ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Translate

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

ΟΜΙΛΙΑ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΟΓΔΑΝΟΥ ΣΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΟΜΙΛΊΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΗ ΚΈΡΚΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΩΝ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΗΧΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

    Η πρώτη συνάντηση των κατηχητών και κατηχητριών της Μητροπόλεως Κερκύρας για τη νέα ιεραποστολική χρονιά έγινε το απόγευμα της Δευτέρας 12 Οκτωβρίου 2026 στον Μητροπολιτικό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιωτίσσης Κερκύρας.

 Η συνάντηση ξεκίνησε με την τέλεση Εσπερινού, στο τέλος του οποίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος διάβασε ειδική ευχή για τους κατηχητές και την προσπάθεια διαδόσεως του λόγου του Θεού. Κατόπιν, ο Μητροπολίτης Κερκύρας έσωσε κατευθυντήριες γραμμές για την νέα ιεραποστολική χρονιά, επισημαίνοντας ότι στους καιρούς που το κοσμικό πνεύμα θριαμβεύει, διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που συσπειρώνονται γύρω από την Εκκλησία. Αυτό συμβαίνει και στη νεολαία. Τόσο οι κατηχητικές συνάξεις, όσο και οι κατασκηνώσεις το καλοκαίρι δείχνουν ότι η μαρτυρία της Εκκλησίας αγγίζει πολλούς νέους, διότι υπάρχει αναζήτηση της αλήθειας και του Χριστού. Οι ιερείς και οι κατηχητές οφείλουν να γίνονται παράδειγμα αγάπης, αλήθειας, διακονίας της πίστεως και να βοηθούν τα παιδιά να αισθάνονται ότι στην Εκκλησία μπορούν να βρούνε το λιμάνι που θα δώσει νόημα και σκοπό στη ζωή τους. Ο κ. Νεκτάριος κάλεσε τους κατηχητές να γίνονται παιδιά με τα παιδιά, αλλά και να κρατάνε τη χάρη του Θεού και να την προσφέρουν νικώντας κάθε πειρασμό.

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο υπεύθυνος Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Πρωτ. Γεώργιος Μπογδάνος, εφημέριος του Μητροπολιτικού Ναού, ο οποίος τόνισε την ανάγκη της βιωματικής κατήχησης, ότι οι κατηχητές δεν εργάζονται για τον εαυτό τους αλλά για την Εκκλησία, ότι η κατήχηση δεν είναι φιλοσοφία ούτε ιδεολογία, αλλά σύνδεση με τον Χριστό, και μετέφερε προς τους ιερείς και τους κατηχητές τα πορίσματα του 10ου Πανελληνίου Συνεδρίου Ιερέων Νεότητος και Στελεχών νεανικού έργου που διοργάνωσε στην Αθήνα η Συνοδική Επιτροπή επί της Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος. Κατόπιν, μίλησε ο Αρχιμ. Δοσίθεος Παπαμήτρος, ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως, υποδιευθυντής του 1ου ΕΠΑΛ Κέρκυρας και υπεύθυνος των κατασκηνώσεων των Αγοριών Δημοτικού και Γυμνασίου, ο οποίος τόνισε την ανάγκη οι κατηχητές να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, οι ιερείς να τους θεωρούν συνεργάτες τους και ότι κάθε ενορία πρέπει να είναι κέντρο κατηχητικού έργου, ιδιαίτερα στο νησί όπου όλα τα χωριά είναι ζωντανά και να αυξάνουμε όλοι μαζί, με την ευχή του επισκόπου, το τάλαντό μας. Τέλος, ο Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως τόνισε την ανάγκη να μη φοβόμαστε την πολεμική των ανθρώπων εις βάρος της πίστεως, να αφηγούνται οι κατηχητές τις ωραίες ιστορίες της παράδοσής μας σε μία εποχή θριάμβου της εικόνας, και την ανάγκη σύνδεσης των παιδιών με τη λειτουργική ζωή και παράδοση της Εκκλησίας.

Η συνάντηση έκλεισε με την επίδοση των διοριστηρίων, καθώς και ευλογιών του Σεβασμιωτάτου προς τους ιερείς και τους κατηχητές. 











ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ «ΟΔΥΣΣΕΙΑ»

 

 Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο θεατές στην Ελλάδα είδαν μέχρι τώρα την «Οδύσσεια» του διάσημου σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν. Αυτό το γεγονός και μόνο έφερε ξανά στο προσκήνιο το ομηρικό έπος, με το οποίο μεγάλωσαν τα Ελληνόπουλα από τα αρχαία χρόνια, έμαθαν γράμματα, ένιωσαν την αξία του ηρωισμού και, κυρίως, του νόστου, της αγάπης δηλαδή για την πατρίδα, την οικογένεια, τη συντροφικότητα, μέσα σε ένα πλαίσιο σεβασμού προς την πατροπαράδοτη θρησκευτική πίστη, αλλά και τη σπουδή της ύβρεως, δηλαδή της προσβολής των ιερών και των οσίων της ανθρώπινης ύπαρξης, που οδηγεί στην καταστροφή. 

 Ανεξαρτήτως του περιεχομένου της ταινίας, του τι επέλεξε να παρουσιάσει και τι όχι,  και της σύγχρονης οπτικής με την οποία ο σκηνοθέτης είδε τον αρχαίο μύθο, έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η δίψα για την παράδοσή μας, χωρίς να μας ενδιαφέρει αν είναι αποτέλεσμα μόνο περιέργειας ή καλής διαφήμισης. Έχουμε ανάγκη από ήρωες και στην εποχή μας.  Ήρωες που δεν θα παλεύουν μόνο για το καλό ή το κακό, αλλά ήρωες που θα αναζητούν, θα νοσταλγούν ό,τι δίνει νόημα και περιεχόμενο στη ζωή. Κι αυτό είναι η σχέση, διότι ο άνθρωπος είναι ύπαρξη που μόνο όταν σχετίζεται βρίσκει νόημα. 

        Η σχέση του Οδυσσέα με την πατρίδα του δεν ήταν απλά σχέση με την ομορφιά και τη μοναδικότητα ενός τοπίου.   Θα ήταν τότε ένας ρομαντισμός και μόνο. Η πατρίδα είναι ο χρόνος στον οποίο ο άνθρωπος έρχεται στη ζωή, είναι ο τόπος, η γλώσσα, η ιστορία, η παράδοση, η γενιά, ό,τι αξίζει να πεθάνει κάποιος γι’ αυτήν. Η πατρίδα είναι οι μνήμες μας, που μας αγκιστρώνουν στον τόπο, διότι κάθε γωνιά της έχει κάτι να μας πει.

       Η οικογένεια δεν είναι η έκφραση της ανάγκης να επιβιώσουμε ή να έχουμε μία νόμιμη κοινωνικά και ηθικά ηδονή.  Είναι η σχέση του ζευγαριού, η σχέση των προσώπων που ξεκινάνε άγνωστα μεταξύ τους και γίνονται ένα, με μνήμες και σημάδια μοναδικά, με χαρές και λύπες, με χωρισμούς και με αναγνωρίσεις, με παιδιά που αλλάζουν την πορεία της ζωής, διότι χτίζουν την ευθύνη και τη θυσία στην ψυχή και στο σώμα. 

        Η συντροφικότητα είναι η κοινότητα, η κοινωνία. Είναι οι σχέσεις με τους άλλους, τους οποίους ο άνθρωπος αισθάνεται αδέρφια του. Βλέπει τα λάθη τους και παλεύει να τα διορθώσει. Βλέπει τις ανάγκες τους και παλεύει να προλάβει να μη γίνουν αιτία καταστροφής. Βλέπει τα πρόσωπά τους όχι ως δούλους, υπηρέτες, αντικείμενα, όπως έκαναν οι μνηστήρες, αλλά ως τους συνταξιδιώτες της ζωής, που η δική τους χαρά είναι και χαρά του ήρωα, του ηγέτη, του φίλου.

          Η θρησκευτική πίστη βάζει τα όρια της ιερότητας στη ζωή. Δείχνει τι έχει διάρκεια που ξεπερνά τον χρόνο και τον θάνατο. Δίνει την παρηγοριά και την ελπίδα. Και αποτρέπει τον άνθρωπο από την ύβρη της αυτοθεοποίησης ή της θεοποίησης των αναγκών του. Διότι μόνο ο άνθρωπος που εμπιστεύεται Θεό, θα αντέξει τον πειρασμό τού να είναι μόνο σάρκα ή να βλέπει τον κόσμο και τους άλλους ότι υπάρχουν για να τον υπηρετούν. 

          Η «Οδύσσεια» είναι η σπουδή στην αρχαιοελληνική παράδοση, η οποία θα έρθει να συναντήσει  την χριστιανική πίστη και ζωή. Ο Οδυσσέας που κατεβαίνει στον Άδη για να βρει πώς θα πετύχει τον νόστο του μας θυμίζει τον Χριστό που κατεβαίνει στον Άδη για να καλέσει στη δική Του πατρίδα, την Εκκλησία, τη Βασιλεία των Ουρανών όχι λίγους, αλλά όλους. Οι αρχαίοι δεν πίστευαν ότι υπάρχει ανάσταση νεκρών, ούτε ένιωθαν την δύναμη της μετάνοιας. Εμείς όμως ξέρουμε και ζούμε εκτός από τις αξίες της αρχαιοελληνικής παράδοσης τη δική μας μοναδική συνάντηση και σχέση με τον Χριστό, που δίνει νόημα παρόντος και αιωνίου στη ζωή μας. Ας είναι και η «Οδύσσεια» μία αφόρμηση προετοιμασίας για να βρούμε τη συνέχεια  που έχουμε χάσει. 

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»

στο φύλλο της Κυριακής 11 Οκτωβρίου 2026

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026

Εγκαίνια Νέου Ιερού Ναού στην Κέρκυρα

    Την Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2026, Δ΄ Λουκά, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος λειτούργησε και ομίλησε στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, «Παντοκράτορος», στον Άγιο Αθανάσιο Βόρειας Κέρκυρας, στην οποία εγκαταβιεί ευάριθμη γυναικεία μοναστική αδελφότητα, υπό την πνευματική καθοδήγηση της σεβαστής Γερόντισσας Ευφημίας Κόκοβα. Η ημέρα αυτή υπήρξε ιδιαιτέρως σημαντική για την Ιερά Μονή, καθώς ο Σεβασμιώτατος τέλεσε, κατά την προσήκουσα εκκλησιαστική τάξη και με κάθε λαμπρότητα, τα εγκαίνια του νέου περικαλλούς και ευμεγέθους Ιερού Ναού της Παναγίας της Δικαίας, ο οποίος θα αποτελεί το νέο καθολικό της Ιεράς Μονής.

Το Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν στη Θεία Λειτουργία, μεταξύ άλλων, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ελισαίος, ο Γέρων Μύρων Σιμωνοπετρίτης, πνευματικός της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος, καθώς και πολυάριθμοι ακόμη κληρικοί, προερχόμενοι τόσο από διάφορα μέρη της Ελλάδος, όσο και από την τοπική Εκκλησία για να συμμετάσχουν στο χαρμόσυνο αυτό γεγονός.

Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία παρέστησαν επίσης μοναστικές αδελφότητες και εκπρόσωποι Ιερών Μονών της Κέρκυρας και άλλων περιοχών της Ελλάδος, μεταξύ των οποίων και αντιπροσωπεία της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας Χαλκιδικής, η οποία μαζί συνέψαλε μαζί με το γυναικείο βυζαντινό χορό της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος κατά τη διάρκεια των τελουμένων με πνεύμα κατάνυξης και μουσική αρτιότητα. Παρέστησαν ακόμη ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Στέφανος Γκίκας, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας κ. Γεώργιος Μαχειμάρης, καθώς και εκπρόσωποι των λοιπών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, των Σωμάτων Ασφαλείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Επίσης, ιδιαίτερα συγκινητική υπήρξε η αθρόα προσέλευση των πιστών, οι οποίοι κατέκλυσαν την Ιερά Μονή, συμμετέχοντας με ευλάβεια στην ιστορική αυτή ημέρα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ακολουθίας των εγκαινίων και της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος επεξηγούσε σε διάφορα σημεία τα τελούμενα, προκειμένου οι πιστοί να κατανοήσουν βαθύτερα το πνευματικό περιεχόμενο και τη σημασία τους. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο κ. Νεκτάριος, λαμβάνοντας αφορμή από τον εκκλησιαστικό ύμνο, «Ἐν τῷ ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης Σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν», τόνισε ότι ο ναός εικονίζει τον ουρανό, όπου συντελείται ακατάπαυστα η Θεία Μυσταγωγία και η δοξολογία του Θεού. Ιδιαιτέρως στα μοναστήρια, ο Ιερός Ναός αποτελεί όχι μόνον τόπο λατρείας, αλλά και το κέντρο της ζωής των μοναχών, οι οποίοι αφιερώνονται αδιαλείπτως στην προσευχή και τη δοξολογία του Θεού.

Αναφερόμενος στους δύσκολους καιρούς που διέρχεται η πατρίδα μας, αλλά και ολόκληρη η παγκόσμια κοινότητα, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι άνθρωποι άρχισαν να απαξιώνουν το Θεό και να βιώνουν την πνευματική αναισθησία. Ωστόσο, μέσα από την αίσθηση της απουσίας Του από τη ζωή τους, επιστρέφουν και Τον επιζητούν, διότι «ο Θεός είναι τα πάντα στη ζωή μας». Εξέφρασε μάλιστα τη χαρά του, ως Επίσκοπος και πνευματικός πατέρας, όταν βλέπει τους ανθρώπους να είναι «διψώντες και πεινώντες για τη Βασιλεία του Θεού».

Στη συνέχεια, αναφερόμενος στη λεγόμενη «woke agenda», διερωτήθηκε χαρακτηριστικά, επικαλούμενος τον Ιερό Χρυσόστομο: «Τι ζητάς, άνθρωπε, και δεν το βρήκες στον Χριστό και έτρεξες στη λεγόμενη woke agenda;». Τόνισε ότι επί πολλά χρόνια επιχειρήθηκε «αργά και μεθοδευτικά» η απαξίωση του Θεού, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι άνθρωποι στον αποπροσανατολισμό από το Θεό και την πίστη. Αναφερόμενος στο κατεστημένο που, όπως υποστήριξε, διαμόρφωσε αυτή την παγκόσμια κατάσταση, επεσήμανε ότι η παρουσία των πιστών αποτελεί την απάντηση σε όλους εκείνους οι οποίοι επινόησαν και επιχείρησαν την απαξίωση του Θεού και οδήγησαν τους ανθρώπους πέραν και μακριά από την πίστη του Θεού.

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε ιστορικό σημείωμα του Σιμωνοπετρίτου Γέροντος Μύρωνος, πνευματικού της Μονής, σχετικά με την ανέγερση του νέου ναού. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη μαρτυρία γυναίκας που, ενώ διέμενε στη Γερμανία, είδε σε όραμα την Παναγία, η οποία την κάλεσε να αναζητήσει και να προσκυνήσει την εικόνα Της ως «Παναγίας της Δικαίας». Έπειτα από αναζητήσεις, η γυναίκα αυτή έφθασε στην Κέρκυρα και αναγνώρισε την εικόνα σε παλαιό ναΰδριο ομώνυμης βραχονησίδας. Η μαρτυρία αυτή συνδέθηκε με την επιλογή της αφιερώσεως του νέου ναού στην Παναγία τη Δικαία.

Στο ιστορικό σημείωμα μνημονεύθηκαν επίσης ο καθηγητής Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, κ. Παναγιώτης Τουλιάτος, ο οποίος εκπόνησε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του ναού, οι μηχανικοί Δημήτριος Τρύφων και η σύζυγός του Ελένη, καθώς και ο αρχιτέκτων μηχανικός Γεώργιος Μπουγιουκλής, ο οποίος συνέβαλε στην αρχιτεκτονική τελειοποίησή του. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε σε μεγάλους ευεργέτες του έργου, όπως ο κ. Αθανάσιος Νούτσος, κάτοικος Σουηδίας και καταγόμενος εκ της Ηπείρου, ο οποίος ανέλαβε σημαντικό μέρος της χρηματοδότησης για την ανέγερση του Ιερού Ναού, καθώς και ο κ. Κωνσταντίνος Σάβελ από τη Λευκορωσία. Ακόμη, ευχαρίστησε όλους τους επώνυμους και ανώνυμους δωρητές που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του ναού.

Ολοκληρώνοντας, ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τη χαρά και τη δοξολογία του προς το Θεό για την ύπαρξη ευλογημένων μοναστικών αδελφοτήτων στην Κέρκυρα. Επαίνεσε τη Γερόντισσα Ευθυμία για την αγάπη, την πίστη και την προσευχή της, επισημαίνοντας ότι ο νέος Ιερός Ναός δεν αποτελεί προσωπικό της έργο, αλλά «έργο σωτηρίας». Της ευχήθηκε υγεία και δύναμη, ώστε ο Θεός να συνεχίσει να στεφανώνει την αδελφότητά της με την ευλογία και τον αγιασμό Του, ενώ ευχαρίστησε τις μοναστικές αδελφότητες και όλους όσοι κοπίασαν για τη λαμπρή αυτή ημέρα.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε την παρατεθείσα μοναστηριακή τράπεζα, ενώ, σε ένδειξη τιμής και ευγνωμοσύνης για την πολύτιμη προσφορά τους στην ανέγερση του νέου Ιερού Ναού, απένειμε τιμητικά παράσημα στους ευεργέτες της Ιεράς Μονής.