2026-03-06 Β΄ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ

Η Β΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ (VIDEO)

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

Παρασκευή βράδυ και εν πληθούση εκκλησία και βαθιά κατάνυξη τελέσαμε την ακολουθία των Β΄Χαιρετισμών στην ενορία μας.

 

 

ΧΑΙΡΕ Η ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΛΥΤΡΟΥΜΕΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΧΑΙΡΕ Η ΤΟΥ ΒΟΡΒΟΡΟΥ ΡΥΟΜΕΝΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ

Πολλές οι μορφές της ειδωλολατρίας στους καιρούς μας. Κυριαρχεί η εικόνα.

Παλαιότερα ήταν τα αγάλματα, στα οποία οι άνθρωποι πρόσφεραν θυσία στους θεούς. Ήταν τα κατασκευάσματα ενός κόσμου ο οποίος έβλεπε από την μία την φύση και από την άλλη τα πάθη του ανθρώπου και μετέτρεπε την ανάγκη για προστασία από τις φυσικές δυνάμεις, όπως επίσης και την ανάγκη για δικαιολόγηση των δικών του αδυναμιών, σε θεότητες, ώστε να μπορεί να αισθάνεται ασφάλεια. Αν ο ήλιος, ο κεραυνός, η θάλασσα, η γη, οι εποχές είχαν στοιχειά πίσω τους, αν η απιστία, η πολεμική διάθεση, ο έρωτας κι ο θάνατος δικαιολογούνται να είναι άμετρες καταστροφικότητες, είναι διότι οι θεοί που κρύβονται σε όλες αυτές τις δυνάμεις είναι σαν κι εμάς και χρειάζονται εξιλέωση, χρειάζονται ταξίματα, χρειάζονται καταπράυνση. Ούτε είναι η ανάγκη μας για δημιουργικότητα, για σοφία, για συνύπαρξη που μάς καλούν να βρούμε θεούς, για να κάνουμε αυτό που από μόνοι μας δυσκολευόμαστε. Να υποχωρούμε δηλαδή μεταξύ μας, να βάζουμε νόμους και κανόνες, να έχουμε γιορτές για να μπορούμε να ομορφαίνουμε την ζωή μας, να μην είναι η ζωή μας θεμελιωμένη μόνο στο λογικό.

Σήμερα θεός είναι ο εαυτός μας. Δεν είναι μόνο η μεταμοντέρνα αντίληψη ότι η αλήθεια είναι προσωπική υπόθεση και απόφανση. Ότι ο καθένας μας είναι κάτοχος της προσωπικής του θέασης της αλήθειας και ότι δεν τον ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, αφού είναι ο ίδιος η αυθεντία. Είναι ότι αυτόν τον μικρό θεό μπορούμε να τον λατρεύσουμε ανεβάζοντας την εικόνα του ως φωτογραφία σε έναν κόσμο στον οποίο όλοι χωρούμε, εκτός από εκείνους που δεν συμμετέχουν σ’ αυτόν. Η αναγνωρισιμότητα, η αποδοχή, η συμμετοχή των άλλων στην προβολή της εικόνας μας είναι το Α και το Ω για να αισθανόμαστε κάποιοι. Και είναι δύσκολο να εξαιρεθούμε από αυτό το παιχνίδι του να γινόμαστε ΑΥΤΕΙΔΩΛΑ (όπως αναφέρεται στον Μεγάλο Κανόνα). Θα έχουμε όλοι έναν μικρό ή μεγαλύτερο στρατό από «ακόλουθους», δηλαδή εν είδει πιστών που θα μας λατρεύουν.

Τότε η ανθρωπότητα χρειάστηκε την Υπεραγία Θεοτόκο, για να μας λυτρώσει από την βάρβαρη θρησκεία της πολυθεΐας. Μία γυναίκα άσημη και ανύπαρκτη για τις εξουσίες, θρησκευτικές και πολιτικές. Ανύπαρκτη και για τους συντοπίτες της, γεννά τον Σαρκωμένο Θεό. Δεν είναι απλώς αυτή που την φιλοξενεί εν μήτρα της. Δανείζει σάρκα και φύση ανθρώπινη και κάνει τον κόσμο να δει την ζωή και την αλήθεια πέρα από την φύση. Δεν είναι ο φόβος του θανάτου, ο φόβος τω στοιχειών της φύσης, οι ανάγκες και οι επιθυμίες που δεσπόζουν τώρα. Είναι η αγάπη που ως τέλεια διά της σχέσεως με τον Θεό έξω βάλλει κάθε φόβο. Είναι η αγάπη, η οποία κάνει τους νόμους περιττούς. Είναι η αγάπη που κάνει όλη την ζωή γιορτή και όχι μόνο κάποιες συγκεκριμένες μέρες. Διότι τον Σαρκωμένο Θεό Τον ακολουθούν μυριάδες μυριάδων, παιδιά κι αυτοί της Υπεραγίας Θεοτόκου ως προς τον τρόπο της πίστης, τον τρόπο της υπακοής και της εμπιστοσύνης, τον τρόπο της θυσίας, τον τρόπο του μοιράσματος, τον τρόπο της ελπίδας. Είναι η αγάπη που μας υποδεικνύει ότι δεν είναι τα πάθη μας ακατάβλητα, αλλά ότι «ο έρωτας με έρωτα νικιέται», ο έρωτας για την αμαρτία, ζοφώδης και ασέληνος, υποτάσσεται στον έρωτα για τον Θεό και τον συνάνθρωπο, ενώ ό,τι φαίνεται ακαταμάχητο κατά φύσιν, ο άνθρωπος για τον εαυτό του, γίνεται υπέρ την φύσιν ευλογία. Ο εαυτός μου παλεύει διά της αγάπης να είναι για πάντα με τον συνάνθρωπο μαζί στον τρόπο της Εκκλησίας, στην συνάντηση που οδηγεί στην αιωνιότητα. Λυτρωθήκαμε από τον «βόρβορο» των έργων μας, διότι η μετάνοια αναστέλλει την ισχύ τους, τα κάνει χθες, οδηγεί την ύπαρξη σε μία συνεχή νέα αρχή με την παρουσία του Χριστού.

Και σήμερα μάς χρειάζεται πάλι η Υπεραγία Θεοτόκος. Να μας δείξει το μέτρο της χαράς. Το μέτρο της αλήθειας μας που δεν είναι ο εαυτός μας, αλλά ο Σαρκωμένος Θεός και ο πλησίον, ο τρόπος της Εκκλησίας. Ο τρόπος της υπέρβασης της φύσης. Ο τρόπος της αγάπης. Υπάρχει η πρόνοια του Αγαπώντος Θεού, ο Οποίος δύναται να μας δώσει ό,τι μας λείπει, να θεραπεύσει τα ασθενή μας. Στο άγχος της προβολής της εικόνας μας, να μας φωτίσει λιγότερο να προβαλλόμαστε και περισσότερο να μοιραζόμαστε. Δεν είναι το είδωλό μας που μετρά, αλλά η ζωή μας. Δεν είναι ο ορθολογισμός μόνο, αλλά, κυρίως, η καρδιά. Είναι η έξοδός μας από το εγώ μας και όχι ο εγκλωβισμός σ’ αυτό. Είναι η δίψα για το υπέρ την φύσιν, που χρειάζεται ως οδός υπέρβασης του θανάτου, όσο κι αν ο θάνατος κυβερνά.

Η Υπεραγία Θεοτόκος ας μας δείχνει τον δρόμο!

Κέρκυρα, 22 Μαρτίου 2019

Αναρτήθηκε από π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τέλεσε την ακολουθια των Β΄ Χαιρετισμών στον Ποταμό

Το απόγευμα της Παρασκευής 10 Μαρτίου 2017 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος χοροστάτησε στην Ακολουθία των Χαιρετισμών, στο ναό του Αγίου Βαρβάρου, στον Ποταμό.

Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Κερκύρας σημείωσε ότι μέσα σε αυτό το ποίημα των Χαιρετισμών προς την Παναγία μας, ξεδιπλώνεται όλο το σχέδιο της ενσάρκου οικονομίας του Θεού, για τη σωτηρία ολάκερου του ανθρωπίνου γένους. Ο άνθρωπος θέλοντας να αυτοτελειωθεί απομακρύνθηκε απο τον Τριαδικό Θεό. Η πράξη του αυτή ισοδυναμούσε με την κακία, την αλλοτρίωση και τον ίδιο το θάνατο. Το δεύτερο όμως πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός, έρχεται στον κόσμο δια της Θεοτόκου, λαμβάνει την ανθρώπινη σάρκα και την αγιάζει.

Επιπροσθέτως ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η Παναγία μας, αφού έγινε μέτοχος στο σχέδιο της σωτηρίας των ανθρώπων, καταλύει την πλάνη των ειδώλων, όλων αυτών των ψεύτικων θεών, αλλά και την πλάνη του μισάνθρωπου διαβόλου. Οι άνθρωποι πλέον που πιστεύουν στον Ιησού Χριστό γίνονται κοινωνοί του Φωτός, της αληθείας, της αγάπης, αλλά και της Αναστάσεως, η οποία οδηγεί με τη σειρά της στην όγδοη και ατελεύτητη ημέρα, όπου ο εν Τριάδι προσκυνούμενος Θεός θα κοινωνεί αγαπητικά αιωνίως με τους ανθρώπους. Παρ’όλα αυτά δυστυχώς σήμερα εμφανίζονται διάφορες παγανιστικές και νεοειδωλολατρικές ομάδες, που στόχο έχουν να απομακρύνουν τις ψυχές των ανθρώπων από την πηγή της ζωής, τον Κύριό μας.

Καταλήγοντας ο κ. Νεκτάριος τόνισε ότι την περίοδο αυτή που διανύουμε του πνευματικού αγώνος, η Παναγία μας έρχεται και καθίσταται ως Σκέπη και Πλατυτέρα, ενισχύοντάς μας, ώστε να βιώσουμε την αλλοίωση εκείνη του Θεού, που οδηγεί στη σωτηρία και τη θέωση.

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΥΣ ΚΥΝΟΠΙΑΣΤΕΣ

Το απόγευμα της Παρασκευής 25 Μαρτίου 2016 τελέστηκε στον Ι.Ν. της Υ.Θ. Ελεούσας στους Κυνοπιάστες, η Ακολουθία του Εσπερινού και η Β’ Στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.

Στο κήρυγμά του ο κ. Νεκτάριος ανέφερε ότι σήμερα πανηγυρίζει σύμπασα η κτίση με το μήνυμα της σωτηρίας που κομίζει ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Κυρία Θεοτόκο, διότι απηλλάγη από το θάνατο και τη φθορά. Η Παναγία μας συνεργάζεται με το Θεό για όλη τη δημιουργία και απαλλάσσει τον άνθρωπο από την κατάρα της πτώσεως. Ακόμη όμως και την εποχή προ της ελεύσεως του Λόγου εις τον κόσμο, οι λεγόμενοι μονοθεϊζοντες Φιλόσοφοι έβλεπαν πως μέσα σε αυτό το πνευματικό σκοτάδι, θα ερχόταν κάποιος για να σηκώσει αυτό το βάρος της ανθρωπότητας. Γι’αυτό οι Πατέρες της Εκκλησίας μας αναφέρουν ότι αυτοί οι Φιλόσοφοι περιείχαν το λεγόμενο σπερματικό λόγο για την έλευση του Χριστού. Ήρθε λοιπόν και πραγματοποιήθηκε η αιώνια βουλή του Θεού και έδωσε χαρά στον κόσμο. Αυτό λοιπόν είναι και το νόημα των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Εμείς οι χοϊκοί μιμούμενοι τον Αρχάγγελο Γαβριήλ απευθυνόμαστε προς την Παναγία μας λέγοντάς Της το Χαίρε. Την ικετεύουμε να γίνει ίλεως και να δέεται στον Κύριό μας για το φωτισμό μας, ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια του Θεού στις καρδιές μας και να βιώσουμε εσωτερικά την Άκτιστη Χάρη του Θεού, το Άγιο Πνεύμα δηλαδή που επισκιάζει τη ζωή του κάθε ανθρώπου.

Ακολούθως ο κ. Νεκτάριος έκανε αναδρομή στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι ο περιούσιος λαός του Θεού ζούσε σκλαβωμένος υπό τον Φαραώ. Αυτή η υποδούλωση του Ισραήλ φανερώνει τη δική μας πνευματική υποδούλωση στην αμαρτία. Ο Θεός κατεργάζεται την ελευθερία αυτού του λαού, ώστε να επιστρέψει στη Γη της Επαγγελίας. Έτσι ακριβώς κατεργάζεται και ο Χριστός τη δική μας πνευματική ελευθερία, αποδεσμεύοντάς μας από την αμαρτία, τη φθορά και το Θάνατο και παρέχοντάς μας τη ζωή της Αναστασέως και της αιωνιότητας. Ο Ιερός Υμνοδός παρομοιάζει την Παναγία μας ως θάλασσα που κατενίκησε το Φαραώ. Εμείς είμαστε υπόδουλοι στον πειρασμό. ‘Ερχεται όμως η Θεοτόκος και δέχεται το μήνυμα του Ευαγγελισμού, προσφέροντας τον Ιησού Χριστό, όπου στο Πρόσωπό Του συντελείται η υπέρβαση, η Θεϊκή και ανθρώπινη φύση Του ενώνονται και μας απαλλάσσει από την καταδίκη. Τότε χάνει την ισχύ του ο πειρασμός, από τη νοητή θάλασσα, την Παναγία μας, που μας δίδει ξανά τη δυνατότητα να βρούμε την ελευθερία, διαμέσου της αγάπης και της χαράς. Η Παναγία μας ακόμη γίνεται η πέτρα από την οποία ρέει άφθονο νερό, για να ξεδιψάσει ο πιστός λαός. Σε Εκείνη στρεφόμαστε για να δώσει απαντήσεις στα προβλήματά μας και να συμπαρασταθεί στις ποικίλες δυσκολίες της ζωής μας.

Κλείνοντας ο κ. Νεκτάριος υπογράμμισε ότι μπορεί κάποιοι να διακατέχονται από διάφορες αντίθεες ιδεοληψίες και να τις υπερασπίζονται με σθένος, κάνοντάς τες και νόμους του κράτους ενίοτε, δεν μπορούν όμως αυτό το λαό που έχει ζυμωθεί με Χριστό και Ελλάδα να τον εμπαίζουν. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη πουθενά αλλού, παρά μόνο στον Αληθινό Θεό τον Κύριό μας και στην Παναγία μας.

Β΄ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ 2012

Με κατάνυξη τελέσαμε και απόψε την ακολουθία των Β΄ Χαιρετισμών στην ενορία μας και παρά την κακοκαιρία και την έντονη βροχόπτωση αρκετοί ενορίτες μας προσήλθαν να υμνολογήσουν την Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας.