Αγαπητοί μου,
η Εκκλησία μας, λίγες ημέρες πριν από την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, μας βάζει σήμερα να ακούσουμε έναν από τους πιο γνωστούς και συγκλονιστικούς λόγους του Ευαγγελίου:
«Ούτως γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…»
Αδελφοί μου,
αν θέλαμε να κρατήσουμε μόνο μία φράση από το σημερινό Ευαγγέλιο, θα μπορούσε να είναι αυτή:
Ο Θεός μας αγαπάει. Και δεν μας το είπε μόνο. Μας το έδειξε.
Πώς; Με τον Σταυρό.
«Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν…»
Δηλαδή, τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον άνθρωπο, ώστε έδωσε τον Μονογενή Του Υιό.
Και εδώ, αδελφοί μου, βρίσκεται το μεγαλείο της αγάπης του Θεού.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στέκεται με θαυμασμό στη λέξη «ούτως».
Σαν να μας λέγει: Κοιτάξτε πόσο αγάπησε ο Θεός! Δεν έστειλε απλώς κάποιον να μας βοηθήσει. Έδωσε τον Υιό Του. Και ο Υιός Του έφθασε μέχρι τον Σταυρό.
Γι' αυτό ο Σταυρός δεν είναι για την Εκκλησία μας ένα σύμβολο ήττας. Δεν είναι ένα σύμβολο θανάτου.
Είναι το σύμβολο της αγάπης του Θεού. Είναι η απόδειξη ότι ο Θεός δεν εγκατέλειψε τον άνθρωπο. Και σκεφθείτε, αδελφοί μου, πόσο σημαντικό είναι αυτό για τη ζωή μας.
Γιατί υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος πονάει. Έρχεται μια ασθένεια. Έρχεται μια στενοχώρια. Μια αδικία. Μια απώλεια.
Μια δυσκολία στην οικογένεια. Και τότε ο άνθρωπος μπορεί να πει: «Πού είναι ο Θεός;»
Και η Εκκλησία έρχεται σήμερα και μας δείχνει τον Σταυρό.
Ο Θεός δεν είναι μακριά από τον πόνο μας. Ο Θεός ήρθε μέσα στον πόνο του ανθρώπου. Έγινε άνθρωπος. Πείνασε. Κουράστηκε. Διώχθηκε. Αδικήθηκε. Και τελικά σταυρώθηκε.
Γι' αυτό, όταν εμείς περνάμε μια δοκιμασία, δεν μπορούμε να πούμε ότι ο Θεός δεν γνωρίζει τον πόνο μας. Τον γνωρίζει.
Και μάλιστα τον γνωρίζει από τον Γολγοθά.
Αδελφοί μου,
ο Σταυρός όμως μας διδάσκει και κάτι άλλο. Μας διδάσκει πώς να αγαπούμε. Γιατί ο Χριστός δεν μας λέγει μόνο: «Κοίταξε τον Σταυρό μου».
Μας λέγει: «Πάρε τον σταυρό σου και ακολούθησέ με». Και τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να μάθουμε να συγχωρούμε. Να μην κρατούμε κακία. Να μην απαντούμε στο κακό με κακό. Να μπορούμε να πούμε: «Με πλήγωσε, αλλά δεν θέλω να τον μισή-σω». «Με αδίκησε, αλλά δεν θέλω η καρδιά μου να γεμίσει με εκδίκηση».
Αυτός είναι ο Σταυρός που καλούμαστε να σηκώσουμε. Και ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων μας θυμίζει ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι τρόπαιο σωτηρίας. Εκεί που ο κόσμος βλέπει ήττα, η Εκκλησία βλέπει νίκη.
Εκεί που ο κόσμος βλέπει θάνατο, η Εκκλησία βλέπει την αρχή της ζωής.
Γιατί; Γιατί μετά τον Σταυρό έρχεται η Ανάσταση. Και ο Απόστολος Παύλος, στο σημερινό Ανάγνωσμα, λέγει κάτι που φαίνεται παράξενο:
«Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».
«Δεν θέλω να καυχώμαι για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τον Σταυρό του Χριστού».
Αυτό είναι το φρόνημα της Εκκλησίας. Όχι «εγώ». Ο Χριστός.
Όχι η δύναμή μου. Η χάρη του Θεού. Όχι τα κατορθώματά μου.
Η αγάπη του Χριστού.
Αγαπητοί μου, αύριο θα υψώσουμε στον Ναό τον Τίμιο Σταυρό.
Και θα τον προσκυνήσουμε.
Ας μην τον προσκυνήσουμε μόνο με τα χείλη.
Ας τον προσκυνήσουμε με τη ζωή μας.
Ας γίνουμε λίγο πιο συγχωρητικοί.
Λίγο πιο ταπεινοί.
Λίγο πιο ελεήμονες.
Λίγο πιο κοντά στον άνθρωπο που έχει ανάγκη.
Και κυρίως, ας μην ξεχνάμε ποτέ αυτό που μας είπε σήμερα ο Χριστός: «Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον».
Δηλαδή: Τόσο πολύ μας αγάπησε ο Θεός. Και όταν κάποια στιγμή νιώσουμε ότι είμαστε μόνοι… ας κοιτάξουμε τον Σταυρό.
Όταν πονάμε… ας κοιτάξουμε τον Σταυρό. Όταν φοβόμαστε…
ας κοιτάξουμε τον Σταυρό. Και όταν πέσουμε… ας μην απελπι-στούμε.
Γιατί ο Σταυρός δεν τελειώνει στον Γολγοθά. Ο Σταυρός οδηγεί στην Ανάσταση. Αυτή είναι η ελπίδα μας. Αυτή είναι η πίστη μας.
Αυτό είναι το μήνυμα της Εκκλησίας:
Ο Χριστός σταυρώθηκε για μας, αναστήθηκε για μας και μας περιμένει να ζήσουμε μαζί Του.
Είθε, λοιπόν, ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός του Κυρίου να μας δίνει δύναμη στις δοκιμασίες μας, πίστη στις δυσκολίες μας, αγάπη στην καρδιά μας και ελπίδα στη ζωή μας.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου