ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026- Α' ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 5, 1-11)

 

 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην• οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. ᾿Εμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον• καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. ῾Ως δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα• ᾿Επανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ• ᾿Επιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν• ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. Καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ• διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. Καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς• καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. ᾿Ιδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν ᾿Ιησοῦ λέγων• ῎Εξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε• θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, ὁμοίως δὲ καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ ᾿Ιησοῦς• Μὴ φοβοῦ• ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. Καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλῶσσα

Ἐκεῖνο τὸν καιρό, καθὼς στεκόταν ὁ ᾿Ιησοῦς στὴν ὄχθη τῆς λίμνης Γεννησαρέτ, εἶδε δύο ψαροκάικα στὴν ἄκρη τῆς λίμνης. Οἱ ψαράδες εἶχαν κατεβεῖ ἀπ’ αὐτὰ καὶ ἔπλεναν τὰ δίχτυα. ᾿Εκεῖνος ἀνέβηκε σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ ψαροκάικα, σ’ αὐτὸ ποὺ ἦταν τοῦ Σίμωνα, καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ τραβηχτεῖ λίγο ἀπὸ τὴν ξηρά. Κάθισε στὸ ψαροκάικο καὶ ἀπ’ αὐτὸ δίδασκε τὰ πλήθη. ῞Οταν τελείωσε τὴν ὁμιλία του, εἶπε στὸν Σίμωνα• «Πήγαινε στὰ βαθιὰ καὶ ρίξτε τὰ δίχτυα σας γιὰ ψάρεμα». ῾Ο Σίμων τοῦ ἀποκρίθηκε• «Διδάσκαλε, ὅλη τὴ νύχτα παιδευόμασταν καὶ δὲν πιάσαμε τίποτε• ἐπειδὴ ὅμως τὸ λὲς ἐσύ, θὰ ρίξω τὸ δίχτυ». Τὸ ἔριξαν κι ἔπιασαν πάρα πολλὰ ψάρια, τόσα ποὺ τὸ δίχτυ τους ἄρχισε νὰ σκίζεται. Μὲ νεύματα εἰδοποίησαν τοὺς συνεταίρους τους, ποὺ ἦταν στὸ ἄλλο πλοῖο νὰ ἔρθουν νὰ τοὺς βοηθήσουν. ᾿Εκεῖνοι ἦρθαν καὶ γέμισαν καὶ τὰ δύο ψαροκάικα σὲ σημεῖο ποὺ νὰ κινδυνεύουν νὰ βυθιστοῦν. ῞Οταν ὁ Σίμων Πέτρος εἶδε τί ἔγινε, ἔπεσε στὰ γόνατα τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ τοῦ εἶπε• «Βγὲς ἀπὸ τὸ καΐκι μου, Κύριε, γιατὶ εἶμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός». Αὐτὰ τὰ εἶπε γιατὶ εἶχε κυριευτεῖ ἀπὸ δέος, αὐτὸς καὶ ὅλοι ὅσοι ἦταν μαζί του, γιὰ τὰ πολλὰ ψάρια ποὺ εἶχαν πιάσει. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὰ παιδιὰ τοῦ Ζεβεδαίου, τὸν ᾿Ιάκωβο καὶ τὸν ᾿Ιωάννη, ποὺ ἦταν συνεργάτες τοῦ Σίμωνα. ῾Ο ᾿Ιησοῦς τότε εἶπε στὸν Σίμωνα• «Μὴ φοβᾶσαι, ἀπὸ τώρα θὰ ψαρεύεις ἀνθρώπους». ῞Υστερα, ἀφοῦ τράβηξαν τὰ ψαροκάικα στὴ στεριά, ἄφησαν τὰ πάντα καὶ τὸν ἀκολούθησαν.

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026 (Β’ Κορ. 6, 16- 7, 1)

 

 Ἀδελφοί,   ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι «ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. Διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ». Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλῶσσα

Ἀδελφοί, ἐσεῖς εἶστε ναὸς τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε• Θὰ κατοικήσω ἀνάμεσά τους καὶ θὰ πορεύομαι μαζί τους. Θὰ εἶμαι Θεός τους, κι αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου. Γι’ αὐτὸ λέει ὁ Κύριος• Φύγετε μακριὰ ἀπ’ αὐτοὺς καὶ ξεχωρίστε. Μὴν ἀγγίζετε ἀκάθαρτο πράγμα, κι ἐγὼ θὰ σᾶς δεχτῶ. Θὰ εἶμαι γιὰ σᾶς ὁ Πατέρας, κι ἐσεῖς θὰ εἶστε γιοὶ καὶ θυγατέρες μου, λέει ἀκόμα ὁ παντοκράτορας Κύριος. ᾿Αφοῦ λοιπόν, ἀγαπητοί μου, ἔχουμε αὐτὲς τὶς ὑποσχέσεις, ἂς καθαρίσουμε τοὺς ἑαυτούς μας ἀπὸ καθετὶ ποὺ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή. ῍Ας ζήσουμε μιὰ ἅγια ζωὴ μὲ φόβο Θεοῦ.

ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΚΛΗΤΟΙ π. Δημητρίου Μπόκου

π. Δημητρίου Μπόκου 

Η κλήση των πρώτων αποστόλων τονίζεται εμφαντικά στο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός συνάντησε την πρώτη τετράδα των μαθητών του, Ανδρέα και Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη, εν ώρα της εργασίας τους, «ήσαν γαρ αλιείς», μίλησε ενώπιόν τους περί της Βασιλείας του Θεού και τους κάλεσε να τον ακολουθήσουν. Και οι πρώτοι μαθητές, σαγηνευμένοι από όσα είδαν και άκουσαν, υπάκουσαν στο κάλεσμά του και «αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ» (Κυριακή Α΄ Λουκά). 

Όλοι οι απόστολοι έγιναν «κλητοί Ιησού Χριστού», έλαβαν από το ίδιο το στόμα του Χριστού την κλήση να τον ακολουθήσουν και το έπραξαν αυτό με απόλυτη συνέπεια μέχρις εσχάτης πνοής. Προβάλλουν το γεγονός της κλήσης τους ως τεκμήριο της θεϊκής τους αποστολής και της αυθεντικότητας του κηρύγματός τους, όμως δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι δεν είναι οι μόνοι κλητοί από τον Θεό. Μας υπενθυμίζουν ότι και όλοι εμείς, οι πιστοί, είμαστε «κλητοί Ιησού Χριστού». Ο Παύλος, π. χ., τιτλοφορούμενος «κλητός απόστολος Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού», επιστέλλει «πάσι… κλητοίς αγίοις». Είστε και σεις, λέει, οι αποδέκτες όλοι των επιστολών μου, «κλητοί Ιησού Χριστού» (Α΄ Κορ. 1, 1. Ρωμ. 1, 1-7). 

Μια μεγάλη τιμητική κλήση έχει επιφυλαχθεί από τον Θεό για όλους μας. Είμαστε η εκλογή του Κυρίου, οι «ηγαπημένοι υπό Θεού». Μας διάλεξε η αγάπη του Θεού «προ καταβολής κόσμου είναι ημάς αγίους και αμώμους», με σκοπό να γίνουμε άγιοι κι εμείς, αφού αυτός που μας κάλεσε είναι άγιος. Μας διάλεξε ο Θεός απ’ αρχής, προ πάντων των αιώνων, «εις σωτηρίαν», που την εξασφαλίζει ο αγιασμός του Αγίου Πνεύματος και η αληθινή πίστη. Μας κάλεσε «εις περιποίησιν της δόξης του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Αδιανόητο μεγαλείο! Εμείς, οι μικροί άνθρωποι, να αποκτήσουμε τη δόξα του Χριστού! Να γίνουμε «θείας κοινωνοί φύσεως». Μας προόρισε ο Θεός «εις υιοθεσίαν διά Ιησού Χριστού». Μπορούσε να υπάρξει κάτι πιο τιμητικό από αυτό για τον άνθρωπο; (Α΄ Θεσ. 1, 4. Α΄ Πέτρ. 1, 15. Εφ. 1, 4. Β΄ Θεσ. 2, 13-14. Β΄ Πέτρ. 1, 3). 

Έγινε έτσι η αποκάλυψη «μυστηρίου χρόνοις αιωνίοις σεσιγημένου». Φανερώθηκε το προαιώνιο σχέδιο του Θεού (Ρωμ. 14, 24). 

Και τώρα; Ο Θεός έκανε απ’ τη μεριά του το τέλειο. Εμείς όμως τί κάνουμε; Έχουμε κατανοήσει ότι είμαστε «κλήσεως επουρανίου μέτοχοι»; (Εβρ. 3, 1). Το θεωρούμε τιμή μας αυτό; Αν μας καλούσε ένας δυνατός επίγειος άρχοντας, θα αδιαφορούσαμε; Θα περιφρονούσαμε την κλήση του; Ή θα σκοτωνόμασταν να ανταποκριθούμε; 

Το ίδιο, λένε οι απόστολοι, να κάνουμε και απέναντι στον Θεό. «Αξίως περιπατήσαι της κλήσεως» που έχουμε λάβει (Εφ. 4, 1). Μας κάλεσε ο Θεός να γίνουμε γνήσια παιδιά του. Ας ζήσουμε ανάλογα. Μη μείνουμε απλώς κλητοί, ας γίνουμε εκλεκτοί. Μα εμείς νομίζουμε ότι υποχρεώσεις προς τον Θεό έχουν μόνο οι απόστολοι και οι μοναχοί. Όσοι αφιερώνονται αποκλειστικά σ’ αυτόν. 

Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος όμως διαφωνεί. 

Βλέπω, λέει, πολλούς κοσμικούς να τεμπελιάζουν για τα πνευματικά και να λένε: Πώς είναι δυνατόν παντρεμένοι άνθρωποι εμείς, με πλήθος κοινωνικές υποχρεώσεις, να ανταποκριθούμε στην κλήση του Θεού; 

Σ’ αυτούς λοιπόν απαντώ: Όλα τα καλά που μπορείτε να κάνετε, κάντε τα. Μην περιγελάσετε κανένα, μην κλέψετε κανένα, μην πείτε ψέματα σε κανένα, μην περιφρονήσετε κανένα, μη μισήσετε κανένα. Μην απουσιάζετε από τις λειτουργικές συνάξεις (από τη Θεία Λειτουργία), να συμπονάτε τους φτωχούς, μη σκανδαλίσετε κανένα. Ξένο πράγμα μην αγγίξετε. Να αρκείσθε στη γυναίκα σας. Αν κάνετε έτσι, δεν είστε μακριά από τη Βασιλεία των ουρανών (Κλίμαξ, Λόγος Α΄, Περί αποταγής, 42). 

Να, που δεν είναι και τόσο εξωπραγματικά εν τέλει τα όσα μας ζητάει ο Θεός. 

Κερκύρας Νεκτάριος: «Σήμερα, λανσάρεται το ψέμα»

    Στις 23 και 24 Σεπτεμβρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, μετέβη στη νήσο των Κυθήρων, κατόπιν προσκλήσεως του οικείου Ποιμενάρχου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κυθήρων και Αντικυθήρων, κ. Σεραφείμ, προκειμένου να λάβει μέρος στις εορταστικές λατρευτικές εκδηλώσεις επί τη πανηγύρει της Ιεράς Μονής Παναγίας Υπεραγίας Θεοτόκου Μυρτιδιωτίσσης. Η επίσκεψη του Σεβασμιωτάτου είχε συγχρόνως και προσκυνηματικό χαρακτήρα, καθώς ο ίδιος τρέφει ιδιαίτερη ευλάβεια προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου και ιδιαιτέρως προς την Παναγία τη Μυρτιδιώτισσα. Το εσπέρας της Τετάρτης, 23 Σεπτεμβρίου, ο Σεβασμιώτατος συγχοροστάτησε στον πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό, στον οποίο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας, κ. Επιφάνιος. Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, ο κ. Νεκτάριος προεξήρχε της πανηγυρικής τρισαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας και κήρυξε τον θείο λόγο. Στις λατρευτικές εκδηλώσεις συμμετείχε πλήθος πιστών καθώς και εκπροσώπων των τοπικών φορέων, οι οποίοι προσήλθαν από διάφορα μέρη της Ελλάδος, προκειμένου να τιμήσουν την Υπεραγία Θεοτόκο, να προσκυνήσουν τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της Μυρτιδιωτίσσης και να συμμετάσχουν στην πανήγυρη της Ιεράς Μονής.

Ο Σεβασμιώτατος ξεκίνησε την ομιλία του με τη φράση που άκουσε ο Μωυσής ενώπιον της φλεγομένης και μη κατακαιομένης βάτου, «Λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας γῆ ἁγία ἐστίν» (Ἔξ. 3, 5). Αναφέρθηκε με συγκίνηση στην παρουσία του στον αγιασμένο τόπο της Παναγίας της Μυρτιδιωτίσσης και ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ για την ευλογία να συμμετάσχει στην πανήγυρη. Τόνισε ότι η γη των Κυθήρων έχει την ιδιαίτερη ευλογία να στεφανώνεται από την παρουσία της Παναγίας, όπως και τα άλλα Επτάνησα έχουν τους μεγάλους προστάτες τους, τον Άγιο Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, τον Άγιο Γεράσιμο στην Κεφαλληνία και τον Άγιο Διονύσιο στη Ζάκυνθο.

Αναφερόμενος στην καιομένη και μη καταφλεγομένη βάτο, σημείωσε ότι αποτελεί προτύπωση της Παναγίας, η οποία έφερε στα σπλάχνα της το πυρ της Θεότητος και δεν καταφλέχθηκε, αλλά άλλαξε ο ρους της ιστορίας και της πορείας της ανθρωπότητας από τη φθορά και τον θάνατο. Η Παναγία έγινε η κλίμακα δι’ ης κατέβη ο Θεός και ήνωσε «τὰ πρὶν διεστῶτα». Γι’ αυτό και στις ιερές εικόνες της κρατεί το Χριστό, διότι δεν προβάλλει τον εαυτό της, αλλά τον Υιό και Θεό της. Έζησε εν ταπεινώσει και όταν κλήθηκε να συνεργήσει στο μυστήριο της σωτηρίας, αποκρίθηκε, «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου» (Λουκ. 1, 38). Η Παναγία είναι πρόσωπο οικείο για κάθε πιστό, ο οποίος προστρέχει σε εκείνη όπως το παιδί στη μητέρα του, εκείνη όμως πάντοτε προβάλλει το Χριστό, το Σωτήρα του κόσμου, ο οποίος παραμένει «χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Εβρ. 13, 8).

Ο κ. Νεκτάριος στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη διαφυλάξεως της ιερότητας στη ζωή του ανθρώπου, επισημαίνοντας ότι όπου υπάρχει ναός και τιμώνται η Παναγία και οι Άγιοι, ο τόπος καθοσιώνεται και χαριτώνεται από τη Χάρη του Θεού. «Μη λησμονείτε», τόνισε, ότι στη σύγχρονη εποχή επιχειρείται η αποϊεροποίηση «των αγίων και των θείων και των οσίων και των ιερών του τόπου μας», η οποία περνά μέσα από τη διαφήμιση, την πληροφορία και τις σύγχρονες τεχνολογίες, προκειμένου να αποϊεροποιηθεί ό,τι είναι ιερό και όσιο για τον άνθρωπο.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη φθίνουσα πορεία της πατρίδας μας και ιδιαιτέρως στο δημογραφικό πρόβλημα, θέτοντας το ερώτημα, «Πού πορευόμαστε στα αλήθεια; Πού πορεύεται η πατρίδα μας;». Επεσήμανε ότι νέοι άνθρωποι δεν επιθυμούν να δημιουργήσουν οικογένεια ή να αποκτήσουν παιδιά, συνδέοντας το φαινόμενο και με την αποποίηση της προσωπικής ευθύνης και την επιθυμία για μία ανεύθυνη ζωή.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην τεχνολογική πρόοδο, η οποία μπορεί μεν να ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο, διερωτήθηκε όμως «πόσα αφαιρεί από τη ζωή μας, από την ιστορία μας, από την αλήθεια». «Σήμερα λανσάρεται το ψέμα», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι τεχνάσματα της «νέας τάξης πραγμάτων» αποβλέπουν να μαζοποιήσουν το λαό μας, να μάς αποπροσανατολίσουν και να σβήσουν ακριβώς την προσωπική σχέση που έχει ο καθένας μας με τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό.

Απέναντι στη μαζοποίηση αυτή, ο Σεβασμιώτατος προέβαλε τη μοναδικότητα του ανθρώπινου προσώπου. Ο Θεός δημιούργησε ιδιαίτερα τον καθένα μας κατ’ εικόνα Του και έδωσε σε κάθε άνθρωπο τη δυνατότητα του «καθ’ ὁμοίωσιν» που είναι ο αγιασμός, η σωτηρία και η θέωση. 

Κατακλείοντας, συνέδεσε τον αγιασμό με την ελευθερία που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο και υπενθύμισε την αποστολική προτροπή «τῇ ἐλευθερίᾳ ... στήκετε καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε» (Γαλ. 5, 1), επισημαίνοντας ότι αυτήν ακριβώς την ελευθερία και το ανθρώπινο πρόσωπο επιχειρείται σήμερα να περιορίσουν. Κάλεσε, τέλος, άρχοντες και αρχομένους, κλήρο και λαό, να αναλογισθούν την πορεία της ζωής και της πατρίδας μας και ενθυμούμενοι τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, να επιστρέψουν «σε αυτά τα μεγάλα ιδανικά, στην πίστη του Χριστού μας την Αγία και στην αγάπη της πατρίδος μας», ευχόμενος η κραταιά σκέπη της Παναγίας να σκεπάζει πάντοτε το λαό και την πατρίδα μας.

Πανηγυρική Θεία Λειτουργία Παναγίας Μυρτιδιώτισσας - Κύθηρα | Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός Εορτής Παναγίας Μυρτιδιώτισσας - Κύθηρα | Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026

Η εορτή του Αγίου Ευσταθίου και Χειροτονία Πρεσβυτέρου στην Κέρκυρα

    Στις 20 Σεπτεμβρίου 2026, Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού και ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου και της συνοδείας αυτού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Απολλοδώρου, Ευσταθίου και Αθανασίου, στο προάστιο Παγκρατέικα της πόλεως της Κέρκυρας. Επιπλέον, κατά τη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Προκοπίου Αναλύτη. Μαζί με το Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Λινοσπόρης, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Παλαιοκαστρίτσας και πνευματικός πατέρας του χειροτονουμένου, Πανοσ. Αρχιμ. Σεβαστιανός Δροσόπουλος, ο αδελφός της Ιεράς Μονής Παλαιοκαστρίτσας, Πανοσ. Αρχιμ. Καλλίνικος Νίνος, ο εφημέριος του Ιερού Ναού Πρεσβύτερος Ιωάννης Μουρίκης, καθώς και οι Διάκονοι του Σεβασμιωτάτου, π. Ευσέβιος Πανδής και π. Αμβρόσιος Κλάρκ. Ακόμη, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός κατακλύστηκε από πιστούς, οι οποίοι προσήλθαν τόσο για να συμμετάσχουν στην πανήγυρη του Αγίου Ευσταθίου όσο και για να συμπροσευχηθούν κατά τη χειροτονία του νέου Πρεσβυτέρου.

Ο νέος Πρεσβύτερος, π. Προκόπιος Αναλύτης, έγγαμος, 30 ετών, κατά τη προσλαλιά του προς το Σεβασμιώτατο εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς το πρόσωπό του, καθώς και προς τους Ιερούς και τους Διακόνους με τους οποίους συνεργάστηκε κατά το διάστημα που παρέμεινε Διάκονος. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις αρετές που καλείται να έχει ο Ιερέας, έχοντας επίγνωση του βάρους και της ευθύνης της ιερατικής διακονίας που αναλαμβάνει.

Ο Σεβασμιώτατος, κατά την αντιφώνησή του προς τον π. Προκόπιο, αφού άκουσε με προσοχή τους λόγους του, σημείωσε ότι άκουσε πολλά «πρέπει», ευχόμενος πατρικά να μπορέσει να εφαρμόσει έστω και τα μισά από αυτά. Τόνισε ότι εισέρχεται πλέον στην ευρύτερη οικογένεια των κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, μία οικογένεια που δεν είναι τωρινή, αλλά έχει την αρχή της στους Αγίους Ιάσωνα και Σωσίπατρο, οι οποίοι ήλθαν στην Κέρκυρα και θεμελίωσαν την τοπική Εκκλησία. Οι άνθρωποι που πιστεύουν και αγαπούν το Θεό, υπογράμμισε, θέλουν αληθινούς πατέρες, διότι πολλές φορές η θεωρία απέχει από την πράξη.

Αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή των ανακατατάξεων, της ταχύτητας, της τεχνολογίας και της πληροφορίας, στην οποία πολλές φορές κρύπτεται η αλήθεια και κυριαρχεί το ψεύδος, επεσήμανε ότι όλα αυτά επιφέρουν σύγχυση στον άνθρωπο. Γι’ αυτό ο σύγχρονος κληρικός χρειάζεται βαθιά πίστη, αγαπητική θυσία και καλή κατάρτιση, να γνωρίζει το Ευαγγέλιο και να έχει ταπείνωση, αυτογνωσία και προσευχή. «Χρειάζεται η ψυχή σου να είναι πεντακάθαρη, για να δεχθεί μέσα της τη χάρη του Αγίου Πνεύματος», τόνισε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας ότι η χειροτονία δεν είναι μία απλή τελετή, αλλά μυστήριο κατά το οποίο ο Επίσκοπος επικαλείται τη χάρη του Αγίου Πνεύματος επί τον χειροτονούμενο.

Στη συνέχεια κάλεσε το νέο Πρεσβύτερο να σηκώσει τον σταυρό της ιερωσύνης, επισημαίνοντας ότι χωρίς σταυρό ο κληρικός δεν μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στον δρόμο της αληθείας. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα τον καλό ποιμένα, ο οποίος αφήνει τα ενενήντα εννέα πρόβατα και αναζητεί το πλανόμενο, τονίζοντας ότι ο αληθινός ποιμένας πρέπει να είναι έτοιμος ακόμη και να κινδυνεύσει, προκειμένου να επαναφέρει τα πλανώμενα πρόβατα στην Εκκλησία. Προϋπόθεση, όμως, είναι ο ίδιος να είναι μεστός πνευματικής ζωής, να απαρνηθεί τον εαυτό του, να ταπεινωθεί και να έχει ειρήνη και αγάπη.

Ο Σεβασμιώτατος σημείωσε, επίσης, ότι οι άνθρωποι σήμερα ασφυκτιούν μέσα στην κακοδαιμονία της κοινωνίας και αποζητούν την αλήθεια, τη γνησιότητα και τη λύτρωση, η οποία βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Γι’ αυτό προέτρεψε τον π. Προκόπιο να γίνει πραγματικός ποιμένας, να προπορεύεται του ποιμνίου και να μην είναι ουραγός, έχοντας ως μοναδική αλήθεια τον ίδιο τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Τέλος, με αφορμή την Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, τον κάλεσε να είναι έτοιμος για τον καθημερινό σταυρό της ιερωσύνης και να έχει σκεπαστές και βοηθούς την Παναγία, τον Άγιο Σπυρίδωνα και τους Αγίους του τόπου μας. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον εορταζόμενο Άγιο Ευστάθιο και στις δοκιμασίες που υπέμεινε για την αγάπη του Θεού, προτρέποντας τον νέο Πρεσβύτερο να βάλει βαθιά στην ψυχή και στην καρδιά του την πίστη στον αληθινό Θεό, ώστε αυτή να γίνει δύναμη για να στηρίξει το ποίμνιο που του εμπιστεύεται η Αγία μας Εκκλησία.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος προχείρισε σε Οικονόμο τον εφημέριο του Ιερού Ναού, π. Ιωάννη Μουρίκη, ενώ ευχήθηκε πατρικά στο νέο Πρεσβύτερο και σε όλους τους παρισταμένους.