ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΥ Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ
«Ῥόδον τὸ ἀμάραντον, χαῖρε ἡ μόνη βλαστήσασα·τὸ μῆλον τὸ εὔοσμον, χαῖρε ἡ τέξασα, τὸ ὀσφράδιον τοῦ πάντων Βασιλέως· χαῖρε ἀπειρόγαμε, κόσμου διάσωσμα.»
Δεύτεροι χαιρετισμοί στην Παναγία μας απόψε αδελφοί,
Ἡ Εκκλησία σήμερα βάζει στα χείλη μας λόγια γεμάτα φως και ευωδία: «Χαίρε, άνθος που δεν γνώρισε φθορά, εσύ που άνθισες μοναδικά μέσα στην ανθρώπινη ιστορία· χαίρε, ευλογημένος καρπός, που έφερες στον κόσμο το ζωντανό άρωμα του Βασιλιά του σύμπαντος· χαίρε, Παρθένε ολοκάθαρη, που χωρίς να γνωρίσεις γάμο έγιναν τα σπλάχνα σου τόπος σωτηρίας για όλη την ανθρωπότητα.»
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Είναι απλώς όμορφες λέξεις; Όχι. Είναι θεολογία. Είναι ομολογία πίστεως. Είναι καρδιά που μιλά.
«Ρόδον το αμάραντον».
Ξέρουμε το ρόδο· όμορφο, ευωδιαστό. Αλλά μαραίνεται. Όλα στον κόσμο μαραίνονται. Η νιότη, η δύναμη, η δόξα, η χαρά. Η Παναγία όμως λέγεται αμάραντο ρόδο. Γιατί; Γιατί έμεινε ενωμένη με τον Θεό. Όπου υπάρχει ο Θεός, δεν υπάρχει μαρασμός.
Και εμείς, αδελφοί μου, γιατί συχνά μαραινόμαστε; Γιατί απομακρυνόμαστε από την πηγή της ζωής.
«Το μήλον το εύοσμον».
Στον Παράδεισο υπήρξε καρπός παρακοής. Εδώ όμως έχουμε άλλον καρπό. Η Παναγία προσφέρει στον κόσμο τον Χριστό. Και ο Χριστός είναι ευωδία. Όπου υπάρχει ο Χριστός, αλλάζει η ατμόσφαιρα της ζωής. Η καρδιά γαληνεύει. Ο άνθρωπος μεταμορφώνεται.
Γι’ αυτό η Παναγία είναι ο κήπος που έδωσε το άρωμα της σωτηρίας.
«Χαίρε απειρόγαμε».
Μυστήριο βαθύ. Ο Θεός δεν εισβάλλει βίαια στην ανθρώπινη ζωή. Περιμένει ελευθερία. Περιμένει το «γένοιτό μοι». Η Παναγία έγινε Μητέρα του Θεού επειδή πρώτα έγινε δούλη Κυρίου. Η ταπείνωση άνοιξε τον ουρανό.
Και τέλος· «κόσμου διάσωσμα».
Προσέξτε· δεν λέει ότι σώζει αντί του Χριστού. Αλλά έγινε η θύρα. Από εκεί πέρασε η σωτηρία. Από την υπακοή της μπήκε στον κόσμο η Ζωή.
Αδελφοί μου,
Ο κόσμος σήμερα φοβάται. Ανησυχεί. Μαραίνεται από απόγνωση, από άγχος, από μοναξιά. Η Παναγία στέκεται ήσυχα και μας δείχνει τον δρόμο: καθαρότητα καρδιάς, ταπείνωση, εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού.
Αν θέλουμε να μη μαραθούμε, αν θέλουμε να ευωδιάσει η ζωή μας, αν θέλουμε να σωθούμε από το σκοτάδι, τότε ας μιμηθούμε την Παναγία.
Να γίνουμε κι εμείς μικροί κήποι, όπου μπορεί να αναπαυθεί ο Χριστός.
Και τότε θα καταλάβουμε ότι τα «Χαίρε» δεν είναι λόγια ποιητικά,
αλλά η χαρά του κόσμου.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου