Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας στην Κέρκυρα

Στα πλαίσια του συνεδρίου Αποδήμου Επτανησιακού Ελληνισμού, το οποίο διοργανώνεται με πρωτοβουλία της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, έφθασε στην Κέρκυρα ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος το πρωί της Τετάρτης 5 Σεπτεμβρίου 2018.

Στις έντεκα το πρωί πραγματοποιήθηκε η επίσημη υποδοχή του Μακαριωτάτου, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριο, στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, όπου και εψάλη Ιερά Παράκληση.

Στην προσφώνησή του ο Μητροπολίτης Κερκύρας αφού καλωσόρισε μετά βαθυτάτου σεβασμού τον Μακαριώτατο και τους Μητροπολίτες Κεφαλληνίας Δημήτριο, Δωδώνης Χρυσόστομο και Αμαντίας Ναθαναήλ στο νησί του Αγίου Σπυρίδωνος, αναφέρθηκε στην ακτινοβολούσα προσωπικότητα του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας, ο οποίος ανέστησε εκ θεμελίων την Ορθόδοξη Εκκλησία της γείτονος, καθιστώντας την παράδειγμα προς μίμησιν για ολάκερο τον Ορθόδοξο κόσμο.

Ακόμη ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι στους χαλεπούς καιρούς που περνάει τόσο η πατρίδα μας, αλλά και η οικουμένη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι προστρέχουν στην Εκκλησία και στους Αγίους της Πίστεώς μας, οι οποίοι αποτελούν την απαντοχή μας. Ο Άγιος Σπυρίδων, δια των πρεσβειών του όλους αυτούς τους αιώνες φρουρεί και σκεπάζει το νησί της Κέρκυρας.

Καταλήγοντας ο Μητροπολίτης Κερκύρας ευχήθηκε κάθε επιτυχία στο συνέδριο του Αποδήμου Επτανησιακού Ελληνισμού και Κύριος ο Θεός να ενδυναμώνει και να δίδει υγεία στον Μακαριώτατο, ώστε να συνεχίσει το θεάρεστο έργο που επιτελεί στην Αλβανία.

Κατόπιν ο Μακαριώτατος στην αντιφώνησή του αφού ευχαρίστησε τόσο τον Μητροπολίτη Κερκύρας, όσο και τον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων για την ευγενική πρόσκληση, επεσήμανε ότι ήρθε στην Κέρκυρα ως απλός προσκυνητής. Όταν κανείς ασπάζεται τα ιερά λείψανα των Αγίων, αντιλαμβάνεται ότι η σιωπή των Αγίων είναι η πιο εύγλωττη μαρτυρία της Ορθοδοξίας. Εκείνο που ξεχώρισε τον Άγιο Σπυρίδωνα ήταν η ταπεινοφροσύνη του και η σιωπή του. Το ζητούμενο για τον Χριστιανό δεν είναι άλλο από την Αγιότητα. Τιμούμε πραγματικά τους Αγίους όταν τους έχουμε ως πρότυπα στη ζωή μας. Η Αγιότητα δεν εκφράζεται πάντοτε με θαύματα, ή με το μαρτύριο, αλλά εκφράζεται στην καθημερινή ζώη. Η αδιάκοπη πορεία του πιστού δεν είναι πόσο έφθασε και πού, αλλά ότι προσπαθεί να αγαπήσει πιο τίμια, πιο αληθινά και πιο ολοκληρωτικά.

Ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας σημείωσε ότι γίνεται μεγάλη συζήτηση σήμερα για την αγάπη και την μεγάλη ακτινοβολία της Ορθοδοξίας. Δεν πρέπει να λησμονούμε όμως τον λόγο του Κυρίου που λέγει ότι αυτός που τον αγαπάει πραγματικά τηρεί τις εντολές Του. Δυστυχώς εμείς οι Ορθόδοξοι πολλές φορές έχουμε μια μαγική εικόνα για την πίστη μας, περιοριζόμενοι σε εξωτερικές εκδηλώσεις. Η Ορθοδοξία παραμένει στηριγμένη στο Ευαγγέλιο. Τελικώς το ζητούμενο είναι να αυξήσουμε την αγάπη μας τόσο προς τον Θεό, όσο και προς τους ανθρώπους.

Καταλήγοντας ο Μακαριώτατος ευχήθηκε ο Θεός να αξιώνει τους Χριστιανούς όλο και περισσότερο να εμπνέονται από τους Αγίους και να ακτινοβολούν περισσότερη αγάπη, περισσότερη ελπίδα, περισσότερη πίστη.

Εν συνεχεία ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας μετέβη στο Επισκοπείο της Ιεράς Μητροπόλεως, στα Μουράγια όπου και έκανε επίσημες δηλώσεις στον τύπο και στα ΜΜΕ. Δηλώσεις ακόμη έκαναν ο Μητροπολίτης Κερκύρας, καθώς και ο Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Θεόδωρος Γαλιατσάτος.

Γιορτή Οικολογίας 2018 στο Κέντρο Λόγου ΑΛΗΘΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

Δελτίο Τύπου 4^ης Σεπτεμβρίου 2018

Περιβαλλοντική γιορτή 2018 η 1^η εκδήλωση του η΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου Λόγου «Αληθώς»

Το Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου ΑΛΗΘΩΣ συνεχίζει απτόητο τις μορφωτικές συνάξεις του, για όγδοο συνεχές έτος, κατά το αρχόμενο ακαδημαϊκό έτος 2018-19.

Η πρώτη δράση της χρονιάς -όπως κάθε πρώτη όλων των μέχρι τώρα ετών- ήταν οικολογικού ενδιαφέροντος και πραγματοποιήθηκε επιτυχώς, με τη συμμετοχή ευάριθμων ιερέων και πλήθους κόσμου, το δειλινό της Παρασκευής, 31ης Αυγούστου 2018, στο πλάτωμα μπροστά στο ενοριακό μικρό Παρεκκλήσιο της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου.

Κατ' αρχήν έγινε Αρχιερατικός Αγιασμός με το Χέρι του Αγίου Διονυσίου, Προστάτη των απανταχού Ζακυνθίων, για την έναρξη των συνάξεων του η΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου. Το σεπτό Χέρι του Αγίου της Συγγνώμης έφερε ολοπρόθυμα στο «Αληθώς» ο Καθηγούμενος της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λιβέρης.

Αμέσως μετά αναπέμφθηκε Ειδική Δέηση υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος, η οποία έχει ποιηθεί από ετών στην Ι. Μητρόπολη Ζακύνθου, με την ευκαιρία μάλιστα της Εκκλησιαστικής Ημέρας Περιβάλλοντος κάθε 1η Σεπτεμβρίου (Αρχή της Ινδίκτου και Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά), που -από 30ετίας σχεδόν- έχει καθιερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Τέλος, έγινε εμπεριστατωμένη Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου κ. Διονυσίου Δ΄, με το εξόχως ενδιαφέρον θέμα: «Ο νέος Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης και η αγάπη του προς το φυσικό περιβάλλον ως δημιουργήματος του Ποιητού των πάντων Τριαδικού Θεού». 

Μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης τόνισε: "[...] Ο Άγιος Πορφύριος γνώριζε εξ αποκαλύψεως από τα πλούσια χαρίσματα, τα οποία δώρισε η Θεία Χάρις στους κόπους της μεγάλης ασκήσεώς του, ότι ο Θεός είναι αύρα λεπτή και γι’ αυτό αγαπά τους ανθρώπους, που τον πλησιάζουν με λεπτότητα, διάκριση, προσοχή και σεβασμό. Σε αυτήν την συχνότητα της διακριτικής αγάπης του Θεού εκινείτο και η προσέγγιση του Αγίου προς όλους και όλα γύρω του, όχι μόνον προς τους συνανθρώπους του, αλλά και προς τα ζώα και τα φυτά, ακόμη και προς τα άψυχα πράγματα, αφού όλα είναι ενταγμένα μέσα στο σοφό σχέδιο του Θεού και πλασμένα από το χέρι του Μεγάλου Καλλιτέχνη του Σύμπαντος. [...]". 

Και κατέληξε ως εξής ο Σεβ. κ. Διονύσιος: "Ο Άγιος Πορφύριος εβίωνε με τεταμένες τις σωματικές αισθήσεις του το μεγαλείο της φύσεως και του περιβάλλοντος κόσμου. Έβλεπε, άκουγε, αντιλαμβανόταν, κατανοούσε και ερμήνευε με τα αλάνθαστα αισθητήρια της ψυχής μέσα στην μυστική σιωπή του πνεύματος της θείας ελλάμψεως τα κρυφά μηνύματα, τα οποία εκπέμπονταν και αναδίδονταν από την ύπαρξη και την παρουσία όλων των ζώντων πλασμάτων και συστατικών πραγμάτων της φύσεως και της κτίσεως. Οικολογούσε και θεολογούσε και ξεναγούσε και οδηγούσε με αγάπη και σοφία τις ψυχές των ανθρώπων μέσα στις ομορφιές της κτιστής φύσεως, για να τις βοηθήσει να ιδούν και να γευθούν και να βιώσουν την ανεξίτηλη πνευματική ωραιότητα του παραδείσου του Θεού".  

Μετά το πέρας της Ομιλίας του Μητροπολίτου υπήρξαν πλούσια κεράσματα για όλους, τα οποία ευγενώς ετοίμασαν οι αφοσιωμένες Κυρίες της Ενορίας!

Ιερά Αγρυπνία επί τη ανακομιδή του Λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου

Τελέστηκε το βράδυ της Κυριακής 2 Σεπτεμβρίου 2018 στο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Αγίου Νεκταρίου, της Ιεράς Μονής Αγίων Θεοδώρων στην Καμάρα Κέρκυρας, επί τη ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου, Ιερά Αγρυπνία, κατά το Μοναστηριακό τυπικό, με τη συμμετοχή αντιπροσωπειών των Ιερών Μονών του νησιού και πιστών.

Στην Αγρυπνία προεξήρχε και ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος, στο κήρυγμά του, αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Αγίου Νεκταρίου, του Αγίου του 20ού αιώνα, που συκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε πολύ. Ο Κύριός μας όμως τον προίκισε με πολλά χαρίσματα, κορωνίδα των οποίων ήταν η αγάπη και η συγχώρεση σε όλους εκείνους που τον πίκραναν.

Κλείνοντας ο κ. Νεκτάριος επεσήμανε ότι ο Θεός συνεχώς αναδεικνύει Αγίους σε όλες τις εποχές, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο, ότι η Χάρις του Παρακλήτου είναι πάντοτε παρούσα εις τον κόσμο μας.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ

Την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος ιερούργησε στον Μητροπολιτικό Ναό της Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσης.

Στον λόγο του ο Μητροπολίτης Κερκύρας ανέλυσε την Ευαγγελική περικοπή της ημέρας, την οποία και συνέδεσε με το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της προηγούμενης Κυριακής, καθότι αμφότερες μας εισάγουν στην μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Ο Κύριος παρομοιάζει την Βασιλεία των Ουρανών με κάποιον άνθρωπο βασιλιά, που έκανε γαμήλιους εορτασμούς για τον υιό του. Οι καλεσμένοι προφασιζόμενοι διάφορους λόγους δεν προσήλθαν στους γάμους και πολλοί από αυτούς φόνευσαν τους απεσταλμένους του οικοδεσπότου, όπως επί παραδείγματι τους Προφήτες την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης. Οι απόγονοι των δολοφόνων των απεσταλμένων του Θεού, ύψωσαν τον Μονογενή Υιό Του, πάνω στο ικρίωμα του Σταυρού. Ο βασιλιάς της παραβολής είναι ο Θεός Πατήρ και ο Νυμφίος είναι ο Ιησούς Χριστός. Όλοι είμαστε προσκεκλημένοι στον πανηγυρικό δείπνο, που δεν είναι άλλος από την Θεία Κοινωνία. Ο Κύριος είναι ο προσφέρων και προσφερόμενος, δια την του κόσμου ζωή και σωτηρία. Για εμάς τους βαπτισμένους στο όνομα της Αγίας Τριάδος Χριστιανούς, η Θεία Κοινωνία είναι το κέντρο της ζωής μας. Για να προσέλθουμε όμως στο μυστήριο των μυστηρίων προϋποθέτει να έχουμε πρώτον φόβο Θεού, άλλως σεβασμό στον Κύριο, δεύτερον πίστη, δηλαδή εμπιστοσύνη στον Χριστό και τρίτον και κυριότερο αγάπη τόσο προς τον Θεό, όσο και προς τους αδελφούς μας. Με τα ανωτέρω τρία “οχήματα” ο πιστός πορεύεται για να κοινωνήσει με τον Κύριο της Δόξης.

Επιπλέον ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η Βασιλεία των Ουρανών δεν είναι κάποιος τόπος στον οποίο ο άνθρωπος διάγει τρυφηλή ζωή και δοκιμάζει όλες τις απολαύσεις του κόσμου τούτου, όπως διατείνονται οι μουσουλμάνοι. Ανίθετα, η Βασιλεία των Ουρανών είναι κατάσταση καρδιακή, στην οποία ο άνθρωπος κοινωνεί αγαπητικά μετά του Δημιουργού του, φωτίζεται ο νους του από το Άκτιστο Φως και δοξολογεί τον Κύριο μαζί με τους Αγγέλους και τους Αγίους Του. Κοντολογίς στην Βασιλεία των Ουρανών πραγματώνεται το καθ’ομοίωσιν.

Κλείνοντας ο κ. Νεκτάριος προέτρεψε τους πιστούς να δίδουν καθημερινά τον αγώνα τον καλό, ενάντια στον πειρασμό, την αμαρτία και κατά της εμπαθούς καταστάσεως, διάγοντας ταυτοχρόνως βίο σύμφωνα με το θέλημα του Ουρανίου Πατρός.

ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΕΣΜΕΝ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΥΜΩΝ

Οι άνθρωποι του καιρού μας συνήθως περιμένουμε από τους άλλους να μας δώσουν χαρά. Έχοντας ως κέντρο της ζωής τον εαυτό μας, θεωρούμε ότι αξίζουμε την χαρά από τους άλλους διότι είμαστε ξεχωριστοί και μοναδικοί. Ιδίως όταν εργαζόμαστε και για τους άλλους, φτάνουμε στο σημείο να απαιτούμε από αυτούς να μας κάνουν χαρούμενους.

Βέβαια, ο ορισμός της χαράς σήμερα δεν είναι αυθεντικός, διότι το νόημά της συμπλέκεται με την ευχαρίστηση και την διασκέδαση. Η χαρά όμως είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και πηγάζει από την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, από ένα αίσθημα προσφοράς το οποίο δίδει πληρότητα στην καρδιά, από την παρουσία του Χριστού στην ζωή μας και την αίσθηση ότι Αυτός είναι το νόημά της, που επεκτείνεται στην αιωνιότητα, από την παρουσία του συνανθρώπου μας, που μας δίνει την ευκαιρια να δημιουργούμε, να είμαστε καλοί, να συνυπάρχουμε εν αγάπη, χωρίς να μετράμε ως προτεραιότητα αν και τι απολαμβάνουμε.

Η χαρά μπορεί να γίνει αντιληπτή όταν κρατάμε στα χέρια μας ένα νεογέννητο παιδί. Τίποτε δεν μπορεί να μας προσφέρει. Φτάνει όμως η ύπαρξή του για να μας κάνει ευτυχισμένους, να πληρώσει την καρδιά μας, να βγάλει από μέσα της ό,τι πιο όμορφο και τρυφερό, μία ζεστασιά μοναδική, ένα αίσθημα πατρότητας και μητρότητας το οποίο δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Ο Χριστός και οι άλλοι άνθρωποι είναι η χαρά μας, δηλαδή η μετοχή μας στην Εκκλησία! Εμείς είμαστε η χαρά του Θεού και των άλλων επειδή υπάρχουμε. Το ερώτημα είναι πώς εκφράζουμε την χαρά και πώς αυτή μπορεί να διαρκέσει.

Ο κόσμος σήμερα ταυτίζει την χαρά με την ευχαρίστηση, με την ηδονή. Για να είμαι χαρούμενος πρέπει να ικανοποιούνται οι επιθυμίες μου. Να γίνεται πράξη το θέλημά μου, σε όποιο επίπεδο κι αν νοείται, υλικό, επαγγελματικό, σχεσιακό, σώματος και πνεύματος. Η ευχαρίστηση έχει ως χαρακτηριστικό της ότι λειτουργεί στιγμιαία. Όταν περάσει η στιγμή της, τότε ο άνθρωπος ρίχνεται ξανά στο κυνήγι της. Χορταίνει και πεινά. Η ευχαρίστηση συνδέεται με την βουλιμία ή και την λαιμαργία. Ο άνθρωπος γίνεται αχόρταγος και κάποτε δεν έχει όρια στην εκζήτηση της ευχαρίστησης. Γι᾽ αυτό και απογοητεύεται όταν βλέπει ότι το θέλημά του δεν εκπληρώνεται ή όταν διαπιστώνει ότι πρέπει να ξαναπροσπαθήσει για να ευχαριστηθεί. Μόνο που κάθε νέα προσπάθεια, όταν λειτουργεί στην κατεύθυνση της συνεχούς εκπλήρωσης του θελήματος, γίνεται πιο αδηφάγα και ο άνθρωπος δεν ευχαριστιέται με τίποτα.

Εδώ υπεισέρχεται το στοιχείο της διασκέδασης. Ο άνθρωπος σήμερα αναζητεί την χαρά στον τρόπο του πολιτισμού που ονομάζεται διασκέδαση. Τα μέσα της τέχνης, όπως ο πολιτισμός μας τα αξιοποιεί και τα προβάλλει, μας κάνουν να θέλουμε να ξεπεράσουμε την ανία ή την κούρασή μας ή τα βάσανά μας μέσω αυτών. Έτσι θεωρούμε χαρά το γέλιο που προέρχεται από τις κωμικές σειρές και ταινίες, τους ήχους της μουσικής, το φαγητό και το ποτό των νυχτερινών εξόδων, το ξενύχτι, κάθε αλλαγή του καθημερινού μας προγράμματος. Η διασκέδαση θεωρείται συστατικό στοιχείο της ζωής μας. Μόνο που κι αυτή δεν έχει διάρκεια, ενώ όσο καλά και να περάσουμε, το πρόγραμμα της ζωής μας μάς περιμένει ξανά και την ίδια στιγμή η όποια χαρά παραμένει ατομικό γεγονός.

Η Εκκλησία μάς καλεί να έρθουμε στην κατάσταση που περιγράφει ο απόστολος Παύλος στους Κορινθίους: “Συνεργοί εσμέν της χαράς υμών” (Β᾽ Κορ. 1,24). “Θέλουμε να συμβάλουμε στην χαρά σας”. Να κατανοήσουμε ότι η χαρά έρχεται μέσα από την συνύπαρξη και ότι είναι ωραίο να συμβάλλουμε στην χαρά των άλλων. Χαρά είναι το μοίρασμα της πίστης. Χαρά είναι η σχέση με τον Θεό, η λειτουργική και η πνευματική ζωή της Εκκλησίας. Χαρά είναι η συνάντηση με τους αδελφούς μας. Χαρά είναι η τήρηση των εντολών του Θεού, όσο κι αν αυτό φαίνεται σταυρός, καθότι απαιτεί πολύ κόπο και υπέρβαση του εαυτού μας. Χαρά είναι η ταπείνωση και η προσευχή. Χαρά είναι η ελπίδα της ανάστασης. Χαρά τελικά είναι να νιώθουμε την αγάπη του Θεού στην καρδιά μας.

Η προτροπή του αποστόλου Παύλου μας βοηθά τελικά να υπερβούμε το στιγμιαίο της απόλαυσης, της ευχαρίστησης, της διασκέδασης. Η πίστη δεν αρνείται κάτι το οποίο δεν παραβιάζει τις εντολές του Θεού. Αναδεικνύει όμως τα πραγματικά του όρια, οδηγεί στην αυθεντικότητα. Η χαρά είναι για να μοιράζεται. Για να κάνει την αγάπη ανοιχτή. Για να δίνει διάρκεια. Για να μας δείχνει ότι όταν πιστεύουμε ότι είμαστε του Θεού και του ήθους της πίστης, είτε ζούμε είτε αποθνήσκουμε, είτε μας αποδέχονται είτε μας αρνούνται, υπάρχουμε για να μοιραζόμαστε. Και ο Θεός θα μας βοηθήσει η χαρά μας να γίνει από δώρο δωρεά!

Κέρκυρα, 2 Σεπτεμβρίου 2018