Η Κυριακή των Βαΐων μάς φέρνει μπροστά σε μια μεγάλη αντίφαση. Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα με δόξα και τιμές, και ο λαός φωνάζει: «Ὡσαννά!». Κρατούν βάγια, Τον υποδέχονται ως Βασιλέα. Και όμως, λίγες ημέρες μετά, οι ίδιες φωνές θα φωνάξουν: «Σταύρωσον Σταύρωσον Αυτόν».
Τι μας διδάσκει αυτό; Ότι η πίστη δεν μπορεί να είναι επιφανειακή και στιγμιαία. Δεν αρκεί να ενθουσιαζόμαστε μόνο στις εύκολες στιγμές. Ο Χριστός δεν ζητά απλώς χειροκρότημα, αλλά καρδιά σταθερή, πιστή και ταπεινή.
Σήμερα κι εμείς κρατούμε «βάγια» – ίσως όχι στα χέρια, αλλά στη ζωή μας: λόγια πίστης, προσευχές, εκκλησιασμό. Το ερώτημα είναι: θα μείνουμε κοντά Του και στη Σταύρωση; Θα Τον ακολουθήσουμε και στο Γολγοθά της προσωπικής μας θυσίας, της συγχώρησης, της αγάπης;
Ας γίνει, λοιπόν, η σημερινή ημέρα όχι μόνο γιορτή, αλλά απόφαση να μείνουμε με τον Χριστό όχι μόνο στα «Ὡσαννά», αλλά και στο Σταυρό. Για να αξιωθούμε και της Αναστάσεως.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου