2026-02-10 Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ

 Το απόγευμα της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου 2026 τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης στην Κέρκυρα ο Μέγας Πανηγυρικός Πολυαρχιερατικός Εσπερινός, για την εορτή της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστης, συμπολιούχου του νησιού, το άφθορο λείψανο της οποίας φυλάσσεται στον ναό,  και του αγίου ιερομάρτυρος Βλασίου, του οποίου και αυτού  τμήμα του λειψάνου φιλοξενείται  στον ναό.

Στον Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, Κερκυραίος στην καταγωγή, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αχαΐας κ. Αθανάσιος και ο οικείος ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.

Προσφωνώντας τους Αγίους Αρχιερείς ο κ. Νεκτάριος τόνισε την σημασία της μεγάλης εορτής της Αγίας Θεοδώρας, η οποία είναι η συμπολιούχος και συμπροστάτης με τον Άγιο Σπυρίδωνα του νησιού. Είναι πρότυπο βασιλίσσης, μητέρας, ταπεινώσεως και αγάπης για τον Θεό και αποτελεί το παράδειγμα για όλους και ιδιαιτέρως τους Κερκυραίους, διότι διεφύλαξε τον πολυτιμότερο θησαυρό της πίστεώς μας που είναι η Ορθοδοξία. Τα πρόσωπο της Αγίας μας ενισχύει την πίστη, η οποία σήμερα πορεύεται σε χαλεπούς καιρούς, καθώς υπάρχει συστηματική απόπειρα εξοβελισμού της από τις καρδιές των ανθρώπων. Όμως όλοι μας αντιστεκόμαστε. Η παρουσία των Αγίων Αρχιερέων δίνει έναν πανηγυρικό τόνο στην εορτή. Ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος είναι γέννημα-θρέμμα της Κέρκυρας, υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη ως αρχιδιάκονος και ιεροκήρυκας και η χοροστασία του σήμερα στην εορτή είναι χαρά και ευλογία. Ανάλογη είναι η χαρά και για τη συμμετοχή του Αγίου Αχαΐας, ο οποίος διακόνησε την Εκκλησία από πολλά μετερίζια και συνεχίζει να την διακονεί, όντας αρχοντικός και ευγενής.  

Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος, ο οποίος αφού ευχαρίστησε τον κ. Νεκτάριο για την ευγενή πρόσκληση, αφορμήθηκε από τον βίο της Αγίας Θεοδώρας και τόνισε ότι η χάρις του Θεού άφησε επάνω της ανεξίτηλες τις δωρεές της. Η Εκκλησία ανύψωσε την προσωπικότητα της γυναίκας και Αγίες, όπως η Αγία Θεοδώρα δείχνουν ότι για την πίστη υπάρχουν πρότυπα γυναικών που παραμένουν ζωντανά και σήμερα. Η Αγία έλαβε  από τους γονείς και κυρίως από την μητέρα της, την σταθερή πίστη στον Ιησού Χριστό. Κι ενώ αναδείχθηκε βασίλισσα, περικοσμούνταν από ευσέβεια προς τον Θεό, την οποία ενίσχυε η πίστη και η φιλανθρωπία, που εκδηλωνόταν διά της ελεημοσύνης και της ταπεινότητας. Αυτά ήταν η βάση της αγιότητος, της εν Χριστώ σωτηρίας. Είχε κοινωνία με τον Θεό διά της προσευχής, που είναι η πνοή και η τροφή της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό.

Τα χαρίσματα αυτά έκαναν την Αγία να έχει υγιή κοινωνική αντίληψη για την εποχή της. Όταν εκοιμήθη ο αυτοκράτορας και σύζυγός της Θεόφιλος, μεταρρυθμιστής της εποχής που πολεμούσε τις ιερές εικόνες, η Αγία θα μπορούσε να αλλάξει το δεδομένο αυτό άμεσα. Από σεβασμό όμως προς την προσωπικότητα του άντρα της άφησε να καταλαγιάσει ο θόρυβος  και να περάσει ο χρόνος μέχρις ότου γίνει η σύνοδος που απεκατέστησε την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας περί της προσκυνήσεως των ιερών εικόνων. Αυτό δείχνει έναν συνετό νου κατά Χριστόν, που φάνηκε και στις αποφάσεις της για τα πράγματα της αυτοκρατορίας, καθώς άσκησε χρηστή διαχείριση στα οικονομικά του κράτους, χωρίς να φεισθεί αγάπης και ελεημοσύνης. Είναι σπουδαίο να έχει ο άνθρωπος τη  σχέση και την κοινωνία με τον Θεό, διότι αυτό τον βοηθά να διαχειρίζεται και τα πράγματα του κόσμου.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, επεσήμανε ο κ. Τιμόθεος,  στη ζωή των λαών. Η αμαρτία υπάρχει με άλλο περιτύλιγμα σε κάθε εποχή. Ανάλογα με τα ρεύματα τα φιλοσοφικά και τα ιδεολογικά προσφέρεται στους ανθρώπους και εκείνοι συσσχηματίζονται με τον κόσμο διότι έτσι πιστεύουν ότι μπορούνε να ζήσουνε καλά. Πολλές ήταν οι προκλήσεις που βίωσε η Αγία, η οποία δεν υπέκυψε στους πειρασμούς αυτούς, καθιστάμενη πρότυπο για μας. Η Θεοδώρα μπορούσε να ξεσηκώσει τον κόσμο, τον στρατό, την Εκκλησία, όταν ο αδερφός της Βάρδας θέλησε να την εκθρονίσει. Εκείνη όμως διάλεξε την οδό του μοναχικού σχήματος, την οδό της ταπεινώσεως. Αυτό φάνηκε και στη σχέση της με τον άντρα της στον γάμο. Ήταν σκληρός άνθρωπος. Είχε εκτελέσει τον γαμπρό του, από φόβο μην του πάρει τον θρόνο. Η Θεοδώρα όμως είχε αναπτύξει μια σχέση στον γάμο που την οδηγούσε στη βασιλεία των ουρανών, ευπρεπή συζυγική ζωή, ξεχωριστή και μοναδική. Αυτό την αναδείκνυε στα μάτια των ανθρώπων και έβλεπαν την έμπονη αγάπη και τον πνευματικό της αγώνα να σταθεί ακέραιη. Ανωτερότητα, υπομονή και καρτερία την χαρακτηρίζουν. Ήταν μία φιλόσοφος του Αγίου Πνεύματος, κατά τον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο. Αντάλλαξε λοιπόν στη ζωή της τον κόσμο με την παρουσία του Θεού. Είχε μαρτυρικό φρόνημα, μαρτύριο της συνειδήσεως, ομολογία πίστεως στον Θεό. Αντέτασσε στα πάθη των οικείων την αυτοκυριαρχία της, καθώς η καρδιά της ήταν έμπλεη από την ειρήνη του ζώντος Θεού.

Γνήσιο τέκνο Ιησού Χριστού, πρόσωπο χαριτωμένο που διδάσκει με την παρουσία της. Το εκκλησιαστικό γεγονός συνοδεύει το όνομά της, «η στερεώσασα την Ορθοδοξίαν». Ηρέμησε τις καρδιές των ανθρώπων, επανατοποθέτησε τις ιερές εικόνες παντού, δείχνοντας την αλήθεια. Σήμερα πάλι πολεμούνται οι ιερείς εικόνες. Υπάρχουν διάφοροι που αμφισβητούν την τοποθέτηση τους στον δημόσιο χώρο, γεννώντας μια νέα Εικονομαχία.

Το παράδειγμα της Αγίας συνολικά μας δείχνει ότι μπορούμε να αντιτάξουμε σε έναν κόσμο φθοράς, απουσίας συνέσεως, σκληρότητος και αμαρτίας, τον δρόμο της πίστεως, της αρετής, της ομολογίας, του μαρτυρικού φρονήματος, της αγιότητος, για να καταλάβουμε ότι η ιστορία υπάρχει στη ζωή του κόσμου διότι ο Θεός μας την έδωσε και πρέπει να την κάνουμε Ιερή Ιστορία, ζώντας κατά Χριστόν.

Ο κ. Τιμόθεος ευχήθηκε στον κ. Νεκτάριο, στον κλήρο, τον λαό της Μητροπόλεως Κερκύρας η Αγία να είναι βοηθός και ευλογία.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις θα συνεχιστούν το πρωί της Τετάρτης 11 Φεβρουαρίου 2026 με Αρχιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αχαΐας κ. Αθανασίου. 

2026-02-10 ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ

2026-02-10 Η εορτή του Αγίου Χαραλάμπους στους Παξούς

    Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πνευματική κατάνυξη εορτάσθηκε, την Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 20206, στους Παξούς η μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, πολιούχου της νήσου. Κατόπιν προσκλήσεως του οικείου Ποιμεναρχου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκταρίου, του συλλείτουργου προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, κ. Τιμόθεος. Στην πανήγυρη συμμετείχε πλήθος πιστών οι οποίοι προσήλθαν για να τιμήσουν τον Άγιο και να μετάσχουν στη χαρά της Εκκλησίας. Επίσης, παρόν στη Θεία Λειτουργία ήταν και ο Δήμαρχος Παξών, κ. Σπυρίδων Βλαχόπουλος.

Αρχικά, ο κ. Νεκτάριος προσεκάλεσε τον Άγιο Θεσσαλιώτιδος να κηρύξει το θείο λόγο, ενώ κατά την προσφώνησή του εξέφρασε τη χαρά του και τις ευχαριστίες του για την ευκαιρία που δόθηκε να συλλειτουργήσουν και να συνεορτάσουν καθώς ο κ. Τιμόθεος, ως Κερκυραίος, διηκόνησε επί σειρά ετών ως Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας.

Κατά την ομιλία του, ο κ. Τιμόθεος αρχικά αναφέρθηκε με ευγνωμοσύνη στην πρόσκληση και θερμή φιλοξενία του κ. Νεκταρίου, ενώ εξέφρασε τη βαθιά του συγκίνηση για την επίσκεψη του στο νησί μετά από πολλά χρόνια. Κεντρικό θέμα της ομιλίας του ήταν η φράση του Αποστόλου Παύλου προς τον Τιμόθεο εκ του αποστολικού αναγνώσματος της εορτής, «ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Τόνισε τη σημασία της παρουσίας της χάριτος του Θεού στη ζωή των πιστών και το ρόλο της Εκκλησίας ως χώρου πνευματικής ενδυνάμωσης και μεταμόρφωσης του κόσμου. Επίσης, υπογράμμισε ότι ο Χριστιανός καλείται σε διαρκή πνευματικό αγώνα, εμπιστευόμενος τη ζωή του στη χάρη του Χριστού. 

Ο Άγιος Χαράλαμπος, ταπεινός Ιερεύς και ένδοξος Μάρτυρας, προβάλλεται ως φωτεινό πρότυπο σταθερότητας στην πίστη, ελευθερίας συνειδήσεως και ακλόνητης ομολογίας, παρά τις δοκιμασίες και τους διωγμούς που υπέστη.

Ακόμη, ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι παρότι αλλάζουν οι εποχές και οι κοινωνικές συνθήκες, οι πνευματικές προκλήσεις παραμένουν ίδιες, καλώντας τους πιστούς να αγωνίζονται με διάκριση, μετάνοια και ζωντανή συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο «μαρτύριο της συνειδήσεως» το οποίο καλείται να βιώσει κάθε χριστιανός στην καθημερινότητά του με ήθος, αλήθεια και συνέπεια. Κλείνοντας, ευχήθηκε σε όλους να αντλούν από το παράδειγμα και τη χάρη του Αγίου Χαραλάμπους, ώστε η ζωή τους να ευωδιάζει από το Άγιο Πνεύμα και να γίνεται ζωντανή μαρτυρία πίστεως και ελπίδας μέσα στον κόσμο.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος τέλεσε τον Αγιασμό επί τη θεμελίωση του νέου επισκοπείου των Παξών. Το έργο αυτό που σηματοδοτεί την ενίσχυση της εκκλησιαστικής παρουσίας και ποιμαντικής μέριμνας του Μητροπολίτου Κερκύρας στο νησί, αποτελεί καρπό μακρόχρονων, επίπονων και συντονισμένων προσπαθειών του κ. Νεκταρίου ο οποίος ευχήθηκε για την γρήγορη και ανεμπόδιστη ολοκλήρωσή του.

2026-02-10 ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΜΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ

Κερκύρας Νεκτάριος: «Η άπειρη αγάπη του Θεού υπερνικά την άβυσσο κάθε κακίας και αμαρτίας»

     Την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, Κυριακή του Ασώτου και μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, ο Σεβασμιώτατος, Μητροπολίτης, Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της ενορίας του Περιβολίου Νότιας Κέρκυρας. Κατά τη Θεία Λειτουργία πλαισιώθηκε από τον Ιεροκήρυκα Νότιας Κέρκυρας Πανοσιολογιώτατο Αρχιμ. Σεραφείμ Λινοσπόρη, τον Αρχιερατικό Επίτροπο Νότιας Κέρκυρας, Πρωτοπρεσβύτερο Κωνσταντίνο Κάντα και τους Διακόνους του. Επίσης, έψαλε χορός υπό τη διεύθυνση του μουσικοδιδασκάλου κ. Σπυρίδωνος Κουλούρη κατά το τοπικό ψαλτικό ιδίωμα.

Κατά την ομιλία του ο κ. Νεκτάριος, απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, αρχικά, αντιπαρέβαλε την εποχή της ειδωλολατρίας του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, όταν οι Χριστιανοί παρά τις αντιξοότητες και τους διωγμούς ομολογούσαν την πίστη τους στον αληθινό Θεό και ζούσαν με κατάνυξη, προσευχή και μετάνοια κατά την περίοδο του Τριωδίου, με τη δική μας εποχή που πολύς κόσμος συρρέει στους ξέφρενους πανηγυρισμούς των καρναβαλιών οι οποίοι μιμούνται τις ειδωλολατρικές λατρευτικές εκδηλώσεις του αρχαίου θεού του δωδεκαθέου Διονύσου.

Εν συνεχεία, αναφέρθηκε στο κεντρικό θέμα της ημέρας, την παραβολή του Ασώτου. Μέσα από αυτήν ο Κύριός μας, μάς φανερώνει από τη μία το αβυσσαλέο μέγεθος της κακίας και της αμαρτίας και από την άλλη πλευρά την άβυσσο της άπειρης αγάπης του Θεού η οποία υπερνικά κάθε κακία και αμαρτία. Πολλές φορές μπορεί να φαίνεται ότι δεν υπάρχει επιστροφή από την άβυσσο της αμαρτίας και των παθών, αλλά η θεία ευσπλαχνία δεν έχει όρια και μπορεί να φθάσει ακόμη και σε αυτά τα βάθη για να ανασύρει τον πάσχοντα άνθρωπο. Ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει δύο πράγματα στη ζωή του. Ή την αύξηση του κατηφόρου που δεν έχει επιστροφή και οδηγεί στο τέλος στην πτώση από το γκρεμό, ή τη μεγάλη πατρική αγάπη και φιλευσπναχνία του Θεού Πατέρα η οποία περιγράφεται από τον ιερό Ευαγγελιστή στη σημερινή παραβολή του Ασώτου υιού, δηλαδή εκείνου που δεν θέλει να σωθεί. 

Ο Άσωτος υιός υπερεκτίμησε τον εαυτό του και έφυγε από τη στοργική αγάπη και κοινωνία με τον πατέρα του. Όμως, αυτός μπορεί να είναι ο καθένας από εμάς καθώς η αμαρτωλότητα είναι ακριβώς αυτή η απομάκρυνση από την κοινωνία αγάπης με τον αληθινό Θεό και Πατέρα μας. Δυστυχώς, έπειτα, η επιστροφή είναι πολύ δύσκολη καθώς όταν κάποιος βυθιστεί στην όποια αμαρτία και αιχμαλωτιστεί στα πάθη του όπως για παράδειγμα τη φιλοδοξία, την πλεονεξία, τη φιλαυτία ή όποιο άλλο, τότε ξεφεύγει από την αγαθότητα του Θεού και από την εντολή Του, που δεν είναι άλλη από το να γίνουμε μιμητές Του, να πορευόμαστε δηλαδή προικισμένοι με τον πλούτο της αγάπης του Θεού. Να βλέπουμε, ει δυνατόν, το Χριστό στον κάθε έναν συνάνθρωπο και να στεκόμαστε στον πλησίον ακριβώς με αυτό το κριτήριο της αγάπης του Θεού. Αλλιώς, μακράν από αυτήν την κοινωνία αγάπης ελλοχεύει ο κίνδυνος του πνευματικού θανάτου. Έτσι και ο άσωτος της παραβολής άρχισε να αισθάνεται την πείνα την πνευματική, τον πνευματικό λιμό. 

Στην αρχή νόμιζε ότι μπορούσε να κατακτήσει τα πάντα μέσα από την αμαρτία, όμως είδε ότι στην ουσία τίποτα δεν κατέκτησε αλλά μάλλον κατέστη απόβλητος. Έτσι, άρχισε την επιστροφή από την αμαρτία και την άβυσσο της κακίας και της ηδονής μέσω της ευσπλαχνίας και αβυσσαλέας δυνάμεως του Θεού που τον περίμενε. Του Θεού που δεν μπορεί να στερήσει την ελευθερία από κανένα παιδί του, ακόμη και όταν αυτά που ζητούν μπορεί να οδηγήσουν στην καταστροφή τους. Έτσι και οι γονείς σήμερα, όταν τα παιδιά απογαλακτίζονται και φεύγουν, συχνά πιστεύουν εσφαλμένα ότι θα στερεώσουν την προσωπικότητά τους με αμφίβολους τρόπους έξω στον κόσμο. Ως αποτέλεσμα πολλές φορές οδηγούνται σε σκοτεινές ατραπούς και υποφέρουν από την κακία του κόσμου και σύγχρονες μάστιγες όπως είναι τα ναρκωτικά. Τότε, μπορεί μεν ο πόνος του γονιού να είναι απερίγραπτος όμως περιμένει, όπως ο αληθινός πατέρας της παραβολής που ανέμενε την επιστροφή του ασώτου στην πατρική εστία. Όταν μάλιστα τον είδε, τον αγκάλιασε και γιόρτασε το χαρμόσυνο γεγονός της μετανοίας και σωτηρίας του υιού του. 

Ο ίδιος ο Θεός μάς υπενθυμίζει σήμερα ότι δεν μπορούμε να Τον πλησιάσουμε εμμένοντας στον εγωισμό μας και στην αμαρτία. Η ταπείνωση και η ειλικρινής μετάνοια λοιπόν αποτελούν τις ασφαλείς οδούς συνάντησης με το Θεό. Η Εκκλησία μάς καλεί να εκκλησιαζόμαστε, να προσευχόμαστε είτε στο Ναό, είτε στο ταμείον μας. Όμως, όταν η ψυχή και ο νους μας είναι γεμάτα από κοσμικές μέριμνες, από κακία και υπερηφάνεια τότε η προσευχή αυτή καθίσταται άκαρπος και δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε το Θεό. Καλούμαστε λοιπόν να μιμηθούμε τους Αγίους μας οι οποίοι αντιμετώπιζαν τους ποικίλους πειρασμούς μέσω της μετάνοιας και του πνευματικού αγώνα. Μάλιστα, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης αγωνίστηκε έως αίματος με το μαρτύριό του για να διατηρήσει την κοινωνία της αγάπης του με το Θεό. Αυτή η σχέση είναι που καθιστά τους Αγίους μας πολύφωτα αστέρια κοσμώντας το στερέωμα εις τον αιώνα. Έτσι γίνοντας οι μάρτυρες της πίστεώς μας και της αγάπης του Θεού.

Στο τέλος, ευχήθηκε χρόνια πολλά σε όλους και να έχουμε ένα ευλογημένο στάδιο έως την εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου μας.