"Ἐν φωναῖς ᾀσμάτων πίστει σοι βοῶμεν, Πανύμνητε χαῖρε πῖον ὄρος καὶ τετυρωμένον ἐν Πνεύματι χαῖρε λυχνία καὶ στάμνε, μάννα φέρουσα, τὸ γλυκαῖνον τὰ τῶν εὐσεβῶν αἰσθητήρια. "
Με φωνές ύμνων και με πίστη σου φωνάζουμε: Πανύμνητη, χαίρε εύφορο βουνό, που έχεις γεμίσει από το Άγιο Πνεύμα. Χαίρε λυχνάρι και στάμνα που κρατά το μάννα, το οποίο γλυκαίνει τις αισθήσεις των ευσεβών.
Πρώτα απ’ όλα ο ύμνος την ονομάζει όρος, πῖον ὄρος. Το βουνό είναι τόπος όπου ο άνθρωπος πλησιάζει τον ουρανό. Στην Αγία Γραφή πάνω στα βουνά αποκαλύπτεται ο Θεός: στο Σινά δόθηκε ο νόμος, στο Θαβώρ φανερώθηκε η δόξα του Χριστού. Η Παναγία λοιπόν είναι το πνευματικό όρος, γιατί μέσα της ενώθηκε ο ουρανός με τη γη. Από αυτήν γεννήθηκε ο Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου.
Ο ύμνος τη λέει ακόμη λυχνία. Η λυχνία κρατά το φως μέσα στο σκοτάδι. Και το φως που κράτησε η Θεοτόκος είναι ο ίδιος ο Χριστός. Σε έναν κόσμο γεμάτο σκοτάδι, αμαρτία και αγωνία, η Παναγία έφερε το φως της σωτηρίας. Έγινε το λυχνάρι που φωτίζει τον δρόμο του ανθρώπου προς τον Θεό.
Την ονομάζει επίσης στάμνα που φέρει το μάννα. Στην Παλαιά Διαθήκη υπήρχε μέσα στην Κιβωτό της Διαθήκης μια χρυσή στάμνα με το μάννα, την τροφή που έδινε ο Θεός στον λαό Ισραήλ στην έρημο. Εκείνο όμως ήταν πρόσκαιρη τροφή. Η Παναγία έγινε η ζωντανή στάμνα που κράτησε μέσα της τον Χριστό, το αληθινό μάννα, την τροφή της αιώνιας ζωής. Αυτόν που μεταλαμβάνουμε στη Θεία Ευχαριστία.
Ο ύμνος ακόμη τη λέει κιβωτό. Η κιβωτός στην Παλαιά Διαθήκη ήταν το ιερότερο αντικείμενο του λαού του Θεού. Μέσα της φυλάσσονταν οι πλάκες του νόμου, η στάμνα με το μάννα και η ράβδος του Ααρών. Η Παναγία είναι η ζωντανή κιβωτός, γιατί μέσα της κατοίκησε όχι απλώς ο λόγος του Θεού γραμμένος σε πλάκες, αλλά ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, ο Χριστός.
Την ονομάζουμε επίσης θρόνο του Βασιλέως, γιατί πάνω της αναπαύθηκε ο Βασιλεύς της δόξης. Κλίμακα που ανεβάζει τον άνθρωπο στον ουρανό, γιατί με τη γέννηση του Χριστού ανοίχθηκε πάλι ο δρόμος προς τη σωτηρία. Γέφυρα που μεταφέρει τους ανθρώπους από τη γη στον ουρανό, γιατί μέσω αυτής ο Θεός έγινε άνθρωπος.
Βλέπετε, αδελφοί μου, πόσες εικόνες χρησιμοποιεί η Εκκλησία. Και όμως καμία από αυτές δεν μπορεί να περιγράψει πλήρως το μυστήριο της Θεοτόκου. Όλες μαζί προσπαθούν να δείξουν ένα πράγμα: ότι η Παναγία έγινε το μέσο με το οποίο ο Θεός ήρθε στον κόσμο.
Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη πιο βαθύ.
Η Παναγία δεν έγινε όλα αυτά μόνο επειδή την εξέλεξε ο Θεός. Έγινε επειδή είχε μια καρδιά ταπεινή και καθαρή. Όταν ο άγγελος της έφερε το μήνυμα, εκείνη απάντησε με ταπεινότητα: ΄Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Αυτή η υπακοή άνοιξε τον δρόμο για τη σωτηρία του κόσμου.
Γι’ αυτό η Εκκλησία δεν τιμά απλώς την Παναγία. Μας την προβάλλει ως παράδειγμα. Μας καλεί να κάνουμε και εμείς την καρδιά μας ένα μικρό λυχνάρι για το φως του Χριστού. Να γίνει η ψυχή μας μια μικρή κιβωτός που φυλάσσει τον λόγο του Θεού. Να γίνει η ζωή μας ένα μικρό όρος που υψώνεται προς τον ουρανό.
Και ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που αγωνιζόμαστε με νηστεία, προσευχή και μετάνοια, η Παναγία στέκεται δίπλα μας σαν μητέρα. Μας ενισχύει στον αγώνα και μας οδηγεί στον Χριστό.
Ας την παρακαλέσουμε λοιπόν απόψε με πίστη και ταπείνωση:
Παναγία Μητέρα του Θεού, φώτισε τις καρδιές μας, οδήγησε τα βήματά μας, και αξίωσέ μας να φθάσουμε με καθαρή ψυχή στην Ανάσταση του Υιού σου.
π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΣΚΙΝΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου