2026-02-01 Κήρυγμα στην Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου

 Κήρυγμα στην Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου

Σήμερα ανοίγει το Τριώδιο.

Και δεν αρχίζει με νηστείες, ούτε με κόπους, ούτε με κανόνες.

Αρχίζει με μια στάση καρδιάς.

Ο Χριστός μας διηγείται μια απλή παραβολή. Δύο άνθρωποι ανεβαίνουν στον ναό για να προσευχηθούν. Ο ένας Φαρισαίος. Ο άλλος Τελώνης.

Ο Φαρισαίος στέκεται μπροστά. Και τι λέει; Δεν λέει ψέματα.

Νηστεύει, δεκατίζει, ζει ηθικά. Αλλά η προσευχή του δεν ανεβαίνει στον Θεό· γυρίζει γύρω από τον εαυτό του.

«Εὐχαριστῶ σοι, ὁ Θεός… ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν  ανθρώπων».

Δηλαδή: «Σε ευχαριστώ, Θεέ μου, που δεν είμαι σαν τους άλλους».

Και στο τέλος δείχνει και τον Τελώνη.

Αδελφοί μου, ο Φαρισαίος δεν αμάρτησε με πράξεις. Αμάρτησε με τον λογισμό.

Η αρετή του έγινε σκάλα για να ανέβει πάνω από τους άλλους –

και έτσι έπεσε κάτω από τον Θεό.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει:

«Οὐδὲν οὕτως ἀπαλλοτριοῖ τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ, ὡς τὸ δοκεῖν ἑαυτὸν δίκαιον.»

Τίποτε δεν απομακρύνει τόσο τον άνθρωπο από τον Θεό, όσο το να νομίζει ότι είναι δίκαιος.

Και ο Τελώνης;

Στέκεται πίσω. Δεν σηκώνει καν τα μάτια. Χτυπά το στήθος του και λέει μία φράση – μόνο μία: «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ».

Δεν απαριθμεί αρετές. Δεν δικαιολογείται. Δεν συγκρίνεται. Στέκεται γυμνός μπροστά στον Θεό. Και αυτό ακριβώς τον σώζει.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει:

«Ὅπου ἐστὶν ταπείνωσις, ἐκεῖ καταβαίνει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ.»

Όπου υπάρχει ταπείνωση, εκεί κατεβαίνει η Χάρη.

Και ο Χριστός κλείνει την παραβολή με λόγια που πρέπει να μας ταρακουνήσουν:

«Κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἢ ἐκεῖνος».

Όχι ο «καλός». Όχι ο «σωστός». Αλλά ο συντετριμμένος.

Αδελφοί μου,

Το Τριώδιο δεν μας ρωτά πόσες αρετές έχουμε. Μας ρωτά πώς στεκόμαστε απέναντι στον Θεό και στους άλλους.

Μπορεί να νηστεύουμε και να κατακρίνουμε. Μπορεί να εκκλησιαζόμαστε και να σκληραίνουμε. Μπορεί να προσευχόμαστε

και να μην αγαπάμε.

Και τότε γινόμαστε Φαρισαίοι χωρίς να το καταλάβουμε.

Η Εκκλησία σήμερα μας φωνάζει: Μην αρχίσεις τον αγώνα με υπερηφάνεια.

Μην νομίσεις ότι είσαι «κάτι». Μπες στο Τριώδιο όπως ο Τελώνης: σιωπηλά, ταπεινά, αληθινά.

Γιατί, όπως λέει ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας:

«Ἔρχεται καιρός ὅπου ὁ ἄνθρωπος θὰ θεωρεῖται φρόνιμος ὅταν μετανοεῖ.»

Ας ζητήσουμε κι εμείς σήμερα όχι να φανούμε δίκαιοι, αλλά να γίνουμε ειλικρινείς.

Και τότε, αδελφοί μου, θα κατεβούμε κι εμείς από τον ναό όχι δικαιωμένοι από τον εαυτό μας, αλλά αγκαλιασμένοι από το έλεος του Θεού.

Καλό και ευλογημένο Τριώδιο , καλό πνευματικό αγώνα.

π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ 

ΝΗΣΤΕΥΩ ΔΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ, ΑΠΟΔΕΚΑΤΩ ΠΑΝΤΑ ΟΣΑ ΚΤΩΜΑΙ

 

«Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι» (Λουκ. 18, 12)

«Ἐγὼ νηστεύω δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα καὶ δίνω στὸν ναὸ τὸ δέκατο ἀπ’ ὅλα τὰ εἰσοδήματά μου»

            Η περίοδος του Τριωδίου, από τις πιο όμορφες και κατανυκτικές του εκκλησιαστικού χρόνου, ξεκινά με την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Ο Φαρισαίος, εκπρόσωπος της θρησκευτικότητας που γινόταν αποδεκτή ως αυθεντική από την τότε κοινωνία, αλλά, τηρουμένων των αναλογιών, και από την σημερινή, καυχιέται ότι νηστεύει δύο φορές την εβδομάδα και δίνει στον ναό το ένα δέκατο από όλα τα εισοδήματά του. Η νηστεία έχει να κάνει με τον μετριασμό των σωματικών αναγκών ως προς την απόλαυση αλλά και τον χορτασμό. Η ελεημοσύνη έχει να κάνει με την απόφαση του ανθρώπου να προσφέρει στον ναό προς δόξαν Θεού, αλλά και προς βοήθεια των συνανθρώπων του. Στη νηστεία ο άνθρωπος ασχολείται με το σώμα του περιορίζοντας τροφές που μπορεί να λάβει. Στην ελεημοσύνη ο άνθρωπος ασχολείται με την ψυχή του, περιορίζοντας αυτά που ήδη έχει. 

            Ο θρησκευτικός άνθρωπος θεωρεί ότι ο Θεός του έχει δώσει αυτές τις εντολές, διότι οι κινήσεις του δεν γίνονται εξ ιδίας πρωτοβουλίας, διότι πρέπει με κάποιον τρόπο να αποδείξει την πιστότητά του σ’ Εκείνον. Και η τήρηση των εντολών κάνει τον θρησκευτικό άνθρωπο να αισθάνεται ικανοποιημένος, πλήρης, έτοιμος να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους που δεν τηρούν αυτές τις εντολές, για να δηλώσει ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων ότι ο ίδιος είναι «εντάξει». Δεν νιώθει ότι οι εντολές του δίδονται για να δει σε τι υστερεί και αυτό περνά από την ψυχή. Κι αυτός είναι ο λόγος που ο Χριστός θεωρεί ότι δεν δικαιώνεται. Ο αταπείνωτος άνθρωπος, αυτός που νιώθει ότι η θρησκεία και κάθε τι του δίδεται για να αυτοδικαιωθεί και να δοξαστεί, δεν είναι στην οδό του Θεού κι ας μοιάζει ότι είναι. 

            Ο αυτοδικαιωμένος άνθρωπος, που ακολουθεί άλλες θρησκείες όπως η πολιτική, η οικονομία, η τέχνη, ο λόγος, η διανόηση, ο αθλητισμός βάζει στη θέση της νηστείας και της ελεημοσύνης τα χαρίσματά του, όπως επίσης και ότι κάνει χάρη ουσιαστικά στον κόσμο που ασχολείται μαζί του, τον φωτίζει, τον καθοδηγεί, τον διασκεδάζει. Το δικαιούται βεβαίως, αλλά ζητά και την αποζημίωση γι’ αυτό. Το χειροκρότημα. Τη δόξα. Τον έπαινο. Και διαρκώς φέρνει ενώπιόν του και ενώπιόν μας τη σύγκριση με τους αποτυχημένους, που μπορεί να είναι και ανταγωνιστές ή να ανήκουν και σε άλλους χώρους. Κλειδί το Διαδίκτυο που μας φέρνει κοντά, το παγκόσμιο χωριό. Ο λόγος του Χριστού όμως εξακολουθεί να τίθεται ενώπιόν μας. Αξία έχει να νιώθεις σε τι υστερείς και όχι σε τι υπερέχεις. Διότι αν νιώθεις την έλλειψή σου, τότε ξέρεις τα μέτρα και τα όριά σου και ο Θεός σε νιώθει με τη σειρά Του. Διότι Τον επικαλείσαι, Τον αφήνεις να σε ελεήσει, αισθάνεσαι ότι πρώτα Εκείνος σε αγαπά και λες ΝΑΙ στην αγάπη Του και δεν περηφανεύεσαι ότι εσύ Τον αγαπάς περισσότερο, ενώ στην πραγματικότητα Τον χρησιμοποιείς για το ΕΓΩ σου. 

           Είναι όμορφο το Τριώδιο. Μας υπενθυμίζει την οδό των ελλείψεων, αλλά και την αγάπη του Θεού που δεν μας αφήνει κι ας είμαστε μόνοι μας σε έναν κόσμο θορύβου και επίδειξης. 

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

1η Φεβρουαρίου 2026

Τελώνου και Φαρισαίου

2026-01-31 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Α Θ Α Ν Α Σ Ι Α Χ Ω Ρ Ι Σ Τ Ο Ν Χ Ρ Ι Σ Τ Ο π . Δ η μ η τ ρ ί ο υ Μ π ό κ ο υ

 

  Αθανασία! Η λέξη που γοητεύει, μαγεύει και αιχμαλωτίζει κάθε ύπαρξη. Που περικλείει την πεμπτουσία της ζωής, το βαθύτερό της νόημα,   τον   απώτερο   σκοπό   κάθε   νοήμονος   όντος.   Πράγμα   που φαίνεται στην έμφυτη, ενστικτώδη, άμεση απώθηση του θανάτου που ενυπάρχει ισχυρή μέσα μας. Στον μύχιο πόθο για ζωή, ατέλειωτη ζωή, μακράν οδύνης, πόνου και στεναγμού, που κρύβεται στον καθένα μας. Στην επιθυμία να πάμε όλοι στον παράδεισο και κανένας στην κόλαση. Τί είναι όμως ο παράδεισος και τί η κόλαση; Ας ανιχνεύσουμε το νόημά τους μέσα από την κλασική παραβολή του Χριστού, με την οποία ανοίγει   ο   υπέροχος   μεγάλος   κύκλος   των   εορτών   του   Πάσχα,   το ευλογημένο Τριώδιο (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου). Δυο   άνθρωποι   διαμετρικά   αντίθετοι   τίθενται   επί   σκηνής,   ο φαρισαίος   και   ο   τελώνης.   Πρότυπο   αρετής   ο   φαρισαίος,   κλασικό παράδειγμα   αμαρτωλού   και   διεφθαρμένου   ανθρώπου   ο   τελώνης. Παρά την αρετή του όμως ο φαρισαίος, απορρίπτεται. Κατόρθωσε να μεταστρέψει την αρετή, από μέσο κοινωνίας και βαθύτατης σχέσης με τον Θεό, σε όργανο αυτοδικαίωσής του. Περιεχόμενο της ύπαρξής του έκανε τον εαυτό του. Γέμισε με το εγώ του. Ήθελε και αυτός να ζήσει αιώνια, αλλά για να αυτοθαυμάζεται. Και να τον θαυμάζουν οι πάντες. Ήθελε ένα άπειρο, μια αιωνιότητα, μια αθανασία γεμάτη αποκλειστικά με τον εαυτό του. Λέει   όμως   ο   σοφός   άγιος   Ιουστίνος   Πόποβιτς,   ότι   ένα   τέτοιο άπειρο, δίχως τον Χριστό, θα ήταν ένα άπειρο μαρτύριο για το πνεύμα του ανθρώπου. «Η κόλαση δεν είναι τίποτε άλλο από το άπειρο χωρίς τον Χριστό, από αθανασία χωρίς τον Χριστό. Το να ζεις αθανάτως χωρίς τον Κύριο»! Αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι ό,τι ονομάζουμε αιώνια μαρτύρια   της   κόλασης.  Ο   τόπος   και  ο   τρόπος,  όπου  «ο   άνθρωπος συνεχώς και αιωνίως βιώνει τον εαυτό του μόνον ως εαυτό, εκεί που η  αθανασία και η αιωνιότητά του πληρούνται μόνον με (τον) εαυτό (του)». Τέλεια μόνωση δηλαδή. Χωρίς καμμιά σχέση (και μάλιστα αγάπης) με κανέναν. Αιώνια πλήξη, δυστυχία, κόλαση! Ενώ ο Χριστιανός; «Ο   Χριστιανός   δεν   επιζητεί   μια   ομιχλώδη,   αφηρημένη υπερβατικότητα, ένα έρημο άπειρο, αλλά το άπειρο που είναι πλήρες Χριστού», γεμάτο από την άρρητη θεανθρώπινη τελειότητα. «Όλοι οι κόσμοι, όλη η αθανασία και η αιωνιότητα του Χριστιανού πληρούνται με  τον θαυμαστό Κύριο Ιησού Χριστό και μέσα σε αυτά βιώνει διαρκώς τους 

αθανάτους ευαγγελισμούς και τις αιώνιες χαρμονές του Χριστού». Αυτό είναι παράδεισος και αιώνια ευφροσύνη. Η άσκηση λοιπόν της αρετής δεν είναι για αυτοδικαίωση, αλλά για το αντίθετο ακριβώς. «Ο Χριστιανός ζει, πραγματικά και χαρμόσυνα, ως άνθρωπος που με τον Χριστό αναστήθηκε εκ των νεκρών», δηλαδή «που εξηγέρθη από τον τάφο του εγώ και της περιχαρακώσεως σε αυτό, που κατανίκησε όλους τους θανάτους και εισήλθε στην καινή, ευρεία,  θεανθρώπινη ζωή, στην οποία ζεις με τις αθάνατες θείες δυνάμεις του  Αναστάντος και Αειζώου (Χριστού)». Παράδεισος σημαίνει  το να ζεις με τον Χριστό.  Να αποζητάς δηλαδή όλα εκείνα που  «ο Κύριος έχει και προσφέρει στους πιστούς  Του… Να κάνεις τη δική Του αγάπη δική σου, τη δική Του δικαιοσύνη, την αλήθεια, …την ανάσταση, την ανάληψη δικά σου, με άλλα λόγια να κάνεις δικό σου ολόκληρο το Ευαγγέλιό Του, και ολόκληρη την θεανθρώπινη  ζωή Του» (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς, Δογματική, σ. 235). Παράδεισος είναι το να μη ζεις για τον εαυτό σου. Να μπορείς να λες: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2, 20)

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 1ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026- ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (Λουκ. 18, 10-14)

 

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην· ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ῾Ο Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. Καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

Ἀπόδοση στή νεοελληνική

Εἶπε ὁ Κύριος τήν παραβολή· Δύο ἄνθρωποι ἀνέβηκαν στὸν ναὸ γιὰ νὰ προσευχηθοῦν, ὁ ἕνας ἦταν Φαρισαῖος κι ὁ ἄλλος τελώνης. ῾Ο Φαρισαῖος στάθηκε ἐπιδεικτικὰ κι ἔκανε τὴν ἑξῆς προσευχὴ σχετικὰ μὲ τὸν ἑαυτό του· “Θεέ μου, σ’ εὐχαριστῶ ποὺ ἐγὼ δὲν εἶμαι σὰν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ἅρπαγας, ἄδικος, μοιχός, ἢ καὶ σὰν αὐτὸν ἐδῶ τὸν τελώνη. ᾿Εγὼ νηστεύω δύο φορὲς τὴν ἑβδομάδα καὶ δίνω στὸν ναὸ τὸ δέκατο ἀπ’ ὅλα τὰ εἰσοδήματά μου”. ῾Ο τελώνης, ἀντίθετα, στεκόταν πολὺ πίσω καὶ δὲν τολμοῦσε οὔτε τὰ μάτια του νὰ σηκώσει στὸν οὐρανό. Χτυποῦσε τὸ στῆθος του καὶ ἔλεγε· “Θεέ μου, σπλαχνίσου με τὸν ἁμαρτωλό”. Σᾶς βεβαιώνω πὼς αὐτὸς ἔφυγε γιὰ τὸ σπίτι του ἀθῶος καὶ συμφιλιωμένος μὲ τὸν Θεό, ἐνῶ ὁ ἄλλος ὄχι· γιατὶ ὅποιος ὑψώνει τὸν ἑαυτό του θὰ ταπεινωθεῖ, κι ὅποιος τὸν ταπεινώνει θὰ ὑψωθεῖ».

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 1ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026- ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ (Ρωμ. 8, 28-39)

Ἀδελφοί,  οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν·   ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·  οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε. Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ' ἡμῶν;  ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ' ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται; τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ; Θεὸς ὁ δικαιῶν· τίς ὁ κατακρινῶν; Χριστὸς ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς, ὃς καὶ ἔστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν. τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. ἀλλ' ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς.  πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα, οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Απόδοση σε απλή γλώσσα

Αδελφοί, ξέρουμε ότι σ’ αυτούς που αγαπούν το Θεό τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, σ’ αυτούς που είναι κλητοί σύμφωνα με την πρόθεσή του.  Γιατί αυτούς που προγνώρισε και τους προόρισε να είναι σύμμορφοι με την εικόνα του Υιού του, για να είναι αυτός πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών.  Και αυτούς που προόρισε, τούτους και κάλεσε. και αυτούς που κάλεσε, τούτους και δικαίωσε. και αυτούς που δικαίωσε, τούτους και δόξασε.  Τι λοιπόν θα πούμε ως προς αυτά; Αν ο Θεός είναι με το μέρος μας, ποιος θα είναι εναντίον μας;  Αυτός, βέβαια, που τον ίδιο τον Υιό του δε λυπήθηκε, αλλά για χάρη όλων μας τον παράδωσε, πώς και μαζί μ’ αυτόν δε θα μας χαρίσει τα πάντα; Ποιος θα κατηγορήσει τους εκλεκτούς του Θεού; Ο Θεός είναι που δικαιώνει.  Ποιος είναι αυτός που θα τους κατακρίνει; Ο Χριστός Ιησούς είναι αυτός που πέθανε, αλλά περισσότερο εγέρθηκε, ο οποίος και είναι στα δεξιά του Θεού, ο οποίος και μεσιτεύει για μας.  Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα;  Καθώς είναι γραμμένο: Για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα, λογιστήκαμε σαν πρόβατα σφαγής.  Αλλά σ’ όλα αυτά υπερνικούμε μέσω αυτού που μας αγάπησε.  Γιατί είμαι πεισμένος ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε τωρινά ούτε μελλοντικά ούτε δυνάμεις  ούτε ύψος ούτε βάθος ούτε κάποιο άλλο κτίσμα θα δυνηθεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, που είναι μέσα στο Χριστό Ιησού τον Κύριό μας.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

    Η Ιερά Μητρόπολις Κερκύρας, μαζί με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων, διοργάνωσε με επιτυχία εκδήλωση προς τιμήν των εκπαιδευτικών της Κέρκυρας, με την ευκαιρία της εορτής των Τριών Ιεραρχών, το απόγευμα της Παρασκευής 30 Ιανουαρίου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο.

Την εκδήλωση χαιρέτησαν ο Αντιπρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Ευστάθιος Μακρής, ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων κ. Πέτρος Αγγελόπουλος, ενώ την παρουσίασε η Αναπληρώτρια Περιφερειακή Επόπτρια Ποιότητας Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων κ. Ξανθή Χουλιάρα. Παραβρέθηκαν ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος των εν Κερκύρα Ρωμαιοκαθολικών κ. Γεώργιος, η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Έλενα Βουσολίνου, ο Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Αριστοτέλης Βλάσης και πολλοί εκπαιδευτικοί.

Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά το Μουσικό Σχολείο της Κέρκυρας με το κουαρτέτο σαξοφώνων υπό τη διεύθυνση του κ. Βασιλείου Σκεπετάρη και την Ευρωπαϊκή Χορωδία υπό τη διεύθυνση της κ. Έλλης Καρύδη, ενώ ένα εξαιρετικό πρόγραμμα για τους Τρεις Ιεράρχες, διαβαθμισμένο ηλικιακά, παρουσίασαν το 14ο Πειραματικό Νηπιαγωγείο, το 1ο ΕΠΑΛ Κέρκυρας. Ζωγραφική και κατασκευές παρουσίασε το 11ο Δημοτικό Κέρκυρας, ενώ το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως είχε μία παρουσίαση με πολυμέσα με θέμα «Οι Τρεις Ιεράρχες στους νέους του σήμερα».

Κύριος ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο επίκουρος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Παύλος Σεραφείμ, με θέμα «Η ηθική της τεχνητής νοημοσύνης». Με αναφορά σε όλες τις διαστάσεις της τεχνητής νοημοσύνης, ο κ. Σεραφείμ επεσήμανε τις εξαιρετικές προοπτικές που δίνει η ανθρώπινη αυτή εφεύρεση σε τομείς όπως η υγεία, η καθημερινότητα, η εκπαίδευση, ενώ τόνισε τους δύο κινδύνους που υπάρχουν εξαιτίας: την υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων της και την αδιαφορία για ζητήματα ηθικής που έχουν να κάνουν με το αν θα εκχωρήσουμε την απόφαση για τη χρήση όπλων, για τις προσλήψεις στην εργασία, για την ασφαλιστική ικανότητα, για τη θεραπεία σε δύσκολες ασθένειες στην τεχνητή νοημοσύνη, αρνούμενοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Ο ομιλητής τόνισε ότι ο άνθρωπος είναι πρόσωπο και η τεχνητή νοημοσύνη εργαλείο και όχι το αντίθετο. Γι’ αυτό χρειάζεται να ξαναβρούμε τη διάσταση του κατ’ εικόνα Θεού, αλλά και να συμφωνήσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο να μην εκχωρήσουμε την ελευθερία μας σε αλγόριθμους.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος επεσήμανε ότι οι Τρεις Ιεράρχες μας δείχνουν τον δρόμο του ήθους που δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να σκέφτεται με βάση την αυτοθέωσή του, αλλά με βάση την ελευθερία του. Πορευόμαστε σε μμια εποχή στην οποία όσοι χειρίζονται τέτοια τεχνολογικά επιτεύγματα δεν δίνουν σημασία για την ελευθερία μας, αλλά την οδηγούν σε υποταγή σε μορφές ολοκληρωτισμού. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται αντίσταση αξιακή, με βάση την προτεραιότητα του ανθρώπου ως εικόνας Θεού που αποσκοπεί στην ομοίωση μαζί Του.Ευχαρίστησε και συνεχάρη όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης και τόνισε για μία ακόμη φορά την εξαιρετική συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων που δίνει τέτοια λαμπρά αποτελέσματα ελπίδας με τη βοήθεια της νέας γενιάς.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

    Με θεία λειτουργία σε όλες τις ενορίες όπου υπάρχουν σχολεία εορτάστηκε στην Κέρκυρα η εορτή των Τριών Ιεραρχών, προστατών των γραμμάτων και της παιδείας. Επίκεντρο του εορτασμού ήταν το Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, όπου λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ενώ συμμετείχαν μαθητές από το 4ο Γυμνάσιο και το Δημοτικό Σχολείο της Παλαιάς πόλης.

 Παραβρέθηκαν ακόμη ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Ιονίων Νήσων κ. Πέτρος Αγγελόπουλος, η Διευθύντρια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Έλενα Βουσολίνου και ο Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Αριστοτέλης Βλάσης. Έψαλλε κατανυκτικά η Παιδική Χορωδία ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, υπό τη διεύθυνση της χοράρχου κ. Χριστίνας Καλλιαρίδου. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε εκ μέρους της εκπαιδευτικής κοινότητας ο θεολόγος του 2ου Γυμνασίου κ. Ιωάννης Κορακιανίτης.

Προσφωνώντας τις εκπαιδευτικές αρχές, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος τόνισε ότι οι Τρεις Ιεράρχες έφτασαν στη Θεογνωσία ξεκινώντας από τη θύραθεν παιδεία, έζησαν την άνωθεν κατερχομένη σοφία, η οποία καθιστά τον άνθρωπο ακτίνα φωτός. Υπήρξαν όμως ασκητές πρωτίστως και διά της ευχής έλκυσαν τη θεία σοφία, την οποία συνδύασαν με την θύραθεν και έτσι φώτισαν τον κόσμο!

Ο κ. Νεκτάριος, απευθυνόμενος στα παιδιά, τόνισε ότι η μαθητική περίοδος είναι η ωραιότερη στη ζωή του ανθρώπου. Μπορεί η μάθηση και η γνώση να προϋποθέτουν κούραση, όμως ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος της σοφίας του Θεού όταν είναι επιμελής και ο νους του δημιουργεί. Η εποχή μας έχει φτάσει στην ευκολία της τεχνητής νοημοσύνης, αφήνοντας τον νου του ανθρώπου αγύμναστο. Γι’ αυτό χρειάζεται να ξαναβρούμε με κόπο και αγώνα την αληθινή σοφία, όπως είχαν οι σπουδαίοι πρόγονοί μας, που φώτισαν το Γένος μας. Ας αποκοπούμε από όσα δεν μας οδηγούν σε χαρά και σοφία, αλλά μας οδηγούν στο σκοτάδι και στη νέκρωση του πνεύματος.

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας έκλεισε τις σκέψεις του λέγοντας ότι ο Χριστός, η Εκκλησία, η παιδεία πάντοτε συμπορεύονταν στην πατρίδα μας και χρειάζεται να κλείσουμε τα αυτιά μας σε όσες σειρήνες αποπροσανατολίζουν από αυτή τη συμπόρευση.

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 2025

    Σε κληρικολαϊκή σύναξη που διεξήχθη το απόγευμα της Πέμπτης 29 Ιανουαρίου 2026 παρουσίασε τον Απολογισμό του φιλανθρωπικού και ιεραποστολικού έργου της τοπικής Εκκλησίας για το 2025 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος επέδωσε και τους διορισμούς στα νέα εκκλησιαστικά συμβούλια για την τριετία 2026-2028, καθώς και στις κυρίες των Φιλοπτώχων Ταμείων των ενοριών. Ο κ. Νεκτάριος ευλόγησε την βασιλόπιτα και στη συνέχεια απευθύνθηκε στους ιερείς και τους συνεργάτες των ενοριών, οι οποίοι προσήλθαν κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες στο Αμφιθέατρο του Ιδρύματος Χρονίως Πασχόντων στην Κέρκυρα, κάτι που επεσήμανε με χαρά και συγκίνηση Μητροπολίτης Κερκύρας.

Στη συνέχεια, ο κ. Νεκτάριος παρουσίασε στοιχεία του Απολογισμού, ο οποίος δείχνει ότι η Ιερά Μητρόπολη ξόδεψε το 2025 3.463.280,51 € για τη στήριξη του ευρύτερου φιλανθρωπικού, κοινωνικού και ιεραποστολικού της έργου, ενώ στις δομές της απασχολούνται περί τους 70 εργαζομένους.

Επεσήμανε ότι η κληρικολαϊκή συνέλευση είναι κίνηση λογοδοσίας της τοπικής Εκκλησίας, κάτι που δίδαξε ότι πρέπει να γίνεται ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Η μαρτυρία της αγάπης είναι πολύτιμη σε μια εποχή ατομοκεντρισμού, σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι σκέφτονται το εγώ τους και εγκλωβίζουν τον εαυτό τους σε μία αντίληψη μηδενισμού της ύπαρξης. Η Εκκλησία αντιστέκεται προσφέροντας. Εκκλησία όμως είμαστε όλοι. Η μαρτυρία της αγάπης δείχνει και την ελπίδα της αναστάσεως και της αιωνιότητος. Προσφέρουμε διότι ο Χριστός μας διδάσκει ότι στο πρόσωπο του ελαχίστου αδελφού μας προσφέρουμε στον Ίδιο και Εκείνος θα μας το ανταποδώσει στην αιωνιότητα.

Ο κ. Νεκτάριος τόνισε ακόμη ότι η μαρτυρία της αγάπης περιλαμβάνει και την ιεραποστολή στη νέα γενιά, με δομές, όπως ο Βρεφονηπιακός Σταθμός, το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, τα κατηχητικά σχολεία, οι κατασκηνώσεις το καλοκαίρι. Παράλληλα, το Επικοινωνιακό και Μορφωτικό Ίδρυμα, με το ραδιόφωνο, το Διαδίκτυο, τις εκδόσεις, τις συναυλίες, τη στήριξη του έργου της Μητροπόλεως, δείχνει ότι η Εκκλησία μπορεί να μιλήσει τη γλώσσα των καιρών, αλλά και να οργανώσει έργα που μένουν και κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι μπορούνε να ακούσουν για τον Χριστό. 

Όλα αυτά χρειάζεται να τα δούμε στην προοπτική ότι είμαστε μόνοι μας σήμερα ως Εκκλησία. Η κοινωνία μας αποϊεροποιείται ολοένα και περισσότερο. Ζούμε ιδιαιτέρως τον θρησκευτικό αποχρωματισμό, την εχθρότητα κατά της πίστεως, την μετάλλαξη των αξιών, την διαφθορά σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο που μαρτυρεί ότι το ήθος δεν μετράει. Όμως η χρονιά που πέρασε έφερε ευρύτερες αναταραχές σε παγκόσμιο επίπεδο, που μας έχουν κάνει να αισθανόμαστε ότι ο κόσμος δεν κείται μόνο εν τω πονηρώ αλλά και κινείται εν τω πονηρώ, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Όλοι πορεύονται κατά τα συμφέροντα και τα πάθη τους. Όμως όλα αυτά γεννούν την ανάγκη η Εκκλησία να στηριχθεί στα πόδια της, στην πίστη στον Χριστό αλλά και στην πανστρατιά όλων, κληρικών και λαϊκών, ώστε να μη χάσουμε την ελπίδα μας, καθώς το πολίτευμά μας εν ουρανοίς εστί.

Τέλος, ο κ. Νεκτάριος έδωσε οδηγίες στους επιτρόπους και στα μέλη των Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων, που είναι οι άμεσοι συνεργάτες τόσο του ιδίου όσο και των ιερέων.

Παρουσιάστηκαν στη συνέχεια ειδικότερα στοιχεία του Απολογισμού και για το Ίδρυμα Χρονίως Πασχόντων, που ανακαινίζεται, ενώ φιλοξενεί 50 τροφίμους, για το Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος, για το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο, για την ποιμαντική του νοσοκομείου, για την εθελοντική αιμοδοσία, όπως επίσης και για τα τέσσερα Κοινωνικά Παντοπωλεία και τα τρία ενοριακά συσσίτια. Αναλυτικά ο απολογισμός έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της τοπικής Εκκλησίας.

Ο κ. Νεκτάριος ευχαρίστησε και όσους βοήθησαν στον Έρανο της Αγάπης, ο οποίος συγκέντρωσε 40.000 Ευρώ, τα οποία διατίθενται σε οικογένειες που έχουν ανάγκη, σε φοιτητικά επιδόματα, στην κάλυψη λογαριασμών ρεύματος και ύδρευσης, στη βοήθεια ασθενών και σε άλλες έκτακτες ανάγκες.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

    Το πρωί της Πέμπτης 29 Ιανουαρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος επισκέφθηκε τον Βρεφονηπιακό Σταθμός της Ιεράς Μητροπόλεως «ΕΛΕΝΗ ΜΠΕΛΛΟΥ», όπου ευλόγησε τη βασιλόπιτα, μίλησε με τα μικρά παιδιά για το πώς πέρασαν τα Χριστούγεννα, ευχήθηκε στη διευθύντρια κ. Κέλλυ Καρύδη, στις παιδαγωγούς και στα παιδιά ευλογημένη χρονιά και τα παιδιά ανταπέδωσαν με χαρά και αγάπη!

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο κ. Νεκτάριος επισκέφθηκε το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών «ΕΛΕΝΗ ΜΠΕΛΛΟΥ», όπου κι εκεί ευλόγησε τη βασιλόπιτα, ευχήθηκε για τη νέα χρονιά στη διευθύντρια πρεσβυτέρα Μαρία Κυτιλή- Μουρτζανού, στις παιδαγωγούς, σε γονείς, όπως επίσης και στα παιδιά να έχουν δημιουργική ζωή και προσπάθεια, όπως λάβαμε από τον Δημιουργό Θεό την δυνατότητα αυτή. Τα παιδιά τραγούδησαν στον Σεβασμιώτατο και του έδειξαν κατασκευές από τις δραστηριότητές τους.

Οι δομές αυτές, έργο του Μητροπολίτη κ. Νεκταρίου, είναι μία οργανωμένη προσπάθεια της τοπικής Εκκλησίας να δώσει μηνύματα πίστης και ζωής στις μικρότερες ηλικίες, αλλά και να εξυπηρετήσει οικογένειες στις οποίες οι μητέρες εργάζονται, προκειμένου τα παιδιά να περνούν με ασφάλεια όμορφες στιγμές στην αγκαλιά της Εκκλησίας.