«Σήμερον ὁ ναός ὁ ἔμψυχος τοῦ μεγάλου βασιλέως ἐν ναῷ εἰσέρχεται, αὐτῷ ἑτοιμασθῆναι εἰς θείαν κατοίκησιν, Λαοί ἀγαλλιᾶσθε» (Δόξα του ευαγγελίου του Όρθρου της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου).
«Σήμερα η Θεοτόκος Μαρία, ο έμψυχος ναός του Χριστού, του Μεγάλου Βασιλιά, εισέρχεται στον άψυχο ναό, για να ετοιμαστεί ώστε να κατοικήσει σ’ αυτήν ο Θεός. Οι λαοί ας χαιρόμαστε».
Όμορφη η εικόνα που περιγράφει ο ιερός υμνογράφος, αναφερόμενος στην είσοδο της Παναγίας στον ναό των Ιεροσολύμων. Ο έμψυχος ναός του Θεού, που είναι η Κυρία Θεοτόκος, εισοδεύει στον άψυχο, τον υλικό ναό, για να κατοικήσει ο Θεός όχι πλέον στον ναό των Ιεροσολύμων, αλλά στην Παναγία που είναι ο δικός Του ναός. Τον άψυχο ναό τον κάνουν ανθρώπινα χέρια. Τον σχεδιάζει ανθρώπινος νους. Ανθρώπινα χέρια μεταφέρου τα υλικά. Τον οικοδομούν, τον στολίζουν, τον περιποιούνται. Άνθρωποι κατοικούν σ’ αυτόν, για να δοξάζουν τον Θεό και να Τον υπηρετούν. Όμως ο Θεός δεν ξέρουμε αν κατοικεί εντός τους, μολονότι ο καθένας από εμάς γι’ αυτό έχει πλαστεί: για να γίνει κατοικητήριο του Θεού. Και δεν είναι μόνο η ψυχή μας στην οποία κατοικεί Θεός. Είναι και το σώμα μας, ολόκληρη η ύπαρξή μας. Διότι ο Θεός έγινε άνθρωπος διά της Υπεραγίας Θεοτόκου. Κατοίκησε πρώτα σ’ εκείνη και, έχοντας προσλάβει την ανθρώπινη φύση, ζητά να κατοικήσει και στον καθέναν από εμάς. Κι αυτό γίνεται με το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, όταν μεταλαμβάνουμε σώμα και αίμα Χριστού και γινόμαστε ένα μ’ Αυτόν. Κι έτσι, «ο αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες» (Εβρ. 2,11). Από τον Θεό προερχόμαστε και στον Θεό επιστρέφουμε, αγιαζόμενοι από τον Υιό και Λόγο του Θεού και γνωρίζοντας δι’ Εκείνου τον Πατέρα εν Αγίω Πνεύματι.
Πρώτη η Παναγία γίνεται ναός έμψυχος του Θεού. Αλλά προετοιμάζεται γι’ αυτό. Καθίσταται η έμψυχος κιβωτός. Τα βήματά της είναι βήματα εν τω ναώ. Τα χέρια της αναπέμπουν δεήσεις προσευχητικές. Το στόμα της ψάλλει τους ύμνους του Θεού και για τον Θεό. Τα αυτιά της ακούνε τον λόγο του Θεού. Η τροφή της είναι ο άρτος που ο Θεός της στέλνει διά του Αγγέλου. Η καρδιά της χτυπά από αγάπη για τον Θεό και γίνεται αγάπη για όλον τον κόσμο, για όλα τα δημιουργήματα του Θεού. Η παρέα της είναι οι κοπέλες εκείνες που συνδιακονούν τον ναό, όμως η ίδια αναπαύεται στα Άγια των Αγίων, φροντίζει τον χώρο εκείνον στον οποίο μία φορά τον χρόνο ο Αρχιερέας των Ιουδαίων εισερχόταν για να προσφέρει την θυσία του εξιλασμού των ανθρώπων για τις αμαρτίες τους. Αυτή θα προετοιμαστεί, ώστε η μήτρα της να γίνει η χώρα του Αχωρήτου και από εκεί θα εξέλθει στον κόσμο Αυτός που θα γίνει ο Ίδιος θυσία για τους ανθρώπους, ώστε μήτε ο θάνατος να μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, μήτε οι αμαρτίες μας, οι οποίες πάντοτε είναι πολυπληθείς.
Και μας υπενθυμίζει η εορτή την δική μας ανάγκη να προετοιμαζόμαστε για να γίνουμε κατοικητήριο του Θεού. Την ανάγκη για νηστεία και προσευχή. Την ανάγκη να ακούμε το ευαγγέλιο. Την ανάγκη να τρεφόμαστε από τον Άρτο της ζωής. Την ανάγκη η καρδιά μας να γίνεται αγάπη. Την ανάγκη η παρέα μας να είναι οι Άγιοι και οι πλησίον μας, αλλά και ο κάθε άνθρωπος εν τη Εκκλησία. Ο λόγος μας να είναι λόγος Θεού. Η ύπαρξή μας να είναι αφοσιωμένη στον Θεό. Και κάθε στιγμή να αισθανόμαστε ότι τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού, του Παρόντος και αγιάζοντος τη ζωή μας.
Ο ναός ο άψυχος και χειροποίητος δεν είναι ο δικός μας τόπος κατοικίας, αλλά εισερχόμαστε σ’ αυτόν ως επισκέπτες και για λίγο, σε σχέση με τον πολύ καιρό της ζωής μας. Όμως η είσοδός μας σ’ αυτόν είναι υπενθύμιση της εισόδου της Παναγίας στον αντίστοιχο ναό των Ιεροσολύμων. Ακόμη και λίγο να προλαβαίνουμε, ας είναι η καρδιά μας μαζεμένη στην ανάγκη να γίνουμε κατοικητήριο Θεού. Και Εκείνος δεν θα μας αφήσει. Ας θυμόμαστε ότι, μολονότι δεν το αξίζουμε, μας αγάπησε και μας αγαπά. Και ας ζητούμε από την Υπεραγία Θεοτόκο να μεσιτεύει και για τον δικό μας αγιασμό. Ας ανάβουμε τα κεριά της πίστης στον Θεό και ας συντροφεύουμε κι εμείς, όπως οι κοπέλες οι λαμπαδηφόρες, εκείνην στην οδό του Θεού. Και ατενίζοντας τους πλησίον και τους μακράν μας ας θυμόμαστε ότι πλαστήκαμε για να είμαστε ναός του Θεού και ότι Εκείνος μας καθαρίζει και μας αγιάζει διά του Σώματος και Αίματός Του, κάθε στιγμή, αρκεί να συναινούμε και να συνεργούμε!
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
21 Νοεμβρίου 2026
Εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου