Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Στο νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου υπάρχει σκοπιμότητα και όχι αντικειμενικότητα!


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος μιλά σε συνέντευξη στην εκοπομπή του ΣΚΑΪ «Αταίριαστοι» για την προβληματική του νομοσχεδίου για την αλλαγή του φύλου. Με λόγο επίκαιρο, επιστημονικό και θεολογικό ο Μητροπολίτης Νικόλαος δίνει την οπτική της Εκκλησίας για το φλέγον αυτό ζήτημα.



Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ


Με Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Palos Heights του Σικάγου ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας κ. Νεκταρίου στις ΗΠΑ, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της εκεί ελληνορθόδοξης κοινότητας. Ο Σεβασμιώτατος είχε μαζί του ως ευλογία το λείψανο της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος, το οποίο πλήθη λαού προσκύνησε και εναπέθεσε σ’ αυτό τις προσευχές και την πίστη του.
Στο συλλείτουργο που τελέσθηκε το πρωί της Κυριακής 15 Οκτωβρίου 2017 με τον Μητροπολίτη Κερκύρας συλλειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δαρδανελίων κ. Νικήτας, ο οποίος διακόνησε ως πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Σικάγου επί πολλά έτη παλαιότερα.
Κατά την προσφώνησή του στους εκατοντάδες πιστούς ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος τόνισε, με αφορμή την παραβολή του σπορέως, ότι η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την σκληροκαρδία των καρδιών μας, οι οποίες έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό και την αλήθεια. Οι άνθρωποι δεν βλέπουμε τον πλησίον μας ως αδελφό μας, αλλά έχουμε αφήσει να μαζοποιηθεί το ανθρώπινο πρόσωπο μέσα από την τεχνολογία, το διαδίκτυο, την αμαρτία, τον ατομισμό μας. Για να βλαστήσει όμως ο λόγος του Θεού, για να βρούμε την ελπίδα της πίστης που έγκειται στην κοινωνία με το πρόσωπο του Χριστού, είναι απαραίτητη η αγάπη που θα νικήσει την σκληροκαρδία.
Ο κ. Νεκτάριος επαίνεσε το πλήθος των ανθρώπων που κρατούνε Χριστό και Ελλάδα ως συστατικά στοιχεία της ταυτότητάς τους και ζήτησε από την ομογένεια να μείνει κοντά στην Εκκλησία. Αυτό ήταν και το νόημα της παρουσίας του ιερού λειψάνου του Αγίου: να ενισχύσει αυτόν τον πνευματικό δεσμό πίστης και πατρίδας, που θα βοηθήσει τους Έλληνες της ομογένειας, αλλά και τους Έλληνες της πατρίδας να κρατηθούν όρθιοι και ενωμένοι έναντι της σκληροκαρδίας των καιρών.
Προσφώνηση έκαναν ο Μητροπολίτης Δαρδανελίων κ. Νικήτας και ο προϊστάμενος της κοινότητας Πρωτοπρεσβύτερος Τηλέμαχος Αλικάκος, οι οποίοι εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη των Ελλήνων της ομογένειας για τον ερχομό του ιερού λειψάνου και την αγάπη όλων προς τον Μητροπολίτη Κερκύρας και την Κέρκυρα!
Αξιοσημείωτη η ψαλμωδία από την εξαιρετική χορωδία του Ναού σε συνδυασμό με την παρουσία χορωδών και από άλλα μέρη, για την λαμπρότητα του εορτασμού.











ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!


Με την τέλεση Πανηγυρικού Εσπερινού, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, συνεχίστηκαν στο Palos Heights του Σικάγου οι εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ελληνορθόδοξης κοινότητας του Αγίου Σπυρίδωνος, στις οποίες ο Μητροπολίτης Κερκύρας έχει μεταφέρει προς ευλογίαν το ιερό λείψανο της δεξιάς χειρός του Αγίου.
Στον κατάμεστο, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και την πολλή βροχή, ναό, ο κ. Νεκτάριος υπενθύμισε την γιορτή των Αγίων Πατέρων οι οποίοι στην έβδομη Οικουμενική Σύνοδο, όπως και ο Άγιος Σπυρίδωνας στην Πρώτη, υπερασπίστηκαν την αυθεντική ορθόδοξη χριστιανική πίστη, την τιμή στις ιερές εικόνες και τα άγια λείψανα, παρά τις αντιδράσεις της κρατικής εξουσίας. « Οι εξουσίες δεν μπορούν να νικήσουν την αγάπη του λαού για τον Χριστό!» , είπε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Κερκύρας και επεσήμανε ότι οι άγιοι της πίστεως φωτίζονταν από το Άγιο Πνεύμα, για να δώσουν ομολογία υπέρ της αληθείας, όσο δύσκολες κι αν ήταν οι συνθήκες για την χριστιανική ζωή.
Αυτό συμβαίνει και στους καιρούς μας. Μπορεί οι εξουσίες να είναι άθεες, να ψηφίζουν νόμους που αλλοιώνουν το φρόνημα του λαού μας, να κάνουν την Εκκλησία να κλυδωνίζεται, όμως ουδέποτε η Εκκλησία θα πάψει να αγωνίζεται υπέρ της αληθείας και πάντοτε θα υπάρχουν όλοι εκείνοι που ακολουθώντας την πίστη και το ήθος των Πατέρων θα δίνουν απάντηση στις προκλήσεις των καιρών μας!
Με ιδιαίτερη χαρά ο Μητροπολίτης Κερκύρας επεσήμανε τον ενθουσιασμό του για την ευλάβεια των Ελλήνων της Αμερικής, για το γεγονός ότι κρατούνε αλώβητη την πίστη στον Χριστό και την θεωρούν συνδετικό κρίκο με το γένος, ενώ τόνισε ότι η παρουσία του Αγίου Σπυρίδωνος διά του ιερού λειψάνου του αυτόν τον σύνδεσμο ήρθε να ενισχύσει. Εξέφρασε για μία ακόμη φορά τις ευχαριστίες για την φιλοξενία από τον προϊστάμενο π. Τηλέμαχο Αλικάκο και τους συνεργάτες του.

                                                                                     









                                                   

ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (83).

ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (83).

Αποτέλεσμα εικόνας για ιωαννησ δαμασκηνοσ
Ἀπόδοση στην νέα ἑλληνική:
Ἀρχιμανδρίτης Δωρόθεος Πάπαρης

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 83. Περὶ πίστεως.

Για την πίστη.
Η πίστη βέβαια είναι δύο ειδών. «Υπάρχει δηλαδή πρώτα πίστη που δημιουργείται από την ακοή». Ακούμε δηλαδή τις θείες Γραφές και πιστεύουμε στη διδαχή του Αγίου Πνεύματος. Αυτή όμως γίνεται τέλεια, όταν είναι πίστη έμπρακτη σε όλα όσα ο Χριστός νομοθέτησε, όταν σέβεται
και εφαρμόζει τις εντολές Αυτού που μας ανακαίνισε.
Αυτός που δεν πιστεύει σύμφωνα με την παράδοση της όλης Εκκλησίας ή συμμετέχει στις απαράδεκτες πράξεις του Διαβόλου, αυτός είναι ο άπιστος.
(Δεύτερο είδος) «πίστεως είναι η πραγμάτωση όσων ελπίζουμε, η απόδειξη πραγμάτων που δεν βλέπουμε»· ή είναι αναμφίβολη και αδιάκριτη ελπίδα των υποσχέσεων του Θεού σε μας και η εκπλήρωση των αιτημάτων μας.
Το πρώτο είδος πίστεως είναι αποτέλεσμα της δικής μας θελήσεως, ενώ το δεύτερο αποτελεί ένα από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι με το βάπτισμα αποκόπτεται όλο τό βάρος που είχαμε από τη δημιουργία μας, δηλαδή η αμαρτία, και γινόμαστε πνευματικός Ισραήλ και λαός του Θεού.

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΟΙ ΜΩΡΕΣ ΖΗΤΗΣΕΙΣ



Τα περισσότερα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε οι άνθρωποι είναι χωρίς νόημα. Αποσκοπούν απλώς στο να μας κάνουν να περάσουμε ευχάριστα τον χρόνο μας, στο να μας αυτοδικαιώσουν και να μας καταστήσουν αποδεκτούς τόσο από τον εαυτό μας όσο και από τον συνάνθρωπό μας ή να μας δώσουν την αίσθηση ότι είμαστε δυνατοί και σημαντικοί, αφού έχουμε άποψη για όλους και για όλα. Χωρίς ουσιαστικό νόημα είναι και οι αναζητήσεις που δεν αποσκοπούν στην αποτύπωση της αλήθειας. Κάποτε και οι επιστημονικές πραγματείες, όταν αποβλέπουν στο κέρδος ή στην εξυπηρέτηση ιδεολογικοποιημένων, από πριν προσανατολισμένων συμπεριφορών. Σίγουρα είναι χωρίς τελικό νόημα κάθε αναζήτηση που δεν εμπεριέχει την αγάπη.
Οι άνθρωποι φλυαρούμε. Κρίνουμε και κατακρίνουμε, με κριτήριο το «εγώ» μας, την υπεροχή μας, την ευφυΐα και τα χαρίσματά μας ή αυτά που θεωρούμε ότι μας καθιστούν ξεχωριστούς. Έχουμε ένα αίσθημα αφ’ υψηλού θεώρησης του κόσμου, όταν κέντρο είναι μόνο ο εαυτός μας. «Εμείς ξέρουμε». «Εμείς έχουμε δίκιο». «Οι άλλοι είναι λιγότερο ικανοί από εμάς, δεν μπορούν να σκεφτούνε με τον δικό μας τρόπο που είναι ο σωστός». Έτσι ακόμη και οι όποιες αναζητήσεις μας δεν έχουν ως κριτήριο την αλήθεια και την αγάπη, αλλά να δείξουμε στους άλλους ποιοι είμαστε. Αυτός ο δρόμος έχει ως αποτέλεσμα να φτάνουμε στην μωρία. Διότι εύκολα παρασυρόμαστε από τον ατομοκεντρισμό μας, εύκολα κάνουμε λάθη, διότι η αλήθεια πάντοτε βρίσκεται μέσα από την σχέση μας με τους άλλους, με τις γνώσεις, με τις ιδέες, με την πίστη, η αλήθεια προϋποθέτει έξοδο, δηλαδή λόγο και αντίλογο, με πνεύμα ταπείνωσης και όχι την βεβαιότητα ότι το απόλυτα ορθό βρίσκεται σε μας. Μπορεί κάποτε τα συμπεράσματα στα οποία φτάνουμε να μην είναι ανόητα. Αν όμως δεν συνοδεύονται από μία συνολική στάση ζωής, η οποία να νοηματοδοτεί το ήθος και το βίωμά μας, αλλά και να μας κάνει να γνωρίζουμε ποιος είναι ο τελικός σκοπός μας, ακόμη και η σωστή κρίση, ακόμη και η επιτυχία θα έχουν πρόσκαιρα αποτελέσματα. Ίσως μας γεμίσουν αυταπάτες για το ποιοι είμαστε, για το τι μας χρωστούν ο Θεός, οι άλλοι, η ζωή και μέσα από την φανερή ή κεκρυμμένη έπαρση ζήσουμε το μάταιο και ανωφελές ως δήθεν ουσιώδες.
Ο απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος στον μαθητή του Τίτο, επίσκοπο Κρήτης, τον συμβουλεύει: «Μωράς δε ζητήσεις και γενεαλογίας και έρεις και μάχας νομικάς περιίστασο. Εισί γαρ ανωφελείς και μάταιοι» (Τίτ. 3, 10). «Να αποφεύγεις τις ανόητες αναζητήσεις σε γενεαλογικούς καταλόγους, τις φιλονικίες και τις διαμάχες γύρω από τις διατάξεις του ιουδαϊκού νόμου, γιατί όλα αυτά είναι ανώφελα και μάταια». Ο απόστολος περιγράφει την νοοτροπία των καιρών, κατά την οποία οι θρησκευτικοί άνθρωποι έκαναν συζητήσεις και αναζητήσεις για τα πια επουσιώδη στοιχεία της θρησκευτικής τους πίστης, με σκοπό μέσα από αυτές να παραστήσουν τους ξεχωριστούς και τους ανώτερους στη γνώση. Όντας επιτηδευμένοι να δείξουν στους άλλους τον δήθεν εαυτό τους ως τον σπουδαίο και αληθινό. Έτσι η μωρία φάνταζε σοφία.
Στην αυθεντική εκκλησιαστική ζωή η μωρία των αναζητήσεων ξεπερνιέται με την ταπείνωση της αγάπης και του σταυρού. Δεν είναι κακό να ψάχνουμε νόημα, να έχουμε άποψη, να μην επαναπαυόμαστε στα όσα γνωρίζουμε. Αν όμως αυτή η αναζήτηση δεν έχει ως κριτήριο την αλήθεια, τον διάλογο που σημαίνει την ακρόαση της γνώμης του άλλου με σεβασμό, την αγάπη που γίνεται έμπρακτη άρση του σταυρού και της αγωνίας του άλλου και όχι επιθυμία αυτοδικαίωσης διά της νοημοσύνης, του αξιώματος, της δοκησισοφίας, τότε καθίσταται μωρία. Ακόμη κι αν η αδυναμία της φλυαρίας υπάρχει στην καρδιά και τον χαρακτήρα μας, ας μην λησμονούμε το τι ζητά ο Θεός από εμάς: την επίγνωση της σωτηρίας μας που περνά μέσα από την Βασιλεία Του, τον τρόπο δηλαδή και τα πρόσωπα της Εκκλησίας.
Οι μωρές ζητήσεις είναι έπεα πτερόεντα. Χάνονται και δεν ωφελούν. Μπορεί να είναι ανθρώπινη ανάγκη κάποτε. Αν όμως γίνονται ο κανόνας, όπως στους καιρούς του Διαδικτύου, της ματαιοδοξίας και της ματαιότητας του πολιτισμού μας, τότε μας αποπροσανατολίζουν από την αυθεντική πνευματική ζωή, που έχει να κάνει με την αλήθεια, την αγάπη, το ουσιώδες, το πρόσωπο δηλαδή του Χριστού και τα πρόσωπα των ανθρώπων. Μόνο που κι εκεί η όποια αναζήτηση είναι ανάγκη να εισάγεται στην προοπτική της επαλήθευσης εν τη σχέσει. Εν τη παραδόσει. Όχι με κριτήριο το εγώ, αλλά το τι κομίζει η Εκκλησία ανά τους αιώνες. Και εκεί καλείται και η Εκκλησία να στρέψει τον λόγο της, για να δώσει καρπό εκατονταπλασίονα!

Κέρκυρα, 15 Οκτωβρίου 2017

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ


Μία ξεχωριστή εκδήλωση για τον Άγιο Σπυρίδωνα έγινε το απόγευμα της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου 2017 στην ενορία του Αγίου στο Palos Heights του Σικάγου, στα πλαίσια της εκεί επίσκεψης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της ελληνορθόδοξης κοινότητας του Αγίου Σπυρίδωνος. Ο κ. Νεκτάριος έφερε μαζί του το λείψανο της δεξιάς χειρός του Αγίου.
Με ευλογία του Μητροπολίτου ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός μίλησε στα παιδιά, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς που αποτελούν το ελληνικό σχολείο του Palos Heights και στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο της Ενορίας. Ο π. Θεμιστοκλής είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει στιγμιότυπα από την ζωή του Αγίου, να αφηγηθεί τον τρόπο με τον οποίο το ιερό λείψανο έφτασε στην Κέρκυρα, αλλά και να τονίσει στα Ελληνόπουλα, κυρίως δεύτερης και τρίτης γενιάς, την ανάγκη να διδαχθούν από την απλότητα, την πίστη, την αγάπη για τον Θεό και τους ανθρώπους και το μήνυμα της ανάστασης που ο Άγιος κομίζει. Ελληνισμός και Ορθοδοξία δεν είναι απλώς ένας συνδυασμός που έρχεται από το παρελθόν και κρατά ζωντανή την ταυτότητα των ανθρώπων. Έχει να κάνει με την πρόταση ζωής στο σήμερα, που διαφοροποιεί και κρατά ελεύθερους και με ελπίδα στον Θεό τους ανθρώπους του καιρού μας. Τα περισσότερα παιδιά μιλούν ελάχιστα ελληνικά και η τοπική ενορία κάνει μεγάλες προσπάθειες ώστε όταν ολοκληρώσουν τα σχολικά προγράμματα να μπορούν να επικοινωνούν καλά και να γράφουν και να διαβάζουν όσο είναι εφικτό στα ελληνικά. Η όλη εκδήλωση διεξήχθη λοιπόν στα αγγλικά.
Ο π. Θεμιστοκλής συζήτησε τις πολλές απορίες των παιδιών και έδωσε ευλογίες εκ μέρους του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Νεκταρίου και του Ιερού Προσκυνήματος.







Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος βρέθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 11 Οκτωβρίου 2017 στην ενορία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Palos Heights του Σικάγου, η οποία συμπληρώνει φέτος 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Ο Μητροπολίτης Κερκύρας μετέφερε μαζί του το τμήμα της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος, το οποίο φυλάσσεται ξεχωριστά από το σκήνωμα του Αγίου στην Κέρκυρα.
Έγινε επίσημη υποδοχή του ιερού λειψάνου, παρουσία πλήθους κόσμου, ενώ ο κ. Νεκτάριος εξέφρασε την βαθιά συγκίνησή του γιατί ο Άγιος Σπυρίδων ως εστιάτωρ πνευματικός συνεκάλεσε τους ανθρώπους και στην Αμερική να αντλήσουν νόημα ζωής από την σχέση με τον Θεό. Μέσα από την απλότητα, την αγάπη, την βαθιά πίστη ο Άγιος δίνει την ευκαιρία στον ταλαιπωρημένο από ιδεολογίες και τον ατομοκεντρικό τρόπο ζωής άνθρωπο να δει τι σημαίνει σχέση με τον Χριστό, τι σημαίνει ελπίδα, τι σημαίνει κάλυψη των υπαρξιακών αναγκών, τι σημαίνει προσδοκία σωτηρίας.
Ο κ. Νεκτάριος τόνισε ακόμη ότι στους καιρούς της σύγχυσης και της παγκοσμιοποίησης, όπου το χρήμα φαίνεται να αποτελεί την κύρια και κάποτε μοναδική έγνοια των ανθρώπων, η Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί την βάση της συσπείρωσης των Ελλήνων στο εξωτερικό, τον πυρήνα της ενότητας και της διατήρησης της ταυτότητας των Ελλήνων, όπως και στην Ελλάδα.
Συνεχάρη τον προϊστάμενο της ενορίας Πρωτοπρεσβύτερο π. Τηλέμαχο Αλικάκο και το συμβούλιο της κοινότητας για τον ναό και το έργο τους, όπως επίσης και για την αγάπη τους για τον Άγιο Σπυρίδωνα, ευχαριστώντας για την πρόσκληση και την φιλοξενία. Ακολούθησε εσπερινός, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Κερκύρας και κατόπιν ιερά αγρυπνία.
Το πρωί της Τετάρτης ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε την Αρχιεπισκοπή του Σικάγου και είχε συνάντηση με τον Βοηθό Επίσκοπο Μωκυσού κ. Δημήτριο, ο οποίος εκτελεί χρέη πρωτοσυγκέλλου.
Η επίσκεψη συνεχίζεται.












ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΚΟΥΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;


Η συνηθέστερη επιθυμία των γονέων στην διαδικασία της ανατροφής είναι να μάθουν τα παιδιά να τους ακούνε, δηλαδή να τους υπακούνε. Οι γονείς, ως μεγαλύτεροι, θεωρούν αυτονόητη την αυθεντία τους. Είναι παιδαγωγοί. Φροντίζουν ώστε τίποτε να μην τους λείψει. Γνωρίζουν τους κινδύνους της ζωής. Δεν μπορούν να διανοηθούν ότι τα παιδιά τους στην πράξη θα αμφισβητούν την γονεϊκή αγάπη. Έτσι, για κάθε θέμα στο οποίο απαιτείται ο λόγος, η συμβουλή, η παρέμβαση των γονέων, οποιαδήποτε άλλη στάση πλην της υπακοής πληγώνει.
Μάλιστα, καθώς περνούν τα χρόνια και οι γονείς διαπιστώνουν ότι τα παιδιά έχουν μεγαλώσει και τα περιθώρια παρέμβασης έχουν λιγοστέψει, μεταχειρίζονται άλλα μέσα επιβολής, αφήνοντας τα άμεσα όπως οι διαταγές-εντολές, η στέρηση προνομίων και άλλες τιμωρίες ή παλαιότερα το ξύλο, η σωματική βία. Χρησιμοποιούν την ψυχολογική βία, η οποία εκφράζεται με την έκφραση θυμού, με την διακοπή της επικοινωνίας με τα παιδιά, την γκρίνια, το θλιμμένο ύφος. Κι όταν τα παιδιά τους επιμένουν να κάνουν το ίδιον θέλημα οι γονείς πέφτουν σε μελαγχολία, κάποτε και κατάθλιψη γιατί δεν τους ακούνε!
Η γονεϊκή αυθεντία είναι ευλογία μέχρι κάποια ηλικία, διότι διασώζει ένα αίσθημα ιεραρχίας στις οικογενειακές σχέσεις. Οι μικρότεροι κατανοούν ότι δεν μπορούν να είναι πιο πάνω από τους μεγαλύτερους και αυτό είναι ένα μάθημα ζωής. Η αυθεντία όμως αυτή έχει νόημα όταν αποσκοπεί στην σταδιακή καλλιέργεια πνεύματος ελευθερίας και ευθύνης στα παιδιά. Ο γονέας δεν μπορεί να τρέφεται με την ψευδαίσθηση ότι το παιδί του θα παραμένει μικρό. Ότι θα τον χρειάζεται για να του υποδεικνύει και να του επιβάλλει το σωστό. Να το προστατεύει από κινδύνους. Να το αγαπά ανεπανάληπτα και με τέτοιο τρόπο ώστε το παιδί να μην χρειάζεται να σκεφτεί το ίδιο τι θέλει και ποιο είναι το καλό του. Αν η αγάπη δεν αποσκοπεί στην δημιουργία μιας κλίμακας στην οποία τα παιδιά θα δοκιμάζουν το σωστό και το λάθος, το καλό και το βλαπτικό, για να μπορούν με δική τους ευθύνη να το επιλέγουν, τότε θα καθηλωθούν σε μία αγάπη υπερπροστατευτική και «τοξική».
Σήμερα πολλοί γονείς έχουν φτάσει στο άλλο άκρο. Ορμώμενοι από μοντέρνες παιδαγωγικές αντιλήψεις, σύμφωνα με τις οποίες το παιδί εκ φύσεως ξέρει τι είναι καλό γι’ αυτό και το μόνο που χρειάζεται ο γονέας να κάνει είναι να του το υπενθυμίζει, χωρίς να επιμένει, τα παιδιά φτάνουν στο σημείο να κάνουν ό,τι θέλουν, εφευρίσκοντας τρόπους εκβιασμού εις βάρος των γονέων. Έτσι, συνειδητοποιώντας οι γονείς ότι τα παιδιά δεν τους ακούνε, ξεσπούνε βίαια για λίγο ή παραιτούνται από την παιδαγωγία.
Τα παιδιά μας δεν μας ακούνε γιατί έχουν το θέλημά τους. Δοκιμάζουν τι τους αρέσει. Ζητούν την ελευθερία τους. Έχει σημασία όμως οι γονείς να ακούμε πρώτοι τα παιδιά μας. Με υπομονή να περιμένουμε να μας εξηγήσουν γιατί θέλουν ή γιατί πράττουν κάτι και να τα βοηθήσουμε με σαφήνεια να καταλάβουν τα όρια του καλού και του κακού. Αυτό όμως δεν μπορεί να μη συνοδεύεται από κάποιους κανόνες, σαφείς και, κάποτε, ευέλικτους. Ο δρόμος όμως είναι η ελευθερία η συνοδευόμενη από την ευθύνη. Κι εκεί χρειάζεται σχέδιο στην αγωγή των παιδιών, αλλά και ο φωτισμός από τον Θεό!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»
Στο φύλλο της Τετάρτης 11 Οκτωβρίου 2017

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ


Στο Σικάγο των ΗΠΑ βρίσκεται ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, προσκεκλημένος από την Ιερά Μητρόπολη Σικάγου και την ενορία Αγίου Σπυρίδωνος, η οποία συμπληρώνει φέτος 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Ο Μητροπολίτης Κερκύρας μετέφερε μαζί του το τμήμα της δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος, το οποίο φυλάσσεται ξεχωριστά από το σκήνωμα του Αγίου στην Κέρκυρα.
Πριν την έναρξη των επίσημων εκδηλώσεων ο κ. Νεκτάριος επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, στα σύνορα Σικάγου και Ουινσκόνσιν, όπου και τέλεσε Ιερά Αγρυπνία, προς ευλογίαν της γυναικείας μοναχικής αδελφότητας με επικεφαλής την γερόντισσα Μελάνη. Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε το βράδυ της Τρίτης 11 Οκτωβρίου 2017 στην Αγρυπνία, με συγκίνηση προσκύνησε το λείψανο του Αγίου και συμμετείχε στην Θεία Ευχαριστία.
Ο κ. Νεκτάριος επεσήμανε στην προσφώνησή του ότι το μοναστήρι, καρπός του ασκητικού και πνευματικού αγώνα του προηγουμένου της Ιεράς Μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους, γέροντος Εφραίμ, είναι ένας νέος φάρος στην εκκλησιαστική ζωή της Αμερικής, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για κάθε αναζητητή της όντως αλήθειας που είναι ο Χριστός. Όπως ο Άγιος Σπυρίδων στάθηκε «εν μέσω πατέρων πολλών» στην πρώτη οικουμενική Σύνοδο και κρατώντας στο δεξί του χέρι ένα κεραμίδι, διακήρυξε την αλήθεια της παρουσίας του τριαδικού Θεού, έτσι και τα μοναστήρια, αλλά και οι ενορίες, ευρισκόμενα εν μέσω εκατομμυρίων ανθρώπων, διακηρύσσουν με την πνευματική ζωή, την διακονία των ανθρώπων, την διαφύλαξη της αλήθειας την πίστη στον Χριστό, σε έναν κόσμο που έχει χάσει τα πνευματικά του στηρίγματα. Η μαρτυρία του Αγίου είναι ενισχυτική στον αγώνα αυτό. Ο κ. Νεκτάριος εξέφρασε την συγκίνησή του για την πρόοδο της αδελφότητας, με την οποία συνδέεται πνευματικά επί πολλά έτη και επεσήμανε τον σεβασμό και την αγάπη του προς το πρόσωπο του γέροντος Εφραίμ, ο οποίος αναμόρφωσε τον μοναχισμό στην Αμερική.
Πριν την αγρυπνία ο κ. Νεκτάριος τέλεσε τρισάγιο για την ανάπαυση της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Σικάγου Ιακώβου, ο οποίος εκοιμήθη πριν από λίγους μήνες και είχε αφήσει ως επιθυμία του να ταφεί στο μοναστήρι, όπως και έγινε.
Η επίσκεψη συνεχίζεται.








Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (82).


ΕΚΔΟΣΙΣ ΑΚΡΙΒΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ
ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (82).

Αποτέλεσμα εικόνας για ιωαννησ δαμασκηνοσ
Ἀπόδοση στην νέα ἑλληνική:
Ἀρχιμανδρίτης Δωρόθεος Πάπαρης

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 82. Περὶ πίστεως καὶ βαπτίσματος. 
Για την πίστη και το βάπτισμα.
Ομολογούμε, επίσης, ένα βάπτισμα για την άφεση των αμαρτιών μας και για αιώνια ζωή· διότι το βάπτισμα φανερώνει το θάνατο του Κυρίου.
Με το βάπτισμα, λοιπόν, θαπτόμαστε μαζί με τον Κύριο, όπως λέει ο θείος Απόστολος. Όπως, δηλαδή, ο Κύριος πέθανε μία φορά,έτσι πρέπει και μία φορά να βαπτιζόμαστε· και να βαπτιζόμαστε μάλιστα,σύμφωνα μα τα λόγια τού Κυρίου «στο όνομα τού Πατέρα και του Υιούκαι του Αγίου Πνεύματος», ώστε να διδασκόμαστε την ομολογία της πίστεως στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.
Όσοι βέβαια, αφού βαπτίσθηκαν στο όνομα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και διδάχθηκαν ότι η θεότητα είναι μία φύση σε τρεις υποστάσεις, μετά όμως πάλι βαπτίζονται, αυτοί ξανασταυρώνουν το Χριστό, όπως λέει ο θείος Απόστολος: «Διότι είναι αδύνατο αυτοί που μία φορά φωτίσθηκαν» καί τά λοιπά, «πάλι να επιστρέφουν στη μετάνοια· διότι με τη στάση τους ξανασταυρώνουν και διαπομπεύουν το Χριστό». Όσοι όμως δεν βαπτίσθηκαν στην Αγία Τριάδα, αυτοί πρέπει να ξαναβαπτίζονται.
Διότι, αν και λέει ο Απόστολος ότι «βαπτισθήκαμε στο Χριστό και το θάνατό του», δεν λέει ότι έτσι πρέπει να γίνεται η επίκληση του βαπτίσματος, αλλ’ ότι το βάπτισμα αποτελεί τύπο του θανάτου του Χριστού· διότι το βάπτισμα με τις τρεις καταδύσεις συμβολίζει την τριήμερη ταφή του Κυρίου.
Το να βαπτισθούμε, λοιπόν, στο όνομα του Χριστού φανερώνει το να βαπτιζόμαστε σ’ αυτόν με πίστη. Και είναι αδύνατο να πιστεύσουμε στο Χριστό, αν δεν αποδεχθούμε την ομολογία πίστεως στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Διότι ο Χριστός είναι ο Υιός του ζωντανού Θεού, τον οποίο ο Πατέρας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα, όπως λέει ο προφήτης Δαβίδ: «Γι’ αυτό ο Θεός Πατέρας σου σε έχρισε με λάδι αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου. Και ο Ησαΐας λέει εκ μέρους του Κυρίου: «Το Πνεύμα το Άγιο ήλθε πάνω μου και με έχρισε». Διδάσκοντας όμως ο Κύριος τους μαθητές του έλεγε την επίκληση: «Να τους βαπτίζετε στο όνομα του Πατέρα και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».
Επειδή, δηλαδή, ο Θεός μάς έπλασε να είμαστε άφθαρτοι, όταν παρακούσαμε τη σωτήρια εντολή του μας τιμώρησε με τη φθορά του θανάτου, για να μη γίνει το κακό αθάνατο· από ευσπλαγχνία όμως έδειξε μακροθυμία σε μας τους δούλους του, έγινε σαν κι εμάς και μας λύτρωσε με το Πάθος του από τη φθορά· από την άγια και αμόλυντη πλευρά του πήγασε ο κρουνός της συγχωρήσεώς μας. Πήγασε νερό για να μας αναγεννήσει και να μας ξεπλύνει από την αμαρτία και τη φθορά, ενώ το αίμα ώς ποτό μας χάρισε την αιώνια ζωή.
Ακόμη, μας έδωσε εντολές ν’ αναγεννηθούμε με το νερό και το Πνεύμα με προσευχή και επίκληση, καθώς το Άγιο Πνεύμα επιφοιτά στο νερό.
Και επειδή ο άνθρωπος είναι διπλός, από ψυχή και σώμα, έδωσε να είναι διπλή και η κάθαρσή μας, με το νερό και το Πνεύμα. Το Πνεύμα από τη μια ανανεώνει μέσα μας το «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή», ενώ το νερό από την άλλη με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος καθαρίζει το σώμα από την αμαρτία και το απαλλάσσει από τη φθορά· διότι το νερό εικονίζει (με τον κατακλυσμό) το θάνατο, ενώ το Πνεύμα χορηγεί τον αρραβώνα της ζωής.
Πράγματι, από την αρχή (της δημιουργίας) «το Πνεύμα του Θεού «πετούσε» πάνω από τα νερά». Και η Αγία Γραφή δίνει τη μαρτυρία από το Θεό ότι το νερό είναι καθαρτικό. Την εποχή του Νώε ο Θεός με τον κατακλυσμό των νερών ξέπλυνε την αμαρτία του κόσμου. Σύμφωνα με το νόμο, κάθε ακάθαρτος με το νερό ξεπλένεται· και τα ρούχα ακόμη με το νερό καθαρίζουν.
Ο Ηλίας φανέρωσε τη χάρη του Πνεύματος ανάμεικτη με το νερό, καθώς μ’ αυτό έβαλε φωτιά στα σφάγια της θυσίας. Και όλα σχεδόν, σύμφωνα με το νόμο, καθαρίζονται με το νερό –διότι τα ορατά συμβολίζουν τα νοούμενα–, και γίνεται η αναγέννηση της ψυχής· διότι η πίστη, παρόλο που είμαστε δημιουργήματα, γνωρίζει με το Άγιο Πνεύμα να μας κάνει παιδιά του Θεού και να μας οδηγεί στην αρχαία μακαριότητα.
Η άφεση των αμαρτιών, βέβαια, δίνεται όμοια σε όλους με το βάπτισμα, ενώ η χάρη του Πνεύματος δίνεται ανάλογα με την πίστη και τον αγώνα της καθάρσεως που προηγείται. Τώρα, όμως, με το βάπτισμα παίρνουμε την πρώτη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, και η αναγέννηση με το βάπτισμα γίνεται για μας η αρχή νέας ζωής και σφραγίδα ασφάλεια και φωτισμός.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΩΝ κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ


Ρεπορτάζ: Μάκης Αδαμόπουλος

Στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης τελέσθηκε η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στεφάνου.

Παρέστησαν αρκετοί Ιεράρχες, εκπρόσωποι της Περιφέρειας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τοπικών αρχών, κλήρος και λαός.

Ο νέος Μητροπολίτης στον χειροτονητήριο λόγο του ευχαρίστησε το Σώμα της Ιεραρχίας, τους κληρικούς και λαϊκούς της Θεσσαλονίκης, αλλά και της Μητροπόλεως Φιλίππων για την παρουσία τους και την αγάπη τους. «Είθε η χάρη του Θεού να μην με εγκαταλείψει στον αγώνα μου για το ποίμνιο που μου εμπιστεύθηκε» υπογράμμισε.

Στην συνέχεια ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος αναφέρθηκε στο πρόσωπο του νεοχειροτονηθέντα και ευχαρίστησε τους Αρχιερείς για την στήριξή τους. Ευχήθηκε στο νέο Μητροπολίτη «να πετύχει στην αποστολή της εκπλήρωσης και του χειρισμού της ιστορικής Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου. Η Μητρόπολη αυτή, άλλωστε, προέρχεται κατευθείαν από τον Απόστολο Παύλο».