Αφήστε μας την ηλ. διεύθυνση για να λαμβάνετε περισσότερες ειδοποιήσεις

Translate

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2021

2021-07-18 ΟΡΘΡΟΣ & Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Δ΄ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

2021-07-17 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ Δ΄ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

ΕΝΟΤΗΤΑ, ΔΙΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ΘΕΟΝ ΤΕΛΕΙΟΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΝ)

 


“Σὲ τὸν ἀπερίγραπτον, καὶ ἀνερμήνευτον Λόγον, σάρκα χρηματίσαντα, δι’ ἡμᾶς φιλάνθρωπε ἀνεκήρυξε, τὸ σεπτὸν σύστημα, τῶν σοφῶν Πατέρων, Θεὸν τέλειον καὶ ἄνθρωπον, διπλοῦν ταῖς φύσεσι, καὶ ταῖς ἐνεργείαις ὑπάρχοντα, διπλοῦν καὶ ταῖς θελήσεσιν, ἕνα τὸν αὐτὸν καθ’ ὑπόστασιν· ὅθεν σὺν Πατρί τε, καὶ Πνεύματι γινώσκοντες Θεόν, ἕνα πιστῶς προσκυνοῦμέν σε, τούτους μακαρίζοντες”  (Στιχηρό του Εσπερινού της εορτής των Αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου)

“Εσένα τον Υιό και Λόγο του Θεού, που είσαι απερίγραπτος με λόγια ανθρώπινα και ανερμνήνευτος με τον ανθρώπινο νου, αλλά προσέλαβες, φιλάνθρωπε, για χάρη μας την φύση μας και την έκανες δική σου γενόμενος σάρξ (άνθρωπος), το σεπτό σύστημα των σοφών Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, σε διεκήρυξε τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο, διότι υπάρχεις έχοντας δύο φύσεις, δύο ενέργειες, δύο θελήσεις, όντας όμως ένας ως προς την υπόσταση (το πρόσωπο). Γι’  αυτό και γνωρίζουμε ότι είσαι μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα ένας Θεός και σε προσκυνούμε, μακαρίζοντας τούτους τους Πατέρες  για την απόφαση της Συνόδου”.

“Η Δ΄ Οικουμενική σύνοδος έλαβε χώρα στην Χαλκηδόνα το 451 από το αυτοκρατορικό ζεύγος Μαρκιανού και Πουλχερίας, όπου αποτέλεσε και την άρση μίας διαφωνίας, που κράτησε για μια εκατονταετία περίπου, στην απόδοση του Χριστολογικού δόγματος: από την μία πλευρά η Αλεξανδρινή, μέχρι εκείνο το σημείο, μονοφυσιτική, σχολή και από την άλλη η δεύτερη μεγάλη θεολογική σχολή, η Αντιοχειανή, με την δυοφυσιτική ορολογία. Ο αριθμός των μελών της έφθασε τους 630 επισκόπους, γεγονός που την καθιστά την πολυπληθέστερη από όλες τις προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους. Στις πρώτες συνεδρίες της λειτούργησε ως ανώτερο συνοδικό δικαστήριο με κύριους κατηγορουμένους τον επίσκοπο Αλεξανδρείας Διόσκορο και άλλους πρωταγωνιστές της Ληστρικής συνόδου της Εφέσου. Με την διευθέτηση του ζητήματος αυτού, οι επόμενες συνεδρίες είχαν ως θέμα τα ζητήματα πίστεως. Η σύνοδος αποφάσισε ότι ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, εν δύο φύσεσι, χωρίς να αναιρεί την διατύπωση του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας μια φύση του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη, όπως αυτή εγκρίθηκε από την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου το 431. Με την απόφαση της Χαλκηδόνας πολλές κατά τόπους εκκλησίες (Αίγυπτος, Συρία, Αρμενία) αποσχίστηκαν από την μία, Αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία λόγω του ότι θεώρησαν το δόγμα ως Νεστοριανικό. Αυτές είναι γνωστές ως Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες" (εκ του Διαδικτύου).

Η ιστορία της Εκκλησίας δεν είναι ιστορία ενότητας, αλλά μεγάλων αντιθέσεων. Οι άνθρωποι, επιχειρώντας να ερμηνεύσουν τα ζητήματα της πίστης, διαχωρίστηκαν σε μερίδες, σε παρατάξεις. Πάντοτε στους εκκλησιαστικούς κόλπους υπήρξε διάλογος, έντονος, με προβληματισμούς και επιχειρηματολογία για τα ουσιώδη. Ιδίως το ποιος είναι ο Χριστός απασχόλησε για σχεδόν 800 χρόνια την εκκλησιαστική παράδοση. Πάντοτε η απάντηση της Εκκλησίας ήταν εν Συνόδω. Και η Σύνοδος δεν φοβήθηκε τον διχασμό ή την αποχώρηση από το σώμα της Εκκλησίας όσων δεν ήθελαν ή δεν ήταν έτοιμοι να αποδεχτούν την εν Αγίω Πνεύματι αλήθεια. Δεν ήταν ζήτημα που είχε να κάνει με συμπάθειες και αντιπάθειες, ούτε θέμα πολιτικό. Η πολιτική μπορεί να υποδαύλιζε τον διχασμό, ιδίως ο τοπικισμός και ο φυλετισμός, όπως επίσης και η αντίδραση στην γραμμή του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Η πίστη ήταν εύκολο προσάναμμα για να πετύχουν όσοι δεν ήθελαν να είναι μέλη της αυτοκρατορίας να ξεσηκώνουν μεγάλες ομάδες ανθρώπων ή και λαούς. 

Όμως η Εκκλησία δεν κινήθηκε με γνώμονα τον συναισθηματισμό, το “είναι κρίμα να φύγουν κάποιοι”, επομένως “ασ κάνουμε εκπτώσεις στην αλήθεια για να μπορούμε να χωράμε όλοι στο σώμα του Χριστού”. Είναι επώδυνος ο διχασμός και επιδιωκτέα η ενότητα, όχι όμως εις βάρος της αλήθειας. Όλες οι κρίσεις που δεν είχαν διοικητικό περιεχόμενο, αλλά θεολογικό, κατέληξαν σε αποφάσεις που οδήγησαν σε διαιρέσεις και αποτειχίσεις. Συνέπειες υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Οι προχαλκηδόνιες εκκλησίες, για παράδειγμα, δεν έχουν επιστρέψει στην μία, Αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία, μολονότι το ήθος των πιστών τους είναι αδιαμφισβήτητο, το ίδιο και η ασκητικότητα που χαρακτηρίζει την ζωή τους, με στοιχεία αυστηρότητας και ακρίβειας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαλέγεται μαζί τους και ζητά την επιστροφή τους, όχι όμως στην βάση της υιοθέτησης των δικών τους διδασκαλιών, αλλά στην βάση της διασαφήνισης γλωσσικών και άλλων διατυπώσεων, που οι πολιτισμικές διαφορές δεν επέτρεψαν να υπάρχει αυθεντική αλληλοκατανόηση.

Η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος ασχολήθηκε με το πρόσωπο του Χριστού. Διατύπωσε τον συγκλονιστικό από κάθε άποψη όρο ότι στο πρόσωπο του Χριστού συναντούμε το «δύο φύσεσιν ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως, αχωρίστως» ενωμένες και αυτή είναι η αλήθεια της Εκκλησίας, βγαλμένη μέσα από την εμπειρία των αποστόλων, των πατέρων, των Αγίων. Ο Χριστός μόνο ως Θεός δεν μας σώζει ως πρόσωπα, αλλά ως δούλους, καθώς θα έπρεπε να μας μεταμορφώσει σε θεούς, χωρίς να λογαριάσει την δική μας θέληση. Θα παρέμενε ξένος για μας. Ο Χριστός μόνο ως άνθρωπος, όσο ηθικά τέλειος κι αν ήταν, δεν θα είχε την δύναμη να νικήσει τον θάνατο και, δυστυχώς, το ίδιο κι εμείς. Η πίστη μας θα ήταν συνέχεια του ιουδαϊσμού και το απολυτρωτικό του έργο δεν θα είχε νόημα. Ο Χριστός ως Θεάνθρωπος, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, μας δείχνει ότι δεν ήρθε για να μας κάνει καλύτερους ηθικά ανθρώπους, αλλά να μας καταστήσει κοινωνούς της χάριτος του Θεού, να ολοκληρώσει το καθ’ ομοίωσιν και να μας επαναφέρει στο αρχαίο κάλλος, διά της αγάπης, αλλά και του σεβασμού στην ελευθερία μας, δηλαδή διά της κοινωνίας μας μαζί Του ως προσώπων, ως εικόνων Θεού με χαρίσματα ενεργοποιημένα εν ελευθερία. Η σωτηρία περιλαμβάνει και το σώμα μας κι αυτό δηλώνεται διά της αναστάσεως. 

Στους καιρούς μαςτο χρέος της Εκκλησίας είναι να διακηρύσσει την αλήθεια για ό,τι συμβαίνει, όχι την αλήθεια όπως ο καθένας την νοεί, αλλά αυτή που το Άγιο Πνεύμα φωτίζει εν Συνόδω την Εκκλησία να αποφασίσει. Η αλήθεια δεν μπορεί να εξετάζεται στην προοπτική της συνωμοσιολογίας, της Αντιχριστοφοβίας, του φόβου του θανάτου, της άρνησης του πλησίον. Η θεολογία της Εκκλησίας είναι χριστοκεντρική και εκκλησιοκεντρική. Οφείλουμε υπακοή στην Εκκλησία όταν αποφαίνεται εν Συνόδω και όταν οι αποφάσεις της δεν θίγουν την αλήθεια της πίστεως, όπως η Αγία Γραφή, η παράδοση των Οικουμενικών Συνόδων και η εμπειρία της εκκλησιαστικής ιστορίας καταδεικνύουν. Η Εκκλησία, στην οποία είμαστε μέλη, οφείλει να συγκαταβεί στην ασθένεια της πίστης και στους φόβους των ανθρώπων, όχι όμως να αποκρύβει την αλήθεια ή να φοβάται να την διακηρύξει, για να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη που του αναλογεί. Αν όμως, στο όνομα της όποιας ενότητας, η οποία στην υφίσταται εμπράκτως στην κοινωνία του ποτηρίου της ζωής, και δεν εξαρτάται από την ηθική καθαρότητα και τις φωνασκίες ανθρώπων που βαφτίζουν τις εμμονές τους και τις πλανεμένες αντιλήψεις τους “ορθοδοξία”, η Εκκλησία αφήσει να υπάρχουν συγχύσεις, για να μην στενοχωρηθούν ή να μην φωνάζουν ή να μην φύγουν όσοι δεν σέβονται την συνοδικότητα και την φωνή της Εκκλησίας, τότε οι απειλές και οι στην πράξη διαιρέσεις θα συνεχίζουν να είναι πληγή, που θα αποκόπτει την Εκκλησία από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Έχουμε επιτέλους ευθύνη για όλους και όχι μόνο για τους “εκλεκτούς”.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Κυριακή 18 Ιουλίου 2021

Των Αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου


ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (18-7-2021)

 


Ο Χριστός μας έχει πει: «ἐγώ εἰμί τὸ φῶς τοῦ κόσμου» (Ιω. 9,12).  Ο  Θεός είναι το αναλλοίωτο, το αιώνιο και απρόσιτο φως, που δίνει την ύπαρξη, τη ζωή και το φωτισμό σε όλη την κτίση. Τα άψυχα όντα έχουν μόνο την ύπαρξη. Τα όντα που έχουν ζωή αλλά είναι άλογα, τα φυτά και τα ζώα δηλαδή, παίρνουν από τον Θεό ύπαρξη και ζωή. Τα λογικά όντα, άνθρωποι και άγγελοι, εκτός από την ύπαρξη και τη ζωή, παίρνουν και τη δυνατότητα να γνωρίζουν το Θεό, να τον πλησιάζουν ή να απομακρύνονται από κοντά του, αφού έχουν ελεύθερη βούληση.

Κοντά στο Θεό υπάρχει το φως, η αγάπη, η ευτυχία και η κοινωνικότητα. Αντίθετα μακριά του βρίσκεται το σκοτάδι, η κακία και η απομόνωση. Τα φωτοστέφανα που βλέπουμε στις ορθόδοξες εικόνες γύρω από τα κεφάλια των αγίων, δηλώνουν την λάμψη που αυτοί εκπέμπουν. Έτσι εξηγούνται τα λόγια του Χριστού, που τον ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο  να λέει στους μαθητές του  «εσείς είσθε το φως του κόσμου». Οι άγιοι, που μετέχουν στην φωτιστική ενέργεια του Θεού, λαμβάνουν την άκτιστη χάρη του και την προσφέρουν και σε εμάς. Ταυτόχρονα, αποτελούν με τη ζωή τους  φωτεινό παράδειγμα που μας εμπνέει.

Μακριά από τον Χριστό ο κόσμος βρίσκεται στο σκοτάδι, με όλες τις συνέπειες που  αυτό συνεπάγεται, αφού ὁ «περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει», για να θυμηθούμε το λόγο του Κυρίου, που αναφέρεται στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο. Τα αποτελέσματα της επιλογής για ζωή μακριά από το φως του Χριστού, τα  βλέπουμε και τα ζούμε καθημερινά γύρω μας και είναι πράγματι πολύ οδυνηρά. Όταν όμως ο άνθρωπος γνωρίσει αληθινά τον γλυκύτατο και γεμάτο αγάπη Ιησού, τότε όλα αλλάζουν γύρω του. Ο άγιος Σιλουανός, που γνώρισε ζωντανά τον Χριστό, προσευχόταν συνέχεια και έλεγε: «Κύριε βοήθησε όλο τον κόσμο να σε γνωρίσει».

Η Εκκλησία μας, τιμά σήμερα τους εξακοσίους τριάντα Πατέρες που έλαβαν μέρος στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε το 451 στην Χαλκηδόνα. Η Σύνοδος αυτή, διακήρυξε αυτό που πάντα βιωματικά γνώριζε και πίστευε η Εκκλησία, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Σαν Θεός, είναι ίδιος με τα άλλα δύο πρόσωπα της Μακαρίας Τριάδος. Και σαν τέλειος άνθρωπος μετέφερε τις θεϊκές ιδιότητες, από την θεϊκή του φύση στην ανθρώπινη και κατ’ επέκταση σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. «Παγγενή τὸν Ἀδάμ ἀναστήσας ὡς φιλάνθρωπος»,  ψάλλουμε  στην Εκκλησία μας.

Οι  άγιοι Πατέρες  με την ζωή τους, με τη θεολογία τους, με τους αγώνες τους για την ανάδειξη της ορθής πίστης, φωτίζουν την πορεία της Εκκλησίας μας. Αλλά και όλοι οι άγιοι, μάρτυρες, ασκητές, ομολογητές, νεομάρτυρες, ο κάθε ένας με το δικό του τρόπο, μας δείχνουν το δρόμο της αγιότητας. Ο Κύριος,  όπως ακούσαμε,  είπε στους μαθητές του, και μέσω αυτών σε όλους εμάς: «Οὕτω λαμψάτω τό φῶς ἡμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Ο κάθε χριστιανός με τον τρόπο ζωής του, γίνεται αιτία να δοξάζεται ή να κατηγορείται ο Χριστός. Στα χρόνια των διωγμών, ο χριστιανισμός διαδόθηκε,  γιατί οι ειδωλολάτρες θαύμαζαν την αγία ζωή των χριστιανών. Δυστυχώς σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Πολλοί άνθρωποι απομακρύνονται από την Εκκλησία εξ αιτίας του τρόπου της ζωής μας. Ο Θεός, μέσω του προφητικού λόγου «ὑμεῖς οἱ ἱερεῖς οἱ φαυλίζοντες τὸ ὄνομά μου» (Μαλ. 1,6), μας θυμίζει πως αντί για φωτεινό παράδειγμα, οι κληρικοί γινόμαστε κάποτε αιτία σκανδαλισμού, αλλά βέβαια το ίδιο ισχύει και για τους λαϊκούς χριστιανούς.

Σε μία εποχή που όλα τα πολύτιμα πράγματα αντικαθίστανται με φτηνές απομιμήσεις, το ίδιο καταφέραμε και για το Χριστιανισμό. Έχουμε χριστιανισμό χωρίς βαθιά πίστη στο Χριστό. Για το λόγο αυτό και δεν πείθουμε τους ανθρώπους όταν τους μιλάμε για το Χριστό. Είναι κρίμα άνθρωποι που προσπαθούν να είναι κοντά στην Εκκλησία, να μην έχουν αισθανθεί την γλυκύτητα και την χαρά που δωρίζει ο Χριστός. Το καλύτερο κήρυγμα δεν είναι τα λόγια, αλλά ο τρόπος ζωής μας. Ο Κύριος είπε στους μαθητές του: «ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Όχι όποιος διδάξει μόνο, αλλά όποιος ποιήσει και διδάξει. Προηγείται ο τρόπος ζωής και ακολουθεί το κήρυγμα.

Ιδιαίτερα σήμερα, καλούμαστε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των αγίων μας, νεοφανών και παλαιών, έτσι ώστε να λάμπει η πίστη μας μέσα στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Αμήν.


ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ κα ΣΟΦΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ κα ΣΟΦΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΚΤΑΡΙΟ

Την Υφυπουργό Τουρισμού κα Σοφία Ζαχαράκη υποδέχτηκε σήμερα σε εθιμοτυπική επίσκεψη στο Επισκοπείο της Ιεράς Μητροπόλεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης υπήρξε γόνιμη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων για ζητήματα θρησκευτικού τουρισμού. Η κα Υφυπουργός ανέφερε την σημαντικότητα του νησιού της Κέρκυρας στον τομέα του θρησκευτικού τουρισμού, ο οποίος τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ιδιαίτερα, καθώς με επίκεντρο σημαντικά προσκυνήματα και δη αυτό του Αγίου Θαυματουργού Σπυρίδωνος, αποτελεί ιδιαίτερο πόλο έλης.

Ο Σεβασμιώτατος με την σειρά του τόνισε πως για την επίτευξη των βασικών αναπτυξιακών στόχων του θρησκευτικού τουρισμού και την συνδρομή σε όλες τις φιλότιμες πρωτοβουλίες, καθώς διανύουμε μια δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, είναι ανάγκη να υπάρξουν σημαντικές βελτιώσεις σε επίπεδο δημοσίων υποδομών (οδοποιία, μεταφορές κ.ά.) για τις οποίες και ζήτησε την παρέμβαση της κας Υφυπουργού προς την Κεντρική Διοίκηση.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε σε εγκάρδιο κλίμα με την ανταλλαγή αναμνηστικών και ευλογιών.







Ευαγγέλιο σήμερα 17 Ιουλίου

 Το Ευαγγέλιο για σήμερα 17 Ιουλίου 


ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ε´ 24 – 34

24 καὶ ἀπῆλθε μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν. 25 Καὶ γυνή τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα, 26 καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρ’ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, 27 ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· 28 ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ ὅτι Ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ, σωθήσομαι. 29 καὶ εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος. 30 καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγε· Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων; 31 καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις· τίς μου ἥψατο; 32 καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν. 33 ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ’ αὐτῇ, ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. 34 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· Θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.

Ερμηνευτική απόδοση στα νέα ελληνικά Παναγιώτης  Τρεμπέλας

 ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ε´ 24 – 34

24 Καὶ ἐπῆγε μαζί του καὶ τὸν ἠκολούθει πολὺς λαὸς καὶ τὸν ἐστρίμωχναν ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη. 25 Καὶ μία γυναῖκα, ποὺ ἔπασχεν ἀπὸ αἱμορραγίαν ἐπὶ ἔτη δώδεκα, 26 καὶ ἡ ὁποία πολλὰ ὑπέφερεν ἀπὸ τὴν κακὴν θεραπείαν πολλῶν ἰατρῶν καὶ ἐξώδευσεν ὅλα, ὅσα ἠμπόρεσε νὰ ἐξοικονομήση, καὶ δὲν ὠφελήθη τίποτε, ἀλλὰ μᾶλλον ἐπῆγεν εἰς τὸ χειρότερον, 27 ἐπειδὴ ἤκουσε διὰ τὸν Ἰησοῦν, ὅτι ἐνεργεῖ θαυματουργικὰς θεραπείας, ἦλθε μέσα εἰς τὸν λαὸν ἀπὸ πίσω του καὶ ἤγγισε τὸ ἔνδυμά του. 28 Ἤγγισε δὲ τὸ ἔνδυμά του, διότι ἔλεγε μέσα της, ὅτι καὶ ἐὰν μόνον τὰ ἐνδύματά του ἐγγίσω, θὰ σωθῶ ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν μου.

29 Καὶ ἀμέσως ἐστείρευσε καὶ ἐξηράνθη τὸ μέρος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔτρεχε τὸ αἷμα της, καὶ ἐκατάλαβεν ἀπὸ τὴν μεταβολὴν ποὺ ἐπῆρε τὸ σῶμα της, ὅτι ἐθεραπεύθη ἀπὸ τὴν βασανιστικὴν ἀρρώστιαν της. 30 Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς ἐπληροφορήθη ἐσωτερικῶς ἀπὸ τὴν θείαν του φύσιν τὴν δύναμιν, ποὺ ἐβγῆκεν ἀπὸ αὐτόν, καὶ ἀφοῦ ἐστράφη πρὸς τὸν λαόν, εἶπε· Ποῖος ἤγγισε τὰ ἐνδύματά μου; 31 Καὶ τοῦ ἔλεγον οἱ μαθηταί του· Βλέπεις, ὅτι ὁ ὄχλος σὲ σπρώχνει ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη καὶ λέγεις· ποῖος μὲ ἤγγισε; 32 Ἀλλ’ ὁ Ἰησοῦς παρετήρει γύρω διὰ νὰ ἴδῃ αὐτήν, ποὺ ἔκαμεν αὐτό. 33 Ἡ γυνὴ δὲ μὲ φόβον καὶ τρόμον, ἐπειδὴ ἐγνώριζε τὴν θεραπείαν, ποὺ τῆς εἶχε γίνει, ἦλθε καὶ ἔπεσε γονατιστὴ ἐμπρός του καὶ τοῦ εἶπεν ὅλην τὴν ἀλήθειαν. 34 Αὐτὸς δὲ τῆς εἶπε· Κόρη μου, ἡ πίστις καὶ πεποίθησις ποὺ εἶχες, ὅτι θὰ ἐθεράπευεσο, ἐὰν ἤγγιζες τὸ ἔνδυμά μου, σὲ ἔχει σώσει ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν σου. Πήγαινε εἰς τὸ καλὸ εἰρηνικὴ καὶ ἥσυχος καὶ ἔσο γιὰ πάντα ὑγιὴς ἀπὸ τὸ βάσανόν σου.

Ευαγγέλιο σήμερα 16 Ιουλίου

Το Ευαγγέλιο για σήμερα 16 Ιουλίου 


ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 1 – 8

1 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν, καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν. 2 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπον αὐτῷ· Ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν σαββάτῳ. 3 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαυῒδ ὅτε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; 4 πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὕς οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, εἰ μὴ μόνοις τοῖς ἱερεῦσιν; 5 ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσι καὶ ἀναίτιοί εἰσι; 6 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε. 7 εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν, ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους. 8 κύριος γάρ ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

Ερμηνευτική απόδοση στα νέα ελληνικά Παναγιώτης  Τρεμπέλας

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΒ´ 1 – 8

1 Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐβάδιζεν ὁ Ἰησοῦς ἐν ἡμέρᾳ Σαββάτου διὰ μέσου τῶν σπαρμένων χωραφιῶν, οἱ δὲ μαθηταί του ἐπείνασαν καὶ ἤρχισαν νὰ μαδοῦν στάχυα καὶ νὰ τρώγουν. 2 Οἱ Φαρισαῖοι ὅμως, ὅταν εἶδαν αὐτό, τοῦ εἶπαν· Ἰδοὺ οἰ μαθηταί σου κάνουν αὐτό, ποὺ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ κάμῃ κανεὶς εἰς ἡμέραν Σαββάτου. 3 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν εἰς αὐτούς· Δὲν ἀνεγνώσατε, τί ἔκαμεν ὁ Δαβίδ, ὅταν ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἦσαν μαζί του;

4 Πῶς δηλαδὴ ἐμβῆκεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ ἔφαγε τοὺς ἄρτους, ποὺ ἦσαν βαλμένοι ὡς θυσία εἰς τὸν Θεὸν ἐπάνω εἰς τὴν τράπεζαν τῆς σκηνῆς, τοὺς ὁποίους δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον οὔτε εἰς αὐτόν, οὔτε εἰς ἐκείνους ποὺ ἦσαν μαζί του νὰ φάγουν, ἀλλ’ εἰς μόνους τοὺς ἱερεῖς ἐπετρέπετο τοῦτο; Καὶ ὅμως διότι ἡ ἀνάγκη τὸ ἐπέβαλλεν, οἱ ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Θεὸν ἄρτοι ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὴν διατροφὴν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν ἦσαν ἱερεῖς, ὁ Θεὸς δὲ δὲν ὠργίσθη διὰ τοῦτο.

5 Ἢ διὰ νὰ σᾶς φέρω καὶ ἄλλην ἀπόδειξιν, δὲν ἀνεγνώσατε εἰς τὸν νόμον, ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν Σαββάτων οἱ ἱερεῖς μέσα εἰς τὸ ἱερὸν καταλύουν τὸ Σάββατον μὲ τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν κάνουν κόπτοντες ξύλα, ἀνάπτοντες φωτιάν, σφάζοντες καὶ τεμαχίζοντες ζῶα, προκειμένου νὰ προσφερθοῦν αἱ θυσίαι; Καὶ ὅμως διὰ τὰς ἐργασίας των αὐτὰς εἶναι ἀνεύθυνοι καὶ ἀκατηγόρητοι. 6 Σᾶς λέγω δέ, ὅτι ἐδῶ εἶναι παραπάνω ἀπὸ τὸν ναόν, διότι οἱ μαθηταί μου, τοὺς ὁποίους κατηγορεῖτε, ἔμειναν νηστικοὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ἐμοῦ, ποὺ εἶμαι μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν ναόν.

7 Ἐὰν δὲ εἶχατε κατανοήσει, τὶ σημαίνει, θέλω εὔσπλαγχνον διάθεσιν καὶ συμπάθειαν καὶ ὄχι θυσίαν, ποὺ δὲν συνοδεύεται ἀπὸ πραγματικὴν ἀφοσίωσιν καὶ εἰλικρινῆ ἀγάπην, δὲν θὰ κατεδικάζατε τοὺς ἀθῷους καὶ ἐλευθέρους κατηγορίας μαθητάς μου. 8 Πράγματι δὲ εἶναι ἀθῷοι καὶ ἀκατηγόρητοι οἱ μαθηταί μου, διότι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι κύριος καὶ τοῦ Σαββάτου.Τὸ Σάββατον εἶναι θεσμὸς παιδαγωγικὸς καὶ ἰσχύει, μέχρις ποὺ ὁ ἄνθρωπος φθάσῃ εἰς ἠθικὴν τελειότητα.Ἐγὼ δέ, ποὺ εἶμαι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπρόσωπος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ὁ τέλειος ἄνθρωπος, ἔχω ἐξουσίαν ἀκόμη καὶ τὸν θεσμὸν τοῦ Σαββάτου νὰ τροποποιήσω.Ὅ,τι δὲ ἔκαμαν οἱ μαθηταί μου τὸ ἔκαμαν μὲ τὴν σιωπηρὰν συγκατάθεσίν μου.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ…

 


Οι καιροί μας ζητούνε Προμηθείς και όχι Επιμηθείς. Ο αρχαίος ήρωας, που αγαπούσε την ανθρωπότητα, μας δίδαξε ότι το σπουδαίο είναι να σκέπτεσαι από πριν (προ και μήτις, η σκέψη) και όχι εκ των υστέρων (επί και μήτις). Στον μύθο του πλατωνικού Πρωταγόρα ο Προμηθέας αναθέτει στον αδελφό του τον Επιμηθέα να δώσει στα ζώα χαρακτηριστικά, χαρίσματα, με τέτοιον τρόπο ώστε να διατηρείται η διαφορετικότητά τους και να μπορούνε να επιβιώσουν. Σε όλα δίνει εκτός από τον άνθρωπο, τον οποίο άφησε γυμνό, ανυπόδητο, σε πρωτόγονη κατάσταση και άοπλο. Και τότε ο Προμηθέας κλέβει από τους θεούς την έντεχνη σοφία, την επιστήμη δηλαδή που γίνεται τεχνολογία, και την φωτιά, για να βοηθήσει τον άνθρωπο να ζήσει.

Αυτή η ωραία ιστορία από την παράδοσή μας δείχνει την ανάγκη να προετοιμαζόμαστε για την εξέλιξη της ζωής μας και ως Εκκλησία. Προφανώς και εμπιστευόμαστε την πρόνοια του Θεού. Κανείς δεν μπορεί να θέσει εν αμφιβόλω το ότι “η δύναμίς μας εν ασθενεία τελειούται”. Όμως η πνευματική μας παράδοση ήταν πάντοτε ανοιχτή στις προκλήσεις του κόσμου, όχι για να συσχηματιστεί μ’ αυτόν και να υποταγεί, αλλά για να προσλάβει ό,τι γόνιμο και ό,τι δεν αντίκειται στο θέλημα του Θεού, και να δώσει την ευκαιρία σε περισσότερους ανθρώπους να αναρωτηθούν γόνιμα “τι λέει η Εκκλησία;”. Και όχι μόνο. “Τι μπορούμε να πράξουμε μέσα στην Εκκλησία, όντας παιδιά της, ώστε να μην χάσουμε τον μείζονα στόχο μας που είναι η ανάσταση και η αγιότητα, αλλά και να γίνουμε φως για τον κόσμο και τους άλλους;”

Απέναντι σ’ αυτό το μείζον ερώτημα, ιδίως στις ημέρες της πανδημίας, υπάρχει μία αμηχανία ή και αδιαφορία. Ένας κακώς νοούμενος συντηρητισμός, διότι στην πράξη είναι άρνηση, και μάλιστα υποκριτική, της ζωής και του χρόνου στον οποίο κληθήκαμε από τον Θεό να ζούμε, θέλει να μας απομακρύνει από τον κόσμο και να μας εγκλωβίσει σε μία δική μας “φούσκα” κοσμικής απόστασης, αντίστοιχη με την κοινωνική αποστασίωση. “Εμείς κι εσείς”. “Εμείς οι πιστοί, αυτοί που δεν φοβόμαστε τίποτα, που περιφρονούμε τα κοσμικά, την επιστήμη, την πολιτική, που έχουμε εγκαταστήσει την βασιλεία του Θεού στην ζωή αυτή, συνήθως νοούμενη ως ηθική καθαρότητα και ανορθολογική πεποίθηση δοκιμασίας του Θεού, που θα μας σώσει από κάθε κακό” και “εσείς οι υποταγμένοι στον κάθε Αντίχριστο, που είστε σκλάβοι του διαβόλου, της επιστήμης, της αμαρτίας, της απιστίας και δεν σώζεστε με τίποτα”.

Όμως η Εκκλησία το μόνο που απέρριψε από τον κόσμο στην δισχιλιόχρονη πορεία της ήταν η αμαρτία. Αρκεί μια ματιά στην υπέροχη προς Διόγνητον επιστολή, κείμενο που καταγράφει την εμπειρία της πρώτης Εκκλησίας και μάλιστα σε περίοδο διωγμών, για να μας επαναφέρει στην τάξη:    

“Οι Χριστιανοί δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους ανθρώπους στην γλώσσα, την ομιλία, στις συνήθειες. Ούτε κατοικούν σε δικές τους ξεχωριστές πόλεις, ούτε χρησιμοποιούν κάποια γλωσσική διάλεκτο διαφορετική, ούτε ζουν με περίεργο τρόπο! Δεν έχουν επινοήσει κάποιο παράξενο τρόπο ζωής στηριγμένοι στην ανθρώπινη περιέργεια, ούτε και προΐστανται όπως μερικοί μιας ανθρώπινης διδασκαλίας. Κατοικούν σε ελληνικές ή βαρβαρικές πόλεις, όπως συνέπεσε ο καθένας, και διαβιούν με τις τοπικές συνήθειες και τον τρόπο ενδυμασίας και τροφής του κάθε τόπου ενώ συγχρόνως γίνεται φανερή η θαυμαστή και αξιοπρόσεκτη συμπεριφορά τους”.

Θα επανέλθουμε.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην “Ορθόδοξη Αλήθεια”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 15.7.2021

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 15.7.2021

Με αφορμή το από 14/7/2021 δημοσίευμα της Εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ με το οποίο παρουσιάζονται προβλέψεις του κεκοιμημένου Κληρικού της Ιεράς ημών Μητροπόλεως π. Σπυρίδωνος Στατήρη, θα θέλαμε να ενημερώσουμε ότι όλα τα αναφέρομενα στο σχετικό άρθρο είναι αναληθή.

Ο π. Σπυρίδων Στατήρης υπήρξε πνευματικός άνθρωπος με τον οποίο η τοπική μας Εκκλησία επί σειρά ετών συνεργάστηκε στενά. Ήτο καλοκάγαθος κληρικός διαπνεόμενος από πνεύμα Θεού, καλός εξομολόγος και πνευματικός, άνθρωπος που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην αγάπη και την προσευχή.

Δεν είχε καμία απολύτως σχέση με προφητείες και προοράσεις, ενώ και η οικογένειά του διαψεύδει κατηγορηματικά το εν λόγω δημοσίευμα.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Μητροπόλεως

Ο Κερκύρας Νεκτάριος στις κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως

Τις σύγχρονες και ανακαινισμένες εγκαταστάσεις των κατασκηνώσεων στη Κασσιόπη, επισκέφθηκε ο μητροπολίτης Κερκύρας & Παξών κ. Νεκτάριος, , προκειμένου να τελέσει τον αγιασμό για την έναρξη της Β΄ κατασκηνωτικής περιόδου. Όλες οι κατασκηνωτικές περίοδοι είναι αφιερωμένες στη επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Ο Σεβασμιότατος ομιλώντας στους κατασκηνωτές που είναι αρρένων αυτή την περίοδο, τους υπέμνησε ιστορικά γεγονότα γύρω από τους μεγάλους αρχηγούς και οπλαρχηγούς της Ελληνικής Επανάστασης που είχε να κάνει πρώτα για την πίστη του Χριστού μας την Αγία και έπειτα για την ελευθερία του γένους μας. Μάλιστα δε είπε στους κατασκηνωτές ότι αυτοί οι μεγάλοι ήρωες που έκαναν την επανάσταση μας εξασφάλισαν την ελευθερία του γένους μας και της πατρίδας μας, αλλά και την ατομική και προσωπική μας ελευθερία. Σε αντιδιαστολή που σήμερα η πατρίδα μας υποθηκεύτηκε  σε ξένες δυνάμεις  και η ελευθερία μας περιορίστηκε και ελέγχεται καθημερινά διότι τα παιδιά μας στερούνται της ιστορία της πατρίδας μας, αφού τα επίσημα προγράμματα μάθησης δυστυχώς έχουν αλλοιώσει ή παραλείψει την αληθινή ιστορία. Οι κατασκηνωτές υποδέχτηκαν τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη με ιδιαίτερη θέρμη καθώς γνωρίζουν πολύ καλά την αγάπη που τρέφει ο ίδιος  για την νεολαία της Κέρκυρας και τον ευχαρίστησαν για τον αγώνα που κάνει για την ολοκλήρωση της ανακαίνισης των κατασκηνωτικών εγκαταστάσεων.

Ο Σεβασμιότατος ευχαρίστησε τα στελέχη, τον αρχηγό πρεσβύτερο Κωνσταντίνο Μέριανο και όλους τους ομαδάρχες καθώς και τον αιδεσιμολογιώτατο πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Μπογδάνο, που έχει την πνευματική καθοδήγηση των παιδιών. Να σημειωθεί ότι στις κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Κέρκυρας τηρούνται όλα τα προβλεπόμενα μέτρα για την αποφυγή και εξάπλωση του Covid-19.















Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2021

Ευαγγέλιο σήμερα 15 Ιουλίου

 Το Ευαγγέλιο για σήμερα 15 Ιουλίου 


ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΑ´ 27 – 30

 27 Πάντα μοι παρεδόθη ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ υἱὸς ἀποκαλύψαι. 28 Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. 29 ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· 30 ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν.

Ερμηνευτική απόδοση στα νέα ελληνικά Παναγιώτης  Τρεμπέλας

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΑ´ 27 – 30

27 Ὅλα παρεδόθησαν εἰς ἑμὲ ἀπὸ τὸν Πατέρα μου καὶ ἔλαβον καὶ ὡς ἄνθρωπος πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν.Καὶ ἐπειδὴ ἔχω ὡς Λόγος τὴν αὐτὴν οὐσίαν μὲ τὸν Πατέρα μου καὶ εἶμαι ἄπειρος ὡς Ἐκεῖνος, κανεὶς ἄλλος δὲν γνωρίζει τελείως τὸν Υἱὸν καὶ ποία εἶναι ἡ φύσις καὶ αἱ βουλαὶ τοῦ Υἱοῦ παρὰ μόνον ὁ Πατήρ.Ὁ ἄπειρος μόνον ὑπὸ τοῦ ἀπείρου δύναται πλήρως καὶ τελείως νὰ γνωσθῇ.Οὔτε τὸν Πατέρα λοιπὸν γνωρίζει κατὰ βάθος καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἄλλος κανεὶς παρὰ μόνον ὁ Υἱός, ἐν μέρει δὲ τὸν γνωρίζει καὶ ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Υἱὸς θὰ θελήσῃ νὰ τὸν ἀποκαλύψῃ.

28 Θέλει δὲ ὁ Υἱὸς νὰ καταστήσῃ γνωστὸν τὸν Πατέρα του εἰς ὅλους, ὅσοι ἔχουν εἰλικρινῆ πόθον νὰ λάβουν τὴν γνῶσιν αὐτήν.Καὶ δι’ σᾶς προσκαλεῖ: Ἔλθετε πρὸς ἑμὲ ὅλοι, ὅσοι εἶσθε κοπιασμένοι καὶ αὐτὸ φορτωμένοι ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν θλίψεων καὶ ἀπὸ τὸ φόρτωμα τῶν φαρισαϊκῶν παραδόσεων, μὲ τὰς ὁποίας ὁ θεόπνευστος νόμος μετεβλήθη εἰς φορτίον δυσβάστακτον.Ἔλθετε πρὸς ἑμέ, καὶ ἑγὼ θὰ σᾶς ἀναπαύσω. 29 Παρέτε ἐπάνω σας τὸν ζυγὸν τῆς ὑποταγῆς εἰς ἑμὲ καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν μου, καὶ μάθετε ἀπὸ ἑμέ, ὅτι εἶμαι πρᾷος καὶ ταπεινὸς κατὰ τὸ φρόνημα καὶ τὴν ἐσωτερικὴν διάθεσιν, καὶ θὰ εὕρετε ἀνάπαυσιν καὶ εἰρήνην εἰς τὰς ψυχάς σας.

30 Διότι ὁ ζυγὸς τῆς ὑπακοῆς πρὸς ἑμὲ καὶ τὴν διδασκαλίαν μου εἶναι μαλακὸς καὶ ὠφέλιμος εἰς αὐτὸν ποὺ τὸν φέρει· καὶ τὸ φορτίον τῶν ὑποχρεώσεων καὶ καθηκόντων, ποὺ θέτω ἐγὼ ἐπὶ τῶν ὀπαδῶν μου, εἶναι ἐλαφρόν.

Ευαγγέλιο και Απόστολος σήμερα 14 Ιουλίου

 Το Ευαγγέλιο για σήμερα 14 Ιουλίου


 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΑ´ 20 – 26

20 Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν· 21 Οὐαί σοι, Χοραζίν, οὐαί σοι, Βηθσαϊδά· ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν, πάλαι ἂν ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καθήμεναι μετενόησαν. 22 πλὴν λέγω ὑμῖν, Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ ὑμῖν. 23 καὶ σύ Καπερναούμ, ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα ἕως ᾅδου καταβιβασθήσῃ· ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί, ἔμειναν ἂν μέχρι τῆς σήμερον. 24 πλὴν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἢ σοί. 25 Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· 26 ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα στα νέα ελληνικά

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΑ´ 20 – 26

20 Τότε ἤρχισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ μέμφεται καὶ νὰ ταλανίζῃ τὰς πόλεις, εἰς τὰς ὁποίας εἶχαν γίνει τὰ περισσότερα θαύματά του, διότι δὲν μετενόησαν. 21 Ἀλλοίμονον εἰς σέ, Χοραζίν, ἀλλοίμονον εἰς σέ, Βηθσαϊδά, διότι ἐὰν εἰς τὰς φημισμένος διὰ τὴν κακίαν τους εἰδωλολατρικὰς πόλεις Τύρον καὶ Σιδῶνα εἶχαν γίνει τὰ μεγάλα θαύματα, ποὺ ἔγιναν εἰς σᾶς, πρὸ πολλοῦ οἱ κάτοικοί τους θὰ εἶχαν μετανοήσει καὶ θὰ ἐξωτερίκευαν τὴν συντριβὴν διὰ τὰς ἁμαρτίας των φοροῦντες σάκκον δι’ ἔνδυμα καὶ ρίπτοντες στάκτην ἐπὶ τῆς κεφαλῆς των. 22 Σᾶς φαίνεται ὑπερβολικὸν τοῦτο.Ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως οἱ κάτοικοι τῆς Τύρου καὶ Σιδῶνος θὰ ὑποστοῦν ἐλαφροτέραν τιμωρίαν παρὰ σεῖς. 23 Καὶ σὺ Καπερναούμ, ποὺ ἔγινες κατοικία τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Κυρίου καὶ δι’ αὐτὸ ὑψώθης δοξασμένη μέχρι τοῦ οὐρανοῦ, θὰ καταβιβασθῇς ἐντροπιασμένη μέχρι τοῦ ᾋδου.Διότι ἐὰν εἶχαν γίνει εἰς τὰ Σόδομα τὰ μεγάλα θαύματα, ποὺ ἔγιναν εἰς σέ, δὲν θὰ κατεστρέφοντο, ἀλλὰ θὰ μετενόουν οἱ κάτοικοί των καὶ τὰ Σόδομα θὰ ἔμεναν μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας.

24 Καὶ αὐτὸ θὰ φανῇ παράδοξον εἰς τοὺς κατοίκους σου.Σᾶς διαβεβαιῶ ὅμως, ὅτι διὰ τοὺς κατοίκους τῆς χώρας τῶν Σοδόμων θὰ εἶναι περισσότερον ὑποφερτὴ ἡ τιμωρία παρὰ εἰς σὲ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως. 25 Κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἔλαβε τὸν λόγον ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπε· Σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, ὡς κύριον καὶ ἐξουσιαστὴν καὶ κυβερνήτην πάνσοφον καὶ δίκαιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς.Σὲ εὐχαριστῶ, διότι πανσόφως καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἐνεργῶν ἀπέκρυψας τὰς μυστηριώδεις καὶ οὐρανίους ταύτας ἀληθείας ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι σοφοὶ καὶ συνετοί, καὶ ἐφανέρωσας τὰ σωτηριώδη αὐτὰ μυστήρια εἰς ἁπλοῦς καὶ ἀφελεῖς καὶ ταπεινούς.Καὶ ἐξαρτᾶται λοιπὸν τώρα ἡ γνῶσις τῆς σωτηριώδους ἀληθείας, ὅχι ἀπὸ ἐξυπνάδα διανοητικήν, ποὺ μόνον ὀλίγοι τὴν ἔχουν, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ταπεινὴν διάθεσιν, ποὺ ὅλοι ὅσοι θέλουν ἠμποροῦν νὰ τὴν ἀποκτήσουν. 26 Ναί· σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, διότι ἔτσι ἤρεσεν εἰς σὲ καὶ τέτοια ὑπῆρξεν ἡ ἀγαθὴ καὶ δικαία θέλησίς σου.

Απόστολος για σήμερα 12 Ιουλίου

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΙΑ´ 2 – 12

2 οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ ὃν προέγνω. ἢ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ γραφή, ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατὰ τοῦ Ἰσραήλ λέγων;, 3 Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν, τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, κἀγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου. 4 ἀλλὰ τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός; κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ. 5 οὕτως οὖν καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος γέγονεν. 6 εἰ δὲ χάριτι, οὐκέτι ἐξ ἔργων· ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις. εἰ δὲ ἐξ ἔργων, οὐκέτι ἐστὶ χάρις· ἐπεὶ τὸ ἔργον οὐκέτι ἐστὶν ἔργον. 7 Τί οὖν; ὃ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ, τοῦτο οὐκ ἐπέτυχεν, ἡ δὲ ἐκλογὴ ἐπέτυχεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἐπωρώθησαν, 8 καθὼς γέγραπται· ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς πνεῦμα κατανύξεως, ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν, ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. 9 καὶ Δαυῒδ λέγει· γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς θήραν καὶ εἰς σκάνδαλον καὶ εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς· 10 σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτῶν διὰ παντὸς σύγκαμψον. 11 Λέγω οὖν, μὴ ἔπταισαν ἵνα πέσωσι; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς. 12 εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν, πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν;

Ερμηνευτική απόδοση Π. Τρεμπέλα στα νέα ελληνικά

 ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΙΑ´ 2 – 12

2 Ὄχι· δὲν ἀπέρριψεν ὁ Θεὸς τοὺς Ἰσραηλίτας, τοὺς ὁποίους, προτοῦ νὰ καλέσῃ τὰ ἔθνη, ἐπρογνώρισε καὶ ἐξέλεξεν ὡς λαὸν ἰδικόν του. Ἀλλ’ αὐτὸ, ποὺ συνέβη σήμερον, ἔγινε καὶ προτήτερα εἰς ἄλλους χρόνους τῆς Π. Διαθήκης. Ἢ δὲν ἠξεύρετε, τί λέγει ἡ Γραφή, ὅταν ἐξιστορῇ τὴν δρᾶσιν τοῦ προφήτου Ἠλία; Πῶς δηλαδὴ ὁ Ἠλίας προσευχόμενος εἰς τὸν Θεὸν ὁμίλει κατὰ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ λέγων: 3 Κύριε, τοὺς προφήτας σου ἐφόνευσαν καὶ κατέστρεψαν τὰ θυσιαστήριά σου καὶ ἐγὼ ἀπέμεινα μοναχὸς καὶ ζητοῦν τὴν ζωήν μου. 4 Ἀλλὰ τί τοῦ λέγει ἡ ἀποκάλυψις, ποὺ ἔγινεν εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸν Θεόν; Ἐφύλαξα διὰ τὸν ἑαυτόν μου ἑπτὰ χιλιάδας ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγονάτισαν διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸ εἴδωλον τοῦ Βάαλ.

 5 Ὅπως λοιπὸν τότε, ἔτσι καὶ εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ἔχει ξεχωρισθῇ κάποιο ὑπόλοιπον πιστῶν Ἰσραηλιτῶν σύμφωνα μὲ ἐκλογήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Θεὸς κατὰ χάριν. 6 Ἐὰν δὲ τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς κατὰ χάριν, τότε ἡ ἐκλογὴ δὲν ἔγινε πλέον δι’ ἔργα ἀξιόμισθα. Διότι ἄλλως ἡ χάρις παύει πλέον νὰ εἶναι καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα χάρις. Ἐὰν δὲ ἐξελέγη τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ λόγῳ τῶν ἔργων του τῶν ἀγαθῶν, ἡ χάρις δὲν εἶναι πλέον χάρις. Διότι ἀλλοιῶς τὸ ἀγαθὸν ἔργον παύει πλέον νὰ εἶναι πρᾶξις ἀξιόμισθος καὶ ἀξία ἀνταμοιβῆς. 7 Τί λοιπὸν συνέβη μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἐν σχέσει μὲ τὴν πλήρωσιν τῆς ἐπαγγελίας; Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐπιμονὴν ζητεῖ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, ἤτοι τὴν δικαίωσιν διὰ τοῦ νόμου, δὲν τὸ ἐπέτυχεν. Ἐπέτυχαν ὅμως τὴν δικαίωσιν διὰ τῆς πίστεως ἑκεῖνοι ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς ὁποίους ἐξέλεξεν ὁ Θεός. Οἱ δὲ λοιποί, ποὺ δὲν ἐξελέγησαν, ἔγιναν σκληροὶ καὶ πωρωμένοι ἀπὸ τὴν ἀπιστίαν των.

8 Καὶ ἔγινεν αὐτὸ σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει γραφῆ προφητικῶς: Παρεχώρησεν ὁ Θεὸς νὰ τοὺς καταλάβῃ πνεῦμα, ποὺ ἔκαμεν ἀναισθήτους τὰς ψυχάς των, ὥστε νὰ μὴ συγκινηθοῦν διόλου ἀπὸ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου. Καὶ ἔτσι τὰ μάτια τους βλέπουν μὲν ἐξωτερικῶς τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ δὲν βλέπουν καὶ τὸ ἐσωτερικὸν νόημά τους· καὶ τὰ αὐτιά τους ἀκούουν μὲν τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ αὐτοὶ σὰν νὰ ἦσαν κωφοί, δὲν τοὺς ἐννοοῦν μέχρι τῆς σημερινῆς ἡμέρας. 9 Εἰς αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἡσαΐου προσθέτει καὶ ὁ Δαβὶδ διὰ τὴν τιμωρίαν, ποὺ ἁρμόζει εἰς τὴν ἀπιστίαν τους: Ἡ τράπεζά τους, ποὺ ἀπολαμβάνουν τὰ ἀγαθὰ τῆς χαρούμενης ζωῆς των, ἂς μεταβληθῇ εἰς παγίδα διὰ νὰ πιασθοῦν εἰς αὐτήν· ἂς μεταβληθῇ καὶ εἰς βρόχον κυνηγίου διὰ νὰ συλληφθοῦν σὰν θηράματα, καὶ εἰς πρόσκομμα διὰ νὰ σκοντάψουν καὶ πέσουν μέσα εἰς λάκκον καὶ εἰς δικαίαν τιμωρίαν.

10 Ἂς κυριεύσῃ σκοτισμὸς τὰ μάτια τοῦ νοῦ των διὰ νὰ μὴ βλέπουν, καὶ ἂς κυρτωθῇ γιὰ πάντα ἡ ράχη των διὰ νὰ μένουν ὑποδουλωμένοι εἰς τὴν ἁμαρτίαν τῆς ἀπιστίας των. 11 Δὲν ἡμπορεῖ λοιπὸν κανεὶς νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι οἱ Ἰσραηλῖται ὑπέχουν ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀπιστίας των. Γεννᾶται ὅμως τὸ ἐρώτημα: Μήπως οἱ ἀπιστήσαντες Ἰουδαῖοι ἐσκόνταψαν διὰ νὰ πέσουν τελειωτικά, χωρὶς νὰ ὑπάρχη καμμία ἐλπὶς νὰ ἀνορθωθοῦν ἀπὸ τὴν πτῶσιν τους αὐτήν; Μὴ γένοιτο ποτὲ νὰ εἴπωμεν κάτι τέτοιο. Ἀλλὰ ἔπεσαν διὰ νὰ ἑξασφαλισθῇ μὲ τὴν πτῶσιν τους αὐτὴν ἡ διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρία εἰς τοὺς ἐθνικούς, ἔτσι δὲ νὰ διεγείρῃ εἰς αὐτοὺς ζηλοτυπίαν ὁ Θεὸς καὶ ἀπὸ τὴν ζήλειαν ποὺ θὰ τοὺς πιάσῃ, ὅταν βλέπουν τοὺς ἐθνικοὺς νὰ κληρονομοῦν τὴν ἐπαγγελίαν, νὰ παρακινηθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ νὰ πιστεύσουν. 12 Ἐὰν δὲ ἡ πτῶσις των ἔφερε πλοῦτον εὐλογιῶν εἰς τὸν κόσμον καὶ ἐὰν ἡ ἧττα των καὶ ἡ κατάπτωσίς των ἐν τῇ πνευματικῇ ζωῇ ἔγινε πρόξενος πλουσίων δωρεῶν εἰς τοὺς ἐθνικούς, πόσῳ μᾶλλον ἡ προσέλευσις ὁλοκλήρου τοῦ ἀριθμοῦ των εἰς τὴν πίστιν θὰ γίνῃ πηγὴ πλουσίων δωρεῶν καὶ χαρίτων εἰς ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα;

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2021

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας στα Διαπόντια νησιά

 Με την ευκαιρία της εορτής του θαύματος της ομματόσεως του τυφλού  Θεόδωρου, ο οποίος ήρθε από την ανατολή για να ζητήσει με πίστη από τον Άγιο Σπυρίδωνα την θεραπεία του, εορτάζει ένα εκ των Διαποντίων νήσων, το Μαθράκι.

Ο Μητροπολίτης λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος ο οποίος αναφέρθηκε διεξοδικά στο θαύμα που επιτελέστηκε και με αυτή την αφορμή εξήγησε στο εκκλησίασμα το πώς συντελούνται τα θαύματα στη ζωή των ανθρώπων. Όλοι οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Θεό ζητούν ένα θαύμα στη ζωή τους, αλλά για να γίνει το θαύμα χρειάζεται η πίστις, όπως ο ίδιος ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, σε ανάλογες περιπτώσεις που ζητούσαν οι άνθρωποι την θεραπεία τους ή την επίλυση των όποιων προβλημάτων στη ζωή τους, ο Ιησούς Χριστός τους ρωτούσε περί του μέτρου της πίστεως των. Έπειτα τους έδιδε άφεση στις αμαρτίες τους και συντελείτο το θαύμα.

Όλοι οι Άγιοι της πίστεως μας, μεταξύ  των οποίων και ο Άγιος Σπυρίδων, ο δικός μας Άγιος, έλαβαν την χάρη της θαυματουργίας. Οι ίδιοι δεν θαυματουργούν. Η παρρησία που έχουν στο Θεό, αυτή είναι η δύναμις που ικετεύουν τον Θεό προκειμένου να επέμβει στη ζωή των ανθρώπων που εκζητούν την χάρη και αποδέχονται τον Θεό εν ταπεινώσει και μετάνοια.

Στη εποχή μας οι άνθρωποι έχουμε μεταλλαχθεί όπως μεταλλάσσεται και ο επάρατος σύγχρονος ιός που μαστίζει την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι έχουμε αυτοπαγιδευτεί στις προσφορές του σύγχρονου κόσμου και του συμφέροντος, πιστεύοντας ότι μόνο με την προσφορά  της τεχνολογίας, της επιστήμης, του διαδικτύου και των σύγχρονων πνευματικών σειρήνων, η ζωή μας θα γίνει πιο εύκολη και περισσότερο άνετη, αλλά αντί της ανέσεως και της ευκολίας ο άνθρωπος στερήθηκε την ελευθερία του, την εικόνα του Θεού που φέρει μέσα του και φυλακίστηκε στο εγώ του και τον ατομισμό του. Φθάσαμε στη εποχή να λαμβάνουμε εντολές περιορισμού της ελευθερίας μας και της βουλήσεως μας, δώρα με τα οποία μας δημιούργησε ο Θεός.

Ο Σεβασμιότατος ευχήθηκε στους ανθρώπους να αναθεωρήσουμε όλοι μας την ζωή μας και να ζήσουμε στα μικρά νησιά τα οποία μας χάρισε ο Θεός με την απλοϊκή ζωή που οι πατέρες μας και ο Θεός, μας κληροδότησε. Ευχήθηκε τόσο στους μόνιμους κατοίκους αλλά και στους απόδημους της Αμερικής ο Άγιος Σπυρίδωνας να πρεσβεύει εις τον Θεό και να φυλάσσει τα νησιά μας και την πατρίδα μας.










Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2021

Ευαγγέλιο σήμερα 13 Ιουλίου

 Το Ευαγγέλιο για σήμερα 13 Ιουλίου 


ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ι´ 16 – 21

16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. 17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

Ερμηνευτική απόδοση στα νέα ελληνικά

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ι´ 16 – 21

16 Διότι ἐκεῖνος, ποὺ ἀκούει σᾶς καὶ ὑπακούει εἰς σᾶς, ἀκούει ἐμὲ καὶ ὑπακούει εἰς ἐμέ. Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ παρακούει εἰς σᾶς, παρακούει εἰς ἐμέ. Καὶ ὅποιος παρακούει εἰς ἐμέ, παρακούει εἰς τὸν Θεόν, ποὺ μὲ ἔστειλεν εἰς τὸν κόσμον. Πᾶσα λοιπὸν παρακοὴ καὶ πᾶσα ὕβρις, ποὺ θὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους εἰς σᾶς, εἶναι ὡς νὰ γίνεται εἰς αὐτὸν τὸν ἐν οὐρανοῖς Θεόν. 17 Ἐπέστρεψαν δὲ ἀπὸ τὴν περιοδείαν των οἱ ἑβδομήκοντα μὲ χαρὰν καὶ ἔλεγον· Κύριε, καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ δαιμόνια ὑποτάσσονται εἰς ἡμᾶς διὰ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ ὀνόματός σου.

18 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· ἀφ’ ὅτου ἤρχισα τὸ ἔργον μου, ἀλλὰ καὶ ὅταν σᾶς ἔστειλα εἰς περιοδείαν, καὶ τώρα ποὺ ἤλθατε καὶ μοῦ ἀναγγέλλετε τὰς διώξεις αὐτὰς τῶν δαιμόνων, ἔβλεπα τὸν σατανᾶν νὰ χάνῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸ κράτος του· τὸν ἔβλεπα νὰ πίπτῃ συντριμμένος χάμω ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς ἐξουσίας του καὶ ἀπὸ τὰς ἀνωτέρας σφαίρας τοῦ ἐναερίου κόσμου, ὁπόθεν ἤσκει τὴν κυριαρχίαν του. Νὰ πίπτῃ δὲ τόσον γρήγορα καὶ φανερὰ καὶ μὲ τόσον πάταγον, ὅπως πίπτει ἡ ἀστραπή. 19 Ἰδοὺ ἐγὼ σᾶς δίδω τώρα ἐξουσίαν κατὰ τοῦ σατανᾶ πολὺ μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅ,τι σᾶς ἔδωκα, ὅταν σᾶς ἐξαπέστελλον εἰς τὸ κήρυγμα. Σᾶς δίδω ἐξουσίαν νὰ νικᾶτε καὶ νὰ ποδοπατῆτε πάντα τὰ ὅργανα τοῦ σατανᾶ, ποὺ σὰν φίδια καὶ σκορπιοὶ ἐπιβουλεύονται καὶ χύνουν τὸ δηλητήριον ὑπούλως εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ θανατώσουν αὐτάς. Σᾶς δίδω ἐξουσίαν νὰ κατανικᾶτε ὅλην τὴν δύναμιν, ποὺ διαθέτει ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ σατανᾶς, εἰς τρόπον ὥστε κανὲν μέσον, ἀπὸ ὅσα θὰ χρησιμοποιῇ αὐτὸς πρὸς παρεμπόδισιν τοῦ ἔργου σας, νὰ μὴ τελεσφορῇ. Καὶ τίποτε, ἀπὸ ὅσα ἐναντίον σας μηχανεύεται αὐτός, δὲν θὰ σᾶς ἀδικήσῃ ἢ βλάψῃ.

20 Ἀλλ’ ὅμως ἡ ὅλη σας χαρὰ ἂς μὴ περιορίζεται εἰς αὐτὸ καὶ ἀς μὴ χαίρετε δι’ αὐτό, διὰ τὸ ὅτι δηλαδὴ τὰ πονηρὰ πνεύματα ὑποτάσσονται εἰς σᾶς. Δὲν εἶναι ἰδικόν σας κατόρθωμα αὐτό. Εἶναι χάρις καὶ δωρεά, ποὺ σᾶς ἔδωκα ἐγὼ καὶ προσέξατε νὰ μὴ κυριευθῆτε ἀπὸ οἴησιν καὶ ἀλαζονείαν διὰ τὸ χάρισμα τοῦτο. Χαίρετε δὲ περισσότερον, διότι τὰ ὀνόματά σας λόγῳ τῆς πίστεώς σας ἐγράφησαν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ εἶσθε ἐκεῖ πολιτογραφημένοι μὲ ὅλα τὰ δικαιώματα τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐπουρανίου κοινωνίας καὶ βασιλείας. 21 Κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ὁ Ἰησοῦς ἐδοκίμασε ζωηροτάτην χαρὰν εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του καὶ εἶπε· Σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, ὡς κύριον καὶ ἐξουσιαστὴν καὶ κυβερνήτην πάνσοφον καὶ δίκαιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Σὲ εὐχαριστῶ, διότι πανσόφως καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἐνεργῶν ἀπέκρυψες τὰς μυστηριώδεις καὶ οὐρανίους αὐτὰς ἀληθείας ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι σοφοὶ καὶ συνετοί, καὶ ἐφανέρωσες τὰ σωτηριώδη αὐτὰ μυστήρια εἰς ἀπλοῦς καὶ ἀφελεῖς καὶ ταπεινοὺς ἀνθρώπους. Ναί· σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, διότι ἔτσι ἤρεσεν εἰς σὲ καὶ τέτοια ὑπῆρξεν ἡ ἀγαθὴ καὶ δικαία θέλησίς σου.


Ο Κερκύρας στη Α΄ κατασκηνωτική περίοδο της Ιεράς Μητροπόλεως

 

Ο Κερκύρας στη Α΄ κατασκηνωτική περίοδο της Ιεράς Μητροπόλεως

Την Κυριακή το απόγευμα ο μητροπολίτης Κερκύρας & Παξών κ. Νεκτάριος μαζί με τον μητροπολίτη Κορωνείας κ. Παντελεήμων, επισκέφθηκε την α΄κατασκηνωτική περίοδο και ευλόγησε τις κατασκηνώτριες.

Οι φετινές κατασκηνώσεις είναι αφιερωμένες στη επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Αρχηγός της περιόδου είναι η δις Ευαγγελία Μουρτζανού και πνευματικός καθοδηγητης είναι ο αιδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος πατήρ Σπυρίδων Τριαντάφυλλος. Λόγους παραινετικούς απηύθηναν και οι δύο μητροπολίτες, οι οποίοι ευχαρίστησαν όλα τα στελέχη της κατασκήνωσης για το θαυμαστό έργο που επιτελούν στη νεολαία της Κέρκυρας. Κατά την επίσκεψη τα παιδιά υποδέχθηκαν τους αρχιερείς με μία σεμνή τελετή υποδοχής.