«Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.» Ματθ. 5:16
Το φως του χριστιανού που οδηγεί στη δόξα του Θεού
Αγαπητοί μου,
Ο Κύριος, αμέσως μετά τους Μακαρισμούς, απευθύνει στους μαθητές Του μια μεγάλη ευθύνη: να γίνουν το φως του κόσμου. Δεν τους καλεί απλώς να έχουν πίστη στην καρδιά τους, αλλά να αφήσουν αυτή την πίστη να λάμψει μέσα από τα έργα της αγάπης, της ταπείνωσης και της αρετής.
«Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν». Το φως αυτό δεν είναι ανθρώπινη δόξα ούτε προσωπική προβολή. Είναι το φως του Χριστού που κατοικεί μέσα στον πιστό και αντανακλάται στη ζωή του.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει ότι ο Χριστός δεν είπε «δείξτε τον εαυτό σας», αλλά «ας λάμψει το φως σας». Δηλαδή, δεν προβάλλεται ο άνθρωπος αλλά η αρετή που ενεργεί η χάρη του Θεού. Τα καλά έργα γίνονται φανερά όχι για να επαινεθεί ο πιστός, αλλά για να ωφεληθούν όσοι τα βλέπουν και να στραφούν στον Θεό.
Ο ίδιος Πατέρας επισημαίνει ακόμη ότι ο Χριστός πρόσθεσε: «ἵνα δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν». Έτσι αποκλείεται κάθε κενοδοξία. Αν ο σκοπός των έργων είναι ο ανθρώπινος έπαινος, τότε χάνεται ο πνευματικός τους καρπός. Αν όμως οδηγούν στη δόξα του Θεού, τότε γίνονται αληθινή μαρτυρία του Ευαγγελίου.
Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας διδάσκει ότι τα καλά έργα των πιστών είναι η πιο ισχυρή απόδειξη της αλήθειας του Χριστού. Πολλοί δεν πείθονται από τα λόγια, αλλά συγκινούνται όταν βλέπουν μια ζωή γεμάτη αγάπη, συγχωρητικότητα και καθαρότητα. Η αγία ζωή γίνεται σιωπηλό κήρυγμα.
Ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας σημειώνει ότι το φως του χριστιανού δεν πρέπει να κρύβεται από φόβο ή αδιαφορία. Όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, ο πιστός οφείλει να ομολογεί τον Χριστό με θάρρος και με έργα που οικοδομούν τον πλησίον. Η αρετή δεν είναι ιδιωτική υπόθεση· είναι προσφορά προς ολόκληρη την Εκκλησία και τον κόσμο.
Ο Μέγας Βασίλειος τονίζει ότι η αρετή έχει φυσική ακτινοβολία. Όπως το λυχνάρι φωτίζει όσους βρίσκονται στο σπίτι, έτσι και ο ενάρετος άνθρωπος γίνεται ωφέλιμος σε όλους γύρω του. Η αγάπη, η ελεημοσύνη, η δικαιοσύνη και η πραότητα γίνονται φως που διαλύει το σκοτάδι της αμαρτίας.
Αδελφοί μου,
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από τα πολλά λόγια και αναζητούν αυθεντικά παραδείγματα. Ένας χριστιανός που συγχωρεί, που υπηρετεί, που αγαπά χωρίς ιδιοτέλεια, γίνεται ζωντανή εικόνα του Χριστού. Το φως αυτό δεν κάνει θόρυβο· απλώς φωτίζει.
Ας προσέξουμε όμως και μια λεπτή ισορροπία. Ο ίδιος ο Κύριος αλλού λέει: «Μὴ ποιεῖτε τὴν δικαιοσύνην ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς» (Ματθ. 6:1). Δεν υπάρχει αντίφαση. Εδώ ο Χριστός μας καλεί να μην κρύβουμε την αρετή όταν αυτή δοξάζει τον Θεό· εκεί μας προειδοποιεί να μην επιδιώκουμε τον ανθρώπινο έπαινο. Η διαφορά βρίσκεται στην πρόθεση της καρδιάς.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν οι άνθρωποι θα δουν τα έργα μας, αλλά γιατί τα κάνουμε. Αν τα κάνουμε για να μας θαυμάσουν, έχουμε ήδη χάσει τον μισθό μας. Αν τα κάνουμε από αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, τότε το φως του Χριστού λάμπει μέσα μας.
Είθε όλοι μας να γίνουμε τέτοια λυχνάρια της χάριτος, ώστε όσοι μας συναντούν να μη μένουν σε εμάς, αλλά να υψώνουν το βλέμμα τους προς τον ουράνιο Πατέρα και να δοξάζουν το άγιο όνομά Του.
Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
