«Δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου» (Ησ. 2,3)
Αγαπητοί μου ,
Η σημερινή μεγάλη δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μάς καλεί να αφήσουμε για λίγο την πεδιάδα της καθημερινότητας και να ανέβουμε μαζί με τον Χριστό στο όρος Θαβώρ. Η πρόσκληση του Προφήτη Ησαΐα, «Δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου», δεν είναι μια γεωγραφική πορεία, αλλά μια πνευματική ανάβαση. Είναι η πορεία από το σκοτάδι στο φως, από τη γη στον ουρανό, από τον παλαιό άνθρωπο στον καινό άνθρωπο.
Ο Κύριος παραλαμβάνει τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και μεταμορφώνεται ενώπιόν τους. Δεν αλλάζει η θεότητά Του· αποκαλύπτεται αυτό που ήταν πάντοτε κρυμμένο κάτω από το ταπεινό ανθρώπινο σχήμα. Όπως διδάσκει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «οὐκ ὃ οὐκ ἦν προσλαβόμενος, ἀλλ’ ὃ ἦν τοῖς μαθηταῖς ἐκφαινόμενος». Δεν έγινε κάτι που δεν ήταν, αλλά φανέρωσε στους μαθητές τη δόξα που πάντοτε είχε.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σημειώνει ότι ο Χριστός φανέρωσε τη δόξα Του λίγο πριν από το Πάθος, ώστε οι μαθητές να μη σκανδαλισθούν βλέποντάς Τον πάνω στον Σταυρό. Το Θαβώρ προετοιμάζει τον Γολγοθά. Όποιος αντικρίζει τη δόξα του Χριστού, μπορεί να κατανοήσει και το μυστήριο της σταυρικής Του αγάπης.
Στο Θαβώρ εμφανίζονται ο Μωυσής και ο Ηλίας, εκπρόσωποι του Νόμου και των Προφητών. Όλη η Παλαιά Διαθήκη μαρτυρεί ότι ο Ιησούς είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας. Και η φωνή του Πατέρα επισφραγίζει την αλήθεια: «Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε». Η σωτηρία δεν βρίσκεται σε ανθρώπινες ιδεολογίες, αλλά στην υπακοή στον Χριστό.
Ιδιαίτερα βαθιά είναι η θεολογία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά για τη Μεταμόρφωση. Διδάσκει ότι το φως του Θαβώρ δεν είναι κτιστό ούτε αισθητό φως, αλλά το άκτιστο φως της θεότητος, η άκτιστη ενέργεια του Θεού, την οποία αξιώνονται να γεύονται οι καθαροί στην καρδιά. Οι Απόστολοι δεν είδαν μια συμβολική λάμψη, αλλά, κατά το μέτρο της δεκτικότητάς τους, μετείχαν στη θεία δόξα. Η Μεταμόρφωση, επομένως, αποκαλύπτει όχι μόνο ποιος είναι ο Χριστός, αλλά και σε ποια κοινωνία καλείται ο άνθρωπος: στη θέωση κατά χάριν.
Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μας υπενθυμίζει ότι η γνώση του Θεού συνδέεται με την κάθαρση της καρδιάς. Δεν αρκεί να ανεβούμε εξωτερικά στο βουνό· χρειάζεται να ανέβει και η ψυχή από τα πάθη στις αρετές. Η μετάνοια, η προσευχή, η νηστεία, η ταπείνωση και η αγάπη γίνονται τα σκαλοπάτια της πνευματικής αναβάσεως.
Σήμερα, λοιπόν, ο λόγος του Προφήτη γίνεται προσωπική πρόσκληση προς τον καθένα μας: «Δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου». Να ανέβουμε από την αδιαφορία στη ζωντανή πίστη, από τη φιλαυτία στην αγάπη, από τον θόρυβο του κόσμου στη σιωπή της προσευχής. Εκεί, στο εσωτερικό Θαβώρ της καρδιάς, ο Χριστός μεταμορφώνει και τον άνθρωπο.
Και όταν κατεβούμε από το «όρος», όπως κατέβηκαν και οι μαθητές, δεν θα επιστρέψουμε οι ίδιοι. Θα μεταφέρουμε το φως του Χριστού στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία. Ο κόσμος δεν χρειάζεται μόνο ανθρώπους που μιλούν για τον Θεό, αλλά ανθρώπους που αντανακλούν το φως Του.
Είθε η χάρη του μεταμορφωθέντος Κυρίου να φωτίζει τις καρδιές μας, ώστε και εμείς, διά της μετανοίας και της μυστηριακής ζωής, να γινόμαστε «φωτὸς τέκνα» και να πορευόμαστε «ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν», μέχρι την αιώνια Βασιλεία Του.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου