Πέμπτη 14 Αυγούστου 2025
Τετάρτη 13 Αυγούστου 2025
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ
Στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία το πρωί της Τετάρτης 13 Αυγούστου 2025, ιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κοτυαίου κ. Διονυσίου, βοηθού του Μητροπολίτου Ιταλίας, προσκεκλημένου του οικείου Ποιμενάρχου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου, στα πλαίσια των λατρευτικών εκδηλώσεων με την ευκαιρία της ανάμνησης του υπερφυούς θαύματος διασώσεως της νήσου από την πολιορκία των Οθωμανών το 1716.
Ο Θεοφιλέστατος κ. Διονύσιος, απευθυνόμενος στο πολυπληθές εκκλησίασμα, επεσήμανε ότι ο Άγιος Σπυρίδων υπήρξε ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ. Χ. Η Σύνοδος αυτή δεν οριοθέτησε μια αλήθεια, αλλά εξέφρασε την Αλήθεια του Χριστού. Ο Χριστός δεν είναι μία από τις αλήθειες που υπάρχουν, αλλά είναι η μοναδική Αλήθεια. Όταν οι Πατέρες συγκεντρώθηκαν στη Νίκαια, δεν πήγαν για να μιλήσουν γύρω από την αλήθεια, αλλά για να διαφυλάξουν την Μία Αλήθεια από τις παραχαράξεις των αιρέσεων. Αυτή την πίστη διακηρύττουμε μέχρι σήμερα όταν ομολογούμε το Σύμβολο της Πίστεως. Η πίστη δεν είναι μία άποψη, ούτε μία φιλοσοφία, αλλά είναι εμπειρία, τρόπος ζωής, ζούμε τον Χριστό, δεν αποδεχόμαστε μία ιδέα περί αληθείας στον νου μας. Ο Χριστός δεν είναι ιδέα, ούτε γίνεται ιδεολογία. Ο Χριστός είναι ζωή και μετέχεται στη θεία Ευχαριστία.
Η Αλήθεια δεν είναι στατική αλλά εκτείνεται στους αιώνες. Είναι η Αλήθεια που ζούμε σήμερα και διακηρύττουμε, είναι αυτή που ζούνε οι Άγιοι της Εκκλησίας και αυτή που μεταλαμβάνουμε στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Αυτή την Αλήθεια, τον Χριστό μας, ας μας βοηθά ο Άγιος Σπυρίδων να διακρατούμε στη ζωή μας, κατέληξε τις σκέψεις του ο κ. Διονύσιος.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις ολοκληρώνονται το απόγευμα της Τετάρτης 13 Αυγούστου με την ακολουθία των «μπασμάτων».
Τρίτη 12 Αυγούστου 2025
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ
Με Αρχιερατικό Εσπερινό, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κοτυαίου κ. Διονυσίου, βοηθού επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας, συνεχίστηκαν το απόγευμα της Τρίτης 12 Αυγούστου 2025 στην Κέρκυρα οι εκδηλώσεις για την ανάμνηση του θαύματος του Αγίου Σπυρίδωνος, με το οποίο διασώθηκε το νησί από την πολιορκία των Οθωμανών Τούρκων το 1716.
Ομιλώντας προς του πολυπληθείς πιστούς ο κ. Διονύσιος επεσήμανε ότι μέσα από την λατρευτική χαρά της πανηγύρεως, η προσευχή έρχεται ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον Άγιο Σπυρίδωνα, που με το θαύμα του έσωσε όχι μόνο την Κέρκυρα, αλλά και όλη την Ευρώπη από την οθωμανική κατάκτηση. Και το ερώτημα έρχεται ξανά στη σκέψη μας: τι είναι το θαύμα; Το «θαύμα» προέρχεται από το «θαυμαστόν», κάτι που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση στον άνθρωπο, δεν το ζει καθημερινά. Το θαύμα όμως δεν έχει να κάνει με τους φυσικούς νόμους, καθώς έχει να κάνει με έκτακτους νόμους που δεν έχουν γενική ισχύ. Το θαύμα είναι λοιπόν είναι μία εμφάνιση της παντοδυναμίας του Θεού, που δεν καταργεί τους φυσικούς νόμους. Γι’ αυτό και ο ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρεται όχι σε θαύματα, αλλά σε «σημεία», σε ενδείξεις ότι Αυτός που τελεί το θαύμα, ο Ιησούς Χριστός, δείχνει την μεσσιανικότητα και την παντοδυναμία Του. Μέσα από τα θαύματα ο Χριστός διατρανώνει ότι Αυτός είναι ο Υιός του Θεού και ο Μεσσίας και η συνέπεια του θαύματος είναι η δοξολογία του Θεού. Το θαύμα τελείται στην Εκκλησία και για τα μέλη της Εκκλησίας, για να φανερώσει την παντοδυναμία του Θεού και να προκαλέσει τη δοξολογία του Θεού. Για να μπορέσει να συντελεστεί το θαύμα χρειάζεται η συνέργεια της ελευθερίας του ανθρώπου, που εκφράζεται με την πίστη. Το θαύμα δεν είναι θέαμα ούτε επίδειξη.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας έκανε το θαύμα της διάσωσης του νησιού, ακούγοντας την προσευχή, βλέποντας τη συνέργεια του λαού, που δεν ήθελε μόνο την απαλλαγή από την οθωμανική πολιορκία, αλλά και το να διατηρήσει την πίστη του. Γι’ αυτό και χρειάζεται σήμερα να διαφυλάξουμε τη συνέχεια της πίστεως και να εξακολουθούμε να αποβλέπουμε στον Άγιο Σπυρίδωνα. Να μη λησμονούμε ότι τα μυστήρια της Εκκλησίας, όπως η θεία ευχαριστία και η εξομολόγηση, είναι τα συνεχή θαύματα της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας. Ας κρατήσουμε αυτή τη σχέση με τον Χριστό, όπως ο Άγιος Σπυρίδωνας, για να ζούμε την πίστη ως ζωή και όχι ως συνήθεια.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις συνεχίζονται το πρωί της Τετάρτης 13 Αυγούστου 2025 με την τέλεση Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας.
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΓΙΑ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ
Συνεχίστηκαν το πρωί της Τρίτης 12 Αυγούστου 2025, με την τέλεση στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος Αρχιερατικού Συλλείτουργου, στο οποίο προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος και συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων κ. Διονύσιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος, βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας, και ο οικείος ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, οι εκδηλώσεις για την ανάμνηση του θαύματος του Αγίου Σπυρίδωνος, με το οποίο διασώθηκε το νησί από την πολιορκία των Οθωμανών Τούρκων το 1716.
Προσφωνώντας τους επισκόπους ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος επεσήμανε ότι η συλλειτουργία είναι ένα σημείο ευχαριστίας στον Θεό για την ευλογία να μας έχει δώσει τον Άγιο Σπυρίδωνα ως προστάτη και πολιούχο του τόπου.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, ο οποίος τόνισε ιδιαιτέρως ένα σημαντικό στοιχείο της ζωής και της διακονίας του Αγίου Σπυρίδωνος: την συνέπεια λόγων και έργων. Ο Άγιος Σπυρίδων έφθασε να θεολογεί, να θαυματουργεί, να αγαπά θυσιαστικά. Τα λόγια του Κυρίου έγιναν ο καταστατικός χάρτης της ζωής του. Όμως αυτό που μελετούσε, το ζούσε στον καθημερινό του βίο. Η ζωή του ήταν το πιο δυνατό του κήρυγμα στην κοινωνία και στον κόσμο. Ο Άγιος δεν ήταν κάτι παραπάνω από εμάς. Ήταν άνθρωπος όπως εμείς, με σάρκα και οστά, με τη διαφορά ότι αγωνιζόταν κάθε ώρα και στιγμή, να κάνει πράξη τα λόγια του Χριστού, ο Οποίος ζητά από εμάς όσα λέμε να τα πράττουμε.
Στην πνευματική μας ζωή η συνέπεια λόγων και έργων σημαίνει να είσαι αυτό που πιστεύει. Να μην υποκρίνεσαι. Να μην αλλοιώνεται η καρδιά σου όταν βρίσκεσαι σε θέση ισχύος στην οικογένεια, στην εργασία, στην κοινωνία. Αυτός που είσαι στην Εκκλησία να είσαι στο σπίτι σου, στη δουλειά σου, στην κοινωνία, παντού. Αν δεν υπάρχει αυτή η συνέπεια, ελλοχεύει ο κίνδυνος να γίνουμε ψεύστες ενώπιον του Θεού, διότι μόνο «οι ποιηταί του νόμου δικαιωθήσονται», κατά τον αποστολικό λόγο, ενώ «πίστις άνευ έργων νεκρά εστί». Μόνο τότε ο λόγος μας έχει πνοή αγιότητας, όταν υπάρχει αυτή η συνέπεια. Και αυτή τη μαρτυρία της συνέπειας την επιβεβαιώνουν οι σύγχρονοι Άγιοι, Πορφύριος, Παΐσιος, Ιάκωβος Τσαλίκης, οι οποίοι έδειχναν διά της αγάπης για τον Θεό, της προσευχής και της ταπεινώσεως ότι η συνέπεια λόγων και πράξεων γίνεται αγιότητα.
Σήμερα, πνιγμένοι στις ηδονές του βίου, εντοπίζουμε τον εαυτό μας πολύ μακριά από τους Αγίους μας. Θεωρούμε τους αγώνες αυτούς ακραίους, πολύ δύσκολους, που δεν μπορούμε να τους ακολουθήσουμε. Μπορούμε εμείς, χωρίς να κλειστούμε σε μοναστήρι, να έχουμε συνέπειά λόγων και έργων στην πνευματική μας ζωή; Να ένα μεγάλο ερώτημα πνευματικότητας στην εποχή μας. Οι πατέρες μας όμως μας διδάσκουν ότι ο Χριστός δεν ζητά από εμάς την τελειότητα, αλλά να αγωνιζόμαστε να αγαπάμε χωρίς ιδιοτέλεια. Ζητά από εμάς να μην έχουμε ως κέντρο της ζωής μας τον εαυτό μας, αλλά τον Θεό. Να προσπαθούμε να συγχωρούμε άνευ όρων και προϋποθέσεων. Να επιμένουμε στην προσευχή με ταπείνωση και να μετανοούμε για τα σφάλματά μας.
Η αμαρτία σήμερα έχει γίνει καθημερινότητα. Έχουν ατονήσει τα πνευματικά μας αισθητήρια και θεωρούμε δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε χωρίς να σεβόμαστε τον λόγο του Θεού και το πρόσωπο του συνανθρώπου μας. Προβάλλουμε τις επιθυμίες μας ως κανόνα ζωής και ως πρότυπο ελευθερίας και προόδου. Αυτό όμως μας καθιστά ασυνεπείς μπροστά στον Θεό. Ο Κύριός μας όμως δεν παρέδωσε θεωρίες, ούτε ιδεολογίες ανθρώπινες. Ο λόγος του είναι φως και ζωή στα σκοτάδια και στον πνευματικό θάνατο της αμαρτίας.
Η Εκκλησία μας ανέδειξε τον Άγιο Σπυρίδωνα όχι επειδή έκανε θαύματα, αλλά επειδή έζησε γνήσια το Ευαγγέλιο του Χριστού. Η συνέπεια του Αγίου του έδωσε το χάρισμα της θαυματουργίας. Γι’ αυτό και ζητά από εμάς να έχουμε την συνέπεια λόγων και έργων στην καθημερινή μας πνευματική ζωή, να ακούμε, να μελετούμε, να δεχόμαστε τον λόγο του Θεού και να τον κάνουμε πράξη στη ζωή μας. Δεν αρκεί να προσκυνούμε αι να αγαπούμε τον Άγιο, αν στην υπόλοιπη ζωή δεν εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο. Ας μιμηθούμε λοιπόν με μετάνοια, με προσευχή, με αγάπη, με συγχώρηση τον Άγιό μας και ας τον παρακαλούμε να μας χαρίζει την καρδιά του.
Ο κ. Θεόφιλος, τέλος, εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Νεκτάριο, για την πρόσκληση και την αγάπη.
Παρόντες στο συλλείτουργο ήταν ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Στέφανος Γκίκας και ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος των εν Κερκύρα Ρωμαιοκαθολικών χριστιανών κ. Γεώργιος Αλδουβάς. Πλήθος κόσμου συμμετείχε στην θεία λειτουργία, ενώ συνεχίζεται μέχρι και το απόγευμα της Τετάρτης όλη την ημέρα και την νύκτα το προσκύνημα, καθώς ο άγιος βρίσκεται στην "θύρα".
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ
Με την τέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος συνεχίστηκαν το απόγευμα της Δευτέρας 11 Αυγούστου 2025 στην Κέρκυρα οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την ανάμνηση του υπερφυούς θαύματος, με το οποίο ο Άγιος έσωσε το νησί από την πολιορκία των Τούρκων στις 11 Αυγούστου 1716.
Στον Εσπερινό χοροστάτησε και μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, ενώ συγχοροστάτησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ζακύνθου και Στροφάδων κ. Διονύσιος, Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος, βοηθός του Μητροπολίτου Ιταλίας, και ο οικείος Ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την Κέρκυρα και διηκόνησε ως κληρικός επί πολλά έτη στην Μητρόπολη, έκανε αναφορά στο αθέατον κάλλος, το οποίο αποτυπώνει η ορθόδοξη διδασκαλία διά της εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Οι μαθητές, λέει ο ευαγγελιστής Λουκάς, είχαν βεβαρυμένους τους οφθαλμούς, αλλά αξιώθηκαν να δούνε τη δόξα της θεότητας. Στην πρώτη παρουσία του Θεού στο όρος Σινά, τα πάντα εκαπνίζοντο για να δείξει ο Θεός στο γένος των Ισραηλιτών που βρισκόταν στους πρόποδες ότι ο Θεός είναι ο παντοδύναμος και ο ισχυρός. Στο Θαβώρ εν ιλαρότητι, εν περισυλλογή, δείχνει τη δόξα Του στους μαθητές Του. Διά των κτιστών οφθαλμών βλέπουν το άκτιστο φως. Σεσαρκωμένος είναι πλέον ο Υιός και Λόγος του Θεού, ενώνει το κτιστό με το άκτιστο και δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γευθούν τη θεότητά Του. Βλέπουν οι μαθητές αυτό που αποζητούσαν, τον Μεσσία, τον Σωτήρα, τον Λυτρωτή, που σώζει τον κόσμο από την φθορά, τον θεώνει, τον σώζει ανασταίνοντάς τον. Γεύεται ο άνθρωπος της παραδεισίου καταστάσεως, το αληθινόν φως, την παρουσία της Τριαδικής θεότητας. Το αθέατον κάλλος στον Χριστό είναι η θεότητά Του, συνομιλεί με τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην αποκατάστασή του, στο αρχέτυπον κάλλος. Ξαναβρίσκει ο άνθρωπος την Θεοκοινωνία. Μπορούμε να γίνουμε πλέον ίδιοι με τον Θεό. Η δόξα του Θεού δόξα ανθρώπου γίνεται, λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Κι εμείς γινόμαστε φως. Μετέχουμε διά των μυστηρίων στη βασιλεία του Θεού. Ο Χριστός παρουσιάζεται στο Θαβώρ ως αυτός που είναι. Γι’ αυτό και οι μαθητές θέλουν να μείνουν κοντά Του. Άνυδρο το Θαβώρ, όμως ελκυστικό πλέον. Άνυδρος ο κόσμος σήμερα πνευματικά και μακριά από το φως, τη χάρη, τη φιλανθρωπία, το έλεος του Χριστού. Μας χρειάζεται να μεταμορφωθούμε και να γευτούμε της κοινωνίας του Θεού. Χρειάζεται να νιώθουμε τον Θεό ως φως που μας χαριτώνει καρδιακά, απομακρύνοντάς μας από την πτώση και την αμαρτία. Να ξαναβρούμε τη δική μας Επαγγελία, τη χαρά του Παραδείσου, διά της μυστικής μας ενώσεως με τον ενανθρωπήσαντα και μεταμορφωθέντα Σεσαρκωμένο Λόγο. Ζούμε αυτή τη χαρά και τη χάρη διά των μυστηρίων της Εκκλησίας, ιδίως με την θεία κοινωνία. Με την προσευχή, διά της οποίας συνυπάρχουμε με τον Θεό, ζώντας τη χάρη του Ακτίστου Φωτός, τη Θεοκοινωνία, τη συνομιλία με τον Κύριο, αρκεί να αφήσουμε τη ζωή μας στην πρόνοια του Θεού, με ταπείνωση, μετάνοια και συντριβή.
Ο κ. Τιμόθεος ευχαρίστησε, τέλος, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κερκύρας για την ευλογία που έδωσε να βρεθεί στην Κέρκυρα, να προσεγγίσει για μία ακόμη φορά, μαζί με τους άλλους αρχιερείς και τους πολυπληθείς προσκυνητές, τον Άγιο Σπυρίδωνα που ζει το Θαβώρειο φως, ευρισκόμενος με την προσευχή, τη συντριβή και την ταπείνωση στη Θεοκοινωνία. Ο Άγιος ζει την απλότητα, γίνεται δοχείο του Αγίου Πνεύματος, πηγή χαρισμάτων, μοιράζεται τη χαρά που ο ίδιος βιώνει με τον λαό του και με όλους τους προσκυνητές. Νικά κάθε φόβο και φεύγει από τον χρόνο, γίνεται παρελθόν, παρόν και μέλλον, διακηρύσσοντάς μας διά του αφθάρτου σώματος την εσχατολογική κατάσταση που υποσχέθηκε ο Θεός στους ανθρώπους. Όλα του τα έδωσε ο Θεός και όλα μπορεί να τα δώσει και σε μας.
Όλες οι εποχές είναι ειδωλολατρικές, είναι εποχές αποστασίας, διότι οι άνθρωποι απομακρυνόμαστε από την αγάπη του Θεού. Όμως δεν νικιόμαστε όταν έχουμε πίστη, όταν βιώνουμε την παρουσία του Ακτίστου Φωτός, όταν έχουμε ευαγγελική ζωή. Tότε ο κόσμος μπορεί να γίνεται σκύβαλα, αλλά οι χριστιανοί διατηρούμε τη χάρη της αγιότητας και την μεταλαμπαδεύουμε στις επόμενες γενιές, απευθυνόμενοι στον Δωρεοδότη Κύριο που δόξασε τον Άγιο Σπυρίδωνα, να μας δίδει τη χάρη Του ώστε να αποδεχόμαστε την μεταμόρφωση του Θαβωρείου Φωτός για τις δικές μας καρδιές, να φωτιστούμε, να θεωθούμε, να ζούμε τη χαρά του μεταμορφωθέντος Χριστού.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις συνεχίζονται την Τρίτη 12 Αυγούστου 2025, με Αρχιερατικό Συλλείτουργο, ενώ τα βράδια ο ναός παραμένει ανοιχτός, γίνεται αγρυπνία και ο Άγιος παραμένει όρθιος στην «θύρα», για να τον προσκυνούν οι πιστοί.
Δευτέρα 11 Αυγούστου 2025
ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗ ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
Με την καθιερωμένη μεγαλοπρέπεια της κερκυραϊκής παράδοσης λιτανεύτηκε το πρωί της Δευτέρας 11 Αυγούστου 2025 το ιερό σκήνωμα του Αγίου και θαυματουργού Σπυρίδωνος. στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την ανάμνηση του θαύματος διάσωσης της Κέρκυρας από την πολιορκία των Οθωμανών Τούρκων στις 11 Αυγούστου 1716 χάρις στην θαυματουργή παρέμβαση του αγίου Σπυρίδωνος. Στην λιτάνευση συμμετείχαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων κ. Διονύσιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος, βοηθός του Μητροπολίτη Ιταλίας, και ο οικείος ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος. Πλήθος κόσμου ακολούθησε τον Άγιο και προσευχήθηκε κατά την λιτάνευση του σκηνώματός του. Παρόντες ήταν ο περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων κ. Τρεπεκλής, οι βουλευτές του Νομού κ.κ. Αυλωνίτης και Μπιάγκης, ο βουλευτής Δυτικού τομέα Αθήνας της ΝΙΚΗΣ κ. Ανδρέας Βορύλλας , ο δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων κ. Στέφανος Πουλημένος, ο Αρχιεπίσκοπος των εν Κερκύρα Ρωμαιοκαθολικών κ. Γεώργιος Αλδουβάς, εκπρόσωποι των δικαστικών, στρατιωτικών, αστυνομικών και εκπαιδευτικών αρχών, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλοι εκπρόσωποι των αρχών του τόπου.
Προηγήθηκε η παράκληση στο ιερό προσκύνημα, ενώ τελέστηκαν κατά την λιτάνευση δύο δεήσεις, η πρώτη στην είσοδο του παλαιού φρουρίου, σε ανάμνηση του θαύματος του αγίου, και η δεύτερη στο παλάτι. Εκεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, αφού ευχαρίστησε τους αρχιερείς που είναι επικεφαλής Μητροπόλεων των Επτανήσων ή έλκουν την καταγωγή και έχουν διακονήσει στην Κέρκυρα,, τις αρχές και τον λαό του Θεού, προσφώνησε τους παρισταμένους λέγοντας ότι θυμόμαστε το μεγάλο θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνος, καθώς η νήσος της Κέρκυρας, αλλά και όλα τα Επτάνησα σώθηκαν χάρις σ’ αυτό. Πολιορκήθηκε η Κέρκυρα τότε. Πολιορκείται και σήμερα ο τόπος μας, από την ποικίλη αμαρτία την οποία προβάλλουν ως δικαίωμα οι έχοντες και κατέχοντες. Πολιορκείται από την αδιαφορία του λαού μας, ο οποίος οδηγήθηκε σ’ αυτήν από τη στιγμή που απαξιώθηκαν οι αξίες, οι εθνικές και ηθικές. Πολιορκείται από το σύστημα της παγκοσμιοποίησης το οποίο θέλει να καταβάλει κάθε αρχή που θα βοηθούσε τον λαό να ζήσει την αλήθεια και την ελευθερία του. Ο λαός μας σήμερα δυσκολεύεται να ξεχωρίσει την αλήθεια, τόσο οι υψηλά ιστάμενοι, όσο και οι πολλοί.
Ο κ. Νεκτάριος δεήθηκε στον Άγιο Σπυρίδωνα, όπως μας λύτρωσε από την πολιορκία των Αγαρηνών, να μας λυτρώσει από τις σύγχρονες πολιορκίες. Έχει τη δυνατότητα να ικετεύσει τον Πανάγιο Θεό, ώστε να ξεπεράσουμε τις δοκιμασίες μας, που οφείλονται και στην απόφαση του Θεού να επιτρέψει να τις περάσουμε για να ισχυροποιηθεί η πίστη μας, ώστε να μπορούμε να ξεχωρίσουμε τι είναι το αληθές και τι όχι στη ζωή μας και αυτό που μας οδηγεί σ’ Εκείνον.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις συνεχίζονται με την τέλεση του εσπερινού και της ιεράς αγρυπνίας, ενώ ο άγιος Σπυρίδων βρίσκεται στην "θύρα", όρθιος, για να τον προσκυνούν και να του απευθύνουν τα αιτήματά τους οι πολυπληθείς πιστοί και προσκυνητές.
Κυριακή 10 Αυγούστου 2025
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ
Με την τέλεση Αρχιερατικής θείας λειτουργίας, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου, νωρίς το πρωί της Δευτέρας 11 Αυγούστου 2025, συνεχίστηκαν στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την ανάμνηση του υπερφυούς θαύματος, με το οποίο ο Άγιος έσωσε το νησί από την πολιορκία των Τούρκων στις 11 Αυγούστου 1716.
Στο πολυπληθές εκκλησίασμα μίλησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Σεραφείμ Κονίδης, κληρικός της Μητροπόλεως Ζακύνθου, ο οποίος, έλαβε αφόρμηση από ένα στιχουργικό επίγραμμα του Νικολάου Βουβουλίου, αφιερωμένο στον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Προστάτη και Ευεργέτη της Κέρκυρας, το οποίο συντεθηκε με αφορμή το θαύμα. Ο ποιητής επισημαίνει ότι ο Άγιος κατέστη ουρανοπολίτης και διά των θερμών πρεσβειών του, οι χριστιανοί βιώνουν πολυποίκιλα θαύματα, ιάσεις, λύσεις προβλημάτων και θεϊκές παρεμβάσεις. Γι΄ αυτό οι πιστοί υμνούν το όνομα του Τριαδικού Θεού και αναπέμπουν δεήσεις στον Άγιο, όπως οι χιλιάδες του λαού που κατακλύζουν την πόλη της Κέρκυρας για να προσευχηθούν, ενθυμούμενοι το σωτήριο θαύμα.
Ο Άγιος έζησε προσευχόμενος για το λογικό ποίμνιο του και συνεχίζει και μετά την κοίμηση του και δια του χαριτόβρυτου Ιερού Σκηνώματος του να ικετεύει τον Θεό να σώζει κάθε ψυχή που προστρέχει σε αυτόν, απομακρύνοντας κάθε εισβολέα από όπου και αν προέρχεται και λυτρώνει πάσα άνθρωπο καταφεύγοντα σε αυτόν, από τις ενέργειες του πονηρού, όχι μόνο των Φαιάκων ή του Αδριατικού Πελάγους, ή μόνο των Ελλήνων όπως αναφέρεται στο επίγραμμα.
Στον απόηχο της μεγάλης εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας, έρχεται στη σκέψη μας ο λόγος του Μαξίμου του Ομολογητού, ο οποίος λέγει ότι στο όρος Θαβώρ μεταμορφώνεται ολόκληρη η ανθρώπινη φύση εν τω προσώπω του Θεανθρώπου, μας δίνεται η δυνατότητα να λάμψουμε και εμείς όπως οι Άγιοι μας, όπως έλαμψε και ο Άγιος Σπυρίδων, ο οποίος ακολούθησε το Θαβώρειο φως, ακολούθησε το δρόμο της θεώσεως και απευθύνει σε όλους μας προσκλητήριο να τον ακολουθήσουμε. Να μην κρυφτούμε στη θέα του Θεού όπως οι Πρωτόπλαστοι όταν έπεσαν στην παγίδα του διαβόλου, αλλά με παρρησία να σταθούμε ενώπιον της δόξας Του, ομολογώντας την πίστη μας και να δεχθούμε την προσωπική μας μεταμόρφωση.
Όπως συχνά αναφέρει στα κηρύγματά του και ο φιλοξενών Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, το κύριο χαρακτηριστικό του Αγίου Σπυρίδωνος είναι η πραότητα, ως καρπός του Αγίου Πνεύματος, που χαρίτωσε τον Άγιο αλλά και κάθε πιστό που λαμβάνει το μυστήριο του χρίσματος και είναι σφραγίδα πνευματική ανεξίτηλη, αναφαίρετη και μας ακολουθεί σε ολόκληρο το βίο μας και οφείλουμε ακολουθώντας το παράδειγμα του, να διατηρήσουμε τη χάρη που λαμβάνουμε.
Ο ομιλητής έκλεισε τις σκέψεις του επισημαίνοντας ότι στους σύγχρονους καιρούς της αναστάτωσης και των ανατροπών αυτήν την αλήθεια καλούμαστε να ομολογήσουμε και εμείς. Τα Επτάνησα συνδέονται όχι μόνο με την κοινή θάλασσα, το Ιόνιο Πέλαγος, αλλά με ακατάληπτους πνευματικούς δεσμούς, αιώνιους και αδιάσπαστους. Το δεύτερο μισό του δεκάτου έκτου αιώνα, μιας πραγματικά κρίσιμης ιστορικής περιόδου, ο Θεός ευδόκησε και στη Κέρκυρα μετακομίστηκε το Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνος, στην Κεφαλονιά δημιούργησε στα Ομαλά την πνευματική κυψέλη ο Θείος Γεράσιμος και στο Τζάντε μας, στην Ζάκυνθο μας, το αρχοντόπουλο Διονύσιος Σιγούρος, ο Άγιος της Συγγνώμης διακονεί από τα Στροφάδια και την Αναφωνήτρα τους συμπατριώτες του. Από εκείνη την ιστορική χρονική περίοδο οι τρεις Άγιοι μας, οι Προστάτες μας, με τα άφθαρτα Σκηνώματα τους, μαζί με την Παναγία μας, την Κυρά τη Φανερωμένη από το κέντρο του Ιονίου, τη Λευκάδα, έχουν υψώσει ισχυρό ανάχωμα και περιφρουρούν όχι μόνο τα νησιά μας, όχι μόνο την πατρίδα μας, αλλά ολόκληρη την Ορθοδοξία από κάθε επιβουλή και διαβολή. Αυτών τις πρεσβείες επικαλούμαστε και εκεί εναποθέτουμε την ελπίδα μας και τη σωτηρία μας.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις συνεχίζονται.
