Κήρυγμα στην Κυριακή της Τυρινής ( Ματθ. 6, 14–21)
Αγαπητοί μου,
Κυριακή της Τυρινής σήμερα . Και το Ευαγγέλιο της ημέρας, από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, μας δίνει τρία κλειδιά:
συγχώρηση – νηστεία – θησαυρός στον ουρανό.
Η συγχώρηση – το πρώτο βήμα:
«Ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος».
Η Σαρακοστή αρχίζει όχι με νηστεία τροφών, αλλά με νηστεία κακίας.
Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος λέει: «Οὐδὲν οὕτως ἡμᾶς ποιεῖ ὁμοίους Θεῷ ὡς τὸ συγχωρεῖν».Τίποτε δεν μας κάνει τόσο όμοιους με τον Θεό όσο η συγχώρηση.
Κρατούμε μέσα μας λόγια που μας πλήγωσαν. Συσσωρεύουμε παράπονα.
Ανακυκλώνουμε προσβολές.
Και όμως, ζητούμε κάθε μέρα στο «Πάτερ ἡμῶν»: «Ἄφες ἡμῖν… ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν».
Η συγχώρηση δεν είναι συναίσθημα. Είναι απόφαση.
Δεν σημαίνει ότι ξεχνώ το τραύμα· σημαίνει ότι αρνούμαι να το αφήσω να με κυβερνά.
Η Εκκλησία θυμάται σήμερα και την έξοδο των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Ο Αδάμ δεν έχασε απλώς έναν τόπο· έχασε την κοινωνία με τον Θεό.
Στην Γένεσις βλέπουμε ότι, αντί για μετάνοια, υπήρξε μετάθεση ευθυνών.
«Η γυνή…» «Ο όφις…» Η αμαρτία γεννά δικαιολογία. Η μετάνοια γεννά ταπείνωση.
Η Σαρακοστή είναι επιστροφή. Όχι γεωγραφική — υπαρξιακή.
Ο Κύριος λέει: «Μὴ γίνεσθε ὡς οἱ ὑποκριταί σκυθρωποί…»
Η νηστεία δεν είναι επίδειξη.Είναι εσωτερική εργασία.
Ο Μέγας Βασίλειος μας διδάσκει: «Νηστεία ἀληθινή ἐστιν ἀλλοτρίωσις κακίας». Νηστεύω σημαίνει: περιορίζω την επιθυμία, χαλιναγωγώ το πάθος, ελευθερώνω την καρδιά.
Ο Ισαάκ ο Σύρος λέει: «Εἰ νηστεύεις ἀπὸ βρωμάτων, ἀλλὰ μὴ ἀπὸ κακίας, μάτην κοπιᾷς».
Τι νόημα έχει να μη φάω τυρί, αλλά να «φάω» τον αδελφό μου με λόγια πικρά;
«Ὅπου ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν…»
Ο Χριστός μεταφέρει το βλέμμα μας: Πού είναι η καρδιά μας; Στις προσβολές; Στα υλικά; Στην αυτοδικαίωση; Ή στον ουρανό;
Ο θησαυρός της Σαρακοστής είναι η καθαρή καρδιά.
Και καθαρή καρδιά σημαίνει συμφιλιωμένη καρδιά.
Απόψε θα ψάλουμε: «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται».
Η Σαρακοστή είναι αγώνας. Αλλά δεν είναι αγώνας απελπισίας. Είναι αγώνας ελπίδας.
Ο Θεός δεν ζητά τελειότητα. Ζητά αρχή.
Μικρά βήματα: περισσότερη προσευχή, λιγότερη κατάκριση, περισσότερη σιωπή, περισσότερη συγχώρηση.
Αδελφοί μου,
Από αύριο αρχίζει ο αγώνας. Ας μπούμε όχι με φόβο, αλλά με χαρά. Ας ζητήσουμε συγχώρηση. Ας δώσουμε συγχώρηση. Ας αρχίσουμε από το απλό και δύσκολο.
Και όταν φτάσουμε στο φως της Αναστάσεως, θα καταλάβουμε ότι η Σαρακοστή δεν ήταν βάρος· ήταν ευλογία.
Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου