Η ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

 Μεγάλη βοήθεια σε τρόφιμα πρόσφερε για μία ακόμη φορά η Ιερά Μονή Βατοπαιδίου στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, εν όψει του Δεκαπενταυγούστου. Ψάρι και κοτόπουλα διανεμήθηκαν στις 300 οικογένειες που βοηθιούνται σε μηνιαία βάση από τα Κοινωνικά Παντοπωλεία της Κέρκυρας, του Σιδαρίου και της Λευκίμμης, που λειτουργούν στα πλαίσια του φιλανθρωπικού έργου της τοπικής Εκκλησίας. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ Νεκτάριος ευχαρίστησε και διά επιστολής τον καθηγούμενο της Μονής Αρχιμανδρίτη γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινό, διότι δεν λησμονεί τις ανάγκες της εν τω κόσμω προσπαθείας της Εκκλησίας και συνδράμει στην ανακούφιση των ανθρώπων που δυσκολεύονται.

Κήρυγμα Κυριακής Η’ Ματθαίου (07–08–2022)

 Κήρυγμα Κυριακής Η’ Ματθαίου (07–08–2022)

«Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν»

Στο σημερινό θαύμα που ακούσαμε σήμερα αδελφοί μου, η Εκκλησία, μας δίνει εκκλησιολογικό και ευχαριστιακό νόημα. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων είναι μια προτύπωση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, όπου ο νεκρός από την αμαρτία άνθρωπος λαμβάνει την ενυπόστατη ζωή, που είναι ο Χριστός μας και έτσι επανέρχεται στην ζωή.

Μας δίνεται η αφορμή λοιπόν να κάνουμε μερικές σκέψεις γύρω από αυτό το μεγάλο θαύμα του Κυρίου μας.

Ο Κύριός μας ποτέ δεν αγνόησε τα προβλήματα των ανθρώπων, της υγείας και της διατροφής. Πάντοτε όμως το κύριο μέλημά Του ήταν η σωτηρία των ανθρώπων, άλλωστε γι’ αυτό ήλθε και έγινε άνθρωπος.

Μετά το μαρτυρικό θάνατο του Ιωάννου του Προδρόμου, καταφεύγει στην έρημο να ησυχάσει και να αποφύγει την μανία της Ηρωδιάδος.

Εκεί τον μαθαίνει και ο κόσμος και τον ακολουθεί προκειμένου να ακούσει και να πάρει ευλογία, να θεραπευθεί. Βλέποντας τον κόσμο συγκινείται και θεραπεύει τους αρρώστους. Αφού τους χόρτασε πνευματικά με τους θείους λόγους Του, βλέποντας ότι «ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος», θέλησε να τους χορτάσει και υλικά. Όπως ακούσαμε, δεν υπήρχαν τροφές εκτός από «πέντε άρτους και δύο ιχθείς» που είχαν οι μαθητές. Αυτά ευλόγησε και «ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν». Και όχι μόνον· υπήρξαν και περισσεύματα δώδεκα κοφίνια γεμάτα.

Υπερφυές και μεγάλο θαύμα αδελφοί. Δεν έφαγαν πενήντα και εκατό, πέντε χιλιάδες άνδρες, χωριστά τα παιδιά και οι γυναίκες. Εκπλήσσει το πλήθος των ανθρώπων που τρέχουν πίσω από τον Χριστό μας. Πόση αγάπη και πόση λαχτάρα να τον δουν να τον ακούσουν και εκείνος τους αγαπά και ανταποκρίνεται πάντα. Πόσα κοινά στοιχεία και σημεία υπάρχουν αδελφοί μου στο σημερινό θαύμα που ακούσαμε με το άλλο θαύμα της θείας Ευχαριστίας. Το πλέον βασικό σημείο είναι ο πολλαπλασιασμός και στα δύο αυτά θαύματα. Στην έρημο ο Κύριος πολλαπλασιάζει τον άρτο και χορταίνει πλήθος ανθρώπων.

Στο ιερό μυστήριο της θείας Ευχαριστίας προσφέρεται ο «ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς» «ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανόμενος». Αυτοί που έφαγαν στην έρημο χόρτασαν αλλά ξανά πείνασαν μετά από ολίγον και πέθαναν. Από τον Ουράνιο άρτο της θείας Ευχαριστίας αυτοί που τον τρώνε θα είναι και θα παραμένουν αγιασμένοι, «τοὺς ἐσθίοντας ἁγιάζων». Όποιος τρώει το Σώμα του Κυρίου και πίνει το αίμα Του δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Έτσι η θεία Ευχαριστία γίνεται το κέντρο της πνευματικής ζωής της Εκκλησίας μας. Δεν είναι τυχαίο ότι εκτός των πέντε άρτων, προσφέρθηκαν στον Χριστό μας και δύο ιχθείς. Ο άρτος συμβολίζει τον άρτο της ζωής, τον Κύριο μας. Αλλά και τα γράμματα της λέξεως ιχθύς κωδικοποιούνται μεταξύ των πρώτων Χριστιανών ώστε να αναγνωρίζονται μεταξύ τους συνοψίζοντας την φράση Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.

Κατά τους αγίους πατέρες ο βασικός σκοπός είναι η ίδρυση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας όπου ο άνθρωπος αποκτά κοινωνία με τον Θεό. Καιρός αδελφοί μου να κατανοήσουμε «το μέγα της σωτηρίας μυστήριον» που δεν είναι άλλο από την θεία Ευχαριστία – θ. Κοινωνία που μας προσφέρει την ένωση με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Αυτό είναι άλλωστε Εκκλησία! Ενότητα του Θεού και του κόσμου. Πνευματική και Χριστιανική ζωή δεν υπάρχει χωρίς την μετοχή στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Αν θέλουμε η κοινωνία μας να είναι κοινωνία Χριστού και Σώμα δικό Του, ας μάθουμε να ζούμε ευχαριστιακά. Τότε η έρημος του κόσμου μπορεί να γίνει πηγή ζωής και όχι θανάτου. 

Αμήν!

Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στην Κέρκυρα

Στην παλαίφατη και ιστορική Ιερά Μονή του Υψηλού Παντοκράτορος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, χοροστάτησε στον πανηγυρικό εσπερινό της Ιεράς Μονής. Τούτο το μοναστήρι δεσπόζει στην κορυφή του ορεινού όγκου του Παντοκράτορος, που έχει στηθεί συμβολικά από τον 15Ο αιώνα και δεσπόζει σε όλο το μήκος και το πλάτος της Κέρκυρας. Παλαιότερα, που δεν υπήρχε δρόμος, οι ευσεβείς κάτοικοι της Νήσου από την 1η μέχρι και το μεσονύκτιον της 6ης Αυγούστου, ερχόταν πεζοί για να προσκυνήσουν και να λάβουν από την χάρη της Μεταμορφώσεως του Κυρίου. Αυτό το έθιμο και η παράδοσις, συνεχίζεται μέχρι και των ημερών μας. Ημέρα και νύχτα επισκέπτονται οι άνθρωποι με τα οχήματα τους την ωσαύτην Ιερά Μονή για να προσευχηθούν. Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος, αναφέρθηκε στην έννοια της Θείας δόξης του Θεού, η οποία εφάνη με το υπέρτατον γεγονός της Θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Η εμφάνιση των τριών προσώπων της Αγίας τριάδος στο όρος της Θείας Μεταμορφώσεως είναι η αποκάλυψις του Θεού όχι μόνο στους τρείς εκ των προκρίτων μαθητών του Κυρίου μας, αλλά και στους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, που ο Θεός και εκεί είχε αποκαλυφθεί, στον Αβραάμ και στους λοιπούς πατέρες. Η θεία δόξα της Μεταμορφώσεως η οποία κάλυψε το όρος, δεν είναι ο γνόφος της αγνωσίας αλλά ο γνόφος της επιγνώσεως και της παρουσίας του Θεού. Για αυτό το λόγο, οι μαθητές του Κυρίου μας, τη στιγμή εκείνη βγήκαν από τα όρια των φθαρτών και των κτιστών, και έζησαν την άκτιστον ενέργεια του Θεού στη ζωή τους, απηλλαγμένη από τα βιωτικά και τα εγκόσμια, και μετέχοντες στην δόξαν του Θεού, ζήτησαν να παραμείνουν εσαεί στην κατάσταση εκείνη, της θείας μετοχής. Η φωνή του ουρανίου Πατρός διαμέσου των αιώνων, θα συνεχίζεται να επαναλαμβάνεται σε όλους μας «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε». 

Όμως για να αντιληφθούμε αυτή την φωνή του ουρανίου Πατρός, πρέπει το πνευματικό αισθητήριο της ακοής μας, όπως και όλα τα πνευματικά αισθητήρια μας, να είναι απηλλαγμένα από το φθαρτόν, το πρόσκαιρον και το βιοτικόν. Επιπλέον, για να προσεγγίσει ο σύγχρονος άνθρωπος την δόξα του Θεού, θα χρειαστεί η πνευματική κάθαρσις, και η αδιάλειπτη προσευχή μας, εκζητώντας το έλεος του Θεού, και τότε, η ανταπόκριση του Θεού και Πατρός θα είναι βεβαία εις την ζωήν του καθενός εκζητητή.

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος, ευχήθηκε σε όλους τους ευλαβείς προσκυνητές της Ιεράς Μονής, ο Θεός να ανταποδώσει στον κόπον της πεζοπορίας των, αλλά και του προσκυνήματος των, την ευλογία και τον αγιασμό στη ζωή τους. Παρόντες ήταν ο Βουλευτής Αλέξανδρος Αυλωνίτης, η Δημοτική Αρχή της Βόρειας Κέρκυρας, και άλλοι εκπρόσωποι τοπικών αρχών, στους οποίους ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε τα δέοντα.

Η ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΑΛΛΟΙΩΣΙΣ

«Δεῦτε νῦν τήν κρείττονα ἀλλοιωθέντες ἀλλοίωσιν, ούρανόφρονες σήμερον, Χριστῷ συμμορφούμενοι εὐσεβῶς καί γῆθεν, ἐφ’ ὑψηλοτάτην τῶν ἀρετῶν περιωπήν ἀνενεχθέντες, ἀγαλλιώμεθα. Δι’ οἶκτον γάρ, τόν ἄμορφον μεταμορφούμενος ἄνθρωπον, ἐν Θαβώρ κατελάμπρυνεν ὁ Σωτήρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν»(ἀπό τά στιχηρά τοῦ Μικροῦ ἐσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως, σέ ἦχο δ’)

«Ελάτε τώρα, αφού αλλοιωθούμε την ανώτερη αλλοίωση και γίνουμε σήμερα άνθρωποι που φρονούμε τα ουράνια, ας πάρουμε κι εμείς μορφή όμοια με τον Χριστό, με ευσέβεια στις καρδιές μας και από τα γήινα αφού φέρουμε την ζωή μας στην κορυφή των αρετών, ας χαιρόμαστε με αγαλλίαση. Διότι από ευσπλαχνία ο Σωτήρας των ψυχών μας, αφού μεταμόρφωσε τον άνθρωπο που είχε χάσει την μορφή του, τον καταλάμπρυνε στο όρος Θαβώρ». 

                Στην εκκλησιαστική μας παράδοση η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου υπομιμνήσκει δύο μεγάλες αλήθειες: η πρώτη ότι ο Χριστός προσέλαβε την ανθρώπινη φύση όχι για να την καταργήσει, αλλά για να την επαναφέρει στο αρχαίον κάλλος, δηλαδή στον σκοπό για τον οποίο πλάστηκε από τον Τριαδικό Θεό, την θέωση και την αγιότητα, και η δεύτερη ότι αυτός ο δρόμος θέλει συμπόρευση με τον Χριστό, θέλει την δική μας συνέργεια, την δική μας συνάνοδο στο όρος Θαβώρ, δηλαδή στον τρόπο της Εκκλησίας. Ο Χριστός είναι θεατός από τον άνθρωπο και, μάλιστα, εν τω ακτίστω φωτί Του, διά του οποίου βιώνουμε την παρουσία Του ως γλυκασμό, χαρά και ανακαίνιση. Μπορεί αυτές οι θεολογικές προσεγγίσεις να μοιάζουν ξένες στον άνθρωπο της εποχής μας, να μοιάζουν μια γλώσσα ξύλινη, βγαλμένη από μιαν άλλη πραγματικότητα, απρόσιτη σε έναν κόσμο που βλέπει την ζωή με τα μάτια του παρόντος, όμως μήπως οι άγιοι κάθε εποχής δεν έμοιαζαν ξένοι στην βαθιά πραγματικότητα του καιρού τους, στην απόρριψη των πολλών, στα μαρτύρια του αίματος ή της συνειδήσεως στα οποία υποβάλλονταν, στην πορεία μιας καθημερινότητας όπου η σχέση με τον Θεό ήταν σημαντική αλλά όχι η κύρια της ζωής;

                Δεν είναι η Μεταμόρφωση γιορτή μόνο των μοναχών, παρότι στα μοναστήρια την τιμούν ιδιαίτερα, για τον λόγο ότι οι μοναχοί και οι μοναχές παλεύουν να ζήσουν τον θεϊκό έρωτα, να βγάλουν φτερά πνευματικά και να συναντήσουν διά της προσευχής τον Λυτρωτή Κύριο. Η Μεταμόρφωση είναι γιορτή όλων των πιστών, αρκεί, εκτός από τα καθιερωμένα έθιμα και τον λειτουργικό τρόπο της Εκκλησίας, να θελήσουμε να εντρυφήσουμε σε ορισμένα σημεία της και να κατανοήσουμε αλήθειες που πηγάζουν από αυτήν.

                Η Μεταμόρφωση είναι «κρείττων αλλοίωσις». Αλλοίωση δεν σημαίνει παραχάραξη, παραποίηση, αλλαγή προς το χειρότερο, όπως έχει επικρατήσει να νοείται η λέξη. Αλλοίωση σημαίνει επανεύρεση της αληθινής μας ταυτότητας, του αληθινού μας προορισμού, που είναι άλλος σε σχέση με την τάση μας να παραμένουμε στην πεδιάδα του κόσμου τούτου και να μην ανεβαίνουμε στο όρος του Κυρίου. Στην πραγματικότητα παραχάραξη του αληθινού μας προορισμού είναι ο τρόπος ζωής μας, ο προσανατολισμένος στο εδώ και στο σήμερα. Διά της Μεταμορφώσεως ο Χριστός μάς δείχνει ότι η δόξα την οποία προσέδωσε στην ανθρώπινη φύση διά της προσλήψεώς της από τον Ίδιο είναι η αυθεντική αλλοίωσή της. Γινόμαστε άλλοι όχι ως προς το πρόσωπο, αλλά ως προς τον τρόπο ζωής μας. Γινόμαστε άλλοι αρνούμενοι τα πάθη, το συμφέρον, την ματαιοδοξία, την αποδοχή της προσωρινότητας ως του νοήματος ζωής. Γινόμαστε άλλοι αντιστεκόμενοι διά της αγάπης και της αλήθειας στις ψευδαισθήσεις ευτυχίας που ο κόσμος τούτος χαράζει. Γινόμαστε άλλοι διά της κοινωνίας με τον Χριστό που μας οδηγεί στην αιωνιότητα της συνάντησης, της ουρανίου τραπέζης, της χαράς του θείου φωτός, της βεβαιότητας ότι η αγάπη του Θεού ουδέποτε εκπίπτει.

                Η Μεταμόρφωση είναι «φρόνησις των ουρανίων». Είναι απόφασή μας να ξεφύγουμε από τα «γήθεν» που μας κατατρώγουν τον χρόνο όχι μόνο τον εξωτερικό, αλλά και τον εσωτερικό, γεμίζοντάς τον με λογισμούς παροντικούς, συχνά εμπάθειας, άρνησης του Θεού, άρνησης της πρόνοιας και της αγάπης Του, άρνησης και του πλησίον μας. Ο ουρανόφρων άνθρωπος απλώνει τα χέρια του στον Θεό και ζητά από Αυτόν καθοδήγηση και νόημα. Κρίνει την ζωή, τις περιστάσεις, τα όσα συμβαίνουν με κριτήριο το Ευαγγέλιο. Και ζει την Εκκλησία ως συνάντηση που μας βγάζει από την μοναξιά, τον εγωκεντρισμό, το σκοτάδι τελικά του να μην έχει η ύπαρξή μας προσανατολισμό αιωνιότητας και να λυγίζει ή να παρασύρεται από τα ανθρώπινα.

                Η Μεταμόρφωση είναι άνοδος στην «υψηλοτάτην των αρετών περιωπήν». Η λέξη «περιωπή» σημαίνει το κοίταγμα από έναν τόπο που κάνει το μάτι να βλέπει τα πάντα με καθαρότητα και χωρίς ψεγάδι. Αυτό το εξασφαλίζει στον άνθρωπο η αρετή. Για τους αρχαίους αρετή είναι η μεσότητα, ούτε η υπερβολή ούτε η έλλειψη σε κάθε τρόπο, σε κάθε συνήθεια, σε κάθε ψυχική κατάσταση. Για τους χριστιανούς, αρετή είναι η απόφαση του ανθρώπου να εκδιώξει καθετί που τον χωρίζει από τον Θεό και το οποίο πηγάζει από την αυτοθέωση. Αρετή είναι η υπακοή στον Χριστό. Είναι αυτό που έκαναν οι μαθητές, οι οποίοι Τον ακολούθησαν στο Θαβώρ και είδαν την δόξα Του «καθώς ηδύναντο». Αρετή είναι η πίστη ως εμπιστοσύνη στα όσα έχουν δει οι προηγούμενοι από μας, αλλά και στα όσα εμείς βλέπουμε, ακόμη κι αν δεν τα βλέπουμε. Διότι η αγάπη του Θεού είναι η μόνη αναλλοίωτη πραγματικότητα, αν πιστεύουμε. Και την αγάπη του Θεού την βιώνουμε στις χαρές και τις λύπες μας, στην ζωή και στον θάνατο, στην πεποίθηση ότι όλα στην ζωή είναι συνάντηση μαζί Του, από τους ανθρώπους μέχρι τα πράγματα, αρκεί να μην θέλουμε εμείς να κυριαρχούμε σ’  αυτά, αρκεί να νιώθουμε τις ελλείψεις μας και να παλεύουμε εν μετανοία ζητώντας του Κυρίου το έλεος. Αρετή είναι η αγάπη, ως προσευχή, ως συγχώρηση, ως θυσία, ως προσφορά, από τα πιο απλά ως τα πιο δύσκολα.

                Η Μεταμόρφωση  είναι η μυστική χαρά της Εκκλησίας. Δεν είναι ατομικό γεγονός ή κατόρθωμα. Δίδεται στον πιστό ο οποίος βλέπει το όρος Θαβώρ ως την Εκκλησία, η ζωή της οποίας μάς επιτρέπει να βλέπουμε τον υπόλοιπο κόσμο, τα πεδινά, όχι ως αφορμή έπαρσης ή απόρριψης, αλλά ως καιρό, ευκαιρία να δώσουμε την δική μας καρδιακή άνοδο, την δική μας χαρά για την μετοχή στην δόξα του Χριστού διά των μυστηρίων, ιδίως της θείας ευχαριστίας, σε όλους. Ο Χριστός ζήτησε από τους τρεις μαθητές να επιστρέψουν στον κόσμο και γύρισε μαζί τους. Δεν έμειναν στο Θαβώρ, διότι η κορυφή είναι η τελική μας δωρεά, η τελείωσίς μας, που προϋποθέτει να την γνωρίζουμε, να θέλουμε να την ζήσουμε, όχι όμως και να εγκαταλείψουμε τον αγώνα της αγάπης και της αλήθειας μέσα στον κόσμο. Γι’  αυτό και οι μοναχοί και οι μοναχές προσεύχονται για όλη την ανθρωπότητα και δεν μένουν μόνο στον αγώνα για την δική τους τελείωση.

                Να γιατί η Μεταμόρφωση είναι γιορτή όλων μας! Χρόνια πολλά κι ευλογημένα!

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

6 Αυγούστου 2022

Εορτή της Μεταμορφώσεως

Ο Υπουργός Τουρισμού, Βασίλης Κικίλιας στην Κέρκυρα

 Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος προσκληθείς από την Δήμαρχο της Κεντρικής Κέρκυρας,κ. Μερόπη Υδραίου, τέλεσε τον Αγιασμό των εγκαινίων στο καταφύγιο σκαφών στο λιμάνι της Αλύπας, πλησίον της Ιεράς Μονής Παλαιοκαστρίτσας. Τούτο το λιμάνι ανήκει στον Δήμο της Κέρκυρας και εκμισθώθηκε από την εταιρεία Home Center Managment 1 ΙΚΕ, η οποία εταιρεία μετά από τις ανακαινιστικές εργασίες, το παρέδωσε σε χρήση. Παρόντες ήταν ο Υπουργός Τουρισμού, Βασίλης Κικίλιας, η Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, Ρόδη Κράτσα, ο Βουλευτής της Ν.Δ. Στέφανος Γκίκας, εκπρόσωποι των αυτοδιοικητικών, τουριστικών και λοιπών φορέων του τόπου. Κατά τον Αγιασμό, ο Σεβασμιώτατος απευθυνόμενος στον κ. Υπουργό, αφενός μεν τον καλωσόρισε στην Κέρκυρα, η οποία στηρίζεται από τον τουρισμό αλλά ταυτόχρονα στηρίζει κι ένα μέρος της πολιτείας από το τουριστικό προϊόν, και αφετέρου τον ευχαρίστησε και τον συνεχάρη για το ενδιαφέρον αξιοποίησης παρόμοιων μονάδων τουριστικών, μέσα από την γραφειοκρατική διαδικασία του υπουργείου στο οποίο προΐσταται, και του ευχήθηκε να έχει την ευόδωση των έργων του από την Χάριν του Θεού. Ομοίως συνεχάρη και την Δημοτική Αρχή αλλά και την εκπρόσωπο της επενδυτικής εταιρείας, που φιλοδοξεί να αναμορφώσει στα πλαίσια του φυσικού κάλλους της περιοχής, όλη την ευρύτερη περιοχή της Παλαιοκαστρίτσας. Στο τέλος, συμβολικά όλοι μαζί, έκοψαν την κορδέλα προς τον διάδρομο της προβλήτας.

ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΦΩΣ…

                Η εορτή της Μεταμόρφωσης του Χριστού είναι παραθεωρημένη μέσα στο φως του καλοκαιριού. Παρότι είναι αυτή που μας δείχνει τον αληθινό μας προορισμό, που είναι να δούμε το φως το αληθινό  και να γίνουμε υπάρξεις φωτεινές, καθώς όλους μάς προσέλαβε ο Χριστός, από την στιγμή που η φύση μας έγινε ένα με την θεϊκή Του φύση, εντούτοις εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε, κάποτε και παρανοούμε το νόημα της γιορτής.

                Οι πολλοί δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο άνθρωπος δεν εξαντλείται σ’  αυτό που φαίνεται, σ’  αυτό που βλέπουμε. Ότι τα φώτα που μας περιτριγυρίζουν, φυσικά και τεχνητά, δεν είναι αυτά που νοηματοδοτούν την ζωή μας, όπως ούτε και η λάμψη του πολιτισμού ή των αστέρων του κόσμου τούτου. Πλαστήκαμε για την σχέση μας με τον Τριαδικό Θεό στο πρόσωπο του Χριστού, όπως αυτή μπορούμε να την ζήσουμε στο μυστήριο της Εκκλησίας. Αυτά φαντάζουν λόγια χωρίς περιεχόμενο στην σύγχρονη πραγματικότητα, νεώτερων και μεγαλύτερων. Αρκούμαστε στα ορώμενα. Καθώς αναζητούμε βεβαιότητες που οι αισθήσεις μας ή ο νους μας μπορεί να αντιληφθεί και να εξηγήσει, δεν θέλουμε να κάνουμε το επόμενο βήμα.

«Ο Θεός είναι φως και η θέα του φωτός» (άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος). Ο Θεός είναι ορατός. Δεν είναι αφηρημένη δύναμη ή κατασκεύασμα της φαντασίας μας. Έγινε άνθρωπος, όχι για να αφήσει αυτό που ήταν, αλλά για να το ενώσει μ’ αυτό που είμαστε, για να κάνουμε μαζί Του πράξη τον σκοπό για τον οποίο δημιουργηθήκαμε, να βιώσουμε την αγάπη όχι ως συναίσθημα εν χρόνω ή ως ηθική προσταγή, αλλά ως εμπειρία που υπερβαίνει τον χρόνο και αλλοιώνει προς την θέωση την ύπαρξή μας. Όχι μόνοι μας, αλλά μαζί Του. Ό,τι προσπαθούμε να προγευτούμε, θα γίνει η αιώνια πραγματικότητα. Με πίστη και χάρη. Με άνοδο από την πεδιάδα του κόσμου στο όρος που μάς κάνει να βλέπουμε την ζωή από τα ψηλά της αγάπης του Θεού, για να κατεβούμε και να μοιραστούμε την χάρη με τους συνανθρώπους μας.

                Αλλά και όσοι πιστεύουμε στον Θεό δυσκολευόμαστε να δεχτούμε ότι το φως Του απλώνεται και στα ιμάτια, στα ρούχα, δηλαδή στον εξωτερικό κόσμο και στα σημεία του πολιτισμού μας. Ότι τίποτε δεν μένει αμεταμόρφωτο. Ότι το σώμα μας δεν είναι η φυλακή της ψυχής. Ότι τα έργα αυτής της ζωής αγγίζονται από το φως, για να γίνουν έργα ζωής και όχι έργα του παρόντος, έργα θανάτου. Ζωή σημαίνει υπέρβαση της επιβίωσης. Τα ρούχα σκεπάζουν την γυμνότητα του σώματος, αποτρέποντας τους άλλους από το να μας δούνε ως αντικείμενα, ως σκεύη ηδονής. Το ποιοι όμως πραγματικά είμαστε φαίνεται από το πώς ζούμε, πού θέλουμε να φτάσουμε, τι είναι για μας ο κόσμος. Και τίποτα αυτής της ζωής δεν μένει ανευλόγητο από το φως. Αρκεί να βάλουμε το λυχνάρι του Θεού στην ζωή μας, τις εντολές του Ευαγγελίου. Και τότε κλειδί γίνεται η καρδιά και τα ρούχα μοιράζονται. Δεν εξαντλούν το νόημα της ζωής μας, η οποία θέλει το κάλλος της κοινωνίας με τον Θεό.

                Το σώμα μεταμορφώνεται μέσα στην αγάπη. Αγιάζεται κι αυτό, επειδή το προσέλαβε ο Χριστός, το ελέησε, το φώτισε. Κάθε έργο αγάπης μ’  αυτό, είναι άνοιγμα στο φως του ουρανού. Με προσευχή και εμπιστοσύνη ας χαρούμε λοιπόν την ομορφιά της γιορτής, προσδοκώντας και την δική μας μεταμόρφωση.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Στο φύλλο της Τετάρτης 3 Αυγούστου 2022

Καλή Παναγιά – Δεκαπενταύγουστος 2022

Καλή Παναγιά – Ο Δεκαπενταύγουστος είναι γιορτή! Διότι σε κάθε σημείο της Ελλάδας υπάρχει και μια ξεχωριστή Παναγιά.

Η προετοιμασία των πιστών αρχίζει από την 1η Αυγούστου με τη νηστεία που διαρκεί έως τον Δεκαπενταύγουστο, αποτελώντας για τους Ορθόδοξους χριστιανούς το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Μακριά από τα αστικά κέντρα, στις παραλίες, στα δεκάδες προσκυνήματα της Παναγίας ανά τη χώρα, στην Ελλάδα γιορτάζεται το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Στις 15 Αυγούστου χιλιάδες πιστοί με κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα της Παναγίας.

Θέλουν έτσι να μαρτυρήσουν την πίστη τους στο πρόσωπο της μητέρας του Θεανθρώπου και να την ικετέψουν να μεσολαβήσει στον Υιό της για τη σωτηρία της ψυχής τους.

Η Παναγία φροντίζει για όλο τον κόσμο και είναι η μεσίτρια στον Υιό της για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Παναγία Σουμελά στη Βέροια, στην Μεγαλόχαρη της Τήνου και η Παναγία της Κεφαλλονιάς, όπου κάθε χρόνο εμφανίζονται κοντά στην εικόνα της τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας» είναι μερικά μόνο από τα εκατοντάδες προσκυνήματα της Θεοτόκου.

Η Παναγία δεν έχει μόνο θρησκευτική σημασία για τους Έλληνες αλλά και εθνική. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει σώσει το έθνος και έτσι ο ελληνικός λαός την τιμά και τη σέβεται πολύ.

Η Παναγία, το ιερότερο από τα πρόσωπα της Ορθοδοξίας, δοξάζεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Έτσι και φέτος με ευλάβεια και κατάνυξη ας εορτάσουμε την Εορτή της Παναγιάς μας.

Καλή Παναγιά…