ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Σήμερα η Εκκλησία μας πανηγυρίζει. Είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας. Η πρώτη Κυριακή των Νηστειών. Και θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει· γιατί ακριβώς σήμερα; Τι γιορτάζουμε;
Γιορτάζουμε τη νίκη της πίστεως. Θυμόμαστε την αναστήλωση των αγίων εικόνων το 843 μ.Χ., όταν, με την πρωτοβουλία της Αγίας Θεοδώρα και επί βασιλείας του Μιχαήλ Γ΄, έληξε η ταραχή της Εικονομαχίας. Η Εκκλησία αναστήλωσε τις εικόνες και μαζί με αυτές αναστήλωσε την αλήθεια.
Αλλά, αδελφοί μου, η σημερινή εορτή δεν είναι ένα μουσειακό γεγονός. Δεν είναι απλώς ιστορία. Είναι ομολογία.
Γιατί πολεμήθηκαν οι εικόνες; Διότι πίσω από την εικόνα κρύβεται η μεγάλη αλήθεια: ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος. Αν ο Χριστός δεν ήταν αληθινός άνθρωπος, δεν θα μπορούσε να ζωγραφιστεί. Αλλά επειδή «ο Λόγος σαρξ εγένετο», η ύλη αγιάζεται. Το ξύλο γίνεται φορέας χάριτος. Τα χρώματα γίνονται κήρυγμα θεολογίας.
Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια διακήρυξε ότι «η τιμή της εικόνος επί το πρωτότυπον διαβαίνει». Δεν λατρεύουμε το ξύλο. Δεν προσκυνούμε τα χρώματα. Προσκυνούμε τον εικονιζόμενο Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους.
Και εδώ είναι το βαθύτερο μήνυμα. Η εικόνα δεν μιλάει μόνο για τον Χριστό. Μιλάει και για εμάς. Ο άνθρωπος πλάστηκε «κατ’ εικόνα Θεού». Η αμαρτία θόλωσε αυτή την εικόνα. Η μετάνοια όμως την καθαρίζει. Η χάρη του Θεού την ανακαινίζει.
Ορθοδοξία δεν σημαίνει μόνο ορθή διδασκαλία. Σημαίνει ορθή ζωή. Δεν αρκεί να λέμε «είμαστε Ορθόδοξοι». Η ημέρα μάς ρωτά: είμαστε εικόνες ζωντανές του Χριστού; Φαίνεται στην καρδιά μας η πραότητα; Φαίνεται στον λόγο μας η αλήθεια; Φαίνεται στη συμπεριφορά μας η αγάπη;
Σε έναν κόσμο που αμφισβητεί τα πάντα, που σχετικοποιεί την αλήθεια, η Εκκλησία σήμερα υψώνει τον Σταυρό και τις εικόνες και λέει: Υπάρχει αλήθεια. Και η αλήθεια έχει πρόσωπο. Είναι ο Χριστός.
Και η νίκη της Ορθοδοξίας δεν είναι θρίαμβος εναντίον άλλων. Είναι νίκη της ταπεινής αλήθειας. Είναι νίκη που επιτυγχάνεται με δάκρυα, με ομολογία, με θυσία.
Ας ρωτήσουμε σήμερα τον εαυτό μας: η εικόνα του Θεού μέσα μου είναι φωτεινή ή σκοτεινιασμένη; Έχω συγχωρήσει; Έχω ταπεινωθεί; Έχω αγαπήσει;
Αν αγωνιζόμαστε, τότε η Κυριακή της Ορθοδοξίας γίνεται προσωπική μας αναστήλωση. Αναστήλωση της καρδιάς. Αναστήλωση της πίστεως. Αναστήλωση της ελπίδας.
Εύχομαι ο Κύριος να μας χαρίσει όχι μόνο ορθή πίστη, αλλά και ορθή καρδιά. Ώστε όταν μας βλέπουν οι άνθρωποι, να διακρίνουν επάνω μας την εικόνα του Χριστού.
Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου