«Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν» (Λουκ. 19, 2-3)
«Ἐκεῖ ὑπῆρχε κάποιος, ποὺ τὸ ὄνομά του ἦταν Ζακχαῖος. ῏Ηταν ἀρχιτελώνης καὶ πλούσιος. Αὐτὸς προσπαθοῦσε νὰ δεῖ ποιὸς εἶναι ὁ ᾿Ιησοῦς· δὲν μποροῦσε ὅμως ἐξαιτίας τοῦ πλήθους καὶ γιατὶ ἦταν μικρόσωμος».
«Ποιος είναι ο Ιησούς;» . Αυτή ήταν η αναζήτηση του αρχιτελώνη Ζακχαίου στην Ιεριχώ. Ένας πλούσιος στα υλικά αγαθά, αποτέλεσμα αδικίας και εκμετάλλευσης, ένας πλούσιος επομένως σε αμαρτίες άνθρωπος έχει μέσα του την αναζήτηση του προσώπου του Ιησού. Ποιος είναι αυτός ο Ιησούς, για τον οποίο γινόταν λόγος, τόσο στην Ιεριχώ όσο και σε όλη την Γαλιλαία; Θα μπορούσε να μην ασχοληθεί καθόλου ο Ζακχαίος. Είχε τη ζωή του τακτοποιημένη. Μπορεί οι άνθρωποι της Ιεριχούς να τον μισούσαν ως φορέα αδικίας και αμαρτίας, αλλά ο ίδιος ήταν καλά. Η συνείδησή του δεν τον έλεγχε για ό,τι έκανε ή κι αν αυτό γινόταν μικρό ήταν το αντίκρισμα στη συμπεριφορά του. Όμως όταν ακούει ότι ο Ιησούς έρχεται, κάτι μέσα του τον αφυπνίζει. Μία ευλογημένη περιέργεια, ένας λογισμός τουλάχιστον να δει ποιος είναι και πώς είναι. Γι’ αυτό και θα ανεβεί στο δέντρο, για να Τον παρατηρήσει με ασφάλεια, αγνοώντας την ειρωνεία και την αποδοκιμασία των συμπατριωτών του, για να αλλάξει η ζωή του ριζικά, καθώς ο Χριστός θα έρθει στο σπίτι του κι εκεί ο Ζακχαίος έμπρακτα θα δείξει την μετάνοιά του τόσο έναντι του Θεού όσο και έναντι των ανθρώπων.
«Ποιος είναι ο Ιησούς;». Το ερώτημα του Ζακχαίου ίσως θα έπρεπε να προβληματίσει και εμάς. Άραγε, έχουμε αναρωτηθεί αν ο Ιησούς είναι ένα πρόσωπο θρησκευτικό, ένα πρόσωπο συνήθειας των εορτών ή ένας Θεός στον οποίο καταφεύγουμε για τις όποιες ανάγκες μας ή για να παρηγορηθούμε ενόψει του θανάτου ή αν είναι για μας ο Θεός που σώζει τον λαό Του και όλους μας; Και η σωτηρία προϋποθέτει την αίσθηση ότι δεν επαρκούν η δύναμη, η κοινωνική μας θέση, τα χαρίσματά μας, τα αγαθά μας, οι βεβαιότητές μας, οι σχέσεις μας για να έχει η ζωή μας νόημα, το οποίο υπερβαίνει την σιωπηλή μας συνείδηση, αλλά ότι χρειάζεται να δούμε τον Ιησού, ανεβαίνοντας πάνω από τον θόρυβο, την αχλύ, τη συνήθεια στο δέντρο της Εκκλησίας, όπου νιώθουμε το λίγο μας, αλλά και βλέπουμε ότι υπάρχουν οι άλλοι που χρειάζονται την αγάπη μας.
«Ποιος είναι ο Ιησούς;». Αφύπνιση θέλει, διότι Εκείνος είναι έτοιμος να μας πει να κατέβουμε γρήγορα και να Του ανοίξουμε το σπίτι της καρδιάς μας. Για να ζήσουμε την μετάνοια της αλήθειας για τον εαυτό μας, της αγάπης για τον συνάνθρωπο, της δικαιοσύνης που καταστρατηγείται όταν το κλειδί της ζωής είναι το «εγώ και μόνο» τού καθενός μας. Και τότε η επίσκεψη του Ιησού γίνεται σωτηρία για μας και για τον οίκο μας, για τους δικούς μας,, διότι αυτός που αγαπά, που βλέπει τον εαυτό του, που μοιράζεται, που θεραπεύει τα λάθη και τις αδικίες του, γίνεται φως κι ελπίδα που ανοίγει δρόμο και στους γύρω του. Και νιώθει συνεχώς τον Ιησού, τον Υιό και Λόγο του Θεού, τον Θεάνθρωπο Λυτρωτή μας, να του ανοίγει τον δρόμο. Όπως έκανε στον Ζακχαίο που έγινε απόστολος του Χριστού και της Εκκλησίας, κηρύσσοντας την πίστη ως επίσκοπος Καισαρείας, που γιορτάζει στις 20 Απριλίου κάθε χρόνο.
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
25 Ιανουαρίου 2026
Του Ζακχαίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου