«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανός… ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ» Ματθ. 8:7-8
Αγαπητοί μου,
Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή συναντούμε έναν άνθρωπο που δεν ανήκει στον εκλεκτό λαό του Ισραήλ. Είναι ένας Ρωμαίος εκατόνταρχος, αξιωματικός του κατακτητικού στρατού. Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος γίνεται παράδειγμα πίστεως, ταπεινώσεως και αγάπης.
Όταν πλησιάζει τον Χριστό, δεν ζητά κάτι για τον εαυτό του, αλλά για τον δούλο του, τον οποίο αγαπά ως παιδί του. Η αγάπη του γίνεται προσευχή και η προσευχή του γίνεται οδός προς τον Θεό.
Ο Κύριος απαντά με απέραντη προθυμία:
«Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν».
Δεν διστάζει, δεν αναβάλλει, δεν εξετάζει την καταγωγή του ανθρώπου. Η αγάπη του Χριστού προηγείται κάθε ανθρώπινης αξίας.
Τότε ακούγεται ο λόγος που επαναλαμβάνει μέχρι σήμερα η Εκκλησία πριν από τη Θεία Κοινωνία:
«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου».
Ο εκατόνταρχος δεν θεωρεί τον εαυτό του άξιο να δεχθεί τον Χριστό στο σπίτι του. Η αληθινή πίστη συνοδεύεται πάντοτε από βαθιά ταπείνωση. Δεν λέγει: «Το αξίζω», αλλά: «Δεν είμαι άξιος».
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σχολιάζει:
«Δεν φανέρωσε μόνο πίστη, αλλά και πολλή ταπείνωση. Ενώ μπορούσε να απαιτήσει την παρουσία του Χριστού λόγω της εξουσίας του, θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο να δεχθεί τον Δεσπότη στο σπίτι του.»
Και συνεχίζει ότι ο Χριστός θαύμασε περισσότερο την ταπείνωση παρά το αξίωμα του εκατοντάρχου.
Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας τονίζει ότι:
«Ο εκατόνταρχος πίστεψε ότι ο λόγος του Χριστού έχει θεία δύναμη. Όπως ο Θεός δημιούργησε τα πάντα με τον λόγο Του, έτσι και ο Χριστός θεραπεύει χωρίς να είναι παρών σωματικά.»
Έτσι φανερώνεται ότι ο Ιησούς δεν είναι απλώς ένας θαυματουργός άνθρωπος, αλλά ο σαρκωμένος Λόγος του Θεού.
Ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ερμηνεύει:
«Επειδή ο εκατόνταρχος ήταν άνθρωπος εξουσίας και έβλεπε ότι οι στρατιώτες υπάκουαν στον λόγο του, πίστεψε ότι ακόμη περισσότερο όλες οι ασθένειες υπακούουν στον Δημιουργό τους.»
Ο εκατόνταρχος γνωρίζει τι σημαίνει εξουσία. Λέγει: «Καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν…»
Όπως οι στρατιώτες υπακούουν στον διοικητή τους, έτσι και η ασθένεια υπακούει στον Χριστό. Δεν χρειάζεται άγγιγμα ούτε παρουσία. Αρκεί ο λόγος Του.
Οι Πατέρες βλέπουν εδώ μία αποκάλυψη της παντοδυναμίας του Κυρίου.
Πόσες φορές πλησιάζουμε τον Θεό με απαιτήσεις και όχι με μετάνοια!
Ο εκατόνταρχος μάς διδάσκει: να πιστεύουμε χωρίς αμφιβολία στη δύναμη του Χριστού, να προσευχόμαστε για τους άλλους, να συνοδεύουμε την πίστη με ταπείνωση, να εμπιστευόμαστε ότι ένας λόγος του Θεού αρκεί για να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία έβαλε τα λόγια του εκατοντάρχου στην προετοιμασία της Θείας Μεταλήψεως. Κάθε πιστός ομολογεί ότι δεν είναι άξιος να δεχθεί τον Χριστό, αλλά ελπίζει στο άπειρο έλεός Του.
Ο Χριστός δεν θαυμάζει τη δύναμη, τον πλούτο ή την κοινωνική θέση. Θαυμάζει την πίστη που συνοδεύεται από ταπείνωση.
Ας πούμε και εμείς:
«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανός· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ἡ ψυχή μου.»
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
