Ενορία Αγίου Ελευθερίου Κερκύρας

Πάτρα | Νέος Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα - Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο - Λιτανεία...

ΚΗΡΥΓΜΑ Εἰς τὸν Ἅγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέαν τὸν Πρωτόκλητον

 ΚΗΡΥΓΜΑ 

Εἰς τὸν Ἅγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέαν τὸν Πρωτόκλητον

«Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσία»

Σήμερα η Εκκλησία μας καλεί να σταθούμε με ευγνωμοσύνη μπροστά στη μορφή του Αποστόλου Ανδρέα, του Πρωτοκλήτου. Του πρώτου ανθρώπου που άκουσε τη φωνή του Χριστού και Τον ακολούθησε. Κι αυτή η πρώτη συνάντηση, αυτή η πρώτη κλήση, γέννησε μέσα του μια χαρά τέτοια που δεν κρατήθηκε.

Ακούσαμε στο Ευαγγέλιο την τόσο όμορφη φράση, σχεδόν παιδική μέσα στην απλότητά της: «Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσία».

Το είπε στον αδελφό του, τον Σίμωνα Πέτρο. Όχι με ύφος διδασκάλου, ούτε με κάποια φιλοσοφική βεβαιότητα· το είπε σαν κάποιος που βρήκε αυτό που περίμενε μια ζωή και δεν μπορεί να κρατήσει τη χαρά μέσα του.

Ο Ανδρέας, αδελφοί μου, είναι ο Απόστολος της απλότητας. Δεν κάνει θόρυβο, δεν εμφανίζεται συχνά στο Ευαγγέλιο, δεν διεκδικεί πρωτεία· κι όμως είναι ο πρώτος που είπε το μεγάλο: «Ναι, Κύριε, Σε ακολουθώ». Και αυτό το «ναι» του ήταν τόσο αληθινό, τόσο ζεστό, που έσυρε μαζί του και τον αδελφό του και πολλούς ακόμη.

Και βλέπετε κάτι πολύ όμορφο: η πρώτη κίνηση του Ανδρέα μετά τη συνάντησή του με τον Χριστό δεν είναι να κλειστεί μόνος και να πει «αυτό είναι για μένα». Όχι. Η πίστη, αδελφοί μου, δεν είναι μυστικό· είναι χαρά που θέλεις να τη μοιραστείς.

Όπως λέει και ο Χρυσόστομος: «Τίποτε δεν είναι τόσο χριστιανικό όσο να μεταδίδεις στον άλλον αυτό που έλαβες από τον Θεό».

Και ο Ανδρέας αυτό έκανε: πήγε πρώτα στον πιο κοντινό του άνθρωπο. Η ιεραποστολή αρχίζει από το σπίτι, από τους δικούς μας ανθρώπους, από εκείνους που μας αγαπούν και μας εμπιστεύονται.

Και με πόση απλότητα του το είπε: «Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσία».

Δεν του κάνει κήρυγμα. Δεν επιχειρηματολογεί. Δεν προσπαθεί να τον πείσει. Λέει μόνο αυτό που έχει στην καρδιά: «Τον βρήκαμε».

Και ο Πέτρος ακολουθεί. Γιατί, αδελφοί μου, όταν μιλάς από την καρδιά, ο άλλος το καταλαβαίνει· γιατί η αλήθεια έχει μια δύναμη δική της, που δεν χρειάζεται φωνές.

Για εμάς τους Έλληνες ο Άγιος Ανδρέας έχει και μια ιστορική, αλλά και μια βαθιά συγκινητική σημασία. Είναι ο Απόστολος που ήρθε στη γη μας, στην Πάτρα, και φώτισε τους προγόνους μας. Είναι ο θεμέλιος λίθος της Εκκλησίας μας. Και στο τέλος, πάνω στον σταυρό σε σχήμα Χ, μας έδειξε πώς πεθαίνει ένας που αγάπησε τον Χριστό μέχρι τέλους: με ειρήνη, με προσευχή, με εμπιστοσύνη.

Και σήμερα τι μας λέει ο Άγιος Ανδρέας; Μας λέει:

«Ψάξτε να βρείτε τον Μεσσία στη δική σας ζωή. Είναι εκεί. Σας περιμένει. Και όταν Τον βρείτε, μοιραστείτε Τον. Μην Τον κρατήσετε μόνο για τον εαυτό σας».

Πού Τον βρίσκουμε; Τον βρίσκουμε στην Εκκλησία, στη Θεία Λειτουργία, εκεί όπου ο Χριστός δεν μας δίνει απλώς έναν λόγο, αλλά τον Εαυτό Του.

Τον βρίσκουμε στην προσευχή, ακόμη και όταν η προσευχή είναι στεγνή και δύσκολη.

Τον βρίσκουμε στον πόνο, όταν μέσα στη δοκιμασία νιώθουμε μια ανεξήγητη παρηγοριά.

Τον βρίσκουμε, αδελφοί μου, στο πρόσωπο του άλλου· ειδικά αυτού που έχει ανάγκη από αγάπη.

Και όταν Τον βρούμε, ας πούμε κι εμείς με απλότητα, με χαρά, με ταπείνωση: «Βρήκαμε τον Μεσσία».

Όχι με φωνές· με τη ζωή μας. Με την ειρήνη μας. Με την καλοσύνη μας.

Με την υπομονή μας.

Γιατί ο κόσμος σήμερα δεν διψά τόσο για λόγια· διψά για πρόσωπα που έχουν βρει τον Χριστό και ακτινοβολούν χωρίς να το καταλαβαίνουν.

Ας παρακαλέσουμε τον Άγιο Ανδρέα να μας δώσει αυτή τη χάρη· να έχουμε κι εμείς μια καρδιά Πρωτοκλήτου: καρδιά πρόθυμη να ακολουθεί, να αγαπά, να μοιράζεται τον Χριστό.

Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ

30 Νοεμβρίου 2025

ΔΙΔΑΣΚΑΛΕ, ΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ;

 

«Στραφεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς·  τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ραββί· ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον διδάσκαλε· ποῦ μένεις;  λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει, καὶ παρ' αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη. ἦν ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ ᾿Ιωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ» (Ιωάν. 1, 38-41)

«Στράφηκε τότε ὁ Ἰησοῦς καί, ὅταν τούς εἶδε νά τόν ἀκολουθοῦν, τούς λέει:  «Τί ζητᾶτε;» Ἐκεῖνοι  τοῦ εἶπαν: «Ραββί – πού ὅταν ἑρμηνεύεται λέγεται Δάσκαλε – ποῦ μένεις;»  Τούς λέει: «Ἐλᾶτε καί θά δεῖτε». Ἦρθαν, λοιπόν, καί εἶδαν ποῦ μένει, καί ἔμειναν κοντά του ἐκείνη  τήν ἡμέρα. Ἡ ὥρα ἦταν  περίπου τέσσερις τό ἀπόγευμα.  Ἦταν ὁ Ἀνδρέας, ὁ ἀδελφός τοῦ Σίμωνα Πέτρου, ἕνας ἀπό τούς δύο πού ἄκουσαν ἀπό τὀν Ἰωάννη καί τόν ἀκολούθησαν».

 «Πού μένεις;», ρωτά ο απόστολος Ανδρέας τον Χριστό, όταν ακούει από τον πρώτο δάσκαλό του, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, ότι ο Ιησούς είναι ο αμνός του Θεού, που θα πάρει επάνω Του όλη την αμαρτία του κόσμου.  Και ο Χριστός τους καλεί να έρθουν εκεί όπου Τον φιλοξενούσαν, στην πορεία του ευαγγελισμού των ανθρώπων, καθότι ο Κύριος δεν είχε τίποτε δικό Του. Και βλέποντας ο απόστολος Ανδρέας το ότι ο Χριστός δεν ήρθε για να επιβιώσει από τη διδασκαλία, τον λόγο, τα έργα Του, αλλά να γίνει θυσία για όλους, αισθάνεται ότι εδώ δεν έχει να κάνει με έναν συνηθισμένο διδάσκαλο, προφήτη, ξεχωριστό άνθρωπο, αλλά με τον Μεσσία, τον απεσταλμένο από τον Θεό για να λυτρώσει τον κόσμο από την αμαρτία και τον θάνατο. Είχε όμως αναζήτηση ο απόστολος Ανδρέας. Ήθελε μία αληθινή ζωή, πέρα από την επιβίωση. Δεν είχε ως κέντρο της ζωής τον εαυτό του, αλλά ακολουθούσε εκείνον που ένιωθε ότι μιλούσε στην ψυχή του, πρώτα τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και κατόπιν τον Χριστό. 

 «Πού μένεις;», θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε τον Χριστό κι εμείς σήμερα. Η δική Του απάντηση προς εμάς θα ήταν και πάλι «Ελάτε και θα δείτε». Μένει στα σπίτια των φτωχών. Μένει στις καρδιές των αρρώστων και πονεμένων. Μένει σ’ εκείνους που αναζητούν την αλήθεια. Μένει στους ασυμβίβαστους με την αμαρτία. Μένει όμως και στους αμαρτωλούς που έχουν επίγνωση. Μένει στην Αγία Τράπεζα, όταν τελείται η θεία λειτουργία, στην οποία ο Ίδιος είναι ο προσφέρων και προσφερόμενος. Μένει στα χείλη και στην καρδιά που προσεύχονται. Μένει στη συγχώρεση και στην αλλαγή της πορείας. Μένει στις καρδιές των παιδιών που δεν κρατάνε το κακό που τους γίνεται. Μένει σε όσους θέλουν να Τον βρούνε. Μένει όμως κι εκεί όπου δεν το περιμένει κάποιος: στις κρυμμένες στροφές της ζωής μας, εκεί όπου το σκοτάδι, η απελπισία και ο θάνατος καραδοκούν, και κάνει ένα σινιάλο φωτός, αρκεί η καρδιά μας να έχει μάτια για να το δει, όσο κι αν πονά. 

 Πού δεν μένει; Στους αυτάρκεις, κληρικούς και λαϊκούς που έχουν απαντήσεις για όλα, αλλά δεν ζούνε την αγάπη. Στους ατομιστές, που δεν κοιτάζουν τον διπλανό τους. Σε όσους έχουν αποφασίσει ότι μαζί Του θα περάσουν καλά. Σε όσους τελικά Τον θεωρούν δεδομένο στη ζωή τους, διότι δεν έχουν έρωτα και λαχτάρα γι’ Αυτόν. 

 Ας μας βοηθήσει ο Άγιος απόστολος Ανδρέας με την προσευχή του και το παράδειγμά του να θέτουμε συνεχώς στον εαυτό μας το ερώτημα «Κύριε, πού μένεις;», για να ακούμε από Εκείνον το «ελάτε και δείτε» να εκπληρώνεται στο πρόσωπο του κάθε συνανθρώπου μας, χωρίς κατάκριση και απόρριψη από εμάς, αλλά με την αγάπη που λυτρώνει.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

30 Νοεμβρίου 2025

Του αγίου Αποστόλου Ανδρέου

Ζωντανή ροή : ΛΥΧΝΟΣ Τηλεόραση - Τ/Σ Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025 - ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ (Ἰωάν. 1, 35-52)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ  εἱστήκει ὁ ᾿Ιωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο,  καὶ ἐμβλέψας τῷ ᾿Ιησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ.   καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ ᾿Ιησοῦ.  στραφεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς·  τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ραββί· ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον διδάσκαλε· ποῦ μένεις;  λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει, καὶ παρ' αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη.  ἦν ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ ᾿Ιωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ.  εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ· εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Χριστός·  καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς ᾿Ιωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος.  Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. ῏Ην δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως ᾿Ανδρέου καὶ Πέτρου. Εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, ᾿Ιησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ ᾿Ιωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. Εἶδεν ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς ᾿Ισραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ᾿Απεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. ᾿Απεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ. ᾿Απεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; Μείζω τούτων ὄψει. Καὶ λέγει αὐτῷ· ᾿Αμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλῶσσα 

Τόν καιρό ἐκεῖνο εἶχε σταθεῖ ὁ Ἰωάννης καί δύο ἀπό τούς μαθητές του.  Κοίταξε καλά τότε τόν Ἰησοῦ πού περπατοῦσε καί λέει: «Νά ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ».   Καί ἄκουσαν οἱ δύο μαθητές αὐτόν νά μιλᾶ καί ἀκολούθησαν τόν Ἰησοῦ.  Στράφηκε τότε ὁ Ἰησοῦς καί, ὅταν τούς εἶδε νά τόν ἀκολουθοῦν, τούς λέει:  «Τί ζητᾶτε;» Ἐκεῖνοι  τοῦ εἶπαν: «Ραβί – πού ὅταν ἑρμηνεύεται λέγεται Δάσκαλε – ποῦ μένεις;»  Τούς λέει: «Ἐλᾶτε καί θά δεῖτε». Ἦρθαν, λοιπόν, καί εἶδαν ποῦ μένει, καί ἔμειναν κοντά του ἐκείνη  τήν ἡμέρα. Ἡ ὥρα ἦταν  περίπου τέσσερις τό ἀπόγευμα.  Ἦταν ὁ Ἀνδρέας, ὁ ἀδελφός τοῦ Σίμωνα Πέτρου, ἕνας ἀπό τούς δύο πού ἄκουσαν ἀπό τὀν Ἰωάννη καί τόν ἀκολούθησαν.  Αὐτός βρίσκει πρῶτα τόν ἀδελφό τό δικό του, τό Σίμωνα, καί τοῦ λέει: «Βρήκαμε τόν Μεσσία» – πού ὅταν ἑρμηνεύεται σημαίνει Χριστός.  Τόν ἔφερε τότε πρός τόν Ἰησοῦ.  Ὁ Ἰησοῦς τόν κοίταξε στά μάτια καί εἶπε: «Ἐσύ εἶσαι ὁ Σίμωνας, ὁ γιός τοῦ Ἰωάννη. Ἐσύ θά κληθεῖς Κηφᾶς» – πού ἑρμηνεύεται Πέτρος.  Τήν ἄλλη μέρα  ὁ ᾿Ιησοῦς ἀποφάσισε νὰ πάει στὴ Γαλιλαία. Βρίσκει τότε τὸν Φίλιππο καὶ τοῦ λέει· «῎Ελα μαζί μου». ῾Ο Φίλιππος καταγόταν ἀπὸ τὴ Βηθσαϊδά, τὴν πατρίδα τοῦ ᾿Ανδρέα καὶ τοῦ Πέτρου. Βρίσκει ὁ Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ τοῦ λέει· «Αὐτὸν ποὺ προανήγγειλε ὁ Μωυσῆς στὸν νόμο καὶ οἱ προφῆτες, τὸν βρήκαμε· εἶναι ὁ ᾿Ιησοῦς, ὁ γιὸς τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τὴ Ναζαρέτ». «Μπορεῖ ἀπὸ τὴ Ναζαρὲτ νὰ βγεῖ τίποτα καλό;» τὸν ρώτησε ὁ Ναθαναήλ. «῎Ελα καὶ δὲς μόνος σου», τοῦ λέει ὁ Φίλιππος. ῾Ο ᾿Ιησοῦς εἶδε τὸν Ναθαναὴλ νὰ πλησιάζει καὶ λέει γι’ αὐτόν· «Νά ἕνας γνήσιος ᾿Ισραηλίτης, χωρὶς δόλο μέσα του». «᾿Απὸ ποῦ μὲ ξέρεις;» τὸν ρωτάει ὁ Ναθαναήλ. Κι ὁ ᾿Ιησοῦς τοῦ ἀπάντησε· «Προτοῦ σοῦ πεῖ ὁ Φίλιππος νὰ ᾿ρθεῖς, σὲ εἶδα ποὺ ἤσουν κάτω ἀπ’ τὴ συκιά». Τότε ὁ Ναθαναὴλ τοῦ εἶπε· «Διδάσκαλε, ἐσὺ εἶσαι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἐσὺ εἶσαι ὁ βασιλιὰς τοῦ ᾿Ισραήλ». Κι ὁ ᾿Ιησοῦς τοῦ ἀποκρίθηκε· «᾿Επειδὴ σοῦ εἶπα πὼς σὲ εἶδα κάτω ἀπὸ τὴ συκιά, γι’ αὐτὸ πιστεύεις; Θὰ δεῖς μεγαλύτερα πράγματα ἀπ’ αὐτά». Καὶ τοῦ λέει· «Σᾶς βεβαιώνω ὅτι σύντομα θὰ δεῖτε νὰ ἔχει ἀνοίξει ὁ οὐρανός, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνεβαίνουν καὶ νὰ κατεβαίνουν πάνω στὸν Υἱὸ τοῦ ᾿Ανθρώπου». 

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025 ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ (Α’ Κορ. 4, 9-16)

 

  Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν  καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα,  βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι.  Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.  ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα.  παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε. 

Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλῶσσα 

Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἔδωσε τὴν ἐλεεινότερη θέση, σὰν νὰ εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ πεθάνουμε στὴν ἀρένα. Γιατὶ γίναμε θέαμα γιὰ τὸν κόσμο, γιὰ ἀγγέλους καὶ γι’ ἀνθρώπους. ᾿Εμεῖς παρουσιαζόμαστε μωροὶ γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε σοφοὶ χάρη στὸν Χριστό· ἐμεῖς εἴμαστε ἀδύναμοι, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε δυνατοί· ἐμεῖς εἴμαστε περιφρονημένοι, ἐνῶ ἐσεῖς εἶστε τιμημένοι! ῝Ως αὐτὴν τὴν ὥρα πεινᾶμε, διψᾶμε, γυρνᾶμε μὲ κουρέλια, ξυλοδαρμένοι, ἀπὸ τόπο σὲ τόπο χωρὶς σπίτι, καὶ μοχθοῦμε νὰ ζήσουμε δουλεύοντας μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια. Στοὺς ἐμπαιγμοὺς ἀπαντᾶμε μὲ καλὰ λόγια, στοὺς διωγμοὺς μὲ ὑπομονή, στὶς συκοφαντίες μὲ λόγια φιλικά. Καταντήσαμε σὰν τὰ σκουπίδια ὅλου τοῦ κόσμου, ὣς αὐτὴν τὴν ὥρα θεωρούμαστε τὰ ἀποβράσματα τῆς κοινωνίας. Δὲν σᾶς τὰ γράφω αὐτὰ γιὰ νὰ σᾶς κάνω νὰ ντραπεῖτε, ἀλλὰ γιὰ νὰ σᾶς συμβουλέψω ὅπως ὁ πατέρας τ’ ἀγαπημένα του παιδιά. Γιατὶ κι ἂν ἀκόμα ἔχετε χιλιάδες δασκάλους στὴ ζωή σας μὲ τὸν Χριστό, δὲν ἔχετε πολλοὺς πατέρες ἀλλὰ μόνον ἕνα. Στὴ σωτήρια οἰκονομία τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐγὼ σὰν πατέρας σᾶς γέννησα μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου. Σᾶς ζητῶ λοιπὸν νὰ μοῦ μοιάσετε.

Η εορτή του Αποστόλου Ανδρέα στην Κέρκυρα

 Στην σημερινή εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, η οποία είναι και η θρονική εορτή του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον Πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου στην Περιοχή του Μανδουκίου της Πόλεως Κέρκυρας.

Έψαλλε η χορωδία της ενορίας του Αγίου Ιωάννου του Λάζου του Μανδουκίου, υπο τον χοράρχη κ. Κοντογούρη. Ο Εφημέριος του Ιερού Ναού, αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Μουζακίτης, ετοίμασε την πανήγυρη του Ιερού Ναού μαζί με τους εκλεκτούς συνεργάτες του, και μαζί του συλλειτούργησαν και οι άλλοι εφημέριοι της περιοχής του Μανδουκίου.

Ο Σεβασμιότατος στην ομιλία του κατά την Θεία Λειτουργία, έλαβε αφορμή από το ευαγγελικό ανάγνωσμα, όπου αναφέρεται στην κλίση και την πρόσκληση του Αποστόλου Ανδρέα από τον Κύριο μας, τον Ιησού Χριστό. Οι αυτάδελφοι Ανδρέας και Πέτρος, παιδιά του φτωχού ψαρά της Βηθσαϊδά, του Ιωνά, είχαν αναζητήσεις πνευματικές εσωτερικές και γι αυτό με το άκουσμα του κηρύγματος του τιμίου Προδρόμου στην έρημο του Ιορδάνου, είχαν ενταχθεί στους μαθητές Του. Όταν ο Τίμιος Πρόδρομος απευθύνθηκε στους αυταδέλφους, κατέδειξε τον Ιησούν Χριστόν, και τους είπε «Ίδε ο Αμνός του Θεού» , και πραγματικά, ερώτησαν τον Ιησούν «Κύριε Που μένεις;

Ο Ιησούς τους απηύθυνε την πρόσκληση, και πήγαν και είδαν, και έλαβαν εμπειρία της θεότητος του Ιησού Χριστού, αφού παρέμειναν όλη την ημέρα μαζί του. Δεν εντάχθηκαν από την αρχή ως μαθητές του Κυρίου μας, αλλά μετά την σύλληψη και την καταδίκη του Τιμίου Προδρόμου, ακολούθησαν τον Ιησού ως μαθητές Του.

Μάλιστα δε, ο Ανδρέας ονομάζεται Πρωτόκλητος, διότι πρώτον εκείνον εκάλεσε στην ιδιότητα του μαθητού. Ο δε Ανδρέας αναγγέλει στον Πέτρο τον Αδελφό του, ότι «Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν».

Αυτή η διαπίστωσις του Ανδρέα και η βεβαιότητα του, αντηχεί διαχρονικά στους ανθρώπους οι οποίοι διψούν για την αλήθεια και για την Παρουσία του Θεού στην ζωή τους. Ο Ανδρέας ανεζήτησε τον Ιησούν τον Μεσσία και τον ευρήκε, και έκτοτε παρέμεινε διαπαντός προσκολημμένος εις τον Ιησούν Χριστόν. 

Σήμερα πρέπει να διερωτηθούμε, υπάρχει η εσωτερική αναζήτηση του Θεού; Διψούμε για την Δικαιοσύνη; Για την Αλήθεια; Για την Αγάπη και την Ειρήνη στην ζωή μας;

Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς όλοι μας, δεν υπάρχει αυτή η αναζήτησις και η δίψα του Αποστόλου Ανδρέου στον σύγχρονο άνθρωπο. Σήμερα αναμένουμε την ευεργεσία του Θεού στην ζωή μας χωρίς την αναζήτηση, χωρίς την απάρνηση του κακού μας εαυτού και της αμαρτίας. Όσο και αν ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να ζήσει στην Δικαιοσύνη, στην Αλήθεια, στην Χαρά, στην Ειρήνη, χωρίς την παρουσία του Θεού, ο οποίος είναι η έκφρασις όλων των ανωτέρων δωρεών στη ζωή του ανθρώπου, απλώς κατορθώνει το αντίθετο. Ζει σε ένα συνεχή πόλεμο, ζει σε ένα συνεχόμενο ψεύδος, ζει με την κακία, το μίσος και την εμπάθεια, και όλα αυτά διότι δεν είμαστε ειλικρινείς στις αναζητήσεις μας. 

Ας μας φωτίσει ο Απόστολος Ανδρέας, ο οποίος περιήλθε όχι μόνο τα παράλια της Ασίας αλλά περιόδευσε και στις Βόρειες Χώρες, τη σημερινή Θράκη, την Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο, την Σκυθία, τη σημερινή Ουκρανία, τη Ρουμανία και έφθασε μέχρι την Πάτρα, όπου και μαρτύρησε με σταυρικό Θάνατο. Γι αυτό και η Πάτρα σεμνύνεται για τον Πολιούχο της. Τόνισε μάλιστα στον δήμιο του, που του προέταξε το σταυρό για το μαρτύριο του, ότι εκείνος σε όλη του τη ζωή εκύρηξε τον σταυρό του Κυρίου, και τώρα θεώρησε ότι είναι τιμή το μαρτύριο του, να είναι σταυρικός θάνατος.

Στο τέλος ο Σεβασμιότατος ευχήθηκε στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες Χρόνια Πολλά, και να διέλθουμε εν ειρήνη το υπόλοιπο της σαρακοστής των Χριστουγέννων, ώστε να εορτάσουμε μα χαρά την μεγάλη εορτή της Γεννήσεως του Χριστού.

ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΤΡΩΝ

 

Απόστολος και Ευαγγέλιο Σάββατο 30 Νοεμβρίου, Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος ο Πρωτόκλητος

Σάββατο 30 Νοεμβρίου

† Ἀνδρέου Ἀπ. Πρωτοκλήτου, Φρουμεντίου Αἰθιοπίας, Ἀλεξάνδρου Μηθύμνης

Απόστολος

Προς Κορινθίους Α΄ (δ΄ 9–16)

Ἀδελφοί, δοκῶ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι.

Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ.

Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα. Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε.

Απόδοση στα νέα Ελληνικά

Ἀδελφοί, μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ Θεὸς ἄφησε ἐμᾶς τοὺς ἀποστόλους νὰ ἐμφανισθοῦμε τελευταῖοι, σὰν καταδικασμένοι εἰς θάνατον, διότι ἐγίναμε θέαμα εἰς τὸν κόσμον, εἰς τοὺς ἀγγέλους καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Ἐμεῖς θεωρούμεθα μωροὶ χάριν τοῦ Χριστοῦ, σεῖς φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἐμεῖς ἀδύνατοι, σεῖς δυνατοί· σεῖς ἔνδοξοι, ἐμεῖς ἄσημοι. Ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ πεινᾶμε καὶ διψᾶμε, εἴμεθα κακοντυμένοι, δεχόμεθα ραπίσματα, διάγομεν βίον πλανόδιον, κοπιάζομεν ἐργαζόμενοι μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν, εὐλογοῦμεν, ὅταν μᾶς διώκουν, δείχνομεν ἀνοχήν· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε εὐγενικά. Ἐγίναμε σὰν σκουπίδια τοῦ κόσμου· κάθαρμα ὅλων ἕως τὴν στιγμὴν αὐτήν.

Δὲν γράφω αὐτὰ διὰ νὰ σᾶς ντροπιάσω, ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς συμβουλεύσω σὰν παιδιά μου ἀγαπητά.

Διότι ἂν καὶ μπορῇ νὰ ἔχετε χιλιάδες παιδαγωγοὺς ἐν Χριστῷ, δὲν ἔχετε πολλοὺς πατέρας, διότι ἐγὼ σᾶς ἐγέννησα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου. Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ γίνεσθε μιμηταί μου.

Ευαγγέλιο

Κατά Ιωάννην (α΄ 35 – 52)

Τῷ καιρῷ εκείνω, εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ. Σστραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς· τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ῥαββί· ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον διδάσκαλε· ποῦ μένεις; λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει καὶ παρ᾿ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη.

Ήν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ. εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ· εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Χριστός· καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος.

Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Ήν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. Εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε.

Εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. Απεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. Απεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει.Καὶ λέγει αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Απόδοση στα νέα Ελληνικά

Τον καιρό εκείνο, έστεκε ο Ιωάννης στον τόπον αυτόν και δύο από τους μαθητάς του.

Και καθώς με απέραντον σεβασμόν εκύτταξε τον Ιησούν, που περιπατούσε κάπου εκεί, λέγει· “ιδού ο αμνός του Θεού”. Και οι δύο μαθηταί του ήκουσαν τα λόγια του αυτά και ηκολούθησαν τον Ιησούν. Εγύρισε δε ο Ιησούς και όταν τους είδε να τον ακολουθούν, λέγει εις αυτούς. “Τι ζητείτε;” Εκείνοι δε του είπαν· “ραββί-που σημαίνει εις τα ελληνικά διδάσκαλε-που μένεις;” Είπεν εις αυτούς· “ελάτε και ιδέτε που μένω”. Ηλθαν, λοιπόν, και είδαν που μένει και έμειναν κοντά του την ημέραν εκείνην. Η ώρα δε ήτο τέσσαρες το απόγευμα.

Ενας δε από τους δύο, που ήκουσαν τα όσα ο Ιωάννης είπε περί του Ιησού και ηκολούθησαν αυτόν, ήτο ο Ανδρέας, ο αδελφός του Σιμωνος Πετρου. Αυτός, λοιπόν, πρώτος ευρίσκει τον αδελφόν του τον Σιμωνα και του λέγει· “ευρήκαμεν τον Μεσσίαν, όνομα που ερμηνεύεται εις την ελληνικήν Χριστός”. Και ωδήγησεν αυτόν προς τον Ιησούν. Και ο Ιησούς αφού τον εκύτταξε με βλέμμα βαθύ και στοργικόν είπε· “συ είσαι Σιμων, ο υιός του Ιωνά· συ θα ονομασθής Κηφάς, όνομα που ερμηνεύεται εις την ελληνικήν Πετρος”.

Την άλλην ημέραν απεφάσισεν ο Χριστός να αναχωρήση από την Ιουδαίαν δια την Γαλιλαίαν. Ευρίσκει τον Φιλιππον (μαθητήν και αυτός του Βαπτιστού, από τον οποίον πολλά είχε ακούσει περί του Μεσσίου) και του λέγει· “έλα κοντά μου”. Ο δε Φιλιππος κατήγετο από την Βηθσαϊδά, από την πατρίδα του Ανδρέου και του Πετρου. Ευρίσκει ο Φιλιππος τον Ναθαναήλ και του λέγει· “αυτόν που έγραψε ο Μωϋσής στον Νομον και προανήγγειλαν οι προφήται εις τα προφητικά των βιβλία τον ευρήκαμεν· είναι ο Ιησούς, ο υιός του Ιωσήφ, από την Ναζαρέτ”. Ο Ναθαναήλ όμως είπεν εις αυτόν· “από την Ναζαρέτ είναι δυνατόν να βγη κάτι καλόν;” Λεγει εις αυτόν ο Φιλιππος· “έλα και ιδέ μόνος σου, δια να πεισθής”.

Είδεν ο Ιησούς τον Ναθαναήλ να έρχεται προς αυτόν και λέγει περί αυτού· “ιδού ένας γνήσιος Ισραηλίτης, στον οποίον δεν υπάρχει πονηρία”. Λεγει εις αυτόν ο Ναθαναήλ· “από που με γνωρίζεις;” Απήντησεν ο Ιησούς και του είπε· “προτού σε φωνάξη ο Φιλιππος, όταν ήσουνα κάτω από την συκήν, μακρυά από κάθε ανθρώπινον μάτι, εγώ σε είδα”. Απεκρίθη τότε ο Ναθαναήλ και του είπε· “Διδάσκαλε, συ είσαι ο Υιός του Θεού, συ είσαι ο Βασιλεύς του Ισραήλ, τον οποίον, σύμφωνα με τις προφητείες, επεριμέναμεν”. Του απήντησεν δε ο Ιησούς· “Διότι σου είπα ότι σε είδα κάτω από την συκήν, πιστεύεις; Θα ίδης ακόμη μεγαλύτερα από αυτά”.

Και εν συνεχεία λέγει προς αυτόν, ώστε να ακούσουν και οι άλλοι μαθηταί· “σας διαβεβαιώνω, ότι από τώρα θα ίδετε ανοικτόν τον ουρανόν και τους αγγέλους του Θεού ν’ ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν, να συνοδεύουν και να υπηρετούν τον υιόν του ανθρώπου (ο οποίος ως Θεός είναι κύριος και των αγγέλων)”.

Χρόνια πολλά

Ο ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ.

Μέ λαμπρότητα καί μέ τήν συμμετοχή χιλιάδων πιστῶν ἀπό τήν Πάτρα καί ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐτελέσθη ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός, ἐπί τῇ μνήμῃ τοῦ ἱδρυτοῦ καί προστάτου τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας, Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου.

Tήν Παρασκευή 29.11.2019, στόν νέο Ἱερό Ναό τοῦ ἱερωτάτου Ἀποστόλου, ἐτελέσθη ὁ πανηγυρικός Ἑσπερινός, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὂρους καί Ἀρδαμερίου κ. Θεοκλήτου, ὁ ὁποῖος ἐκήρυξε τόν θεῖο λόγο, ἀναφερθείς στήν πνευματική πορεία τοῦ ἀνθρώπου καί στίς δυσκολίες πού πρέπει νά προσπεράσῃ γιά νά φθάσῃ στήν κατά Θεόν τελείωση.
Συγχοροστάτησαν οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:

Ἀντλάντας κ. Ἀλέξιος,

Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος,

Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ κ. Δανιήλ,

Σερρῶν κ. Θεολόγος,

Σύρου, Τήνου, Ἂνδρου, Κέας, Μήλου καί Μυκόνου κ. Δωρόθεος,

Ζιχνῶν καί Νευροκοπίου κ. Ἱερόθεος

Κορίνθου κ. Διονύσιος,

Φωκίδος κ. Θεόκτιστος,

Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος,

Μεγάρων κ. Κωνσταντῖνος,

Τρίκκης καί Σταγῶν κ. Χρυσόστομος,

ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος

καί ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης, Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

Τούς ἁγίους Ἀρχιερεῖς προσεφώνησε καί καλωσόρισε μέ λόγους θερμούς ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος.

Tά μηνύματα κατά τόν ἑορτασμό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν Πάτρα.

Πλῆθος προσκυνητῶν κατέκλυσε τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν Πάτρα, τόσο κατά τόν Ἑσπερινό, ὃσο καί κατά τήν Θεία Λειτουργία.

Ἀνήμερα, στόν ἑορτασμό παρέστη ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, κ. Προκόπιος Παυλόπουλος.

Στόν Ἑσπερινό τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἐτόνισε:

«Πονεμένη Ἑλλάδα, Χριστόν χρειάζεσαι…»

Ἀνήμερα, στόν Ὂρθρο ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανῆς κ. Δανιήλ.

Τῆς Θείας Λειτουργίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλέξανδρος, ἐνῶ τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος, ὁ ὁποῖος ἐτόνισε ὃτι ἡ Ἐκκλησία μας, γιά τήν ὁποία ἒδωσε τό αἷμα του ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας, αὐτή ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει νά ἐμπνέῃ τήν ζωή μας καί νά στηρίζῃ τόν λαό μας…»

Κατά τήν Δοξολογία προσεφώνησε τόν κ. Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος, σύν τοῖς ἂλλοις, ἀνεφέρθη σέ συγκεκριμένα θέματα, τά ὁποῖα ἀπασχολοῦν τήν ἐπικαιρότητα.

Ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε τά ἑξῆς:

Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε,

Σήμερον ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν εὐφραίνεται ἡ πόλις τῶν Πατρῶν καί Ἀχαΐα πᾶσα, σήμερον πού ἐνταῦθα πάλλεται τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλάδος ἡ καρδία καί πλήθη Λαοῦ κατέκλυσαν οὐχί μόνον, τόν περικαλλῆ αὐτόν Ναόν, ἀλλά καί τήν περιάκουστον ὃλην πόλιν τῶν Πατρῶν καί ὁμολογοῦν τήν Ὀρθόδοξον πίστιν τῶν Ἑλλήνων καί τήν προσήλωσιν αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ εἰς τά ἱερά καί ὃσια, τά ὑπό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πατέρων, Μαρτύρων καί Ἡρώων παραδεδομένα.

Σήμερον ἔχομε τὴν μεγίστην χαρὰν καὶ τὴν ὑψίστην τιμὴν ἐν τῇ πανηγυριζούσῃ ἡμῶν πόλει καί ἐν τῷ ἱερῷ Ἀποστολείῳ τούτῳ νὰ ὑποδεχώμεθα τήν Ὑμετέραν Ἐξοχότητα, ἳνα ἑορτάση μεθ’ ἡμῶν καί συμπανηγυρίση, ὁμολογήσῃ δέ μετά τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ ὃτι «Εὑρήκαμε τόν Μεσσίαν», ὃν ἐκήρυξε Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος, τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν, τόν δι’ ἡμᾶς σαρκωθέντα, παθόντα καί ταφέντα καί ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐξοχώτατε, τά πλήθη τοῦ Λαοῦ τά ὁποῖα προσέτρεξαν ἐνταῦθα διά τήν ἑορτήν καί πανήγυριν τοῦ Πρωτοκλήτου, ἀλλά καί καθ’ ἡμέραν προστρέχουν διά νά δοξάσουν τόν ἐν Τριάδι προσκυνούμενον Θεόν ἡμῶν καί νά τιμήσουν τόν ἱερόν Ἀπόστολόν του, διακηρύττουν ὃτι ἡ Ἑλλάς ἀπό τήν στιγμήν κατά τήν ὁποίαν οἱ Ἓλληνες, διά τοῦ Άποστόλου Ἀνδρέου, ἐγνώρισαν τόν Σωτῆρα, τυγχάνει μεγίστης εὐλογίας ἀπό τόν Θεόν, ἀφοῦ ἐν τῇ ἀποκεκαλυμμένῃ ἀληθείᾳ ἐπορεύθῃ καί διά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐμεγαλύνθη καί ἐσώθη, ὡς τοῦτο κατεστρώθη καί διεκηρύχθη ἀπό τά Συντάγματα τῆς Ἑλλάδος, ἀπό τῆς ἀπελευθερώσεως αὐτῆς ἓως καί σήμερον. Αὐτή ἡ ἀλήθεια δέον ὁπως παραμείνῃ οὓτω διατυπωμένη καί ἀπαρασάλευτος εἰς τό Σύνταγμα τῆς χώρας μας.

Ἐξοχώτατε, τό κέντρον τῆς ζωῆς μας, εἶναι ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας. Εἶναι ὁ πατέρας μας, ὁ διδάσκαλός μας, ὁ μεσίτης πρός Κύριον, ὁ ὁποῖος διά πρεσβειῶν του πολλάκις ἒσωσε τήν πόλιν μας ἐκ βεβαίας καταστροφῆς. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν τήν σωτηρίαν τῆς πόλεως κατά τό ἒτος 1944 ἀπό τήν μανίαν τῶν ἀποχωρούντων ἀπό τήν πόλιν Γερμανῶν κατακτητῶν.

Ὃμως ὁ Ἀπόστολός μας εἶναι καί οἰκουμενικός διδάσκαλος, ἀφοῦ περιῆλθε πολλά μέρη τῆς Οἰκουμένης καί ἣνωσε τούς ἀνθρώπους, ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀπό τόν Θεόν ἀποκεκαλλυμένης ἀληθείας , τῆς μυστηριακῆς ζωῆς καί τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ.

Μόλις πρό ὁλίγων ἡμερῶν, εὑρέθημεν προσκεκλημένοι τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ εἰς Βουκουρέστιον, ὃπου προεξάρχοντος τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἐτελέσθησαν τά ἱερά Ἐγκαίνια τοῦ μεγαλοπρεποῦς καί περιλάμπρου Καθεδρικοῦ Ναοῦ τοῦ Βουκουρεστίου, ἀφιερωμένου εἰς τόν Ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέαν. Ἐπιτρέψατέ μοι εἰς τό σημεῖον αὐτό, νά μεταφέρω τάς Πατριαρχικάς εὐχάς καί εὐλογίας, τοῦ Παναγιωτάτου καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου καί τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. Δανιήλ.

Ἐπίσης καθηκόντως μεταφέρω τάς εὐχάς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρός ἃπαντας ἐπί τῇ εὐσήμῳ ταύτῃ ἑορτῇ καί πανηγύρῃ.

Ἀπό τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν σήμερον, ὁμοῦ μετά τῶν Σεβασμιωτάτων καί Θεοφιλεστάτων Ἁγίων ἀδελφῶν καί Πατέρων, τούς ὁποίους ἀπό κέντρου καρδίας εὐγνωμόνως εὐχαριστοῦμεν διά τήν συμμετοχήν των, εἰς τήν λαμπράν ἑορτήν τοῦ ἱδρυτοῦ, προστάτου καί ἐφόρου τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας, καί κατασπαζόμεθα ἐν φιλήματι ἁγίῳ, ὁμοῦ λέγω μετά τῶν ἁγίων ἀδελφῶν, χαιρετίζομεν ἃπαντας τούς ὃπου γῆς ἀδελφούς μας, μέ τόν μακάριον καί σωτήριον ἀποστολικόν χαιρετισμόν «Εὑρήκαμε τόν Μεσσίαν» καί στοιχοῦντες τοῖς ἲχνεσι τῶν ἀοιδίμων πατέρων ἡμῶν, προασπιστῶν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καί τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος, ἐν οἷς ὁ Ἐθνεγέρτης Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, ὁ ὁποῖος κατά τόν ποτέ διάκονόν του καί μετέπειτα Μητροπολίτην Ἀθηνῶν, ἀοίδιμον Θεόφιλον τόν Βλαχοπαπαδόπουλον, ἑνώσας ἓνα κομμάτι ἀπό τό ράσο του καί ἂλλο ἓνα ἀπό τήν φουστανέλα τοῦ Ζαΐμη, ἒδωσε ἀπό τήν περιάκουστον μονήν τῆς Ἁγίας Λαύρας, τό ἒναυσμα, οὐχί μόνον, διά τόν ὑπέρ τῆς ἐλευθερίας, ἀλλά καί διά τόν τῆς διατηρήσεως τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καί τῶν ἱερῶν καί τῶν ὁσίων τοῦ Γένους μας, συνεχῆ ἀγῶνα.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν,Ἐξοχώτατε, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσκλήσεως ἡμῶν, ἳνα ἔλθητε καί συμμετάσχητε εἰς τοὺς λαμπροὺς ἑορτασμοὺς πρός τιμήν τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων ἐν Πάτραις καί Σᾶς ὑποδεχόμεθα ὡς ἐκφραστήν τῆς ἑνότητος τοῦ Λαοῦ καὶ σύμβολον τῶν ἀγώνων διὰ τήν διατήρησιν τῆς τε πνευματικῆς ταυτότητος καὶ τῆς ἰδιοπροσωπίας του.

Παρακαλοῦμεν τόν Ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέαν ἳνα ἐνισχύῃ τήν Ὑμετέραν Ἐξοχότητα εἰς τό ὑψηλόν καί πολυεύθυνον αὐτῆς ἒργον καί φωτίζῃ καί διαφυλάττῃ αὐτήν ἐν ὑγίειᾳ κατ’ ἂμφῳ πρός εὒκλειαν τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος.

Στό ἐπίσημο γεῦμα ὁ Σεβασμιώτατος στήν προσφώνησή του εἶπε:

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρόεδρε τῆς Δημοκρατίας,

Μετά τήν εὐχαριστιακήν Τράπεζαν εἰς τό ἱερόν Ἀποστολεῖον, τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, εἰς τόν περίλαμπρον δηλ. ἐν Πάτραις Ναόν του, ὁ Ἀπόστολος μας, μᾶς προσεκάλεσε καί εἰς ταύτην τήν ἑόρτιον τράπεζαν, ἳνα δηλωθῇ καί ἐνταῦθα, ὃτι ὁ ἂνθρωπος εἶναι «μικτός προσκυνητής, ἐπόπτης τῆς ὁρωμένης κτίσεως καί μύστης τῆς νοουμένης».

Ἒμπλεοι ὂντες τῆς οὐρανίου εὐφροσύνης καί τῆς μεγάλης χάριτος τοῦ Κυρίου μας, συνευφραινώμεθα πλέον μεθ’ Ὑμῶν Ἐξοχώτατε καί μετά τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων, οἱ ὁποῖοι λειτουργικῶς ὑπηρέτησαν τήν ἑορτήν τοῦ Ἁγίου μας καί ηὒξησαν τήν χαράν μας, μετά τῶν λοιπῶν Ἀρχόντων καί ἁπάντων τῶν λοιπῶν, ἀδελφῶν συνδαιτημόνων.

Ἐξοχώτατε,

Ἡ ἀποστολική πόλις καί Μητρόπολις τῶν Πατρῶν, κατέχει θησαυρόν πολύτιμον τήν Κάραν τοῦ Πρωτοκλήτου, τόν Σταυρόν τοῦ Μαρτυρίου του καί τόν τάφον του καί στοιχεῖ τοῖς ἲχνεσι τοῦ ἱερωτάτου Ἀποστόλου, τηροῦσα ἀπαρασαλεύτως ὃσα ἐκεῖνος τῆς παρέδωσε, δηλ. τήν ἀποκεκαλλυμένην πίστιν ἀπό τόν Θεόν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη σώζουσα, διά τῆς μιᾶς ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν ἒπηξεν ὁ ἲδιος ὁ Κύριος, ἐστερέωσε μέ τό τίμιον Αἷμα Του καί ζωογονεῖ μέ τά Ἱερά Μυστήρια.

Αὐτήν τήν πίστιν καί αὐτήν τήν Ἐκκλησίαν ἐπορφύρωσε μέ τό αἷμα του ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος.

Ἐξοχώτατε, ἡ πόλις μας, ἡ τοπική μας Ἐκκλησία, βιώνει θαυμαστῶς τήν φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀντιπροσφέρει ὡς λατρείαν πρός τόν Θεόν, τιμήν πρός τόν Ἀπόστολον Ἀνδρέαν καί ἀγάπην πρός τόν συνάνθρωπον.

Ἒχετε διαπιστώσει καί κατά τά παρελθόντα ἒτη τῆς ἐνταῦθα προσκυνηματικῆς Σας θεωρίας καί ἐπισκέψεως κατ’ αὐτήν τήν ἡμέραν, διεπιστώσατε καί σήμερον τήν μεγάλην καί πηγαίαν εὐλάβειαν τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ, ἡ ὁποία ὡς χείμαρρος ἐκ βάθους ψυχῆς ἐκχέεται πρός τόν Πρωτόκλητον Μαθητήν καί μιμητήν τοῦ Πάθους τοῦ Σωτῆρος, Ἀνδρέαν τόν πανεύφημον.

Δηλοτικόν τοῦτο Ἐξοχώτατε, ὃτι ἡ καρδία τῶν ἀνθρώπων τῶν Πατρέων, καί οὐχί μόνον, εἶναι πλήρης πίστεως πρός τόν Θεόν καί ἀγάπης καί ἀφοσιώσεως πρός τήν ἁγιωτάτην αὐτοῦ μητέρα Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία ἀνέκαθεν ὑπῆρξε ἡ φρουρός καί τροφός του καί ἡ ὁποία ἒσκεπε καί σκέπει, ἒθρεψε καί τρέφει τόν λαόν ὁσάκις ἐχρειάσθη καί ἂν ἀκόμα καί σήμερα χρειασθῆ, διά τοῦ αἳματός της.

Ἡ καρδία αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ εἶναι πλήρης ἐμπιστοσύνης πρός τήν μητέρα καί ἁγίαν τροφόν του Ἐκκλησίαν, ἰδιαιτέρως σήμερον, ὃτε αἱ ἀξίαι συνεχῶς καταπίπτουν, τά ποικίλα συστήματα ἀπεγοήτευσαν τόν ἂνθρωπο καί ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τήν πνευματικήν ρίζαν καί τάς παραδόσεις τοῦ Γένους, ὁδηγεῖ μέ μαθηματικήν ἀκρίβειαν εἰς συμφοράν.

Εἰς τό σημεῖον αὐτό θά ἢθελα νά ἀναφερθῶ εἰς τόν φιλάγιον καί φιλόθεον Πατραϊκόν Λαόν, ὁ ὁποῖος παρ’ ὃτι ἐδοκιμάσθη ἀπό τήν ἀποβιομηχανοποίησιν καί δοκιμάζεται ἀπό τήν πολυεπίπεδον κρίσιν, ἐν τούτοις ἀντέχει καί παραμένει ὂρθιος καί πνευματικά ἀκμαῖος, διότι τελεῖ ὑπό τάς πτέρυγας καί τήν θαλπωρήν τῆς μητρός του, ἁγίας Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία τοῦ προσφέρει μέσα ἀπό τήν λειτουργικήν ζωήν τόν ἲδιον τόν Κύριον καί τοῦ ἐμπνέει τήν βεβαιότητα τῆς σωτηρίας.

Αὐτό προσλαβάνομεν καθ’ ἡμέραν, κύριε Πρόεδρε ὑπηρετοῦντες μετά τῆς φιλοθέου καί φιλαγίου ὁμηγύρεως τῶν Ἱερέων μας, τῶν συγκυρηναίων ἡμῶν, τόν περιούσιον Λαόν τοῦ Θεοῦ, εἰς τήν πόλιν καί τήν Ἱεράν Μητρόπολίν μας.

Αὐτή ἡ φιλόστοργος μήτηρ περιθάλπει τά τέκνα της, εἰς τήν ἀσθένειαν μέ τούς Ἱερεῖς μας οἱ ὁποῖοι νυχθημερόν ὑπηρετοῦν εἰς τά μεγάλα Νοσοκομεῖα τῆς πόλεώς μας. Εἰς τόν πόνον μέ τήν ἒκφρασιν τῆς πολλῆς ἀγάπης καί τόν λόγον τόν ἐπιστηρικτηκόν. Εἰς τήν φυλακήν μέ τόν λόγον τῆς παραμυθίας καί τῆς μετανοίας. Αὐτή ἐπιστηρίζει τούς νέους εἰς τόν Πανεπιστήμιον καί τό ΤΕΙ, μέ τήν λειτουργικήν ζωήν, μέ τήν πνευματικήν της διδαχήν καί τήν ἐξομολόγησιν, μέ τήν Φοιτητικήν Ἑστίαν τήν ὁποία ἂρτι ἐγκαινιάσαμε, μέ τάς ὑποτροφίας καί μέ τήν μαθητικήν Ἑστίαν τήν ἐπίσης ἂρτι ἐγκαινιασθεῖσαν. Αὐτή ἡ μήτηρ προσφέρει τροφήν ἀπό τάς δομάς τῆς ἀγάπης της, Κεντρικάς καί Ἑνοριακάς, εἰς 2000 χιλιάδες περίπου ἀδελφούς, ἐπιστηρίζει τούς ἐνδεεῖς μέ τήν παροχήν ἂλλης ὑλικῆς βοηθείας, ἀλλά καί τούς ξένους ξενίζει καί μέ ἀγάπην ὡς ἀδελφούς περιβάλλει, ἀφοῦ Αὐτός ὁ Κύριος, οὐχί μόνον, ἒδωσεν ἀγάπη, ἀλλά εἶναι ἡ σαρκωμένη ἀγάπη.

Αὐτή ἡ μήτηρ γενικῶς διατηρεῖ τήν γλῶσσαν, τήν παράδοσιν, τήν πνευματικήν συνοχήν καί τήν ταυτότητα τοῦ Λαοῦ μας.

Πορευόμεθα Ἐξοχώτατε, ἐν τῇ Ἀποστολικῇ πόλη καί Μητροπόλει τῶν Πατρῶν, μέ γνώμονα πάντοτε τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ καί τήν διακονίαν καί σωτηρίαν τοῦ Λαοῦ. Πορευόμεθα ἐν κοινωνία ἀγάπης καί ἀγαστῆς συμπνοίας μετά τῶν Ἀρχῶν τοῦ τόπου, ἒχοντας συναίσθησιν τῶν ἱστορικῶν μας εὐθυνῶν καί τῆς προοπτικῆς τῆς πορείας τοῦ τόπου μας καί τοῦ Λαοῦ μας πρός τό μέλλον.

Ἐξοχώτατε ἡμεῖς ἐνωτιζόμεθα τῆς φωνῆς τοῦ Πρωτοκλήτου, «Εὑρήκαμε τόν Μεσσίαν», τήν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνομεν ἐν παρησσίᾳ καί ἀκούομεν τῆς δεήσεως τῶν ἡρώων πατέρων μας, τήν ὁποίαν ἐπίσης κάνωμε καί ἰδικήν μας προσευχήν: «Κύριε, σῶσον τήν Πατρίδα μας ἐκ πάσης ἐπιβουλῆς καί περιστάσεως».

Κύριε Πρόεδρε,

Ἡ πόλις τοῦ Πρωτοκλήτου, ἡ πόλις τῶν Πατρῶν, ἡ πόλις τῆς εὐσεβείας, τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικότητος, ἡ πόλις πύλη μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως, Σᾶς εὒχετε νά ἒχετε ὑγιείαν ἀμφιστεφῆ, προσωπικήν χαράν καί εὐλογίαν παρά Κυρίου, διά τόν καλόν τῆς φιλτάτης ἡμῶν Πατρίδος.

Ὁ κ. Πρόεδρος στήν ἀντιφώνησή του ἐσημείωσε μεταξύ τῶν ἂλλων.

«…Οὐδείς μπορεῖ νά ἀμφισβητήσῃ τήν ἐμβληματική παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας καί τῆς Ἐκκλησίας, στούς ἀγῶνες τοῦ Λαοῦ μας καί τοῦ Ἒθνους μας, πρίν τήν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821, καθ’ ὃλην τήν διάρκεάα της, ἀλλά καί καθ’ ὃλη τήν πορεία διαμορφώσεως τοῦ ἐλευθέρου Κράτους. Μέ ἂλλες λέξεις, ἡ Ἐκκλησία ἦταν καί εἶναι πάντοτε παροῦσα στούς Ἐθνικούς μας ἀγῶνες…»

Ἐπίσης, ὁ κ. Πρόεδρος ἀνεφέρθη στήν προσφορά τῆς Ἐκκλησίας σήμερα, καθ’ ὃσον διαδραματίζει ἓνα ἐξέχοντα κοινωνικό ρόλο, στήν σημερινή ἐπώδυνη συγκυρία καί τοῦτο διότι μέσα στήν «καρδιά» κυριολεκτικῶς, τῆς βαθειᾶς κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς κρίσεως, πού ἒχει πλήξει κυρίως τήν κοινωνία μας, ἒχει ἀναλάβει πλειάδα οὐσιαστικῶν- καί μακράν τῆς περιττῆς δημοσιότητος, πρωτοβουλιῶν, γιά τήν στήριξη τοῦ χειμαζομένου Λαοῦ.

Τέλος, ἀνεφέρθη ὃτι ἡ Ἐκκλησία ἐκπληρώνει στό ἀκέραιο τήν ἀποστολή της, ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἓνωσης, ἀκολουθοῦσα τήν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ…

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος προσέφερε ἱεράν εἰκόνα στόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, μέ τήν σταύρωση τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Στούς ἑορτασμούς συμμετεῖχαν οἱ Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς:

Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλέξανδρος

Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος,

Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ κ. Δανιήλ,

Σύρου, Τήνου, Ἂνδρου, Κέας, Μήλου καί Μυκόνου κ. Δωρόθεος,

Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶς,

Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσῶν κ. Μᾶρκος,

Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ,

Γρεβενῶν κ. Δαβίδ,

Τρίκκης καί Σταγῶν κ. Χρυσόστομος,

Μάνης κ. Χρυσόστομος

καί οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι: Θεσπιῶν κ. Συμεών καί Κερνίτσης κ. Χρύσανθος καί ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης, Πατρῶν κ. Χρυσόστομος.