ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Translate

Κυριακή 7 Ιουνίου 2026

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Πάντων παλαιάς πόλεως Κερκύρας τέλεσε την θεία λειτουργία το πρωί της Κυριακής 7 Ιουνίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.

Στην θεία λειτουργία με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και προϊστάμενος του ναού, και ο Πρωτ. Δημήτριος Κοσκινάς, εφημέριος του Ι.Ν. Αγ. Ελευθερίου Κέρκυρας, καθώς και οι διάκονοι του Μητροπολίτη π. Ευσέβιος Πανδής και π. Σπυρίδων Πηγής. Τα ιεροψαλτικά αναλόγια διακόνησαν οι συνεργάτες της Σχολής της Εκκλησιαστικής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Γεώργιος Λαδοβρέχης, Πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού των Αγίων Πάντων, και Γεώργιος Λαβράνος, πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσσης Κέρκυρας, μαζί με τους μαθητές τους. Στο δεξί ψαλτήρι έψαλε και ο κ. Νικόλαος Ματθαίου, Σχολικός Σύμβουλος των Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας.

Πυκνό ήταν το εκκλησίασμα, κάτι που χαροποίησε ιδιαιτέρως τον Μητροπολίτη Κερκύρας, ο οποίος έλαβε αφόρμηση στο κήρυγμά του από το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας και τόνισε ότι εορτάζουμε την Κυριακή των Αγίων Πάντων το έργο του Παναγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Τιμούμε όλους τους Αγίους της πίστεώς μας. Δεν είναι μόνο οι επώνυμοι, αλλά είναι αναρίθμητοι. Σαν το σύννεφο είναι οι μάρτυρες, οι ομολογητές και οι όσιοι, όπως είπε ο απόστολος Παύλος. Σε κάθε θεία λειτουργία η Εκκλησία μας προσεύχεται «τα άγια να δίδονται τοις αγίοις», καθώς όλοι οι χριστιανοί έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε άγιοι. Η Εκκλησία είναι το εργαστήριο των Αγίων. Ο καθένας μας που εισέρχεται μεταλλάσσεται σε άγιο, εάν το επιθυμεί. Οι Άγιοι είναι τα κατοικητήρια του Αγίου Πνεύματος. Όταν ένας άνθρωπος δέχεται την χάρη του Αγίου Πνεύματος, όντως μεταλλάσσεται. Υπάρχουν εκείνοι, οι οποίοι θέλουν, επικαλούνται το Άγιο Πνεύμα, αλλά δεν το βιώνουν, διότι δεν αγωνίζονται να φτιάξουν τον εαυτό τους, να διορθώσουν τα κακώς κείμενα στον εαυτό τους, να μοιραστούν την αγάπη του Θεού και του πλησίον. Χρειάζεται κάθαρση της καρδιάς μας, η οποία είναι το κέντρο της πνευματικής ζωής. Η κάθαρση είναι από το κακό, την επιθυμία, τον εγωισμό, για να αποδεχθούμε την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός κάνει συμφωνία στην Παλαιά Διαθήκη με τους ανθρώπους: «γίνεσθε άγιοι, ότι εγώ άγιος ειμί». Ο Θεός έχει προσωπική σχέση με τον καθέναν από εμάς, ώστε να καταντήσουμε στο μέτρο της αρετής και της αγιότητας, για να εγκατασταθεί μέσα μας το Άγιο Πνεύμα.

Στους χορούς των Αγίων Πάντων είναι οι Δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, αυτοί που προσκαρτερούσαν την χάρη και τον ερχομό του Θεού. Ο Κύριός μας κατήλθε έως τα έγκατα του Άδου, τους βρήκε δεσμίους, αλλά έλυσε τα δεσμά τους και τους έδωσε την Ανάσταση.

 Είναι οι μάρτυρες, οι αντιστασιακοί στην πρόκληση, στο κακό, στην αθεΐα. Η πίστη μας είναι η μοναδική θρησκεία, το βίωμα, που δέεται διωγμό μαρτυρικό από αρχής μέχρις των εσχάτων. Οι μάρτυρες είναι οι δυνατοί του Πνεύματος. Σήμερα, μάλιστα, ο σύγχρονος άνθρωπος υβρίζει τον Θεό, τόσο με τους λόγους όσο και με τη στάση του. Γι’ αυτό καλούμαστε να γίνουμε άγιοι. Οι μάρτυρες αντιστάθηκαν, ομολόγησαν, δεν λύγισαν σε όλους εκείνους που ήθελαν να τους αποπροσανατολίσουν και να τους οδηγήσουν στο σκότος και στη φθορά. Αντιστάθηκαν με τη δύναμη της πίστεως και την ελπίδα, από αρχής. Και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας υπήρξαν οι νεομάρτυρες. Και στο πρώην ανατολικό μπλοκ αντιστάθηκαν οι χριστιανοί, αρνούμενοι να φιμωθούν και να αφήσουν να φιμωθεί η δύναμη της Εκκλησίας. Έχουμε μάρτυρες σήμερα διότι οι μουσουλμάνοι σφαγιάζουν χριστιανούς.

Άγιοι είναι οι όσιοι, οι οποίο επεδίωξαν το μαρτύριο της συνειδήσεως, ομολογώντας καθημερινά την παρουσία του Θεού. Ο καθένας τους γίνεται κρουνός της χάριτος και ομολογούν την πίστη με τη ζωή τους.

Άγιοι είναι οι ποιμένες της Εκκλησίας, όσοι διδάσκουν την αλήθεια της πίστεως, θυσιάζουν τον εαυτό τους για να οδηγήσουν τον λαό στον δρόμο της χάριτος του Θεού, ομοιάζοντας με τον Μωυσή που έλαβε την εντολή από τον Θεό να οδηγήσει τον λαό από τη γη της δουλείας στη γη της επαγγελίας. Σήμερα, χρειαζόμαστε τέτοιους ποιμένες που θα αντισταθούν στην πνευματική υποδούλωση, στην ποικίλη αμαρτία που διεισδύει στην προσωπική ζωή και στη ζωή της κοινωνίας.

Άγιοι είναι οι απόστολοι, οι οποίοι εμπιστεύθηκαν τη ζωή τους στον Χριστό, κήρυξαν το ευαγγέλιο και γίνονται οι κριτές όλων μας.

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να αναμιμνησκόμεθα των κόπων και των μαρτυρίων των αγίων. Έχει σημασία να αναλογιστούμε τη δική μας ζωή έναντι του Θεού, της χάριτός Του και των Αγίων. Μπορεί ο καθένας μας να κρίνει και να ανακρίνει τον εαυτό του; Έχουμε την επιθυμία της αγιότητος; Είναι η ζωή μας πορεία αγιότητας, για να λάβουμε την χάρη και την αγιότητα ως δωρεά του Θεού σε αυτόν τον κόσμο; Σ’ αυτά τα ερωτήματα καλούμαστε να απαντήσουμε εκ καρδίας.  

Ο κ. Νεκτάριος εξέφρασε την μεγάλη του χαρά που ήρθε ξανά αυτή την ημέρα και τέλεσε την θεία λειτουργία στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Πάντων, προσευχόμενος για τον λαό του Θεού που συμμετέχει ενεργά στην ενοριακή ζωή, ιδίως για τις οικογένειες και τα παιδιά που εκκλησιάζονται. Αυτή είναι η χαρά του χριστιανού, να φορά τον χιτώνα του Χριστού και να καταθέτει την ομολογία της πίστεως στον κόσμο τούτο.

Στη θεία λειτουργία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, η πρώην Δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας κ. Μερόπη Υδραίου, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Νότιας Κέρκυρας κ. Κυριακή Παυλοπούλου και ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας κ. Ιωάννης Κοντός.





























Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Ενθρόνιση Νέου Ηγουμένου στην Κέρκυρα

    Το Σάββατο, 6 Ιουνίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε στην παλαίφατη και σεβασμία Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Παλαιοκαστριτίσσης, ενώ προ της Θείας Λειτουργίας τέλεσε, κατά την προσήκουσα εκκλησιαστική τάξη, την εγκατάσταση, ήτοι την ενθρόνιση του νεοεκλεγέντος Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Σεβαστιανού Δροσόπουλου. Κατά τη Θεία Λειτουργία, το Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν εκτός από τους Ιερομονάχους της Ιεράς Μονής και άλλοι κληρικοί της τοπικής Εκκλησίας, μεταξύ των οποίων, ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Χριστόδουλος Τριαντάφυλλος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος και Γεωργίου Τροπαιοφόρου Στρατιάς καθώς και οι Διάκονοί του. Επίσης, στη λατρευτική σύναξη παρέστησαν οι Καθηγούμενοι των ανδρώων Ιερών Μονών της τοπικής Εκκλησίας, αντιπροσωπείες εκ των γυναικείων μοναχικών αδελφοτήτων, καθώς και εκπρόσωποι των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών της νήσου. Ακόμη, η προσέλευση των ευλαβών προσκυνητών υπήρξε αθρόα, συμβάλλοντας στο κλίμα χαράς, συγκινήσεως και πνευματικής κατανύξεως για την ιστορική αυτή ημέρα της Ιεράς Μονής. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας και της τελετής της ενθρονίσεως, ο νέος Καθηγούμενος παρέθεσε εορταστική τράπεζα προς τιμήν των παρισταμένων.

Στον επιβατήριο λόγο του, ο νέος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής εξέφρασε τη βαθιά συγκίνησή του για την ανάληψη της νέας αυτής διακονίας, αναφερόμενος στη βαριά πνευματική παρακαταθήκη που κληρονομεί από τους προκατόχους του Ηγουμένους, οι οποίοι σφράγισαν με την προσφορά και το έργο τους την ιστορική πορεία της Μονής. Τόνισε, μάλιστα, τη σημασία της αυθεντικής μαρτυρίας της Ορθοδόξου πίστεως και της ελληνικής φιλοξενίας, υπογραμμίζοντας ότι η αγκαλιά της Παναγίας της Παλαιοκαστριτίσσης θα παραμένει πάντοτε ανοικτή για κάθε άνθρωπο που αναζητεί παρηγορία, προσευχή και πνευματική ανάπαυση. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην αξία της ενότητας, της εν Χριστώ αγάπης και της αλληλοστηρίξεως μέσα στην αδελφότητα, επισημαίνοντας συγχρόνως το μεγάλο βάρος και την ευθύνη της ηγουμενικής διακονίας. Ολοκληρώνοντας, εξέφρασε θερμές ευχαριστίες προς τον Οικείο Ποιμενάρχη, κ. Νεκτάριο, για την εμπιστοσύνη, την πατρική αγάπη και τη διαρκή στήριξή του, καθώς και προς την αδελφότητα της Μονής, την οικογένειά του και όλους όσοι στάθηκαν συνοδοιπόροι στη μέχρι σήμερα πορεία του.

Εν συνεχεία, ο Σεβασμιώτατος, αντιφωνώντας στην προσλαλιά του νέου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής, απηύθυνε πατρικό και νουθετήριο λόγο, εκφράζοντας αρχικά τη χαρά του για τη εκλογή και εγκατάσταση του σε αυτή τη σημαντική εκκλησιαστική διακονία. Επίσης, αναφέρθηκε στη μακραίωνη πορεία της Μονής, επισημαίνοντας ότι παρά τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες που κατά καιρούς αντιμετωπίζουν οι μοναστικές αδελφότητες και οι τοπικές Εκκλησίες, η Χάρις του Θεού και η Παναγία δεν εγκαταλείπουν ποτέ το έργο της Εκκλησίας. Υπενθύμισε μάλιστα τον λόγο του Ιερού Χρυσοστόμου ότι το σκάφος της Εκκλησίας μπορεί να κλυδωνίζεται, αλλά δεν καταποντίζεται.

Απευθυνόμενος προσωπικώς προς το νέο Καθηγούμενο, υπογράμμισε ότι η εκλογή του αποτελεί έκφραση της Θείας Προνοίας και της εμπιστοσύνης των πατέρων της αδελφότητος προς το πρόσωπό του. Τόνισε ότι η διακονία του Ηγουμένου δεν είναι απλώς ένα αξίωμα τιμητικό, αλλά σταυρική πορεία ευθύνης, θυσίας και προσφοράς, μία συνεχής ανάβαση προς το Γολγοθά που οδηγεί στην Ανάσταση. Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο Ηγούμενος τίθεται «επί λύχνου», ώστε να φωτίζει, να διδάσκει και να καθοδηγεί πνευματικώς τους αδελφούς του, χαράσσοντας ασφαλή πνευματική οδό, ευρισκόμενος «εις τύπον και τόπον Χριστού» μέσα στην αδελφότητα, αφού αποτελεί το ορατό σημείο της ενότητός. Για το λόγο αυτό κάλεσε το νέο Καθηγούμενο να πορεύεται με διάκριση, αγάπη, προσευχή και πνεύμα θυσιαστικής διακονίας, έχοντας ως πρότυπο τον ίδιο τον Κύριο, ο Οποίος είπε, «Οὐκ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι» (Ματθ. 20, 28).

Επίσης, ο κ. Νεκτάριος αναφέρθηκε ακόμη στη σημασία της μοναχικής εμπειρίας του π. Σεβαστιανού, επισημαίνοντας ότι τα πολλά έτη της μοναχικής ζωής αποτελούν πολύτιμο πνευματικό εφόδιο και το σημαντικότερο σχολείο για την άσκηση της ποιμαντικής ευθύνης πέραν από τους τίτλους σπουδών της θύραθεν παιδείας. Εξέφρασε δε τη βεβαιότητα ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, η Οποία προστατεύει διαχρονικά το μοναστήρι της, θα συνεχίσει να οικονομεί και να ευλογεί το έργο της αδελφότητος.

Ολοκληρώνοντας, ευχήθηκε στο νέο Καθηγούμενο δύναμη, φωτισμό και ενίσχυση από τον Τριαδικό Θεό, διαβεβαιώνοντάς τον για την πατρική του αγάπη και μέριμνα, ενώ παράλληλα κάλεσε τους πατέρες της αδελφότητος να περιβάλλουν με σεβασμό, αγάπη και υπακοή το νέο πνευματικό τους πατέρα, προς οικοδομή της αδελφότητος και δόξαν του Θεού.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος προέβη, κατόπιν προτάσεως του νέου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής, στη χειροθεσία εις Πνευματικόν του Πανοσιολ. Αρχιμ., Καλλινίκου Νίνου και του Πανοσιολ. Αρχιμ., Μεθοδίου Χαλδέζου, πατέρων της Ιεράς Μονής. Ακολούθως πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων μεταξύ του Σεβασμιωτάτου και του νέου Καθηγουμένου, ως έκφραση αμοιβαίου σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνης για τη νέα σελίδα που ανοίγεται στην ιστορική πορεία της Ιεράς Μονής.