ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Translate

Πέμπτη 23 Απριλίου 2026

Η εορτή του Αγίου Γεωργίου στην Κέρκυρα

 Την Πέμπτη, 23 Απριλίου 2026, εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρουσάδων, στη Βόρεια Κέρκυρα. Ο Σεβασμιώτατος, κατά τη Θεία Λειτουργία, πλαισιώθηκε από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Βορείου Κερκύρας, Πρωτοπρεσβύτερο Σπυρίδωνα Προβατά, Ιερείς των γειτονικών περιοχών καθώς και τους Διακόνους του. Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός κατακλύστηκε από την παρουσία παιδιών των σχολείων της περιοχής, τα οποία συμμετείχαν με ευλάβεια στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος έλαβε αφορμή από την αναστάσιμη περίοδο την οποία διανύει η Αγία μας Εκκλησία και τόνισε ότι οι Άγιοι αποτελούν τους ζωντανούς και διαρκείς καρπούς της Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ο ίδιος ο Χριστός, επεσήμανε, με την θυσία Του επί του Σταυρού και την τριήμερο Ανάστασή Του εκ του τάφου, θεμελίωσε την Εκκλησία Του επάνω στο ίδιο Του το αίμα, προσφέροντας στον άνθρωπο όχι απλώς μία βελτίωση της ζωής του, αλλά την αληθινή και αιώνια ζωή.

Αναφερόμενος στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο, υπογράμμισε ότι επρόκειτο για έναν νέο άνθρωπο ο οποίος, παρά τα αξιώματα και τις τιμές που κατείχε κατά κόσμον, δε δίστασε να τα απαρνηθεί όλα, διότι αγάπησε αληθινά το Θεό. Η αγάπη αυτή δεν έμεινε στα λόγια, αλλά εκφράστηκε με την ολοκληρωτική προσφορά του εαυτού του, φθάνοντας μέχρι το μαρτύριο. Με τον τρόπο αυτόν, ο Άγιος Γεώργιος γίνεται πρότυπο θυσιαστικής αγάπης και αυθεντικής πίστεως για κάθε εποχή.

Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η θυσία του Χριστού αποτελεί το θεμέλιο της σωτηρίας του ανθρώπου, υπενθυμίζοντας το παράδειγμα του ληστού του εκ δεξιών του Σταυρού, ο οποίος, με μία απλή αλλά ουσιαστική προσευχή, «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου», έλαβε την υπόσχεση της σωτηρίας. Έτσι, καλείται και ο σύγχρονος άνθρωπος να ανταποκριθεί στην αγάπη του Θεού με ταπείνωση, μετάνοια και εμπιστοσύνη. Στη συνέχεια, επεσήμανε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας αποτελούν οδοδείκτες στη ζωή μας, καθώς άλλοι με το μαρτύριό τους, άλλοι με την άσκηση, άλλοι με την προσευχή και άλλοι με την ελεημοσύνη, φανερώνουν τον δρόμο της σωτηρίας. 

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος, τονίζοντας ότι, όπως και κατά τους πρώτους αιώνες, έτσι και σήμερα, επιχειρείται η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Κάποτε οι άνθρωποι προσκυνούσαν τα είδωλα, έτσι και σήμερα δημιουργούνται νέα είδωλα τα οποία επιχειρούν να υποκαταστήσουν τον αληθινό Θεό. Ιδιαιτέρως στάθηκε στη δύναμη της τεχνολογίας και της λεγόμενης τεχνητής νοημοσύνης, η οποία όταν απολυτοποιείται, μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε πνευματική απομάκρυνση από τον Δημιουργό του. Ο άνθρωπος κινδυνεύει να λησμονήσει ότι είναι δημιούργημα του Θεού και ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει εκ του μηδενός, διότι μόνο ο Θεός είναι ο αληθινός Δημιουργός της ζωής. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η σύγχρονη πραγματικότητα, με την έντονη προβολή νέων προτύπων και την κυριαρχία της εικόνας μέσω τη διαφήμισης, δημιουργεί ψευδαισθήσεις και πρόσκαιρες αξίες, οι οποίες δεν μπορούν να προσφέρουν στον άνθρωπο την πληρότητα και την αληθινή χαρά. Αντιθέτως, οδηγούν σε «πνευματικό αποπροσανατολισμό από το δρόμο της χάριτος, από τον δρόμο της αναστάσεως, από τον δρόμο της του Ευαγγελίου».

Επιπλέον, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας δεν λησμονούνται, διότι ζουν μέσα στη χάρη και το φως της Αναστάσεως. Αντιθέτως, τα μεγέθη του κόσμου, η δύναμη, ο πλούτος και η δόξα, αποδεικνύονται πρόσκαιρα και φθαρτά, καθώς ο άνθρωπος εύκολα λησμονείται με το πέρασμα του χρόνου. Ο Άγιος Γεώργιος, όμως, όπως και όλοι οι Άγιοι, παραμένει ζωντανός «εις τους αιώνας», διότι η ζωή του ήταν ενωμένη με το Χριστό. Έτσι, κάλεσε τους πιστούς να αναζητούν το αιώνιο και όχι το πρόσκαιρο, επενδύοντας στη σχέση τους με τον Θεό.

Στο τέλος, εξέφρασε τη χαρά του που λειτούργησε στις Καρουσάδες ενώ ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα με τη χάρη του Αναστάντος Κυρίου μας.



















Τετάρτη 22 Απριλίου 2026

ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 

Το μαρτύριο ως μαρτυρία ζωής στον σύγχρονο κόσμο 

Αγαπητοί μου , 

Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα τη μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρος και Τροπαιοφόρου, ενός Αγίου που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά μιλά δυνατά στο παρόν και στο μέλλον της Εκκλησίας. Ο βίος και το μαρτύριό του δεν είναι απλώς μια ιστορική αφήγηση· είναι ζωντανή πρόσκληση σε ομολογία, πίστη και πνευματική ανδρεία. [ekklisiaonline.gr] 

Ο Άγιος Γεώργιος έζησε σε εποχή διωγμών, κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού. Κατείχε υψηλό στρατιωτικό αξίωμα, είχε τιμές, κύρος και προοπτικές κοσμικής δόξας. Κι όμως, όταν ζητήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό, προτίμησε να χάσει τα πάντα παρά να χάσει την αλήθεια. Με παρρησία και θάρρος ομολόγησε: ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός και Σωτήρας του κόσμου.  

Το μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου δεν ήταν στιγμιαίο. Ήταν πορεία πόνου, δοκιμασιών και βασανιστηρίων, αλλά και πορεία νίκης. Η Εκκλησία τον ονομάζει Μεγαλομάρτυρα όχι μόνο για τη σκληρότητα των βασάνων του, αλλά διότι το μαρτύριό του γέννησε πίστη και έγινε αιτία σωτηρίας για πολλούς. Το αίμα του έγινε σπόρος ζωής για την Εκκλησία. 

Αδελφοί μου, 

Όμως σήμερα θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει:  

Ζούμε εμείς εποχές μαρτυρίου; Η απάντηση είναι: ναι, αλλά με άλλη μορφή. 

Η Εκκλησία στον σύγχρονο κόσμο δεν διώκεται πάντοτε με ξίφη και φωτιές. Δοκιμάζεται με την αδιαφορία, την αλλοίωση της αλήθειας, τον σχετικισμό, τη σιωπηλή απομάκρυνση από τον Χριστό. Σήμερα ο Χριστιανός καλείται να δώσει μαρτυρία συνείδησης, μαρτυρία ζωής, μαρτυρία αγάπης μέσα σε έναν κόσμο που συχνά αρνείται ή χλευάζει το Ευαγγέλιο. 

Το μαρτύριο, λοιπόν, δεν είναι μόνο θάνατος· είναι και σταύρωση καθημερινή: όταν επιμένουμε στην αλήθεια, όταν δεν συμβιβαζόμαστε με την αδικία, όταν υπερασπιζόμαστε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όταν ζούμε χριστιανικά σε έναν κόσμο που μας θέλει ουδέτερους ή σιωπηλούς. 

Ο Άγιος Γεώργιος μας δείχνει ότι η πίστη δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, αλλά δημόσια στάση ζωής. Δεν συμβιβάστηκε, δεν σιώπησε, δεν υπολόγισε το κόστος. Γι’ αυτό και η Εκκλησία τον τιμά ως Τροπαιοφόρο: όχι επειδή νίκησε με όπλα, αλλά γιατί νίκησε το κακό με την πίστη. 

Αγαπητοί μου, 

Η μαρτυρία της Εκκλησίας σήμερα περνάει μέσα από τον καθένα μας. Η Εκκλησία μαρτυρεί, όταν τα παιδιά της ζουν με συνέπεια, ταπείνωση και αγάπη Χριστού. Όταν δεν αλλοιώνουν το Ευαγγέλιο για να γίνουν αρεστοί. Όταν έχουν το θάρρος να πουν, όπως ο Άγιος Γεώργιος: 

«Πρέπει να πείθεσθαι Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις». 

Ας παρακαλέσουμε, λοιπόν, τον Άγιο Γεώργιο: να μας δώσει πίστη ζωντανή, θάρρος στην ομολογία, σταθερότητα στις δοκιμασίες 

και δύναμη να γίνουμε κι εμείς μάρτυρες Χριστού στον κόσμο που ζούμε. 

π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ 


 


Σάββατο 18 Απριλίου 2026

ΚΑΘΩΣ ΑΠΕΣΤΑΛΚΕ ΜΕ Ο ΠΑΤΗΡ, ΚΑΓΩ ΠΕΜΠΩ ΥΜΑΣ

“Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς” (Ιωάν. 20, 21)

Ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε καὶ πάλι, «Εἰρήνη νὰ εἶναι μαζί σας. Καθὼς ἔστειλε ἐμὲνα ὁ Πατέρας καὶ ἐγὼ στέλνω ἐσᾶς».

 Η Κυριακή του Θωμά, η πρώτη μετά το Πάσχα, με αφόρμηση το ευαγγέλιο της ψηλάφησης του Κυρίου από τον Θωμά, είναι μία υπενθύμιση σε όλους μας της αναστάσιμης αποστολής μας. Ο Χριστός εμφανίζεται στους δέκα μαθητές Του (πλην του Θωμά που έλειπε και του Ιούδα που έδωσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του, μη μπορώντας να μετανοήσει και να ταπεινωθεί μετά την προδοσία), τους λέει να έχουν ειρήνη, τους λέει ότι όπως έστειλε ο Πατέρας Του τον Ίδιο στον κόσμο να νικήσει για λογαριασμό όλων μας τον θάνατο και να μας δώσει την ανάσταση και τη ζωή, έτσι κι Εκείνος μάς στέλνει  στον κόσμο, για να διακηρύξουμε τη νίκη κατά του θανάτου, την συγχώρεση των αμαρτιών και την ανάσταση στο πρόσωπο του Χριστού.

 Αυτή είναι η αποστολή μας. Να ειρηνεύσουμε, όντας βέβαιοι ότι ο Θεός στον Οποίο πιστεύουμε  δεν μας εγκαταλείπει. Είναι Θεός ζωής και όχι θανάτου, Θεός ζώντων και όχι νεκρών. Είναι Θεός ο Οποίος στέκεται δίπλα μας και μας προτρέπει η καρδιά μας να μην ταράζεται ούτε από τη δειλία για το εξουσιαστικό πνεύμα του κόσμου τούτου, ούτε από την απόγνωση διότι είμαστε λίγοι, κάποτε και κεκρυμμένοι διά τον φόβον των αντιθέων δυνάμεων. Εκείνος είναι μαζί μας. Εκείνος μάς στηρίζει σε κάθε δοκιμασία μας. Γνωρίζει τι είναι ωφέλιμο για μας και μας το δίνει. Γνωρίζει να μας παρηγορεί στις θλίψεις μας. Και μας μεταδίδει την προσδοκία και την εμπειρία της ανάστασης, δηλαδή της δύναμης της αγάπης, η οποία νικά τον θάνατο.

 Να νιώσουμε ότι οι αμαρτίες μας συγχωρούνται, όχι διότι εμείς έχουμε τη δύναμη να το πράξουμε, αλλά διότι το Άγιο Πνεύμα, το Οποίο κατοικεί στην Εκκλησία και την αγιάζει, δίνει τη χάρη, ώστε όχι να ακυρώνονται τα λάθη μας, αλλά να μην είναι αυτά που δεσμεύουν τη ζωή μας. Να μην είναι αυτά που μας εμποδίζουν να προχωρούμε, διότι όποιος πιστεύει στον Χριστό, ζει στην Εκκλησία τη χάρη και τη χαρά της μετάνοιας ως εμπιστοσύνης στον Θεό και στο θέλημά Του και ως αναγνώρισης ότι υπάρχουμε διότι ο Χριστός υπάρχει εν ημίν και το θέλουμε αυτό. Ουδέποτε θα πάψουμε να αμαρτάνουμε, διότι όλη η ζωή μας είναι μία συνεχής ρήξη ανάμεσα στο θέλημά μας και στο θέλημα του Θεού. Το θέλημά μας μάς κάνει να νομίζουμε ότι η εκπλήρωση των επιθυμιών μας, ακόμη κι αν αυτές μοιάζουν εύλογες, θα μας κάνει ευτυχισμένους. Ευτυχία όμως είναι η αγάπη. Είναι η σχέση με τον Χριστό. Είναι η πίστη ότι το “αγαπάτε αλλήλους” και το “Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή” είναι ο τρόπος που μας δίνει νόημα όχι εφήμερο, αλλά παντοτινό.

 Και η αποστολή μας προχωρά, ακόμη κι αν έχουμε λογισμούς αμφιβολίας. Ακόμη κι αν οι σκέψεις μας και οι αισθήσεις μας απαιτούν αποδείξεις, ο Χριστός συγκαταβαίνει. Όποιος αγαπά, δεν απαιτεί. Όποιος αγαπά, δίδεται. Και ο Χριστός ήδη προσφέρεται εις βρώσιν τοις πιστοίς, διά του Σώματος και του Αίματός Του. Ο Χριστός είναι έτοιμος να αφεθεί στην ψηλάφησή μας, να ανεχτεί την άρνησή μας, να μας δώσει την ευκαιρία “μεθ' ημέρας οκτώ” στη ζωή μας γενικότερα και όχι “εδώ και τώρα” να Τον βρούμε. Και βρίσκουμε την αγάπη Του και τη σπουδάζουμε. Βρίσκουμε τη χάρη της αγιότητας. Ακούμε τη φωνή Του στην καρδιά μας να μας ψιθυρίζει “βάλε την χείρα σου”. Ζητά όμως από εμάς όχι την απιστία του εξυπνακισμού και της υπερηφάνειας, αλλά την αμφιβολία που πηγάζει από τη δίψα για την αλήθεια και Εκείνος θα μας φανερωθεί.

 Όσοι από εμάς αισθανόμαστε ότι στην Εκκλησία βρίσκουμε τον Αναστάντα Χριστό, ότι η καρδιά μας ειρηνεύει, ότι και στους κλονισμούς μας την αλήθεια θέλουμε και όχι την αυτοδικαίωσή μας ή την αίσθηση ότι πρέπει με κάθε τρόπο να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχει Θεός για να κάνουμε θεό τον εαυτό μας ή το τίποτα, ότι τελικά οι αμαρτίες μας δεν είναι το τέλος ή η απόγνωσή μας, μπορούμε να κάνουμε την Ανάστασή Του ανάστασή μας. Και να παλέψουμε, νιώθοντας ότι έχουμε την αποστολή να διακηρύξουμε Χριστόν Αναστάντα στον κόσμο μας, τον μικρό και τον μεγάλο, σ’ αυτόν που ακούει και σ’ αυτόν που προσπερνάει, άλλοτε με τον λόγο, άλλοτε με την προσευχή, πάντοτε όμως με την αγάπη που φωτίζει!

 Χριστός Ανέστη!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

19 Απριλίου 2026

Κυριακή του Θωμά

2026-04-18 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΘΩΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ, ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ π. Δημητρίου Μπόκου

 

π. Δημητρίου Μπόκου 

Ο Χριστός αναστήθηκε «διαγενομένου του σαββάτου», αφού πέρασε δηλαδή το Σάββατο. Η Ανάστασή του έγινε αντιληπτή από τις Μυροφόρες (και πρώτα-πρώτα από την Παναγία) «οψέ σαββάτων, τη επιφωσκούση εις μίαν σαββάτων», αργά τη νύχτα του Σαββάτου, την ώρα που ξημέρωνε η πρώτη μέρα της εβδομάδας, «όρθρου βαθέος», βαθιά χαράματα, «λίαν πρωί», «σκοτίας έτι ούσης», «τη μιά των σαββάτων», κατά τις μαρτυρίες των ευαγγελιστών. 

Δηλαδή ο Κύριος αναστήθηκε τη νύχτα της Κυριακής. Την ίδια μέρα, προς το βράδυ της Κυριακής, «ούσης οψίας», κάνει την πρώτη του εμφάνιση στους μαθητές του. «Μεθ’ ημέρας οκτώ», την άλλη Κυριακή, εμφανίζεται ξανά για να βεβαιώσει και τον Θωμά για την Ανάστασή του (Κυριακή του Θωμά). 

Η Κυριακή είναι «η ημέρα ην εποίησεν ο Κύριος», η μέρα του Κυρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε πάντοτε το Πάσχα. Όλες τις Κυριακές, όλο τον χρόνο. Ακόμα και μέσα στην πένθιμη Σαρακοστή, τις Κυριακές ψάλλουμε αναστάσιμους ύμνους, γιορτάζουμε την Ανάσταση. 

Ημέρα Κυριακή έγιναν όλα τα σωτήρια γεγονότα του Θεού προς εμάς. Η δημιουργία του κόσμου, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Γέννηση του Χριστού, η Ανάσταση, η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος (Πεντηκοστή). Ημέρα Κυριακή ο ευαγγελιστής Ιωάννης δέχθηκε την Αποκάλυψη. Είδε «εν Πνεύματι» τον αναστάντα Κύριο με πρόσωπο που έλαμπε «ως ο ήλιος». «Εγώ ειμι ο πρώτος και ο έσχατος και ο ζων», του είπε, «και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων ειμι εις τους αιώνας των αιώνων» (Αποκ. 1, 10. 16-18). 

Ημέρα Κυριακή θα έλθει ο Κύριος ξανά κατά τη Δευτέρα Παρουσία του «επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής» και θα αναστηθούμε όλοι μας. Και είναι η Κυριακή όχι μόνο πρώτη μέρα της εβδομάδας, αλλά και ογδόη. Επειδή συμβολίζει και τον μέλλοντα αιώνα, την ατελεύτητη αιωνιότητα στη Βασιλεία του Θεού. Θα είναι ανέσπερη, αβράδιαστη Κυριακή. 

«Η μία των σαββάτων» λοιπόν, η μέρα της Ανάστασης, είναι «η κλητή και αγία ημέρα, η βασιλίς και κυρία, εορτών εορτή και πανήγυρις πανηγύρεων», δηλαδή επίσημη, υπερέχουσα, εξέχουσα ημέρα και εορτή. Ανάλογη είναι και η αίγλη της κάθε Κυριακής, αφού σε κάθε Κυριακή κάνουμε Πάσχα ξανά. Η Θεία Ευχαριστία είναι όντως το σπουδαιότερο πράγμα που τελείται στον κόσμο. Συντηρεί μυστικά τον κόσμο. Κόσμος χωρίς Θεία Λειτουργία είναι αυτομάτως ανοημάτιστος. Και δεν έχει περαιτέρω λόγο ύπαρξης. 

Η Κυριακή δόθηκε για να μετέχουμε στη Θεία Ευχαριστία, στην Ανάσταση του Χριστού, να προετοιμάσουμε την κοινή μας ανάσταση κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Κάθε άλλη απασχόληση την ημέρα της Κυριακής, ιδιαιτέρως εν ώρα Θείας Λειτουργίας, είναι ανεπίτρεπτη. Ευλογημένη είναι μόνο η συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και η φιλανθρωπία. 

Ιδιαιτέρως τονίζει την ιερότητα της Κυριακής ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. 

Έξι μέρες, λέει, να εργάζεσθε, και την Κυριακή να πηγαίνετε στην Εκκλησία, να σκέφτεστε τις αμαρτίες σας, τον θάνατο, την κόλαση, τον Παράδεισο, την ψυχή. Ούτε να πουλάτε ούτε να αγοράζετε ημέρα Κυριακή. Το κέρδος που βγάζετε την Κυριακή είναι καταραμένο. Βάζετε φωτιά και κατάρα στο σπίτι σας, όχι ευλογία. Κι αν τύχει να πουλήσεις πράγματα την Κυριακή σε άνθρωπο που έχει ανάγκη, εκείνο το κέρδος μην το σμίγεις στη σακούλα σου, γιατί τη μαγαρίζει. Δώσε το ελεημοσύνη. Για να μην πάθετε κανένα κακό, είτε σωματικό είτε ψυχικό, να φυλάγετε την Κυριακή. 

Λοιπόν; 

Κοιμάσαι την Κυριακή; Πας για κυνήγι, για εκδρομή, για ποδόσφαιρο, για τεστ και διαγώνισμα στο φροντιστήριο; Πας στο χωράφι για τα μαρούλια σου, να μαζέψεις τα λεμόνια σου; Ψωνίζεις την Κυριακή; Ανοίγεις το μαγαζί σου να πουλήσεις; 

Ξανασκέψου το πιο προσεκτικά! 


ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 (Ἰωάν. 20, 19-31)

 

Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. Ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ' αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. Ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. Καὶ μεθ' ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ' αὐτῶν. Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. Εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. Καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλῶσσα

Κατὰ τὴν ἑσπέρα τῆς ἡμέρας ἐκείνης, τῆς πρώτης τῆς ἑβδομάδος, καὶ ἐνῷ οἱ πόρτες ἦσαν κλειστές, ἐκεῖ ὅπου ἦσαν συγκεντρωμένοι οἱ μαθητές, διότι φοβοῦνταν τοὺς Ἰουδαίους, ἦλθε ὁ Ἰησοῦς καὶ στάθηκε στὸ μέσον καὶ τοὺς λέγει, «Εἰρήνη νὰ εἶναι μαζί σας». Ὅταν εἶπε αὐτό, τοὺς ἔδειξε τὰ χέρια του καὶ τὴν πλευρά του. Οἱ μαθητές  χάρηκαν διότι εἶδαν τὸν Κύριο. Ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε καὶ πάλι, «Εἰρήνη νὰ εἶναι μαζί σας. Καθὼς ἔστειλε ἐμὲνα ὁ Πατέρας καὶ ἐγὼ στέλνω ἐσᾶς». Ὅταν εἶπε αὐτό,  φύσησε στὸ πρόσωπο  καὶ τοὺς λέγει, «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· ἐὰν συγχωρέσετε τὶς ἁμαρτίες κάποιου,  θἀ τοῦ εἶναι συγχωρημένες· ἂν κάποιου  δὲν τὶς συγχωρήσετε, θὰ μείνουν ἀσυγχώρητες». Ὁ Θωμᾶς, ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα, ὁ ὀνομαζόμενος Δίδυμος, δὲν ἦταν μαζί τους ὅταν ἦλθε ὁ Ἰησοῦς. Τοῦ εἶπαν λοιπὸν οἱ ἄλλοι μαθητές, «Εἴδαμε τὸν Κύριο». Αὐτὸς ὅμως τοὺς εἶπε, «Ἐὰν δὲν ἰδῶ στὰ χέρια του τὸ σημάδι ἀπὸ τὰ καρφιὰ καὶ δὲν βάλω τὸ δάκτυλό μου στὸ σημάδι ἀπὸ τὰ καρφιὰ καὶ δὲν βάλω τὸ χέρι μου στὴν πλευρά του, δὲν θὰ πιστέψω».Ὕστερα ἀπὸ ὀκτὼ ἡμέρες ἦταν πάλι μέσα στὸ σπίτι οἱ μαθητές του καὶ ὁ Θωμᾶς μαζί τους. Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς, ἐνῷ οἱ πόρτες ἦταν κλειστές, στάθηκε στὸ μέσον καὶ εἶπε, «Εἰρήνη νὰ εἶναι μαζί σας». Ἐπειτα λέγει στὸν Θωμᾶ, «Φέρε τὸ δάκτυλό σου ἐδῶ καὶ κύτταξε τὰ χέρια μου καὶ φέρε τὸ χέρι σου καὶ βάλε το στὴν πλευρά  μου καὶ μὴ γίνεσαι ἄπιστος ἀλλὰ πιστός». Ὁ Θωμᾶς τοῦ ἀπεκρίθη, «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου». Ὁ Ἰησοῦς τοῦ λέγει, «Ἐπειδὴ μὲ εἶδες, πίστεψες. Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν μὲ εἶδαν καὶ ὅμως πίστεψαν».Καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα ἔκανε ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι γραμμένα  στὸ βιβλίο  τοῦτο. Αλλ’ αὐτὰ ἔχουν γραφεῖ γιὰ νὰ πιστέψετε ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ πιστεύοντας νὰ ἔχετε ζωὴ  στὸ ὄνομα αὐτοῦ.