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ
ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
(Κολυμπάρι Χανίων-Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης, 18-26)



Παναγιώτατε,
Μακαριώτατοι Προκαθήμενοι τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν,
Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀδελφοί,
Σεβαστοί Πατέρες καί Ἀδελφοί,

Ἡ Χάρις τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνέυματος, συνήγαγεν ἡμᾶς ἐνταῦθα ἐν τῇ ἱερουργίᾳ τῆς ὁμολογίας τῆς ἀληθείας, μετά τήν ἱερουργίαν ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ἕν καί τό αὐτό μυστήριον ἐστιν ἡ κοινωνία ἡμῶν μετά τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὁμολογία ἡμῶν περί Αύτοῦ.

Ἡ ἔναρξις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἐγένετο κατά τήν ἑορτήν τῆς Πεντηκοστῆς, καθ᾽ἥν ἑορτάζομεν τό μυστήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος, καί ἡ ἔναρξις τῶν Συνεδριῶν Αὐτῆς γίνεται κατά τήν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Μία εἶναι ἡ ἐνέργεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: «Ἡ γάρ ἐνέργεια κίνησίς ἐστιν οὐσίας, ἀλλ᾽οὐκ οὐσία». Καί «μία ἡ τοῦ θείου θελήματος κίνησις ἐκ προκαταρκτικοῦ αἰτίου τοῦ Πατρός ὁρμωμένη καί διά τοῦ Υἱοῦ προϊοῦσα καί ἐν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι προφαινομένη», κατά τόν ἅγιον Γρηγόριον τον Παλαμᾶ.

Ἡ ἔλευσις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τούς Μαθητάς τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γίνεται δεσποτικῶς καί οὐχί δουλικῶς. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ὁποῖος προήδρευεσεν κατά τήν πρώτην φάσιν τῆς Β´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀποφαίνεται θεολογικῶς: «Πάντως δέ παρέσται (τό Ἅγιον Πνεῦμα) δεσποτικῶς ἀλλ᾽ οὐ δουλικῶς, οὐδέ ἀναμένον ἐπίταγμα, ὥς τινες οἴονται». Ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι δεσποτική καί ἐξουσιαστική. Τό Ἅγιον Πνεῦμα παρίσταται ἐμπνέον καί καθοδηγοῦν τούς θέλοντας καί δέν δέχεται ἐντολάς, ὅπως τινες νομίζουσιν. Ἐξουσιάζει καί δέν ἐξουσιάζεται, ἀποκαλύπτει ἑαυτό καί δέν παραβιάζεται ἵνα φανερώσῃ. Ἀκολούθως γράφει ὁ μέγας τά θεῖα Γρηγόριος τοὐπίκλην Θεολόγος: «πνεῖ γάρ ὅπου θέλει, καί ἐφ᾽οὕς βούλεται, καί ἡνίκα καί ὅσον». Ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γίνεται ὑπό προϋποθέσεις καί οὐδόλως εἶναι ἡναγκασμένον καί δεδομένον.

Ὑπ᾽ αὐτό τό πνεῦμα καλούμεθα εἰς μίαν Σύνοδον, τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία οὔτε ἔκτακτο γεγονός στή ζωή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τυγχάνει, ἀφοῦ προετοιμάζεται πλέον τῶν ἐξήκοντα (60) ἐτῶν, οὔτε ἀποτελεῖ κάποια ἐξ ἀντιγραφῆς ἔκφρασιν ἄλλων μορφῶν συνοδικότητος.

Χωρίς ἐντούτοις νά διαφοροποιεῖται ἀπό τό πνεῦμα τῆς συνοδικῆς καί κανονικῆς Παραδόσεως, ἐκφράζει τήν συνοδική της αὐτοσυνειδησία, προκειμένου νά ἀπευθυνθῇ στόν κόσμο, τόν ἄνθρωπο τῆς τρίτης χιλιετίας, ὄχι ὡς μία ἐπανάληψις κάποιας ἔκφρασης μουσειακοῦ παρελθόντος ἀλλά ὡς φανέρωση τοῦ ἀναγεννητικοῦ ἔργου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «ἐπιλαμβανομένης» ἔμπροσθεν.

Καλούμεθα λοιπόν μέ ἕνα σύγχρονο λεξιλόγιο νά ἀποτυπώσουμε τήν ἐκκλησιαστική της αὐτοσυνειδησία καί νά ἐπιβεβαιώσουμε ὅ,τι ἐκφράζουμε τό Πνεύμα τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί νά κηρύξουμε ἱεραποστολικά τή διακονία μας, σεβόμενοι τίς ἰδιαιτερότητες κάθε τοπικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Δεχόμενοι καί σεβόμενοι τήν κοινωνική καί ἐκκλησιαστική διαφορετικότητα δέν ἀπομονώμεθα ἀλλά διαλεγόμεθα χωρίς νά υἱοθετοῦμε τήν ὑποχωρητικότητα εἰς τά τῆς πίστεως καί τῆς παραδόσεως.

Ἡ παροῦσα Σύνοδος ἀγωνίζεται νά τονίσει τήν ἀνάγκην τῆς ἐνότητος ὅλων ἐν Χριστῷ σέ ἕνα κόσμο διασπασμένο καί κατακερματισμένο.

Ἀγωνιᾶ καί προβληματίζεται μέ τά τοῦ κόσμου πράγματα καί ἀνταποκρίνεται φιλάνθρωπα στά αἰτήματα τῶν κατοίκων τοῦ πλανήτου, ὥστε νά δώσῃ σ᾽ αὐτούς ἐλπίδα γιά ἕνα καλύτερο, οὐσιαστικότερο καί δυναμικότερο μέλλον καί νά τούς θυμίσῃ ὅτι τίποτε δέν ἔχει χαθεῖ, ἀλλά χρειάζεται περισσότερος ἀγώνας, ἄσκηση καί θυσίες.

Χωρίς νά ἐπιδιώκει τό καλύτερο, τό ἰδανικό καί τό ἀπόλυτο, προσβλέπει πρός τό καλό καί τό χρηστικό γιά τήν ἴδια τήν ἀνθρώπινη ζωή καί κοινωνία, ἐπειδή γνωρίζει ὅτι τό καλύτερο καί τό ἀπόλυτο εἶναι ἡ καταστροφή τοῦ καλοῦ.
Κινεῖται μέ βάση τήν ὁμοφωνία, ὡς μία ἔκφραση δημιουργικῆς προτάσεως καί συμφωνίας καί ὄχι ὡς μία μέθοδο δικανικῆς ἀρνησικυρίας καί ἀσκήσεως veto.

Θυσιάζει τίς ἰδιοτέλειες, τίς σκοπιμότητες καί τίς προσωπικές μας ἐπιδιώξεις, προκειμένου νά ἐπιτύχει τήν ἔκφραση τῆς ἑνότητός μας καί διά τοῦτο παραμερίζει κάθε ἐμπόδιο καί πρόσκομμα, τό ὁποῖον εἶναι ἱκανό νά ὁδηγήσῃ σέ μία συνοδικότητα κοινοβουλευτικοῦ χαρακτῆρα. Γνωρίζει, ὅτι ἡ συνοδικότητα ἀποτελεῖ τόν μόνο τρόπο ἔκφρασης τῆς καθολικότητος τῆς Ἐκκλησίας καί τήν φανέρωση τῆς ἐν κοινωνίᾳ ἑνότητος τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διό καί οὐδείς ἠμπορεῖ νά ἐνεργῇ ἀποτρεπτικά στήν πραγματοποίησή της ὑφ᾽ ὅλες τίς ὑφιστάμενες δυσκολίες μας μέσα ἀπό τόν διάλογο καί τήν κοινή ἐκκλησιαστική μας παράδοση.

Ἡ εὐθύνη γιά τήν πραγματοποίηση τῆς παρούσης Συνόδου ἀφορᾶ ὅλους μας, ὡς ποιμένων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ μή ἐπίτευξή της ἤ ἡ ἀναβολή της, ἀγγίζει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξαιτίας τῆς στάσης καί τῶν θέσεών τους ἐνήργησαν ἀρνητικά. Στή δική τους εὐθύνη ἐναπόκειται ἡ ἄμεση ἀνταπόκρισή τους καί ἡ συμμετοχή τους, ἔστω καί τήν ἐνδεκάτην, κυρίως δέ διά τῆς ἀποδοχῆς καί συνυπογραφῆς τῶν τελικῶν μας .... ἀποφάσεων.

Ἡ ἔκφραση διαφορετικῶν ἀπόψεων καί θέσεων εἶναι καί θεμιτή καί ἀποδεκτή στά πλαίσια τῆς συνοδικότητος. Ἡ ἀπολυτοποίηση ὅμως τῶν ἀπόψεων καί θέσεων ἀπό μεμονωμένα ἄτομα ἤ καί ὁμάδες καί ἡ προσπάθεια άπολυταρχικῆς ἐπιβολῆς τους τυγχάνει ἀπορριπτέα.

Τά ὑφιστάμενα προβλήματα μεταξύ Ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τά ὁποἶα σκιάζουν ἤ καί ἀμαυρώνουν τήν μεταξύ τους κοινωνία ἀποτελοῦν γιά ὅλες τίς ἄλλες Ἀδελφές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἄλγος, δοκιμασία καί ὀδύνη, ἐνῶ ἡ πανορθόδοξη παρέμβαση πρός ἐξεύρεση λύσεως, πρέπει νά εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς σύμφωνης ἔκφρασης, ἐπιθυμίας καί διαθέσεως καί ἀπό τίς δύο Ἀδελφές Ἐκκλησίες καί ὄχι μεμονωμένη, μονομερής καί ἔξωθεν ἀπόφαση ἑνός συνοδικοῦ σώματος, τό ὁποῖο θά λειτουργοῦσε ἀπολυταρχικά καί ἐρήμην τῆς βουλήσεως τῆς κάθε τοπικῆς Ἐκκλησίας.

Χρόνος νομίζω ὅτι ὑπάρχει καί λυσιτελεῖς προτάσεις υφίστανται ἀρκεῖ νά ὑπάρξει φιλάδελφη διάθεση συναντιλήψεως καί θυσίας.

Ἡμεῖς διάδοχοι ὄντες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων εἴθε νά ἀποδειχθῶμεν φωτειναί λαμπάδες ἐν τῇ παρούσῃ Ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Συνόδῳ, φωτιζόμενοι ὑπό τοῦ Φωτός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, φωτίζοντες πᾶσαν τήν οἰκουμένην διά τῆς ὁμολογίας τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ἀποδεικνυόμενοι καλοί οἰκονόμοι τῆς θείας Χάριτος, γνήσιοι διάδοχοι τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί Πατέρων πρός δόξαν Θεοῦ καί ἔπαινον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

You might also like:

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ - ΟΜΙΛΙΕΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ


Η Εορτή του Αγίου Πνεύματος στην Ι.Μ. Κερκύρας


Τελέστηκε τη Δευτέρα 20 Ιουνίου 2016 ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία επί τη Εορτή του Αγίου Πνεύματος, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος Γαρίτσης, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του σημείωσε ότι από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης ο Θεός δια των Προφητών Του μίλησε για τη συγκρότηση της Εκκλησίας Του. Συγκεκριμένα ο Προφήτης Ιεζεκιήλ αναφέρει ότι ο Θεός θα επισυνάξει τον διασκορπισμένο Ισραήλ και θα αντικαταστήσει την πέτρινη καρδιά αυτού του λαού, με καρδιά αληθινή, πλημμυρισμένη από αγάπη. Και η προφητεία αυτή βρίσκει την εκπλήρωσή της με το γεγονός της Πεντηκοστής, με την αποστολή του Παρακλήτου εις τον κόσμο, γεμίζοντας τις καρδιες των Αποστόλων, με τη Θεία Χάρη. Συγκροτείται έτσι η Εκκλησία του Χριστού ως νέος Ισραήλ και κηρύσσεται η μετάνοια και η σωτηρία σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τέλος ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι εξαρτάται από τον καθένα από εμάς αν θα δεχθούμε το Πανάγιο Πνεύμα στη ζωή μας, αν θα ζήσουμε μέσα στη Χάρη Του, πορευόμενοι στον πνευματικό δρόμο που οδηγεί στη σωτηρία και κοινωνία με τον Τριαδικό Θεό.















Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός της Εορτής του Αγίου Πνεύματος


Το απόγευμα της Κυριακής 19 Ιουνίου 2016 τελέστηκε στον Πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος, στο Ίδρυμα Χρονίως Πασχόντων της Ι.Μ. Κερκύρας “Η Πλατυτέρα”, Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.
Στο λόγο του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην οικοδόμηση του πύργου της Βαβέλ, κατά τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης, όπου οι άνθρωποι προσπάθησαν να φθάσουν το Θεό, αλλά δεν μπόρεσαν και έτσι δημιουργήθηκε σύγχυση μεταξύ τους. Όταν ο άνθρωπος αποφασίζει να τελειοποιηθεί χωρίς τη βοήθεια του Θεού, της αιτίας δηλαδή της ίδιας της υπάρξεώς του, τότε οδηγείται στην απώλεια και την καταστροφή. Έτσι δυστυχώς και στις ημέρες μας παρατηρούμε την αποξένωση των ανθρώπων από το Χριστό και την Εκκλησία Του. Από την άλλη πλευρά ο Παράκλητος, το Πανάγιο Πνεύμα μάς οδηγεί στην ενότητα της κατά Χριστόν ζωής, αφού μέσω του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας ο άνθρωπος μετέχει στην ίδια τη Θεότητα, γενόμενος σύσσωμος και σύναιμος Χριστού. Συνδετικός κρίκος του πληρώματος της πιστεύουσας κοινότητας, είναι η κοινή πίστη στον Τριαδικό Θεό, συμπλήρωσε ο Μητροπολίτης Κερκύρας.
Καταλήγοντας ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι σε εμάς τους ιδίους εναπόκειται, όντες ελεύθεροι, να επιλέξουμε, την αυτοτελείωση από τη μια πλευρά, βγάζοντας το Χριστό από τη ζωή μας που ισοδυναμεί με πνευματικό θάνατο και σκοτάδι ή την ενότητα της πίστεως εν Χριστώ Ιησού που οδηγεί στη σωτηρία, στο φωτισμό και στη θέωση.
Τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους τους πιστούς και κυρίως στους τροφίμους και στο προσωπικό του Ιδρύματος η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να πληροί τις καρδιές τους, αλλά και Κύριος ο Θεός να αναπαύει την ψυχή του Μακαριστού Μητροπολίτου Κερκύρας κυρού Τιμοθέου, του κτήτορος του Ιδρύματος.