«Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται»
είναι από το Ευαγγέλιο του Ευαγγελιστού Ιωάννου (Ἰω. 5:14), όταν ο Χριστός συναντά τον παραλυτικό μετά τη θεραπεία του στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά. Ο Ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει τον λόγο αυτό με ιδιαίτερη πνευματική δύναμη: η θεραπεία του σώματος είναι δωρεά, αλλά η διατήρησή της συνδέεται με τη θεραπεία της ψυχής.
Αδελφοί μου,
ο Κύριος, αφού εθεράπευσε τον παράλυτο που επί τριάκοντα οκτώ χρόνια υπέφερε, δεν τον άφησε μόνο με την ευεργεσία της σωματικής αποκατάστασης. Τον συναντά στον ναό και του απευθύνει λόγο παιδαγωγικό και σωτήριο:
«Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται».
Τι μας φανερώνει εδώ ο Χριστός;
Πρώτον, ότι πολλές φορές οι θλίψεις και οι ασθένειες δεν είναι τυχαία γεγονότα. Ο ιερός Χρυσόστομος διδάσκει ότι ο Θεός, ως φιλόστοργος Πατέρας, επιτρέπει δοκιμασίες όχι για εκδίκηση αλλά για παιδαγωγία. Η ασθένεια γίνεται φάρμακο πνευματικό, όταν οδηγεί τον άνθρωπο σε μετάνοια.
Ο Κύριος δεν λέγει: «πρόσεχε μήπως ξαναρρωστήσεις», αλλά «μηκέτι ἁμάρτανε». Δείχνει έτσι ότι η ρίζα του βαθύτερου κακού δεν είναι η σωματική αδυναμία, αλλά η αμαρτία που πληγώνει την ψυχή.
Ο Ιερός Χρυσόστομος επισημαίνει ότι ο Χριστός μιλά με πραότητα. Δεν κατακρίνει τον άνθρωπο δημόσια, δεν τον εξευτελίζει, αλλά ιδιαιτέρως τον νουθετεί. Έτσι ενεργεί η θεία αγάπη: θεραπεύει πρώτα και ύστερα διδάσκει· ελεεί και μετά καλεί σε διόρθωση.
Δεύτερον, ο λόγος «ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται» είναι προειδοποίηση γεμάτη φιλανθρωπία. Υπάρχει κάτι χειρότερο από την σωματική παράλυση: η παράλυση της ψυχής. Υπάρχει κάτι βαρύτερο από την πρόσκαιρη ασθένεια: η απομάκρυνση από τον Θεό.
Ο άγιος πατήρ μας λέγει ότι πολλές φορές ο άνθρωπος, όταν λάβει τη δωρεά του Θεού, γρήγορα λησμονεί τον Ευεργέτη. Στην ώρα της δοκιμασίας προσεύχεται, υπόσχεται αλλαγή, μετανοεί. Μόλις όμως περάσει η θλίψη, επιστρέφει στις ίδιες συνήθειες.
Γι’ αυτό ο λόγος του Κυρίου απευθύνεται και σε εμάς σήμερα:
Έλαβες υγεία; Δόξαζε τον Θεό.
Ξεπέρασες μια δυσκολία; Μην επιστρέψεις στην αμαρτία.
Σου δόθηκε νέα αρχή; Μη τη σπαταλήσεις.
Κάθε ευεργεσία του Θεού είναι πρόσκληση μετανοίας.
Αδελφοί, πόσες φορές κι εμείς στεκόμαστε πνευματικά παράλυτοι; Μας κρατούν δεμένους η αδιαφορία, ο εγωισμός, η φιλαυτία, η κατάκριση, η αμετανοησία. Και έρχεται ο Χριστός να μας πει:
«Σηκώθηκες; Μη ξαναπέσεις. Θεραπεύθηκες; Μη ξανατραυματίσεις την ψυχή σου.»
Ας ακούσουμε τη φωνή Του με φόβο Θεού και ευγνωμοσύνη.
Η αληθινή ευχαριστία για τις δωρεές Του δεν είναι μόνο τα λόγια, αλλά η αλλαγή ζωής.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου