2026 04 23 ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟΥ

Η εορτή του Αγίου Γεωργίου στην Κέρκυρα

 Την Πέμπτη, 23 Απριλίου 2026, εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρουσάδων, στη Βόρεια Κέρκυρα. Ο Σεβασμιώτατος, κατά τη Θεία Λειτουργία, πλαισιώθηκε από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Βορείου Κερκύρας, Πρωτοπρεσβύτερο Σπυρίδωνα Προβατά, Ιερείς των γειτονικών περιοχών καθώς και τους Διακόνους του. Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι ο Ιερός Ναός κατακλύστηκε από την παρουσία παιδιών των σχολείων της περιοχής, τα οποία συμμετείχαν με ευλάβεια στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος έλαβε αφορμή από την αναστάσιμη περίοδο την οποία διανύει η Αγία μας Εκκλησία και τόνισε ότι οι Άγιοι αποτελούν τους ζωντανούς και διαρκείς καρπούς της Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ο ίδιος ο Χριστός, επεσήμανε, με την θυσία Του επί του Σταυρού και την τριήμερο Ανάστασή Του εκ του τάφου, θεμελίωσε την Εκκλησία Του επάνω στο ίδιο Του το αίμα, προσφέροντας στον άνθρωπο όχι απλώς μία βελτίωση της ζωής του, αλλά την αληθινή και αιώνια ζωή.

Αναφερόμενος στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο, υπογράμμισε ότι επρόκειτο για έναν νέο άνθρωπο ο οποίος, παρά τα αξιώματα και τις τιμές που κατείχε κατά κόσμον, δε δίστασε να τα απαρνηθεί όλα, διότι αγάπησε αληθινά το Θεό. Η αγάπη αυτή δεν έμεινε στα λόγια, αλλά εκφράστηκε με την ολοκληρωτική προσφορά του εαυτού του, φθάνοντας μέχρι το μαρτύριο. Με τον τρόπο αυτόν, ο Άγιος Γεώργιος γίνεται πρότυπο θυσιαστικής αγάπης και αυθεντικής πίστεως για κάθε εποχή.

Ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η θυσία του Χριστού αποτελεί το θεμέλιο της σωτηρίας του ανθρώπου, υπενθυμίζοντας το παράδειγμα του ληστού του εκ δεξιών του Σταυρού, ο οποίος, με μία απλή αλλά ουσιαστική προσευχή, «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου», έλαβε την υπόσχεση της σωτηρίας. Έτσι, καλείται και ο σύγχρονος άνθρωπος να ανταποκριθεί στην αγάπη του Θεού με ταπείνωση, μετάνοια και εμπιστοσύνη. Στη συνέχεια, επεσήμανε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας αποτελούν οδοδείκτες στη ζωή μας, καθώς άλλοι με το μαρτύριό τους, άλλοι με την άσκηση, άλλοι με την προσευχή και άλλοι με την ελεημοσύνη, φανερώνουν τον δρόμο της σωτηρίας. 

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος, τονίζοντας ότι, όπως και κατά τους πρώτους αιώνες, έτσι και σήμερα, επιχειρείται η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Κάποτε οι άνθρωποι προσκυνούσαν τα είδωλα, έτσι και σήμερα δημιουργούνται νέα είδωλα τα οποία επιχειρούν να υποκαταστήσουν τον αληθινό Θεό. Ιδιαιτέρως στάθηκε στη δύναμη της τεχνολογίας και της λεγόμενης τεχνητής νοημοσύνης, η οποία όταν απολυτοποιείται, μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε πνευματική απομάκρυνση από τον Δημιουργό του. Ο άνθρωπος κινδυνεύει να λησμονήσει ότι είναι δημιούργημα του Θεού και ότι δεν μπορεί να δημιουργήσει εκ του μηδενός, διότι μόνο ο Θεός είναι ο αληθινός Δημιουργός της ζωής. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η σύγχρονη πραγματικότητα, με την έντονη προβολή νέων προτύπων και την κυριαρχία της εικόνας μέσω τη διαφήμισης, δημιουργεί ψευδαισθήσεις και πρόσκαιρες αξίες, οι οποίες δεν μπορούν να προσφέρουν στον άνθρωπο την πληρότητα και την αληθινή χαρά. Αντιθέτως, οδηγούν σε «πνευματικό αποπροσανατολισμό από το δρόμο της χάριτος, από τον δρόμο της αναστάσεως, από τον δρόμο της του Ευαγγελίου».

Επιπλέον, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας δεν λησμονούνται, διότι ζουν μέσα στη χάρη και το φως της Αναστάσεως. Αντιθέτως, τα μεγέθη του κόσμου, η δύναμη, ο πλούτος και η δόξα, αποδεικνύονται πρόσκαιρα και φθαρτά, καθώς ο άνθρωπος εύκολα λησμονείται με το πέρασμα του χρόνου. Ο Άγιος Γεώργιος, όμως, όπως και όλοι οι Άγιοι, παραμένει ζωντανός «εις τους αιώνας», διότι η ζωή του ήταν ενωμένη με το Χριστό. Έτσι, κάλεσε τους πιστούς να αναζητούν το αιώνιο και όχι το πρόσκαιρο, επενδύοντας στη σχέση τους με τον Θεό.

Στο τέλος, εξέφρασε τη χαρά του που λειτούργησε στις Καρουσάδες ενώ ευχήθηκε σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα με τη χάρη του Αναστάντος Κυρίου μας.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

 Στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρου του Τήρωνος και Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου λειτούργησε το πρωί της Τετάρτης της Διακαινησίμου 23 Απριλίου 2025, ημέρα μνήμης του Αγίου Γεωργίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος προεξήρχε στη συνέχεια και της λιτανεύσεως της εικόνος του Αγίου Γεωργίου στην περιοχή της Στρατιάς.

Στην προσφώνησή του προς τους πιστούς ο κ. Νεκτάριος αφορμήθηκε από τη φράση του Κανόνα της Αναστάσεως: «Χθες συνεθαπτόμην σοι Χριστέ, συνεγείρομαι σήμερον αναστάντι σοι». Δεν υπάρχει μεγαλύτερο νόημα θεολογικό από τα λόγια αυτά. Η πεπτωκυία φύση μας συναναστήθηκε μαζί Του. Η ανθρώπινη φύση πεθαίνει και σωματικά και ψυχικά, πνευματικά. Κι όμως ο Υιός και Λόγος του Θεού ενδύεται τη ανθρώπινη φύση. Δι’ αυτής της ανθρώπινης φύσεως ανήλθε επί του σταυρού, ετάφη, κατήλθε στα έγκατα του Άδου και ελευθέρωσε όλους τους απ’ αιώνος κεκοιμημένους και καταδικασμένους ανθρώπους. Γι’ αυτό ο Άδης στέναξε και είδε και ότι το σατανικό του έργο διαλύθηκε. Χαιρόμαστε διότι όλοι μας έχουμε τη δυνατότητα της ανάστασης. Η ανάσταση του Χριστού είναι η εγγύηση και της δικής μας αναστάσεως. Κι έτσι, πλέον δεν πεθαίνουμε πνευματικά, όπως πριν την Ανάσταση.

Το βίωμα της αναστάσεως έζησε στην καρδιά του ο Άγιος Γεώργιος. Γνώριζε ότι το σωματικό του μαρτύριο δεν μπορεί να του επιφέρει τον θάνατο τον πνευματικό. Ο ίδιος ομολόγησε στο κλίμα της αθεΐας, των διωγμών, της θεωρήσεως των χριστιανών ως εξτρεμιστικών στοιχείων, διότι εμπόδιζαν με τη ζωή και το κήρυγμά τους την ρωμαϊκή αυτοκρατορία και την ειδωλολατρία. Οι χριστιανοί ήταν οι πιο φιλειρηνικοί άνθρωποι. Ζούσαν την αγάπη, την ελευθερία και την αλήθεια που μας χάρισε ο Χριστός. Δεν ανέχονταν όμως την πνευματική δουλεία. Αυτή δεν ανεχόταν ούτε ο Άγιος Γεώργιος και γι’ αυτό οδηγήθηκε στο μαρτύριο.

Σήμερα οι ισχυροί υποδουλώνουν πνευματικά τους ανθρώπους. Πριν από λίγο καιρό ήταν η woke ατζέντα. Τώρα άλλαξε η παγκόσμια ηγεσία, αλλά άλλες υποδουλώσεις μας περιμένουν. Εμείς όμως πιστεύουμε στον Νικητή του θανάτου, ο Οποίος δίνει ελπίδα και φως, είναι η απαντοχή και η αληθινή αγάπη, Αυτός που μας δίνει δικαιοσύνη και νόημα. Όσοι πιστεύουν στις δυνάμεις τους ή σε πρόσωπα που εγγυώνται την βιοτική άνοδο της ζωής τους, διαπιστώνουν ότι ο άνθρωπος για τον άνθρωπο γίνεται λύκος. Μας χρειάζεται λοιπόν μετάνοια, επιστροφή στην αληθινή ζωή που είναι ο Χριστός.

Ο κ. Νεκτάριος κατέληξε λέγοντας ότι η πατρίδα μας δεν αντέχει τα ξενόφερτα μηνύματα που αλλοτριώνουν την συνείδησή μας. Η Εκκλησία μας αφυπνίζει, μας κρατά ξύπνιους, για να ζούμε εν Χριστώ, όπως ο Άγιος Γεώργιος, ο οποίος τόσους αιώνες μετά το μαρτύριό του ζει στις καρδιές και τις συνειδήσεις μας. Ας μη φοβούμαστε λοιπόν τα ανθρώπινα μέτρα, ας ακολουθούμε το μέτρο της αγάπης του Θεού, για να λυτρωθούμε.  

Εξάλλου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, ο οποίος έζησε την Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα κατά την κερκυραϊκή παράδοση, προσκεκλημένος του οικείου Ποιμενάρχου κ. Νεκταρίου. Ομιλώντας προς τους πολυπληθείς πιστούς ο κ. Θεόκλητος τόνισε ότι στις ημέρες αυτές φάνηκε για μία ακόμη χρονιά φάνηκε ριζωμένη η πίστη στις καρδιές των ανθρώπων. Ο Χριστός είναι για τους Αγίους μας το Α και το Ω των ανθρώπων. Ήρθε στον κόσμο για να μας σώσει από την αμαρτία. Ο Θεός είναι αγάπη και δεν έχει απλώς αγάπη. Προφανώς δεν είμαστε τέλειοι. Η Εκκλησία όμως υπάρχει για τους αμαρτωλούς. Κοινωνούμε γιατί είμαστε αμαρτωλοί. Ο Άγιος Γεώργιος δείχνει την ανταπόκρισή μας στην αγάπη του Θεού. Ο Χριστός θέλει από εμάς την καρδιά μας. Δεν πρέπει να υποστείλουμε τη σημαία της πίστεως, αλλά να δείξουμε το παράδειγμα, αφιστάμενοι από την υποκρισία και την ψευτιά μας.

Ο Άγιος Γεώργιος είναι άγιος που ο λαός μας σέβεται ιδιαιτέρως και γι’ αυτό πολλοί και πολλές φέρουν το όνομά του. Ένας καλλιτέχνης πρόσφατα προσπάθησε να διακωμωδήσει τον Άγιο. Ο Άγιος όμως δεν παθαίνει τίποτα. Εμείς όμως οφείλουμε σεβασμό. Ο Άγιος Γεώργιος είναι αγωνιστής της πίστεως, παιδί της αναστάσεως και παράδειγμα για όλους μας, ώστε να αγαπούμε τον Θεό, να συγχωρούμε ο ένας τον άλλον και να παλεύουμε και αυτό είναι το νόημα της εορτής, επεσήμανε ο κ. Θεόκλητος.  

Εορτή του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στην Κέρκυρα

 Την Δευτέρα, της «μιάς των Σαββάτων», μετεφέρθη η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος και τροπαιοφόρου Γεωργίου και στην Ιερά Μητρόπολη μας. Πολλοί ενοριακοί ναοί αλλά και μονές, εόρτασαν την γιορτή του με λιτανείες, όχι μόνο με την ιερά εικόνα του Αγίου Γεωργίου αλλά και με την εφέστιο εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου την οποία φυλάσσει ο κάθε Ιερός Ναός.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, χοροστάτησε και λειτούργησε στην Ιερά Μονή Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος και Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εις την μέση Κέρκυρα. Σ αυτή την Ιερά Μονή, προ εικοσαετίας είχε εγκατασταθεί και εγκαταβιώσει ο Σεβασμιώτατος, με μια μικράν συνοδείαν. Κατά την Θεία Λειτουργία, απηύθυνε λόγο πνευματικό και αναστάσιμο, τόσο στη μικρά αδελφότητα, όσο και στους ευλαβείς προσκυνητές της Ιεράς Μονής. Αναλύοντας το «ανέσπερον φως» της Αναστάσεως, το οποίον δε γνωρίζει εσπέρα όπως το αισθητό φως, ούτε σκότος, αλλά είναι το «ανέσπερον φως», άυλον και πνευματικό, που ταυτίζεται με την Θεότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της Παναγίας Τριάδος. Τούτο το φώς, είναι το όμοιον της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, που οικονομικώς άφησε ο Κύριος μας να καταλαμφθούν οι μαθητές Του και Προφήτες, και τώρα μετά την Ανάσταση Του, να διασκορπιστεί στις καρδιές των πιστών ανθρώπων και κυρίως των αγωνιζομένων χριστιανών, στην προσευχή, στην άσκηση, στην εγκράτεια, στην απαλλαγή από την αμαρτία. Τούτο το «ανέσπερον φως» γεύτηκαν οι περισσότεροι άγιοι της πίστεως μας, και στον παρόντα κόσμο, αλλά κυρίως στην επουράνια Βασιλεία Του, απολαμβάνοντας την δόξα του Θεού και του «ανεσπέρου φωτός» Του.

Ο Άγιος Γεώργιος που σήμερα εορτάζουμε, είναι εκ των μεγάλων μαρτύρων της πίστεως μας, που απαρνήθηκε κατά τον λόγο του Ιησού Χριστού την ζωή του και δια του μαρτυρίου του ελάμφθηκε από τούτο το φως της αναστάσεως. Για αυτό και η ορθόδοξη εκκλησία ιδιαίτερα τον τιμά, την δεύτερη ημέρα της νέας εβδομάδος. Εάν επιθυμεί ο καθένας μας τούτου του «ανεσπέρου φωτός», μπορεί να το ζήσει και να κοινωνήσει δι αυτού, όχι στο δικό του θέλημα, αλλά παραδομένος στην υπακοή της εκκλησίας και μέσα στο μυστήριον της εκκλησίας μας, που κορυφώνεται στη Θεία Ευχαριστία. Αυτό το ανέσπερο φως, ευχήθηκε ο Σεβασμιώτατος σε όλους τους εκκλησιαζομένους, να το απολαύσουν και στην επίγεια ζωή τους αλλά κυρίως στην επουράνια Βασιλεία. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, τελέστηκε κατά την μοναστηριακή τάξιν, μικρά λιτάνευσις της εικόνος της Αναστάσεως, της Υπεραγίας Θεοτόκου, των ιερών λειψάνων και εις το προαύλιο  της μονής, τελέστηκε ο μικρός αγιασμός, με την ανάγνωση των ευχών του Αγίου Τρύφωνος προς καρποφορίαν του κτήματος της μονής, αλλά και όλων των κτημάτων των κατοίκων του νησιού.

Ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο για την Πέμπτη 23 Απριλίου

† Πέμπτη του Πάσχα 23 Απριλίου

Άγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυρας και Τροπαιοφόρος

Άγιος Γλυκέριος ο γεωργός

Άγιος Γεώργιος ο Κύπριος ο Νεομάρτυρας

Απόστολος Πέμπτη του Πάσχα 23 Απριλίου

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΙΒ´ 1 – 11

1 Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. 2 ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ. 3 καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστι τοῖς Ἰουδαίοις, προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον· ἦσαν δὲ αἱ ἡμέραι τῶν ἀζύμων· 4 ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσι τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ. 5 ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενῶς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ αὐτοῦ. 6 Ὅτε δὲ ἤμελλεν αὐτὸν προάγειν ὁ Ἡρῴδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσι δυσί, φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν. 7 καὶ ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτὸν λέγων· Ἀνάστα ἐν τάχει· καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. 8 εἶπέ τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν· Περίζωσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. ἐποίησε δὲ οὕτω· καὶ λέγει αὐτῷ· Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου καὶ ἀκολούθει μοι. 9 καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει αὐτῷ, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστι τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν. 10 διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν ἦλθον ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη ἠνοίχθη αὐτοῖς, καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ’ αὐτοῦ. 11 καὶ ὁ Πέτρος γενόμενος ἐν ἑαυτῷ εἶπε· Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς Ἡρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΙΒ´ 1 – 11

1 Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση. 2 Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου. 3 Και όταν είδε ότι αυτό ήτο ευχάριστον στους Ιουδαίους, απεφάσισε εν συνεχεία να συλάβη και τον Πετρον. Ησαν δε τότε αι ημέραι των αζύμων, δηλαδή της εορτής του πάσχα. 4 Και αφού τον συνέλαβε, τον έβαλε εις την φυλακήν, παραδώσας αυτόν εις τέσσαρες τετράδες στρατιωτών να τον φρουρούν υπευθύνως, επειδή ήθελε έπειτα από το πάσχα να τον δικάση ενώπιον του λαού. 5 Ετσι, λοιπόν, ο Πετρος εφρουρείτο μέσα εις την φυλακήν. Από όλην όμως την Εκκλησίαν εγίνετο συνεχώς μακρά και θερμή προσευχή δι’ αυτόν στον Θεόν. 6 Οταν δε επρόκειτο να τον φέρη ο Ηρώδης στο δικαστήριον, την νύκτα εκείνη ο Πετρος εκοιμάτο μεταξύ δύο στρατιωτών δεμένος μαζή με αυτούς με δύο αλυσίδες. Και επί πλέον φρουροί εμπρός εις την θύραν εφρουρούσαν την φυλακήν. 7 Και ιδού άγγελος Κυρίου έξαφνα εισήλθε και φως έλαμψε στο κελλί, όπου εκοιμάτο ο Πετρος. Εκτύπησε την πλευράν του Πετρου, τον εξύπνησε και του είπε· “σήκω γρήγορα”. Και έπεσαν οι αλυσίδες από τα χέρια του. 8 Και είπεν ο άγγελος προς αυτόν· “ζώσε τον χιτώνα σου και δέσε τα πέδιλά σου”. Και ο Πετρος έκαμε έτσι. Και του λέγει ο άγγελος· “φόρεσε τώρα το ιμάτιόν σου και ακολούθησέ με”. 9 Και εξελθών ο Πετρος ακολουθούσε τον άγγελον και δεν είχεν ακόμη εννοήσει ότι ήτο πραγματικότης αυτό, που εγίνετο δια μέσου του αγγέλου. Ενόμιζε ότι βλέπει κάποιο όραμα. 10 Αφού δε επέρασαν την πρώτην και την δευτέραν φρουράν, ήλθαν εις την σιδερένιαν θύραν, που ωδηγούσε προς την πόλιν, η οποία και ανοίχθηκε δι’ αυτούς μόνη της. Αφού εβγήκαν, επέρασαν μαζή ένα δρόμον και αμέσως έφυγε από αυτόν ο άγγελος. 11 Συνήλθε τότε ο Πετρος και είπε· “τώρα καταλαβαίνω καλά, ότι πράγματι έστειλε ο Κυριος τον άγγελόν του και με έβγαλε από τα χέρια του Ηρώδου και με εγλύτωσε από κάθε κακόν, που ο λαός των Ιουδαίων επερίμενε να μου γίνη”.

Ευαγγέλιο Πέμπτη του Πάσχα 23 Απριλίου

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Γ´ 1 – 16

1 Ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων· 2 οὗτος ἦλθε πρὸς αὐτὸν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ραββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ ταῦτα τὰ σημεῖα δύναται ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ Θεὸς μετ’ αὐτοῦ. 3 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. 4 λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Νικόδημος· Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι; 5 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. 6 τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν, καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμά ἐστι. 7 μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν. 8 τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ’ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Πνεύματος. 9 ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι; 10 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις; 11 ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε. 12 εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια πιστεύσετε; 13 καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ. 14 καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, 15 ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. 16 Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

Ερμηνευτική απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Γ´ 1 – 16

1 Υπήρχε δε εκεί εις την Ιερουσαλήμ, κάποιον άνθρωπος από την τάξιν των Φαρισαίων, ονόματι Νικόδημος, άρχων των Ιουδαίων, διότι ήτο μέλλος του συνεδρίου. 2 Αυτός ήλθε νύκτα προς τον Ιησούν και του είπε· “Διδάσκαλε, γνωρίζομεν ότι συ ήλθες από τον Θεόν ως ο μοναδικός διδάσκαλος των πλέον υψηλών αληθειών. Διότι κανένας δεν ημπορεί να κάνη τα καταπληκτικά αυτά θαύματα, τα οποία κάμνεις συ, εάν ο Θεός δεν είναι μαζή του. (Από σε λοιπόν περιμένομεν να ακούσωμεν καθαρά το θέλημα του Θεού και τον τρόπον, με τον οποίον θα ημπορέσωμεν να αποκτήσωμεν τα αγαθά της βασιλείας)”. 3 Απήντησε ο Ιησούς και είπε· “σε διαβεβαιώνω, ότι εάν δεν γεννηθή κανείς από τον ουρανόν, δεν ημπορεί να ίδη και να απολαύση την βασιλείαν του Θεού”. 4 Λεγει προς αυτόν ο Νικόδημος· “πως είναι δυνατόν να γεννηθή πάλιν ο άνθρωπος, και μάλιστα όταν είναι γέρων; Μηπως ημπορεί να εισέλθη δια δευτέραν φοράν εις την κοιλίαν της μητρός του και να γεννηθή πάλιν;” 5 Απήντησεν ο Ιησούς· “αληθώς σου λέγω, ότι εάν δεν αναγενηθή κανείς πνευματικώς από το νερό του βαπτίσματος και από την χάριν του Αγίου Πνεύματος, δεν ημπορεί να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού. 6 Καθε τι που έχει γεννηθή κατά τρόπον φυσικόν από την σάρκα, είναι και αυτό σαρκικόν, δηλαδή γεμάτο ατελείας και αδυναμίας. Και εκείνο που έχει γεννηθή από το Αγιον Πνεύμα, είναι πνευματική ύπαρξις, που θα απολαύση την βασιλείαν του Θεού. 7 Μη απορείς, διότι σου είπα ότι πρέπει όλοι σας να αναγεννηθήτε από την χάριν του Αγίου Πνεύματος, που κατεβαίνει εκ των άνω. 8 Ο αέρας όπου θέλει φύσα και ακούεις την βοήν του, αλλά δεν γνωρίζεις από που έρχεται και που θα καταλήξη. Ετσι γίνεται και με κάθε ένα, ο οποίος αναγεννάται από το Αγιον Πνεύμα. Ο τρόπος αυτής της αναγεννήσεως είναι ακατάληπτος το αποτέλεσμα όμως φανερόν”. 9 Απήντησεν ο Νικόδημος και του είπε· “πως είναι δυνατόν να γίνουν αυτά;” 10 Απεκρίθη δε εις αυτόν ο Ιησούς· “συ είσαι ο επίσημος διδάσκαλος του Ισραήλ και δεν γνωρίζεις αυτά, δια τα οποία ομιλούν αι Γραφαί; 11 Αληθώς σου λέγω, ότι εκείνο που γνωρίζομεν καλά, λέγομεν· και αυτό που είδαμεν μαρτυρούμεν. Καθε τι που λέγομεν είναι η απόλυτος και καθαρά αλήθεια. Και όμως σεις δεν δέχεσθε την μαρτυρίαν μας. 12 Εάν σας είπα διδασκαλίας θείας, αι οποίαι σχετίζονται με όσα συμβαίνουν εις την γην και είναι επομένως εύκολον να τας εννοήσετε και όμως δεν τας πιστεύετε, πως, εάν σας είπω υψηλάς αληθείας, που αναφέρονται στον επουράνιον κόσμον, θα τας παραδεχθήτε και θα τας πιστέψετε; 13 Κανείς δε δεν ανέβηκε στον ουρανόν, δια να μάθη εκεί και διδάξη εις σας αυτάς τας αληθείας, παρά μόνον αυτός που κατέβηκε από τον ουρανόν και έγινε δια της ενανθρωπήσεως υιός του ανθρώπου και ο όποιος εξακολουθεί, καθ’ ον χρόνον ζη εις την γην, να είναι και στον ουρανόν ως Θεός. 14 Οπως δε ο Μωϋσής εκρέμεσε υψηλά το χάλκινι φίδι εις την έρημον, δια να το αντικρύζουν με πίστιν οι Ισραηλίται και να σώζωνται από το θανατηφόρον δηλητήριον των φιδιών της ερήμου, έτσι, σύμφωνα με το πάνσοφον σχέδιον του Θεού, πρέπει να κρεμασθή και ο υιός του ανθρώπου επάνω στον σταυρόν. 15 Και τούτο, δια να μη καταδικασθή εις την αιωνίαν απώλειαν κανένας από εκείνους, που θα πιστεύσουν εις αυτόν, αλλά να κερδήση και να έχη την αιώνιον ζωήν. 16 Διότι τόσον πολύ ηγάπησεν ο Θεός τον βυθισμένον εις τας αμαρτίας κόσμον, ώστε παρέδωκεν εις σταυρικόν θάνατον τον μονογενή του Υιόν· δια να μη καταδικασθή εις την αιωνίαν απώλειαν κάθε ένας που θα πιστεύη εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.

Χριστός Ανέστη

Η εορτή του Αγίου Γεωργίου στο Μαντούκι

Την Δευτέρα 23 Απριλίου 2018 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος ιερούργησε στον πανηγυρίζοντα Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου Μανδουκίου.

Στον λόγο του ο Σεβασμιώτατος εξήρε την βαθιά πίστη και το θάρρος του Αγίου Γεωργίου,  ο οποίος αν και προήρχετο από οικογένεια με ευχέρεια οικονομική και κατείχε στρατιωτικό αξίωμα, εντούτοις απαρνήθηκε όλες τις εγκόσμιες δόξες και πολέμησε  το ψέμα, την πλάνη και την ειδωλολατρία. Τότε, οι ρωμαίοι αυτοκράτορες απαιτούσαν από τους υπηκόους τους να τους λατρεύουν ως επίγειους  θεούς. Από την άλλη μεριά, οι άνθρωποι μη μπορώντας να αποκόψουν τα πάθη τους, τα είχαν προβάλει στους ψευτοθεούς της αρχαιότητας. Ο Άγιος Γεώργιος μέσα σε αυτόν τον ζόφο της πλάνης, όρθωσε το ανάστημά του και ομολόγησε τον Αναστάντα εκ νεκρών Ιησού Χριστό, ως Κύριο και Θεό του. Ο Χριστός είχε προετοιμάσει τους μαθητές Του, σχετικά με τους διωγμούς που θα υφίσταντο, εξαιτίας της πίστεώς τους σε Εκείνον, τον Οποίο οι άρχοντες των Ιουδαίων θανάτωσαν. Η εμπιστοσύνη και η αγάπη στον Θεό, δίδουν δύναμη στον άνθρωπο για να αντέξει στις δοκιμασίες που τον υποβάλουν οι εχθροί της πίστεως. Ακόμη και αν αφαιρέσουν την ζωή του, την ψυχή του δεν μπορούν να την βλάψουν. Την αλήθεια αυτή την διατρανώνει μέσα στους αιώνες το αίμα των Μαρτύρων της αμωμήτου πίστεώς μας.

Επιπροσθέτως ο Μητροπολίτης Κερκύρας σημείωσε ότι και σήμερα δυστυχώς η πίστη στον Χριστό διώκεται. Ο θρησκευτικός βραχίονας της παγκοσμιοποιήσεως, η πανθρησκεία, είναι η σύγχρονη μορφή της ειδωλολατρίας και της πλάνης. Μετά πολλής λύπης βλέπουμε να μυείται η νέα γενιά των Ορθοδόξων Ελλήνων, στον θρησκευτικό συγκρητισμό, μέσα από τα νέα βιβλία των θρησκευτικών. Σε αυτά τα έντυπα, που μονάχα ως “εκτρώματα” μπορούν να χαρακτηριστούν, παρουσιάζεται ο Ενσαρκωμένος Υιός και Λόγος του Θεού, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ως ένας πολύ καλός διδάσκαλος που ίδρυσε μιαν ακόμα θρησκεία, δίπλα στον Βούδα και τον Μωάμεθ και απλώς ο άνθρωπος επιλέγει ποιά  θρησκευτική παράδοση τον εκφράζει περισσότερο. Αυτό που συντελείται σήμερα στην πατρίδα μας είναι το μυστήριο της ανομίας. Στα ανωτέρω έρχεται να προστεθεί και η αλλαγή των ταυτοτήτων των Ελλήνων με νέες, οι οποίες θα φέρουν βιομετρικά στοιχεία, αλλά και μικροτσίπ, ώστε όλες οι συναλλαγές του ανθρώπου να καταγράφονται. Οι σχεδιασμοί αυτοί δεν αποσκοπούν σε τίποτε άλλο, παρά στην προετοιμασία της ανθρωπότητος, για να δεχθεί τον υιό της απωλείας, τον Αντίχριστο. Τα διάφορα σατανοκίνητα κέντρα που προωθούν αυτούς τους σχεδιασμούς έχουν δικούς τους ανθρώπους  παντού. Όποιος ομιλεί για τον Χριστό και προειδοποιεί τους πιστούς για όλα αυτά που έρχονται, αυτομάτως χαρακτηρίζεται συνωμοσιολόγος ή στην καλύτερη περίπτωση γραφικός. Έχουμε χρέος ως βαπτισμένοι Χριστιανοί να ομολογούμε την αλήθεια που δεν είναι μια ιδέα, αλλά πρόσωπο, ο Κύριός μας. Προς το παρόν υφιστάμεθα το μαρτύριο της συνειδήσεως, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ομολογήσουμε τον Χριστό και με το αίμα μας.

Καταλήγοντας ο κ. Νεκτάριος, αφού συνεχάρη τους καθητητές του σχολείου που παρέστη στην Θεία Λειτουργία, ζήτησε από τους πιστούς να εντείνουν τον πνευματικό αγώνα που δίνουν, ώστε ο Χριστός να τους ενδυναμώνει, δια πρεσβειών του Αγίου Γεωργίου.