«Καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ». (Γαλάτας 2,16)
Αδελφοί μου,
Ο Απόστολος Παύλος, με το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, μας αποκαλύπτει μία από τις σπουδαιότερες αλήθειες της χριστιανικής πίστεως ότι η σωτηρία του ανθρώπου δεν είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά των δικών του δυνάμεων, αλλά δωρεά της αγάπης και της χάριτος του Θεού, την οποία δεχόμαστε διά της πίστεως στον Ιησού Χριστό.
Λέγει ο Απόστολος: «Καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν». Και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό.
Δεν πρόκειται απλώς για μία θεωρητική αποδοχή ορισμένων αληθειών. Η πίστη στον Χριστό είναι εμπιστοσύνη, παράδοση της ζωής μας στα χέρια Του και καθημερινός αγώνας να ζήσουμε σύμφωνα με το άγιο θέλημά Του.
Ο αληθινός πιστός δεν αρκείται να λέγει ότι γνωρίζει τον Χριστό, αλλά επιθυμεί να Τον έχει κέντρο της ζωής του, οδηγό των αποφάσεών του και παρηγοριά στις δοκιμασίες του.
Πρώτον, η σωτηρία μας είναι δώρο της θείας χάριτος.
Ο Απόστολος τονίζει ότι δικαιωνόμαστε διά της πίστεως και όχι από τα έργα του νόμου.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να θεωρήσει τον εαυτό του άξιο της σωτηρίας, σαν να μπορούσε να την απαιτήσει από τον Θεό ως ανταμοιβή για τα κατορθώματά του.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας την προς Γαλάτας επιστολή, υπογραμμίζει ότι ο άνθρωπος δεν έχει λόγο να καυχάται για τη σωτηρία του, σαν να την κατόρθωσε με τις δικές του δυνάμεις. Η σωτηρία φανερώνει τη φιλανθρωπία και τη δωρεά του Θεού.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν θέλει τα καλά μας έργα. Σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αγοράσουμε τη χάρη Του με τις πράξεις μας.
Δεν λέμε στον Θεό: «Έκανα το καλό, επομένως μου οφείλεις τη σωτηρία».
Αλλά προσευχόμαστε με ταπείνωση: «Κύριε, γνωρίζεις την αδυναμία μου. Χωρίς τη χάρη Σου δεν μπορώ να προχωρήσω. Ελέησέ με και βοήθησέ με να ζήσω σύμφωνα με το θέλημά Σου».
Αυτή είναι η στάση του αληθινού χριστιανού: όχι η υπερηφάνεια, αλλά η ταπείνωση· όχι η αυτοδικαίωση, αλλά η μετάνοια.
Δεύτερον, η αληθινή πίστη αποδεικνύεται με τα έργα της αγάπης.
Ίσως κάποιος αναρωτηθεί: Εφόσον σωζόμαστε διά της πίστεως, τότε τα καλά έργα είναι περιττά;
Ασφαλώς και δεν είναι περιττά!
Ο Απόστολος Παύλος δεν απορρίπτει τα έργα της αγάπης. Απορρίπτει την αντίληψη ότι ο άνθρωπος μπορεί να εξασφαλίσει τη σωτηρία του στηριζόμενος αποκλειστικά στην τήρηση του νόμου, χωρίς τη χάρη του Χριστού.
Γι’ αυτό ο Απόστολος Ιάκωβος διακηρύσσει: «Ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι» (Ιακ. 2,26).
Οι δύο Απόστολοι δεν αντιφάσκουν. Ο Παύλος μάς διδάσκει ότι η σωτηρία είναι δώρο του Θεού, ενώ ο Ιάκωβος μάς υπενθυμίζει ότι η ζωντανή πίστη φανερώνεται μέσα από τα έργα μας.
Δεν κάνουμε το καλό για να αναγκάσουμε τον Θεό να μας σώσει. Κάνουμε το καλό επειδή αγαπούμε τον Θεό και θέλουμε να ανταποκριθούμε στη δική Του αγάπη.
Τα καλά έργα δεν είναι το τίμημα της σωτηρίας μας, αλλά ο καρπός της πίστεως και της συνεργασίας μας με τη θεία χάρη.
Τρίτον, ο δρόμος της σωτηρίας περνά μέσα από την ταπείνωση και τη μετάνοια.
Ο Απόστολος καταλήγει: «Οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ».
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί ενώπιον του Θεού και να ισχυρισθεί ότι δεν έχει ανάγκη από το έλεός Του. Όλοι έχουμε αδυναμίες, όλοι χρειαζόμαστε συγχώρηση και όλοι καλούμαστε σε μετάνοια.
Ας θυμηθούμε τον τελώνη της ευαγγελικής παραβολής, ο οποίος στεκόταν με συντριβή και προσευχόταν: «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ».
Ο Κύριος βεβαιώνει ότι ο τελώνης αυτός έφυγε από τον Ναό δικαιωμένος.
Γιατί; Επειδή δεν στηρίχθηκε στην αυτοδικαίωσή του, αλλά στο έλεος του Θεού.
Η ίδια αλήθεια βρίσκεται και στη διδασκαλία του αγίου Ισαάκ του Σύρου, ο οποίος προβάλλει την ταπείνωση και τη συναίσθηση της προσωπικής μας αδυναμίας ως βασικά γνωρίσματα της πνευματικής ζωής.
Ο άνθρωπος που αναγνωρίζει την αδυναμία του δεν απελπίζεται. Καταφεύγει στον Χριστό, μετανοεί και συνεχίζει τον αγώνα του με ελπίδα.
Η προσευχή, η εξομολόγηση, η συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία και η τήρηση των εντολών του Χριστού αποτελούν δρόμο πνευματικού αγώνα και κοινωνίας μαζί Του.
Αδελφοί μου,
Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα μας καλεί να στηρίζουμε τη ζωή μας όχι στις δικές μας δυνάμεις, αλλά στη χάρη του Θεού.
Διότι η αληθινή πίστη δεν είναι μόνο να ομολογούμε με τα χείλη μας τον Χριστό, αλλά να Τον αφήνουμε να μεταμορφώνει ολόκληρη τη ζωή μας.
Ας γίνει, λοιπόν, και δική μας ομολογία ο λόγος του Αποστόλου Παύλου:
«Καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν».
Πιστέψαμε στον Χριστό, για να ζήσουμε κοντά Του, να αγωνισθούμε με τη χάρη Του και να αξιωθούμε της αιωνίου ζωής.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου