Κερκύρας Νεκτάριος: «Σήμερα, η κοινωνία ζει ένα παραφύσιν θαύμα»

Την Παρασκευή, 8 Μαΐου 2026, εορτή του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, η Κέρκυρα εόρτασε το υπερφυές θαύμα της Ομματώσεως του Τυφλού Στεφάνου, το οποίο συντελέσθηκε στην Κασσιώπη της Βόρειας Κέρκυρας. Σύμφωνα με την τοπική εκκλησιαστική παράδοση, κατά το έτος 1530 μ.Χ., ένας απλός άνθρωπος καταγόμενος εκ της Νότιας Κέρκυρας, ονόματι Στέφανος, κατηγορήθηκε αδίκως για υπεξαίρεση αλευριού από κάποιο μύλο και καταδικάσθηκε στην σκληρή ποινή της εξόρυξης των οφθαλμών του. Τότε, η πονεμένη μητέρα του τον οδήγησε στο μοναστήρι της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Κασσιώπη και αφού παρέμειναν ολόκληρη τη νύκτα προσευχόμενοι ενώπιον της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας, η Χάρις του Θεού επενέργησε θαυματουργικά, αποκαθιστώντας την όραση και χαρίζοντας εκ νέου τους οφθαλμούς στον αδίκως καταδικασθέντα νέο. 

Με την ευκαιρία της εορτής, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου Κασσωπίτρας στην εν λόγω περιοχή της Βόρειας Κέρκυρας. Στον ως άνω Ιερό Ναό ως εφημέριος διακονεί ο Αρχιερατικός Επίτροπος Βορειοανατολικής Κέρκυρας, Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Σαλβάνος, ο οποίος εργάζεται αόκνως και αθορύβως για την πνευματική οικοδομή και πρόοδο της ενορίας. Ακόμης, με το Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ανδρέας Γκιόκας, Ιερείς εκ διαφόρων περιοχών της Κέρκυρας, οι οποίοι ευλαβούνται ιδιαιτέρως την Υπεραγία Θεοτόκο, καθώς και ο Διάκονος του Σεβασμιωτάτου, π. Ευσέβιος Πανδής. Επιπλέον, στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Στέφανος Γκίκας, ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας, κ. Γεώργιος Μαχειμάρης, εκπρόσωποι των τοπικών αρχών, των σωμάτων ασφαλείας και πλήθος ευλαβών πιστών από διάφορες περιοχές της νήσου.

Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο ιερό πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, υπογραμμίζοντας τον πρωτεύοντα ρόλο της στο μυστήριο της Θείας Οικονομίας και στη ζωή της Εκκλησίας. Όπως τόνισε, η Παναγία υπήρξε εκείνη η οποία με ταπείνωση και υπακοή στο θέλημα του Θεού, δέχθηκε να γίνει το καθαρό δοχείο της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ώστε να πραγματοποιηθεί το προαιώνιο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου διά της ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι η Παναγία συνδέθηκε με όλα τα μεγάλα γεγονότα της επίγειας παρουσίας του Κυρίου μας, από τη Γέννηση και το δημόσιο κήρυγμα, έως το Πάθος, τη Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψη. Στάθηκε ιδιαιτέρως στον ανθρώπινο πόνο της Θεοτόκου κάτω από τον Σταυρό, αλλά και στην χαρά της Αναστάσεως, όταν κατά την υμνολογία της Εκκλησίας, είδε τον Υιό της «ἀναστάντα θεοπρεπῶς». Παράλληλα, αναφέρθηκε στην παρουσία της Παναγίας ανάμεσα στους Αγίους Αποστόλους έως την ημέρα της Πεντηκοστής, υπογραμμίζοντας ότι παραμένει έως σήμερα η μητέρα των πιστών και η μεσίτρια μεταξύ ουρανού και γης.

Συνεχίζοντας, ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι κάθε θαύμα προϋποθέτει πίστη, υπομονή και εμπιστοσύνη στο Θεό. Υπενθύμισε ότι ο ίδιος ο Χριστός, πριν επιτελέσει τα θαύματά Του, ζητούσε από τους ανθρώπους την ομολογία της πίστεως και την μετάνοια, επισημαίνοντας ότι η Χάρις του Θεού επισκιάζει τον άνθρωπο όταν εκείνος αγωνίζεται πνευματικά και παραμένει μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.

Επιπλέον, ο κ. Νεκτάριος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις δυσκολίες της σύγχρονης εποχής, εκφράζοντας την ανησυχία του για την απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό και την επικράτηση του συμφέροντος και της φιλαυτίας. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο σύγχρονος άνθρωπος δυσκολεύεται πλέον να αναγνωρίσει τον συνάνθρωπό του, καθώς η ανθρωπότητα ζει σε ένα άλλο θαύμα, σε ένα «παραφύσιν θαύμα», ενώ η αγάπη, την οποία κήρυξε ο Χριστός, παραμερίζεται από τη σύγκρουση, τη διχόνοια και τη βία, τόσο στις διαπροσωπικές σχέσεις όσο και στις σχέσεις μεταξύ των λαών. Υπενθύμισε δε ότι η Αγία Γραφή προειδοποιεί για πολέμους και ακαταστασίες, καλώντας τον άνθρωπο όχι σε φόβο, αλλά σε πνευματική εγρήγορση, μετάνοια και επιστροφή στο Θεό.

Παράλληλα, τόνισε ότι η Εκκλησία διατηρεί διαχρονικά την προφητική της φωνή, υπενθυμίζοντας στον κόσμο την αλήθεια του Ευαγγελίου και την ανάγκη πνευματικής συνέπειας. Κάλεσε τους πιστούς να φροντίσουν ουσιαστικά τη σχέση τους με το Θεό, με τους συνανθρώπους τους και με τον ίδιο τους τον εαυτό, υπογραμμίζοντας ότι μόνον μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας, τη μετάνοια και την αγάπη μπορεί να επανέλθει η ειρήνη στην ανθρώπινη καρδιά και στην κοινωνία.

Με πατρική αγάπη στάθηκε ιδιαιτέρως στα παιδιά και στους νέους, τονίζοντας ότι η κοινωνία έχει ανάγκη από πνευματικά στηρίγματα, αγάπη και ουσιαστική παρουσία της Εκκλησίας. Ιδιαιτέρως επεσήμανε τη σημασία της παρουσίας των Ιερέων στα σχολεία και της ευλογίας και του αγιασμού των παιδιών, σημειώνοντας ότι η Χάρις του Θεού λειτουργεί ως δύναμη ειρήνης, ενότητας και αποτροπής φαινομένων βίας και σκληρότητας. 

Κλείνοντας, ευχήθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος να σκεπάζει το λαό μας, τα παιδιά και την πατρίδα μας, χαρίζοντας πίστη, ειρήνη και ελπίδα. 

ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΣ

 Ένα από τα βασικά θέματα, τα οποία γράφαμε ως Έκθεση, οι μεγαλύτεροι από εμάς, ήταν το χάσμα των γενεών. Ακολουθώντας τη γραμμή των φιλοσόφων της αρχαιότητας, προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε τις διαφορές ανάμεσα στους νέους και τους πρεσβύτερους. Αποδίδαμε στη νέα γενιά την όρεξη, τον ενθουσιασμό, την απερισκεψία, την αμφιθυμία, τον έρωτα, την τρέλα, τη δίψα για περιπέτεια. Βλέπαμε τους μεγαλύτερους ως συντηρητικούς, μαζεμένους, μετρημένους, χωρίς διάθεση για μεγάλα ρίσκα, για μεγάλα βήματα. Ονειρευόμασταν έναν κόσμο στον οποίο οι νέοι θα είχαν τον τελευταίο λόγο, θα οδηγούσαν τους πάντες προς τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, τη δημιουργικότητα και οι μεγαλύτεροι θα ακολουθούσαν, συμβουλεύοντας και με χαρά βάζοντας κάποια όρια, χωρίς όμως να αποκόβουν τον νεανικό ενθουσιασμό. Το χάσμα των γενεών έφερνε συγκρούσεις, ιδεολογικές και οραματικές. 

 Σήμερα, υπάρχει άραγε χάσμα γενεών;  Με δυσκολία μπορούμε να δώσουμε καταφατική απάντηση. Το Διαδίκτυο και το κινητό δείχνουν να θριαμβεύουν στη διαμόρφωση της πορείας της ζωής. Μπορεί οι νέοι να εξακολουθούν να  είναι πιο κριτικοί απέναντι στην κοινωνία των μεγαλυτέρων, ωστόσο δείχνουν ότι έχουν υιοθετήσει πλήρως τις προτεραιότητές της. Χρήμα, ηδονή χωρίς ευθύνη., μία μόνιμη γκρίνια για τη ζωή χωρίς διάθεση να γίνει κάτι, ώστε να αλλάξει. Είναι συντηρητική στην πραγματικότητα η νέα γενιά. Η μόνη της επανάσταση έχει να κάνει με την αποδοχή της διαφορετικότητας, κάτι που οι μεγαλύτεροι μπορεί να ανέχονται, αλλά, κατά βάθος, δεν δέχονται. 

       Οι influencers επηρεάζουν τον οραματισμό των νέων, όχι όμως προς έναν διαφορετικό προσανατολισμό σε σχέση με τους μεγαλύτερους. Να ταξιδέψει θέλει ο νέος. Να ταξιδέψει όμως θέλει και ο μεγαλύτερος.  Να έχει χρήματα θέλει ο νέος. Το ίδιο και ο μεγαλύτερος. Να έχει ελευθερία στην απόλαυση θέλει ο νέος. Το ίδιο και ο μεγαλύτερος. Να μην κοπιάζει πολύ θέλει ο νέος. Το ίδιος και ο μεγαλύτερος. Να γυμνάζεται θέλει ο νέος. Το ίδιο και ο μεγαλύτερος. Να ζει τη ζωή του θέλει ο νέος. Το ίδιο και ο μεγαλύτερος. 

          Γι’ αυτό και στην εποχή μας ουσιαστικά η διαχείριση της ζωής μετρά και όχι οι μεγάλες αλλαγές. Οι πολιτικοί δεν εμπνέουν, ίσως επειδή δεν έχουν καρδιά και δεν μπορούν να μιλήσουν στην καρδιά των ανθρώπων. Το σχολείο είναι δομημένο στην προοπτική  της ενσωμάτωσης της τεχνολογίας, της διαχείρισης της πλήξης, της ήσσονος προσπάθειας. Οι μεγαλύτεροι τα δίνουν όλα στους μικρότερους. Γι’ αυτό και όταν έρχεται η ώρα των κάθε μορφής εξετάσεων το άγχος θριαμβεύει, ακριβώς διότι είναι η πραγματικά πρώτη μεγάλη δοκιμασία, στην οποία η επιτυχία θεωρείται ως αναγνώριση της αξίας του νεώτερου. Ίσως γι’ αυτό και η πλειονοψηφία δεν το παλεύει μέχρι τέλους. Δεν το αντέχει. 

           Νέοι και μεγαλύτεροι σήμερα συμφωνούν και σε κάτι ακόμη. Πως για όλα φταίνε οι άλλοι. Πηγαίνουν στους θεραπευτές κάθε λογής, για να πάρουν οδηγίες σχετικά με τη ψυχική τους κατάσταση και να νιώσουν καλύτερα. Δεν είναι όμως έτοιμοι να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες για τις επιλογές της ζωής τους ή για ό,τι θα μπορούσαν να παλέψουν να κάνουν καλύτερα. Πάντα θα φταίει  ζωή, η αδικία, ο κόσμος. Το ερώτημα είναι κατά πόσον οι ίδιοι αισθάνονται αναπαυμένοι στη συνείδησή τους ότι κάνουν αυτό που περνάει από το χέρι τους.

        Η πίστη στους καιρούς μας βρίσκει νέους και μεγαλύτερους όχι έτοιμους να αναζητήσουν το Πρόσωπο Εκείνο που είναι η οδός, η αλήθεια, η ζωή. Βρίσκει όμως και μεμονωμένα πρόσωπα, που έχουν ανάγκη από αλήθεια και παρηγοριά, από νόημα. Εδώ βρίσκεται και η αληθινή υπέρβαση του όποιου χάσματος.  Στο Νόημα που κάνει τη ζωή να αξίζει. Στην Αγάπη που ουδέποτε εκπίπτει και φέρνει τη διάθεση της αυθεντικής συνύπαρξης, πέρα από διαφορές. Στη σχέση, τελικά, με τον Χριστό.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» 

Στο φύλλο της Τετάρτης 6 Μαΐου 2026 

Ημέρες Ελληνοσερβικής Φιλίας στην Κέρκυρα

 

Κάθε χρόνο, κατά τον μήνα Μάιο, η Κέρκυρα τιμά τη μνήμη των πεσόντων Σέρβων στρατιωτών, οι οποίοι, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέφυγαν στο νησί ως πρόσφυγες, δοκιμασμένοι από τις κακουχίες και τα τραύματα του πολέμου. Μαζί με αυτούς κατέφθασε και πλήθος σερβικού λαού, καθώς και η πολιτική και εκκλησιαστική τους ηγεσία, βρίσκοντας στην Κέρκυρα τόπο φιλοξενίας και ανακούφισης. Ακόμη, στη νήσο Βίδο διατηρείται έως σήμερα το μαυσωλείο με τα οστά των πεσόντων, ως ιερός τόπος μνήμης και τιμής, ενώ αντίστοιχα μνημεία υπάρχουν και σε άλλα σημεία της Κέρκυρας και των Διαποντίων Νήσων.

Στο πλαίσιο των φετινών εκδηλώσεων, την Παρασκευή, 1 Μαΐου πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις στην περιοχή των Λιαπάδων Κέρκυρας, με την παρουσία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διοκλείας, κ. Παϊσίου, Βοηθού Επισκόπου του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαυροβουνίου, κ. Ιωαννικίου, ως εκπροσώπου του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Σερβίας, κ. Πορφυρίου και του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου, κ. Μεθοδίου, Καθηγουμένου της Ιεράς και Σταυροπηγιακής Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.

Εν συνεχεία, το πρωί του Σαββάτου, 2 Μαΐου, στο χώρο του μαυσωλείου των Σέρβων στρατιωτών στη νήσο Βίδο, τελέστηκε η Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διοκλείας, κ. Παϊσίου και συλλειτουργούντος, μεταξύ άλλων,  του αγίου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου, κ. Μεθοδίου. Παρόντες, επίσης, ήταν και εκπρόσωποι των πολιτειακών αρχών της Σερβίας, ο Πρόξενος της Σερβίας στην Κέρκυρα, κ. Zeljko Popovic, καθώς και των αυτοδιοικητικών αρχών της Κέρκυρας.

Το εσπέρας της ιδίας ημέρας πραγματοποιήθηκαν στο άλσος της Γαρίτσας, στην πόλη της Κέρκυρας, εκδηλώσεις ελληνοσερβικής φιλίας, με τη συμμετοχή τοπικών αρχών, πολιτικών εκπροσώπων και πλήθους κόσμου. Οι εκδηλώσεις περιελάμβαναν πλούσιο πρόγραμμα αποτελούμενο από παραδοσιακούς χορούς, μουσικά δρώμενα και πολιτιστικά στοιχεία των δύο λαών. Επιπλέον, απηύθυνε χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, υπογραμμίζοντας τους διαχρονικούς δεσμούς πίστεως και ιστορίας που ενώνουν την Ελλάδα και τη Σερβία. Ακόμη, παρόν στις εκδηλώσεις, ο οποίος απεύθυνε και χαιρετισμό, ήταν και ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Στέφανος Γκίκας.

Τέλος, την Κυριακή, 3 Μαΐου, του Παραλύτου, τελέστηκε Αρχιερατικό συλλείτουργο στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος, προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Διοκλείας, κ. Παϊσίου, συλλειτουργούντων του οικείου Ποιμενάρχου, κ. Νεκταρίου, του αγίου Καθηγουμένου, κ. Μεθοδίου, του Πανοσιολογιωτάτου Ιεροκήρυκα και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Θεοδώρου Τήρωνος και Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου Στρατιάς,  Αρχιμ. Χριστοδούλου Τριαντάφυλλου καθώς και λοιπών Σέρβων και εντοπίων κληρικών.

Κατά τη Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος, κ. Νεκτάριος, παρακάλεσε τον Καθηγούμενο, κ. Μεθόδιο, να απευθύνει λόγο πνευματικό προς το εκκλησίασμα. Αναφερόμενος στο Ευαγγέλιο της Κυριακής του Παραλύτου και στη διδασκαλία των Πατέρων, με έμφαση στην ερμηνεία του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, υπογράμμισε ότι οι δοκιμασίες και οι δυσκολίες της ζωής δεν αποτελούν αδιέξοδο, αλλά μπορούν να λειτουργήσουν ως μέσο θεραπείας και πνευματικής ωρίμανσης, όταν ο άνθρωπος τις αντιμετωπίζει με πίστη στο Θεό. Όπως ο ασθενής δέχεται το πικρό φάρμακο με την ελπίδα της ίασης, έτσι και ο πιστός καλείται να δέχεται τις δοκιμασίες ως ευκαιρία σωτηρίας. Παράλληλα, τόνισε ότι το φως της Αναστάσεως δεν περιορίζεται σε μία εορτή, αλλά καλείται να φωτίζει ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου, ώστε να γίνεται πραγματικά τέκνο της Αναστάσεως.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο κ. Νεκτάριος απηύθυνε λόγο αγάπης και καλωσορίσματος προς τους προσκεκλημένους από τη Σερβία, τονίζοντας τους αδελφικούς και πνευματικούς δεσμούς που ενώνουν τους δύο λαούς, θεμελιωμένους στην κοινή Ορθόδοξη πίστη και στην κοινή ιστορική πορεία. Εξέφρασε τη χαρά της τοπικής Εκκλησίας για την παρουσία των Σέρβων αδελφών και ευχαρίστησε θερμά τόσο τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο, κ. Παΐσιο, όσο και τον Καθηγούμενο, κ. Μεθόδιο, για την συμμετοχή και την πνευματική τους προσφορά, επισημαίνοντας τη σημασία της ενότητας και της μαρτυρίας της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο.

Ακόμη, ακολούθησε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων μέσα σε κλίμα συγκίνησης και αδελφοσύνης, ενώ εκφράστηκαν εκατέρωθεν ευχαριστίες για την φιλοξενία και την παρουσία όλων στις εκδηλώσεις μνήμης και φιλίας.

2026-05-03 ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ