Κήρυγμα στην Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου
Σήμερα ανοίγει το Τριώδιο.
Και δεν αρχίζει με νηστείες, ούτε με κόπους, ούτε με κανόνες.
Αρχίζει με μια στάση καρδιάς.
Ο Χριστός μας διηγείται μια απλή παραβολή. Δύο άνθρωποι ανεβαίνουν στον ναό για να προσευχηθούν. Ο ένας Φαρισαίος. Ο άλλος Τελώνης.
Ο Φαρισαίος στέκεται μπροστά. Και τι λέει; Δεν λέει ψέματα.
Νηστεύει, δεκατίζει, ζει ηθικά. Αλλά η προσευχή του δεν ανεβαίνει στον Θεό· γυρίζει γύρω από τον εαυτό του.
«Εὐχαριστῶ σοι, ὁ Θεός… ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ανθρώπων».
Δηλαδή: «Σε ευχαριστώ, Θεέ μου, που δεν είμαι σαν τους άλλους».
Και στο τέλος δείχνει και τον Τελώνη.
Αδελφοί μου, ο Φαρισαίος δεν αμάρτησε με πράξεις. Αμάρτησε με τον λογισμό.
Η αρετή του έγινε σκάλα για να ανέβει πάνω από τους άλλους –
και έτσι έπεσε κάτω από τον Θεό.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει:
«Οὐδὲν οὕτως ἀπαλλοτριοῖ τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, ὡς τὸ δοκεῖν ἑαυτὸν δίκαιον.»
Τίποτε δεν απομακρύνει τόσο τον άνθρωπο από τον Θεό, όσο το να νομίζει ότι είναι δίκαιος.
Και ο Τελώνης;
Στέκεται πίσω. Δεν σηκώνει καν τα μάτια. Χτυπά το στήθος του και λέει μία φράση – μόνο μία: «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ».
Δεν απαριθμεί αρετές. Δεν δικαιολογείται. Δεν συγκρίνεται. Στέκεται γυμνός μπροστά στον Θεό. Και αυτό ακριβώς τον σώζει.
Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει:
«Ὅπου ἐστὶν ταπείνωσις, ἐκεῖ καταβαίνει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ.»
Όπου υπάρχει ταπείνωση, εκεί κατεβαίνει η Χάρη.
Και ο Χριστός κλείνει την παραβολή με λόγια που πρέπει να μας ταρακουνήσουν:
«Κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἢ ἐκεῖνος».
Όχι ο «καλός». Όχι ο «σωστός». Αλλά ο συντετριμμένος.
Αδελφοί μου,
Το Τριώδιο δεν μας ρωτά πόσες αρετές έχουμε. Μας ρωτά πώς στεκόμαστε απέναντι στον Θεό και στους άλλους.
Μπορεί να νηστεύουμε και να κατακρίνουμε. Μπορεί να εκκλησιαζόμαστε και να σκληραίνουμε. Μπορεί να προσευχόμαστε
και να μην αγαπάμε.
Και τότε γινόμαστε Φαρισαίοι χωρίς να το καταλάβουμε.
Η Εκκλησία σήμερα μας φωνάζει: Μην αρχίσεις τον αγώνα με υπερηφάνεια.
Μην νομίσεις ότι είσαι «κάτι». Μπες στο Τριώδιο όπως ο Τελώνης: σιωπηλά, ταπεινά, αληθινά.
Γιατί, όπως λέει ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας:
«Ἔρχεται καιρός ὅπου ὁ ἄνθρωπος θὰ θεωρεῖται φρόνιμος ὅταν μετανοεῖ.»
Ας ζητήσουμε κι εμείς σήμερα όχι να φανούμε δίκαιοι, αλλά να γίνουμε ειλικρινείς.
Και τότε, αδελφοί μου, θα κατεβούμε κι εμείς από τον ναό όχι δικαιωμένοι από τον εαυτό μας, αλλά αγκαλιασμένοι από το έλεος του Θεού.
Καλό και ευλογημένο Τριώδιο , καλό πνευματικό αγώνα.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου